Ik heb een award van Hanneke gekregen. Dank je wel!
Er zijn een paar regels om deze award door te geven:

1) Plaats de award en het berichtje op je blog
2) Een bedankje en link naar degene die je de award heeft gegeven
3) Vertel 7 dingen over jezelf die wij niet van je weten
4) Kies 7 andere bloggers die volgens jou deze award ook verdienen
5) Plaats een link naar deze 7 bloggers
6) Laat deze 7 mensen weten dat zij deze award hebben gekregen.

7 dingen die jullie (misschien) niet van mij weten:
1) Naast mijn naaiwerk hou ik ook erg veel van breien en haken en allerhande ander geklungel met draadjes en naalden (al is het nét iets minder dan van naaien, dus komt het er wat minder van)
2) Toen ik zwanger was van Hadassa werd ik spuugmisselijk bij alleen al de gedachte aan een breiwerk (zelfs als ik draadjes zag, zoals bij een tv-reclame destijds). Een paar maanden na de bevalling was het weer over.
3) Planten overleven het bij mij niet. Een maand, zes weken gaat het goed, maar dan verslapt mijn aandacht en daarmee de plant. (Ik hou gewoon niet zo van repeterende dingen.)
4) Op vakantie naar Texel afgelopen zomer ben ik bloedfanatiek aan de brei en haak gegaan. Ik vond het zonde om allemaal nieuwe bolletjes te kopen, dus heb een enorme hoeveelheid garen (vooral katoen in heel veel kleuren) meegenomen in de koffer in de trein.
5) De koffer was erg zwaar. Naast alle bollen had ik voor mij en de meiden voor elke dag van de drie weken schone kleren mee plus wat extra's. De reactie van de taxichauffeur op mijn opmerking dat ik het hele huis had meegenomen: de plavuizen had je wel thuis mogen laten...
6) Op het moment heb ik een nieuwe rage: ik hamster Roospatronen.
7) Ik ben een enorme sloddervos. Als het in huis een enorme troep is ga ik weg, naar de markt of in de stad zwerven ofzo (of ik duik onder in mijn naaikamer) om de bende te ontlopen.

En nu mag ik de award doorgeven aan 7 andere bloggers. Nu volg ik veel (steeds meer) blogs, met veel plezier ook, maar veel daarvan hebben al een award gehad. Nu kan ik slecht kiezen, dus ik ga dat maar gewoon niet doen.

Heerlijk al die blogs, vol inspiratie!

Afgelopen weekend heb ik heerlijk wat uurtjes achter mijn naaimachine doorgebracht. Jaël had een broek nodig en het bijpassende blousje was al een poosje af, dus ik heb even doorgestoomd. Nu heb ik de broek op de zomen na af, maar nou is Jaël ziek geworden. Vandaag de hele dag koorts/verhoging en toch zo aan het hoesten - ze heeft de hele dag in pyjama op de bank gelegen.
Anyway, de broek is dus nog niet af.
Maar dat was niet het enige dat ik heb gedaan. Gisteravond heb ik nog een uurtje gezeten aan een Amelie voor Hadassa en die is wel af, ze heeft hem vandaag gelijk aangedaan.
Ik heb m gemaakt van een fleece (ik hou helemaal niet van fleece en vind het bovendien beroerd naaien) met Hello Kitty-print (en ik hou dus ook niet van hello kitty hahaha). Ik zag de stof en ik kon m gewoon niet laten liggen. Hadassa is echt gek op Hello Kitty, voor die 3 euro/meter kon ik dat dan toch weer niet laten liggen. Toen ik thuis was moest de stof onmiddellijk mee naar bed, dus het was een schot in de roos. Ze wilde m gelijk aan, dus ik moest een paar keer uitleggen dat het alleen nog maar een lap was en dat je die niet aan kunt trekken. Dus uit bed zou ze de lap weer aan mij geven, zodat ik er een truitje van kon maken. Dat heb ik gisteren dus gedaan. De mierzoete roze stof met rode fleece afgewerkt en een lange capuchon achter (is ze ook helemaal gek op).
Ik wilde nog zakjes voorop doen, maar ja, dan zou je geeneen kitty meer zien, dus dat heb ik maar achterwege gelaten.

Heerlijk die stralende glimogen toen ze het truitje vanochtend zag liggen. En morgen? Dan moet ie weer aan...

Ik heb het patroon een maatje groter gemaakt (164/176) door de 134/140 te spiegelen in 146/152. In plaats van een nepsplit heb ik een echt split gemaakt en een tailleband die sluit met een knoop. Ik heb nog wel een stukje elastiek achterin gezet, vooral omdat de tailleband niet zo mooi zat.
Het naaien van de stof was een uitdaging op zich. Fluweel heeft een geheel eigen wil, met al die haartjes die op het laatste moment besluiten of ze links of rechts gaan. Maar op en gegeven moment hadden we een soort van wapenstilstand. Het rokje is zeker niet mijn-moeder-kijkt-naar-de-binnenkant-proof, maar wel goed genoeg om mooi in elkaar te zitten. Onderlangs heb ik een klein picotbandje gezet, vanaf het punt van het elastiek heb ik taftlint vastgezet om voor te strikken, voor de leutigheid.
Het rokje glanst heel mooi als ik loop - ik zie dat achterop al een echte "zitplek" zit, maar ja, dat hoort erbij, bij fluweel. Het is wel een drama om op de foto te zetten. Jaël was erg enthousiast aan het foto's maken, maar op bijna geen heeft ze mijn hoofd weten vast te leggen, dus dat wordt wat onthoofde foto's. En nog een foto die op haar kamertje is gemaakt die ze zelf geweldig vond en ik minder, maar ja, de fotograaf heeft het laatste woord. Ik was allang blij dat ze fotootjes wilde maken.

Gisteren heb ik het rokje afgemaakt, met paarse boordstof als tailleband en 4 kleine borduurtjes die ik heb gekregen erop. Even aangepast bij Hadassa (maat 98) om een idee te krijgen van de grootte - het leek mij zo groot geworden. Nou, dat was geen gezicht. Veel te groot. Dus Jaël (maat 116/122) maar eens laten passen. Zit als gegoten.