About Me
- gerasimos polis
- Γεννήθηκα στον Πειραιά το 1962, σπούδασα Αρχιτεκτονική στο Ε.Μ.Π. και αναζητώ την αλήθεια και μόνο την αλήθεια με όποια μορφή και αν μεταμφιέζεται...
Friday, August 08, 2008
6:33 PM | 
Posted by
gerasimos polis
Αν αγαπάτε αυτή τη χώρα, αν έχετε αγωνιστεί για τη δημοκρατία υπογράψτε και διαδόστε αυτή μου τη διαμαρτυρία και αποστείλατε την στο email του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, στο pressoffice@presidency.gr (http://www.presidency.gr - τηλ. 2107283111 - fax 2107248938)
Κηφισιά, 8. Αυγούστου 2008, ώρα 18:00
Εξοχότατε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Παπούλια,
Παρακολουθώ σε απευθείας μετάδοση από το Πεκίνο την τελετή έναρξης των Ολυμπαικών Αγώνων του Πεκίνου και με συγκλονισμό και ψυχική ταραχή να με καταλαμβάνει, παρακολούθησα το γεγονός του χαιρετισμού της Ελληνικής Ομάδας από τα θεωρεία των ηγετών και επισήμων σπό το ζεύγος Γλύξμπουργκ, ως ηγέτες της Ελληνικής Δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος Μπους χαιρέτησε την ομάδα των ΗΠΑ, ο πρωθυπουργός Πούτιν, την ομάδα της Ρωσίας, ο διάδοχος της Ισπανίας την Ισπανική ομάδα, παρακαλώ πάρα πολύ να μου απαντήσετε για ποιό λόγο δεν ήσασταν στα θεωρεία του Ολυμπιακού Σταδίου του Πεκίνου για να χαιρετήσετε την Ελληνική Ομάδα, αν ήσασταν (και δεν μπορώ εγώ ως απλός πολίτης να το ξέρω) να μου πείτε τι θα κάνετε έναντι αυτής της προσβολής απένταντι στην Πατρίδα μας και στο πολίτευμά της.
Κύριε Πρόεδρε υπέρτατο καθήκον σας, είναι η προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας αυτής της χώρας και του πολιτεύματός της. Κύριε Πρόεδρε ανήκω στους μη προνομιούχους πολίτες αυτής της χώρας με έχει πικράνει, με πικραίνει και θα με πικραίνει, αλλά θα δώσω και τη ζωή μου αν κρίνω ότι κάποιοι αυτή την Πατρίδα θέλουν να την προσβάλλουν και να την υποβαθμίσουν. Περιμένοντας όχι τόσο την απάντησή σας αλλά την αντίδρασή σας,
Γεράσιμος Πόλης,
Αρχιτέκτων Μηχανικός
Μέσω του email, gpolis@gmail.com μπορώ να σας πληροφορήσω διεύθυνση και αριθμό τηλεφώνου)
και το σχετικό video, http://www.youtube.com/watch?v=fbg0EeaZImc
Κηφισιά, 8. Αυγούστου 2008, ώρα 18:00
Εξοχότατε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Παπούλια,
Παρακολουθώ σε απευθείας μετάδοση από το Πεκίνο την τελετή έναρξης των Ολυμπαικών Αγώνων του Πεκίνου και με συγκλονισμό και ψυχική ταραχή να με καταλαμβάνει, παρακολούθησα το γεγονός του χαιρετισμού της Ελληνικής Ομάδας από τα θεωρεία των ηγετών και επισήμων σπό το ζεύγος Γλύξμπουργκ, ως ηγέτες της Ελληνικής Δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος Μπους χαιρέτησε την ομάδα των ΗΠΑ, ο πρωθυπουργός Πούτιν, την ομάδα της Ρωσίας, ο διάδοχος της Ισπανίας την Ισπανική ομάδα, παρακαλώ πάρα πολύ να μου απαντήσετε για ποιό λόγο δεν ήσασταν στα θεωρεία του Ολυμπιακού Σταδίου του Πεκίνου για να χαιρετήσετε την Ελληνική Ομάδα, αν ήσασταν (και δεν μπορώ εγώ ως απλός πολίτης να το ξέρω) να μου πείτε τι θα κάνετε έναντι αυτής της προσβολής απένταντι στην Πατρίδα μας και στο πολίτευμά της.
Κύριε Πρόεδρε υπέρτατο καθήκον σας, είναι η προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας αυτής της χώρας και του πολιτεύματός της. Κύριε Πρόεδρε ανήκω στους μη προνομιούχους πολίτες αυτής της χώρας με έχει πικράνει, με πικραίνει και θα με πικραίνει, αλλά θα δώσω και τη ζωή μου αν κρίνω ότι κάποιοι αυτή την Πατρίδα θέλουν να την προσβάλλουν και να την υποβαθμίσουν. Περιμένοντας όχι τόσο την απάντησή σας αλλά την αντίδρασή σας,
Γεράσιμος Πόλης,
Αρχιτέκτων Μηχανικός
Μέσω του email, gpolis@gmail.com μπορώ να σας πληροφορήσω διεύθυνση και αριθμό τηλεφώνου)
και το σχετικό video, http://www.youtube.com/watch?v=fbg0EeaZImc
Thursday, March 06, 2008
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ
ΟΜΑΔΑ FREEBLOGGERS
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ DIGITALRIGHTS.GR
Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs
Αθήνα, 1 Μαρτίου 2008
Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.
Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.
Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.
Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.
Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ’ υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.
Συνεπώς,
Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).
ΟΜΑΔΑ FREEBLOGGERS
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ DIGITALRIGHTS.GR
Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs
Αθήνα, 1 Μαρτίου 2008
Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.
Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.
Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.
Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.
Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ’ υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.
Συνεπώς,
Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).
Friday, February 22, 2008
Μια αληθινή στιγμή αγάπης, κρατά για πάντα. Περνά από μόνη της στην παντοτινότητα και αυξάνει την ποσότητα εκείνου του συστατικού του Σύμπαντος που πάντα η επιστήμη θα προσπαθεί να προσδιορίσει.
Ίσως λοιπόν να μην υπάρχει απώλεια, τα πλάσματα που αγαπήσαμε και μας αγάπησαν δεν φεύγουν ποτέ από τη ζωή μας και ούτε εμείς από τη δική τους. Ο θάνατος όμως προκαλεί μια αφόρητη ηδονή, καίει τα στήθη, κάνει τα πνευμόνια σου να πάνε να σπάσουν, ταπεινώνει το είναι σου και η θάλασσα της ανάμνησης στέλνει λίγο από το κύμα της μέσα από τα μάτια σου σε τούτο το ντουνιά.
Αν με αφορμή αυτό το κείμενο, ένα κείμενο αφιερωμένο στη μνήμη ενός γάτου, ενός κατάμαυρου γάτου που μας κρατούσε συντροφιά τα τελευταία δύο χρόνια, με χαρακτηρίσεις παιδί, ανώριμο, χαζό και αφελή, δεν θα είναι η πρώτη φορά που τα ακούω και είμαι πολύ υπερήφανος γι’ αυτό. Ίσως να εξηγείται από το γεγονός ότι μου αρέσουν τρελά τα καλά παραμύθια, οι μύθοι, οι ήρωες τους και οι ηρωικές τους πράξεις, όπως αυτή του Ζορμπά, του ήρωα του βιβλίου του Χιλιανού συγγραφέα Luis Sepúlveda «Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ’ ένα γλάρο να πετάει» εκδόσεις opera. Του πιο αισιόδοξου βιβλίου που έχω διαβάσει στη ζωή μου.
Πρωταγωνιστής ο Ζορμπάς ένας κατάμαυρος γάτος που αναλαμβάνει να εκπαιδεύσει- αυτό που κανονικά θα ήταν το γεύμα του - ένα ορφανό γλαροπούλι, που αναλαμβάνει να το μάθει να επιβιώνει και να πετάει. Η ωραιότερη ιστορία μαγκιάς και ανθρωπισμού που έχω διαβάσει.
Ο δικός μας κατάμαυρος, o Blacky, δεν τα κατάφερε, μέσα στο χιονιά τον κοιμήσαμε για να τον απαλλάξουμε από τον πόνο και τη αδυναμία. Τον ευχαριστώ γιατί με υιοθέτησε και με εμπιστεύτηκε, διότι όπως είπε και ο κτηνίατρος, οι γάτες μας υιοθετούν, δεν τις υιοθετούμε. Περάσαμε στιγμές συντροφιάς και χαδιών και αρκετές μικροπεριπετιούλες. Ήταν πάντα φιλάσθενος και ναζιάρης.
Εύχομαι στο γατοπαράδεισο να περνά καλά, να του κάθεται όποια γατούλα γουστάρει και να τρώγει όσες γευστική κονσέρβες θέλει, για να γλύφει τη μουσούδα του, όταν αποτρώγει.
Thursday, October 04, 2007
Θα ήθελα να μην είχα κάνει αυτό το ρεπορτάζ να μην είχα ασχοληθεί με το όλο θέμα, για τον απλούστατο λόγο, ότι τέτοια ζητήματα δεν θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να δημιουργούνται.
Υπάρχει όμως ένα ηθικό δίδαγμα στην όλη υπόθεση και αυτό είναι ότι κάποιος πρέπει να ασχοληθεί τελικά και να παλέψει για κάποια πράγματα.
Καμαρώστε ένα ελεύθερο βατό πεζοδρόμιο στο ίδιο σημείο που ήταν αδύνατον για εμένα να το χρησιμοποιήσω και επικίνδυνο για όλους τους συμπολίτες μου.
Καμαρώστε το, μετά την αποξήλωση των πασσάλων η οποία δεν άργησε να γίνει.
Μην σας δημιουργούνται όμως και λάθος εντυπώσεις λίγα δεκάδες μέτρα πιο πέρα, απλά δεν υφίσταται πεζοδρόμιο και καμαρώστε και την ολική κατάληψη των πεζοδρομίων ακριβώς δίπλα από το κτίριο της Τροχαίας Κηφισίας, άλλωστε η όλη υπόθεση είχε σημείο εκκίνησης ότι δεν υπάρχει μηχανισμός και αστυνόμος να εμποδίσει τα delivery από το να ανεβαίνουν στα πεζοδρόμια.
Αυτός είναι ο μικρόκοσμος της γειτονιάς μου, σε ότι αφορά την κυκλοφορία μου και τα δικαιώματα των πεζών.
Σήμερα είμαι κουρασμένος και δεν έχω διάθεση να γράψω πιο πολλά, αυτό το φθινόπωρο είναι ένα δροσερό καλοκαίρι και ευτυχώς γιατί ο καιρός βοηθά και κάνω και κανένα μπάνιο, στην προσβάσιμη παραλία του ΠΙΚΠΛΑΖ κάπου 40 χιλιόμετρα μακριά αλλά χαλάλι του, (πιο πολλά στο άλλο blog μου, http://access2sea4disabled.blogspot.com/)
Υ.Γ. Γιατί δεν αγαπάμε τις πόλεις μας; μόνο εγώ ενοχλούμαι από αυτόν τον αποκλεισμό; γιατί "υπομένουν" αυτό το περιβάλλον όλοι οι υπόλοιποι;
Wednesday, September 26, 2007
Κηφισιά, 26, Σεπτεμβρίου ώρα 10:30, αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου.
Ανατροπή του προηγούμενου σκορ του περίφημου 25 - 0.
ΟΜΟΦΩΝΑ αποφάσισε το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Κηφισιάς, την απομάκρυνση όλων των κωλωνακιών - πασάλων στο πεζοδρόμιο στο σημείο της οδού Ελαιών 11.
Ευχαριστώ όλους για τις ενέργειες συμπαράστασής μου.
Friday, September 07, 2007
Και πάλι από την αρχή για να μην ξεχνιόμαστε,
διαβάστε αυτήν μου την καταγγελία,
αν θεωρείτε ότι σας προσβάλλει σαν άνθρωπο και Άτομο με Αναπηρία ή όχι το όλο γεγονός, σας παρακαλώ πολύ να κάνετε σαφές στην Αναπτυξιακή του Δήμου Κηφησιάς ότι δεν είναι προσωπική μου υπόθεση η πρόσβαση (μόνο).
Το email τους, είναι anak@otenet.gr
**********
Προς τη Δημοτική Επιχείρηση Αναπτυξιακή Κηφισιάς
Διονύσου 58 & Σπάρτης
Κηφισιά 14562
τηλ. 2108080476 - fax. 2106233721 email: anak@otenet.gr
Κηφισιά 7 Σεπτεμβρίου 2007.
Κοιν:
Εθνική Ομοσπονδία Κινητικά Αναπήρων,
Ελ. Βενιζέλου 236, 16341 Ηλιούπολη
τηλ. – fax: 2105224974
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ.
Σε συνέχεια αλλεπάλληλων τηλεφωνικών μας συνεννοήσεων και επιτόπιας πραγματογνωμοσύνης με την αρμόδια υπάλληλό σας κ. Κ*******υ Π**** σήμερα 7.09.2007, σας αναφέρω τα ακόλουθα:
Επί του πεζοδρομίου της οδού Ελαιών, νούμερο 11 και γωνία με την οδό Κηφισού, μέχρι και προ δέκα ημερών από όσο γνωρίζω, υπήρχε συστοιχία κατακόρυφων πασσάλων, οι οποίοι όχι απλά εμπόδιζαν την διάβαση των πεζών, αλλά ήταν ένα απαράβατο εμπόδιο για κάθε μετακινούμενο με τροχοκαρέκλα (όπως ο υπογράφων) και γενικά για κάθε εμποδιζόμενο άτομο, όπως μητέρα με αμαξίδιο μωρού, πολίτη της τρίτης ηλικίας, οποιοδήποτε άτομο που κουβαλά ψώνια, κ.λ.π. Για το θέμα είχε υπάρξει αναλυτική τηλεφωνική ενημέρωση από τον πατέρα μου Απόστολο Πόλη, κατ' επανάληψη και είχε δοθεί η διαβεβαίωση ότι το θέμα θα διευθετηθεί.
Με κατάπληξη εχθές αφού έφθασα με την τροχοκαρέκλα μου, στο εν λόγω σημείο, διαπίστωσα ότι έχουν τοποθετηθεί πολύ περισσότεροι πάσσαλοι, περί τους 25. Περιττό να αναφέρω ότι η χρήση του πεζοδρομίου από μέρους μου είναι αδύνατη, όπως και μητέρων που έχουν αμαξίδια μωρού και γενικότερα όλων των εμποδιζομένων ατόμων.
Σας γνωρίζω ότι αυτό συνιστά, αποκλεισμό και απαγόρευση της κυκλοφορίας μου, σε καθαρά δημόσιο χώρο.
Ειλικρινά σας πληροφορώ ότι είμαι εμβρόντητος από το γεγονός ότι μπορεί ο φορέας σας, ως δημόσιος φορέας, να υλοποιεί ένα έργο, ακαλαίσθητο, οπτικά ρυπογόνο, (φυσικά προς έλεγχο για την νομιμότητά του) και πάνω από όλα έργο, που απαγορεύει την κυκλοφορία και την χρήση σε πολίτες του Δήμου, σε επισκέπτες και εν γένει σε κάθε άνθρωπο. Οι πολίτες με διάφορες αναπηρίες, κινητικές, αισθητηριακές και δυσκολίες μάθησης, είναι σύμφωνα με τις πιο επιεικείς στατιστικές προσεγγίσεις το 10% του γενικού πληθυσμού και εάν αναλογισθούμε, πόσοι κατά περίπτωση συνοδεύομε παιδιά, είμαστε πρόσκαιρα τραυματισμένοι και πόσοι από εμάς είμαστε ή οδεύουμε προς την τρίτη ηλικία, αντιλαμβάνεστε ότι προσεγγίζουμε, με επιστημονική τεκμηρίωση το 50% του πληθυσμού.
Παγκόσμια, η τεχνική κοινότητα και οι ευνομούμενες κοινωνίες που διακατέχονται από κοινωνική ευαισθησία και ισονομία, έχουν υιοθετήσει την έννοια του Οικουμενικού Σχεδιασμού (Universal Design) και το ΥΠΕΧΩΔΕ αντίστοιχα έχει σειρά οδηγιών «Σχεδιασμού για Άτομα με Αναπηρία». Κοινός στόχος ένα περιβάλλον που δεν θα αποκλείει κανέναν, ένα δομημένο περιβάλλον ειδικά στην αστική του μορφή, απολύτως προσβάσιμο, που θα δημιουργεί συνθήκες, ασφάλειας, εύληπτου προσανατολισμού, θα έχει ποιοτικά χαρακτηριστικά και θα συμβάλλει στην αειφόρο ανάπτυξη (sustainable development).
Σε ότι αφορά επί του πρακτέου και επί του συγκεκριμένου, πληροφορήθηκα εν τέλει, ότι σκοπός του όλου εγχειρήματος είναι να καταστεί δύσκολη η ζωή στα μηχανάκια παράδοσης φαγητού (delivery) παρακείμενου εστιατορίου!!!
Διονύσου 58 & Σπάρτης
Κηφισιά 14562
τηλ. 2108080476 - fax. 2106233721 email: anak@otenet.gr
Κηφισιά 7 Σεπτεμβρίου 2007.
Κοιν:
Εθνική Ομοσπονδία Κινητικά Αναπήρων,
Ελ. Βενιζέλου 236, 16341 Ηλιούπολη
τηλ. – fax: 2105224974
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ.
Σε συνέχεια αλλεπάλληλων τηλεφωνικών μας συνεννοήσεων και επιτόπιας πραγματογνωμοσύνης με την αρμόδια υπάλληλό σας κ. Κ*******υ Π**** σήμερα 7.09.2007, σας αναφέρω τα ακόλουθα:
Επί του πεζοδρομίου της οδού Ελαιών, νούμερο 11 και γωνία με την οδό Κηφισού, μέχρι και προ δέκα ημερών από όσο γνωρίζω, υπήρχε συστοιχία κατακόρυφων πασσάλων, οι οποίοι όχι απλά εμπόδιζαν την διάβαση των πεζών, αλλά ήταν ένα απαράβατο εμπόδιο για κάθε μετακινούμενο με τροχοκαρέκλα (όπως ο υπογράφων) και γενικά για κάθε εμποδιζόμενο άτομο, όπως μητέρα με αμαξίδιο μωρού, πολίτη της τρίτης ηλικίας, οποιοδήποτε άτομο που κουβαλά ψώνια, κ.λ.π. Για το θέμα είχε υπάρξει αναλυτική τηλεφωνική ενημέρωση από τον πατέρα μου Απόστολο Πόλη, κατ' επανάληψη και είχε δοθεί η διαβεβαίωση ότι το θέμα θα διευθετηθεί.
Με κατάπληξη εχθές αφού έφθασα με την τροχοκαρέκλα μου, στο εν λόγω σημείο, διαπίστωσα ότι έχουν τοποθετηθεί πολύ περισσότεροι πάσσαλοι, περί τους 25. Περιττό να αναφέρω ότι η χρήση του πεζοδρομίου από μέρους μου είναι αδύνατη, όπως και μητέρων που έχουν αμαξίδια μωρού και γενικότερα όλων των εμποδιζομένων ατόμων.
Σας γνωρίζω ότι αυτό συνιστά, αποκλεισμό και απαγόρευση της κυκλοφορίας μου, σε καθαρά δημόσιο χώρο.
Ειλικρινά σας πληροφορώ ότι είμαι εμβρόντητος από το γεγονός ότι μπορεί ο φορέας σας, ως δημόσιος φορέας, να υλοποιεί ένα έργο, ακαλαίσθητο, οπτικά ρυπογόνο, (φυσικά προς έλεγχο για την νομιμότητά του) και πάνω από όλα έργο, που απαγορεύει την κυκλοφορία και την χρήση σε πολίτες του Δήμου, σε επισκέπτες και εν γένει σε κάθε άνθρωπο. Οι πολίτες με διάφορες αναπηρίες, κινητικές, αισθητηριακές και δυσκολίες μάθησης, είναι σύμφωνα με τις πιο επιεικείς στατιστικές προσεγγίσεις το 10% του γενικού πληθυσμού και εάν αναλογισθούμε, πόσοι κατά περίπτωση συνοδεύομε παιδιά, είμαστε πρόσκαιρα τραυματισμένοι και πόσοι από εμάς είμαστε ή οδεύουμε προς την τρίτη ηλικία, αντιλαμβάνεστε ότι προσεγγίζουμε, με επιστημονική τεκμηρίωση το 50% του πληθυσμού.
Παγκόσμια, η τεχνική κοινότητα και οι ευνομούμενες κοινωνίες που διακατέχονται από κοινωνική ευαισθησία και ισονομία, έχουν υιοθετήσει την έννοια του Οικουμενικού Σχεδιασμού (Universal Design) και το ΥΠΕΧΩΔΕ αντίστοιχα έχει σειρά οδηγιών «Σχεδιασμού για Άτομα με Αναπηρία». Κοινός στόχος ένα περιβάλλον που δεν θα αποκλείει κανέναν, ένα δομημένο περιβάλλον ειδικά στην αστική του μορφή, απολύτως προσβάσιμο, που θα δημιουργεί συνθήκες, ασφάλειας, εύληπτου προσανατολισμού, θα έχει ποιοτικά χαρακτηριστικά και θα συμβάλλει στην αειφόρο ανάπτυξη (sustainable development).
Σε ότι αφορά επί του πρακτέου και επί του συγκεκριμένου, πληροφορήθηκα εν τέλει, ότι σκοπός του όλου εγχειρήματος είναι να καταστεί δύσκολη η ζωή στα μηχανάκια παράδοσης φαγητού (delivery) παρακείμενου εστιατορίου!!!
Ερωτώ λοιπόν, η πλήρης αποδοχή της κατάρρευσης κάθε έννοιας αστυνόμευσης, (δημοτική αστυνομία, τροχαία,) αιτιολογεί την παραγωγή εμποδίων ως πρόταση επίλυσης;
Βάσει αυτής της νέας λογικής ας δημιουργήσουμε ορθοδρόμια και δυναμοδρόμια για όρθιους και δυνατούς αντίστοιχα, κατά μήκος όλων των σημερινών «πεζοδρομίων» και μαζί με τα μηχανάκια παράδοσης (που επιτυχώς εμποδίστηκαν τελικά), όλοι μαζί στο δρόμο, τροχοφόροι και τροχήλατοι, απενδεδυμένοι της έννοιας του πεζού και του πολίτη.
Όλα τα ανωτέρω περιγράφονται με μια λέξη, την λέξη «υποβάθμιση». Την στιγμή που ο δήμαρχος του Τορόντο, της πόλης που θα τελέσει τους χειμερινούς Ολυμπιακούς έχει βαριά τετραπληγία και μετακινείται αυτόνομα με την τροχοκαρέκλα του, εμείς συζητούμε ούτε καν για το αυτονόητο, αλλά για το αν έχεις δικαίωμα στη ζωή.
Παρακαλώ, με βάση όλα τα ανωτέρω και ασκώντας όλα τα νόμιμα δικαιώματά μου ως πολίτη αυτής της χώρας, για την άμεση αποξήλωση κάθε εμποδίου, κάθε μορφής στο συγκεκριμένο σημείο.
Μετά τιμής συνημμένα : φωτογραφικό υλικό
Γεράσιμος Πόλης
Διπλ. Αρχιτέκτων Μηχανικός
εμπειρογνώμων προσβασιμότητας,
Όλα τα ανωτέρω περιγράφονται με μια λέξη, την λέξη «υποβάθμιση». Την στιγμή που ο δήμαρχος του Τορόντο, της πόλης που θα τελέσει τους χειμερινούς Ολυμπιακούς έχει βαριά τετραπληγία και μετακινείται αυτόνομα με την τροχοκαρέκλα του, εμείς συζητούμε ούτε καν για το αυτονόητο, αλλά για το αν έχεις δικαίωμα στη ζωή.
Παρακαλώ, με βάση όλα τα ανωτέρω και ασκώντας όλα τα νόμιμα δικαιώματά μου ως πολίτη αυτής της χώρας, για την άμεση αποξήλωση κάθε εμποδίου, κάθε μορφής στο συγκεκριμένο σημείο.
Μετά τιμής συνημμένα : φωτογραφικό υλικό
Γεράσιμος Πόλης
Διπλ. Αρχιτέκτων Μηχανικός
εμπειρογνώμων προσβασιμότητας,
ΙΔΟΥ Η ΣΧΕΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ 12.09.2007.
Ευχαριστώ τον Πάνο τον Μπόζο και την Φοίβη την Αθηναίου,
Ο καλαματιανός της αναισθησίας
Αγαπητή Φοίβη, Αν δεν ήταν τραγικό για τους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες θα μπορούσε να είναι απόλυτα κωμικό για τη στενοκεφαλιά του Δήμου Κηφισιάς. Σε ένα από τα ελάχιστα πεζοδρόμια της Κηφισιάς στα οποία μπορούν να κυκλοφορήσουν πολίτες με κινητικά προβλήματα, τυφλοί, ηλικιωμένοι αλλά και μητέρες με παιδικά καροτσάκια, στην οδό Ελαιών, ο δήμος μάς τιμώρησε και- άκουσον άκουσον! - έβαλε κολονάκια κάθετα στο οδόστρωμα έτσι ώστε το πεζοδρόμιο να είναι απροσπέλαστο. Σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις κροκοδείλια δάκρυα χύνονται, ευαισθησίες α λα καρτ καταγράφονται, υποσχέσεις αφειδώς μοιράζονται για τους συμπολίτες μας με κινητικές αναπηρίες. Εύκολο, πιασάρικο, πολιτικά ορθό. Μόνο που αυτός ο τόπος είναι η χαρά της εύθυμης χήρας. Με το ίδιο μαντίλι που η εξουσία σκουπίζει τα δάκρυα που αργοκυλούν στα «ευαίσθητα» μάτια της, με το ίδιο μαντίλι χορεύει τον καλαματιανό της ξενοιασιάς και της απόλυτης αναισθησίας.
Ο Αϊνστάιν είπε ότι δύο πράγματα είναι μη μετρήσιμα, το μέγεθος του σύμπαντος και το μέγεθος της βλακείας, αν και για το πρώτο διατήρησε τις επιφυλάξεις του. Πάνος Μπόζος, μαθηματικός ΥΓ: Η «ανεπίσημη» δικαιολογία γι΄ αυτή την παράλογη ενέργεια της Δημοτικής Αρχής είναι ότι τα πεζοδρόμια τα χρησιμοποιούν και τα μηχανάκια delivery που ανησυχούν τους περιοίκους... Δηλαδή «πονάει δόντι, κόβει... κεφάλι» ή delivery- ΑΜΕΑ 25-0 (όσα και τα κολονάκια).
Γράφει ο Κ.Π. Καβάφης, αγαπητέ Πάνο, στον «Αοιδό» του: «Βίος ψυχρός και μάταιος. Μωρία/ το να νομίζης η ζωή ότι αυλού είν΄ ήχοι/ τερπνοί, και ουδέν άλλο·» ή «Ξηρά αναισθησία/ μαστίζει όντινα ποτέ πόνος δεν κατατρύχει/ της πάλης της ζωής».
Διαβάστε την άμεση ανταπόκριση του τοπικού τύπου, ευχαριστώ για τη συμπαράσταση τον εκδότη κ. Γιάννη Γρηγοράκο.
Διαβάστε την άμεση ανταπόκριση του τοπικού τύπου, ευχαριστώ για τη συμπαράσταση τον εκδότη κ. Γιάννη Γρηγοράκο.
http://www.kifisianews.gr
901-Κηφισιά, πόλη για superman
14/09/2007
Κηφισιά, πόλη για superman
Στην αρχαιότητα υπήρχε ο Καιάδας για τους συνανθρώπους μας με κινητικά προβλήματα. Εμείς οι σύγχρονοι νεοέλληνες τους πετάμε στο οδόστρωμα μπας και τους πατήσει κάποιο αμάξι και γλιτώσουμε από αυτούς.
Γιατί το γράφουμε αυτό και μάλιστα τόσο σκληρά;
Δεν έχει κανείς παρά να πάει μια βόλτα στον πιο όμορφο δρόμο της πόλης μας, στην οδό Ελαιών.
Ένας δρόμος με φαρδιά ομορφοφυτεμένα και νοικοκυρεμένα πεζοδρόμια, δίπλα σε ένα δρόμο ταχείας κυκλοφορίας, που ενώνει την εθνική οδό με το κέντρο της πόλης.
Ενώ υπάρχουν ράμπες για τα εμποδιζόμενα άτομα (άτομα με ειδικές ανάγκες, ηλικιωμένα άτομα, γονείς με καροτσάκια κ.ά.), σε κάποιο σημείο που διασταυρώνεται με την οδό Κηφισού, στο ύψος της Αγίας Τριάδας, ω του θαύματος, ο δημιουργός φύτρωσε... 25 πασσάλους στο μέσο της διάβασης των πεζών, εμποδίζοντάς τους να περάσουν και υποχρεώνοντάς τους να περπατήσουν στο οδόστρωμα, όσο επικίνδυνο και αν είναι αυτό σε ένα δρόμο ταχείας κυκλοφορίας.
Δηλαδή δίνουμε την ευκαιρία στους συνανθρώπους μας... να αυτοκτονήσουν, νίβοντας εμείς τα χέρια μας που δεν τους πετάξαμε στον Καιάδα, ακολουθώντας τους αρχαίους ημών.
Ένας συνάνθρωπός μας, ο οποίος δυστυχώς είναι υποχρεωμένος να χρησιμοποιεί αμαξίδιο για τη μεταφορά του λόγω κινητικών δυσκολιών, πριν από δύο μήνες έστειλε επιστολή προς το δημοτικό συμβούλιο δια μέσου του κ. Μπόζου (την οποία και δημοσιεύσαμε).
Ο υπεύθυνος για τα έργα τοποθέτησης τέτοιων πασσάλων στην άκρη των πεζοδρομίων, κ. Αντώνης Βάρδας, πρόεδρος της Αναπτυξιακής, είπε τότε ότι λάθος εντολή είχε καταλάβει ο τεχνικός όταν τοποθέτησε τα πασσαλάκια και την επόμενη μέρα θα φρόντιζε να μπουν σωστά.
Αυτό πριν το καλοκαίρι.
Κατά τη διάρκεια όμως του καλοκαιριού, τοποθετήθηκαν και άλλα πιο πυκνά πασσαλάκια κατά πλάτος της διάβασης των πεζών, έτσι ώστε να μην μπορεί να περάσει με τίποτα κάποιος εμποδιζόμενος συνάνθρωπός μας.
Ο κ. Πόλης Γεράσιμος έστειλε επιστολή προς την Αναπτυξιακή στις 7 Σεπτεμβρίου, αλλά φαίνεται ότι βρήκε κλειστά... αυτιά, ειδάλλως δεν εξηγείται η απραξία.
Την επιστολή του αυτή, την «σήκωσε» στη σελίδα συζήτησης που έχει http://aiolias.blogspot.com
H επιστολή έχει ως εξής:
.
Χτες το απόγευμα επισκεφτήκαμε την περιοχή και πέσαμε πάνω σε έναν πατέρα με το καροτσάκι του παιδιού του να βγαίνει στην Ελαιών, κάνοντας γύρω από τα παρτέρια και τη στάση του λεωφορείου για να αποφύγει τα εμπόδια.
Ο κ. Πόλης μας είπε ότι κάτι τέτοιο αποτελεί απαξίωση της ποιότητας ζωής στην Κηφισιά, πράγμα που δυστυχώς τείνουμε να το πιστέψουμε και μεις.
Θα υπάρξει άραγε κάποια αντίδραση που θα μας ανατρέψει αυτή την πικρή εντύπωση;
Labels:
αναπηρία,
αποκλεισμός,
Δήμος Κηφισιάς,
δημόσιος χώρος,
εμπόδια,
πεζοδρόμιο,
πρόσβαση
|
4
comments
Monday, August 27, 2007
Δεν πίστευα ποτέ στη ζωή μου, ότι θα ζούσα να δω τόση κατατροφή στην πατρίδα μου!! ή για να είμαι πιο σωστός, ενδόμυχα περίμενα κάτι τέτοιο αν μυστηριωδώς ξυπνούσε το Ηφαίστειο της Σαντορίνης ή της Νισύρου ή αν έδινε το ρήγμα της Αταλάντης κανένα 7,5 ρίχτερ και πάνω (Ο Μεγαλοδύναμος να μην το επιτρέψει αυτό). Όχι όμως και από πυρκαγιά τόση καταστροφή....
Η αυλή μου έχει γεμίσει στάχτη, παρακολουθούσα όλο το χθεσινό απόγευμα σιγά - σιγά να "ασπρίζει" από τη στάχτη όχι μόνο τα πλακάκια αλλά και το αμάξι μου, οι πόρτες, το καπό, η οροφή...
Αυτό το κομμάτι στάχτης,πριν από λίγες ώρες ήταν κομμάτι από τον κορμό ή το κλαδί ενός πεύκου, μιας ελιάς, ενός πουρναριού, που αφού έσβυσε, άφησε όλους τους χυμούς του, έγινε ένα με το άνεμο που έθρεψε και τάισε τη φωτιά που το έκαψε και ήλθε από τα Στύρα ή το Αλιβέρι για να καθήσει επάνω στο αυτοκίνητό μου, επάνω στα μαλλιά μου, πάνω στη μπλούζα μου, ακόμη και πάνω στη γούνα του κατάμαυρου γάτου μου του Blacky. Εύθραυστο, σχεδόν άυλο, το άγγιγμά μου το μετατρέπει σε σκόνη, διατηρεί όμως τα ίχνη της δομής του ξύλου, της μητρικής υφής, των ρόζων και των ουλών του μητρικού κορμού, μου λέει πολύ περισσότερα από αυτά που μπορώ να ακούσω και δείχνει πολύ περισσότερα από αυτά που μπορώ να δω. Κάποια από αυτά έχουν γίνει ήδη κομμάτι του δικού μου κορμιού, τα έχω εισπνεύσει και τα έχω καταπιεί, πολλά θα γίνουν ξανά δένδρα και λουλούδια, αφού γίνουν ένα με το χώμα, αφού τα παρασύρει το νερό.
Όλη αυτή η μάζα, θα γίνει αυτό που ήταν πάντα, μέρος του όλου, πιο σωστά δεν θα γίνει τίποτα, θα αλλάζει ρόλο και θέση μέσα στο είναι. Τούτες τις μέρες όμως γίναν έντρομα, που δεν τσιμπάν και δεν ζουζουνίζουν, σιωπηλοί διηγητές όλων αυτών των μακρών ιστοριών του δάσους, των δέντρων στις αυλές των σπιτών, των δρόμων και των παραλιών..... Μαζεύτηκαν πολλά πάνω από τον ουρανό και έκαναν τον ήλιο κόκκινο και πορτοκαλί, έριξαν ένα χρώμα καφέ - κροκί πάνω στους τοίχους και στα φυτά, τι όμορφη που είναι η ζωή όταν την αντικρύζεις μέσα από φίλτρο....
Πως το λέει σε ένα ποιήμα του, ο αθάνατος Νίκος Καρούζος, στη συλλογή ο ερυθρογράφος; ""...Κρίσνα βγες μέσα από τον σώμα του Τίγρη που φώλιασες... και αυτός απαντά μια χαρά χουζουρεύω εδώ μέσα........"
Η αυλή μου έχει γεμίσει στάχτη, παρακολουθούσα όλο το χθεσινό απόγευμα σιγά - σιγά να "ασπρίζει" από τη στάχτη όχι μόνο τα πλακάκια αλλά και το αμάξι μου, οι πόρτες, το καπό, η οροφή...
Αυτό το κομμάτι στάχτης,πριν από λίγες ώρες ήταν κομμάτι από τον κορμό ή το κλαδί ενός πεύκου, μιας ελιάς, ενός πουρναριού, που αφού έσβυσε, άφησε όλους τους χυμούς του, έγινε ένα με το άνεμο που έθρεψε και τάισε τη φωτιά που το έκαψε και ήλθε από τα Στύρα ή το Αλιβέρι για να καθήσει επάνω στο αυτοκίνητό μου, επάνω στα μαλλιά μου, πάνω στη μπλούζα μου, ακόμη και πάνω στη γούνα του κατάμαυρου γάτου μου του Blacky. Εύθραυστο, σχεδόν άυλο, το άγγιγμά μου το μετατρέπει σε σκόνη, διατηρεί όμως τα ίχνη της δομής του ξύλου, της μητρικής υφής, των ρόζων και των ουλών του μητρικού κορμού, μου λέει πολύ περισσότερα από αυτά που μπορώ να ακούσω και δείχνει πολύ περισσότερα από αυτά που μπορώ να δω. Κάποια από αυτά έχουν γίνει ήδη κομμάτι του δικού μου κορμιού, τα έχω εισπνεύσει και τα έχω καταπιεί, πολλά θα γίνουν ξανά δένδρα και λουλούδια, αφού γίνουν ένα με το χώμα, αφού τα παρασύρει το νερό.
Όλη αυτή η μάζα, θα γίνει αυτό που ήταν πάντα, μέρος του όλου, πιο σωστά δεν θα γίνει τίποτα, θα αλλάζει ρόλο και θέση μέσα στο είναι. Τούτες τις μέρες όμως γίναν έντρομα, που δεν τσιμπάν και δεν ζουζουνίζουν, σιωπηλοί διηγητές όλων αυτών των μακρών ιστοριών του δάσους, των δέντρων στις αυλές των σπιτών, των δρόμων και των παραλιών..... Μαζεύτηκαν πολλά πάνω από τον ουρανό και έκαναν τον ήλιο κόκκινο και πορτοκαλί, έριξαν ένα χρώμα καφέ - κροκί πάνω στους τοίχους και στα φυτά, τι όμορφη που είναι η ζωή όταν την αντικρύζεις μέσα από φίλτρο....
Πως το λέει σε ένα ποιήμα του, ο αθάνατος Νίκος Καρούζος, στη συλλογή ο ερυθρογράφος; ""...Κρίσνα βγες μέσα από τον σώμα του Τίγρη που φώλιασες... και αυτός απαντά μια χαρά χουζουρεύω εδώ μέσα........"
Tuesday, July 31, 2007
Όταν ήμουν φοιτητής στην Αρχιτεκτονική του Ε.Μ.Π., το κύριο θέμα συζήτησης ήταν η επανάσταση και όχι τα guci και τα armani αν τολμούσε κάποιος να έβαζε τέτοιο θέμα, τουλάχιστον θα έτρωγε γιαούρτωμα.
Οι καιροί σαφώς και άλλαξαν και πολλοί από εμάς, συνειδητοποιήσαμε ότι ο Θεός να σε φυλάει από όλους αυτούς που "θέλουν" το καλό σου, είναι οι πιο επικίνδυνοι...
Τα συνθήματα τόσο στους τοίχους των χώρων διδασκαλίας όσο και στους φοριαμούς δεν μας έλειψαν ποτέ. Αντιαισθητικά, κυριαρχικά και άλλα σοφά και πολύ αληθινά.
Σταχυολογώ, "Η φαφούτα τρώει φρούτα και γι' εμάς ούτε γιαρμάς", "Πρέπει να είσαι πολύ λέρα για να κυβερνάς γαλέρα" και το φοβερό "Είμαι ερωτευμένος με μια ψιλή, ξανθιά αρχιτεκτόνισα" που έμελε να επαληθευθεί πολύ επώδυνα στη ζωή μου, διότι ο έρωτας και ειδικά με μια αρχιτεκτόνισα είναι από τα πιο πονεμένα πράγματα που μπορούν να σου συμβούν....
Πριν από λίγες ημέρες με σκοπό την παρακολούθηση της παρουσιάσης μιας διπλωματικής εργασίας, επισκεύτηκα και πάλι μετά από 18 χρόνια τους χώρους της σχολής μου, όπου διαπίστωσα ότι η παράδοση της αναγραφής συνθημάτων έχει μείνει αναλείωτη. Για κάποιο παράξενο λόγο, ένοιωσα ένα φοβερό ενθουσιασμό, θυμήθηκα ότι κάποτε η συλλογικότητα, επιδίωκε να κάνει το όνειρο πραγματικότητα και τέλος πάντων το όλο θέμα το βρήκα πάρα πολύ ενδιαφέρον και θέλω να το μοιραστώ μαζύ σου, γνωστέ και άγνωστε σύντροφε/φισσα του δικτυοχώρου......
"ΝΑ ΦΥΛΑΓΕΣΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΜΙΑ ΖΩΗ ΗΣΥΧΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ".
Saturday, June 16, 2007
Λίγο πιο βόρεια από τις Θερμοπύλες, είναι οι παραλίες της Πιερίας, κάτω από το βλέμμα του Θεϊκού Ολύμπου, εκεί λοιπόν στην Παραλία Κατερίνης, είδα σχεδόν τα πιο προσβάσιμα πεζοδρόμια στην Ελλάδα. Ενιαία επιφάνεια το οδόστρωμα και το πεζοδρόμιο.
Λίγα όμως καταστήματα δεν έχουν το «σκαλοπάτι» εισόδου, ένα από αυτά που δεν έχουν σκαλοπάτι αλλά αντίθετα έχουν και ράμπα και είναι και πολύ καλά παιδιά είναι το εστιατόριο «Ζωγράφος».
Λίγα όμως καταστήματα δεν έχουν το «σκαλοπάτι» εισόδου, ένα από αυτά που δεν έχουν σκαλοπάτι αλλά αντίθετα έχουν και ράμπα και είναι και πολύ καλά παιδιά είναι το εστιατόριο «Ζωγράφος».
Τεράστιο όμως το πρόβλημα για την πρόσβαση στην θάλασσα, κατά τα άλλα η σημαία της γαλάζιας παραλίας είναι κάτι που για άλλη μια φορά δεν μπορώ να ωφεληθώ, τουλάχιστον αυτόνομα!
Monday, March 12, 2007
Το Σάββατο είδα την ταινία, 300, μια επική ταινία στο ύφος και την ατμόσφαιρα ενός κόμικ.
Αποτέλεσε έκπλιξη για μένα το ότι την έκβαση της μάχης, την καθόρισε η συμπεριφορά του εφιάλτη, του οποίου τα κίνητρα με την σειρά τους καθορίστηκαν από την κοινωνική απόριψη που έτυχε λόγω της αναπηρίας - δυσμορφίας του!!!
Αν ακολουθήσουμε αυτή την εκδοχή τότε πραγαμτικά τα πράγματα ήταν μάλλον μοιραία προκαθορισμένα για όλους και εδώ η ζωή μιμήθηκε την τραγωδία και όχι το αντίθετο........
Ποιά άραγε η αλήθεια σε ότι αφορά την αναπηρία στην αρχαία Σπάρτη, είναι αλήθεια ότι ο Λυκούργος (δεν θυμάμαι μπορεί να κάνω λάθος) ήταν χωλός; Μόνο η σωματική ρώμη μέτραγε, και οι γέροι και οι ανήμποροι, νοσοκομεία, γηροκομεία δεν είχαν στην Σπάρτη;
Monday, December 11, 2006
Τον άνθρωπο ούτε τον ξέρω και αγνοώ και τη δουλειά του, δυστυχώς όμως με εκφράζουν τά λόγια του.
Διαμαντής Αϊδίνης
στον ταχυδρόμο της 9ης Δεκεμβρίου 2006
………Δημ: «Με εκπλήσσετε. Γιατί χάσατε τον καλλιτεχνικό σας περίγυρο;» (Σχετικά με την επιστροφή του καλλιτέχνη στην Ελλάδα)
Διαμαντής Αϊδίνης: «Δεν είμαι από τους ανθρώπους που θα πάλευαν να κρατήσουν κάποιες σχέσεις που καταλαβαίνω ότι έχουν τελειώσει. Δεν μπορώ να κυνηγάω ανθρώπους, δεν μπορώ να στέλνω μέιλ, δεν μπορώ να αλληλογραφώ, δεν μπορώ να κάνω τηλεφωνήματα. Κάποια πράγματα χάθηκαν ανεπιστρεπτί, αλλά δεν λυπάμαι γι’ αυτά. Απλώς, πιστεύω ότι, αν ζούσα στη Ρώμη, θα κέρδιζα ως άνθρωπος. Πηγαίνω πολύ συχνά ακόμα και σήμερα και, κάθε φορά που κυκλοφορώ στους δρόμους της, με πιάνει ο πόνος του τόπου όπου ζω. Δεν είναι μεν το κέντρο του σύγχρονου κόσμου, αλλά είναι ένας τόπος που κατοικείται από πολιτισμένους ανθρώπους. Αν συγκρίνει κανείς την καθημερινότητα της Ρώμης με αυτή της Αθήνας, δεν θέλει και πολύ να βγάλει το συμπέρασμα ότι εμείς εδώ ζούμε σε μια κοινωνία κανιβάλων. Τεμπέληδες, άξεστοι, μίζεροι, βρόμικοι, αγενείς, αφιλόξενοι, άγριοι».
Δημ: Και τα 3.000 χρόνια πολιτισμού που λένε;
Διαμαντής Αϊδίνης «Δεν είναι δικά μας. Είναι ντροπή, είναι ύβρις για την κλασική αρχαιότητα να τη διεκδικούμε οι σημερινοί». ………….
Διαμαντής Αϊδίνης
στον ταχυδρόμο της 9ης Δεκεμβρίου 2006
………Δημ: «Με εκπλήσσετε. Γιατί χάσατε τον καλλιτεχνικό σας περίγυρο;» (Σχετικά με την επιστροφή του καλλιτέχνη στην Ελλάδα)
Διαμαντής Αϊδίνης: «Δεν είμαι από τους ανθρώπους που θα πάλευαν να κρατήσουν κάποιες σχέσεις που καταλαβαίνω ότι έχουν τελειώσει. Δεν μπορώ να κυνηγάω ανθρώπους, δεν μπορώ να στέλνω μέιλ, δεν μπορώ να αλληλογραφώ, δεν μπορώ να κάνω τηλεφωνήματα. Κάποια πράγματα χάθηκαν ανεπιστρεπτί, αλλά δεν λυπάμαι γι’ αυτά. Απλώς, πιστεύω ότι, αν ζούσα στη Ρώμη, θα κέρδιζα ως άνθρωπος. Πηγαίνω πολύ συχνά ακόμα και σήμερα και, κάθε φορά που κυκλοφορώ στους δρόμους της, με πιάνει ο πόνος του τόπου όπου ζω. Δεν είναι μεν το κέντρο του σύγχρονου κόσμου, αλλά είναι ένας τόπος που κατοικείται από πολιτισμένους ανθρώπους. Αν συγκρίνει κανείς την καθημερινότητα της Ρώμης με αυτή της Αθήνας, δεν θέλει και πολύ να βγάλει το συμπέρασμα ότι εμείς εδώ ζούμε σε μια κοινωνία κανιβάλων. Τεμπέληδες, άξεστοι, μίζεροι, βρόμικοι, αγενείς, αφιλόξενοι, άγριοι».
Δημ: Και τα 3.000 χρόνια πολιτισμού που λένε;
Διαμαντής Αϊδίνης «Δεν είναι δικά μας. Είναι ντροπή, είναι ύβρις για την κλασική αρχαιότητα να τη διεκδικούμε οι σημερινοί». ………….
Monday, October 02, 2006
Αγαπητοί φίλοι,
λίγα λόγια, είναι αρκετά,
Συμμετέχω στις δημοτικές εκλογές με το συνδυασμό ΟΜΟΡΦΗ ΚΗΦΙΣΙΑ http://www.omorfi-kifisia.gr με υπ. δήμαρχο τον Πάνο Μπόζο.
Για κάποιους από εμάς που δεν ανήκουμε σε αυτό που ονομάζεται κοινωνικός μέσος όρος, η μάχη για τη ζωή και την εξασφάλιση ποιότητας, είναι συνυφασμένη με την ύπαρξη μας.
Δυστυχώς για την πόλη μας την Κηφισιά πρέπει να μιλήσουμε και να δώσουμε άλλη μια μάχη για τα αυτονόητα. Θεωρώ ότι στο δήμο μου είναι αυτονόητοι στόχοι:
η δημιουργία προσβάσιμων πεζοδρομίων σ’ όλη την Κηφισιά
η δημιουργία ποδηλατοδρόμων και απόλυτο σεβασμού του πεζού και του ποδηλάτη
η λειτουργία τοπικού μεταφορικού δικτύου
η φροντίδα για τα αδέσποτα ζώα
η δημιουργία ελεύθερων ανοικτών χώρων.
η Κοινωνική πολιτική για κάθε συμπολίτη μας που χρειάζεται υποστήριξη (ανεργία, υγεία, βοήθεια στο σπίτι, επιμόρφωση στις νέες τεχνολογίες, φροντίδα τρίτης ηλικίας)
η υποστήριξη του επαγγελματία της Κηφισιάς.
η ηλεκτρονική εξυπηρέτηση με τον Δήμο.
Ζητώ την υποστήριξή σας.
Friday, September 29, 2006
Αγαπητοί φίλοι, σ' αυτές τις δημοτικές εκλογές κατέρχομαι ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στην Κηφισιά με τον συνδυασμό του υπ. Δημάρχου Πάνου Μπόζου. http://www.omorfi-kifisia.gr
Ελπίζω στην υποστήριξη σας.
Ελπίζω στην υποστήριξη σας.
Thursday, July 27, 2006
Πήγα ολοήμερες διακοπές στην Φοινικούντα, εδώ μια φωτογραφία μου από την επίσκεψή μου στο κάστρο της Μεθώνης.
Χρειάζεται υπέρβαση για να πας σε κάποια μέρη, δεν μπορείς να περιμένεις να γίνουν όλα προσβάσιμα, χάρη στην πολύτιμη βοήθεια της φίλης μου της Άννας, έγινε κατορθωτό να περάσω την πύλη του κάστρου που για αρκετούς αιώνες ήταν αξιόμαχο και μπορώ μόνο να φανταστώ πόσα έχουν "δει" τα τοιχαλάκια του.....
Δίπλα από το κάστρο, η πλαζ της Μεθώνης και με γαλάζια σημαία. Αναρωτιέμαι πως έχουν επιτρέψει την οικοδόμηση αυτής της προκυμαίας για να πιάνουν οι βάρκες και τα καϊκάκια.
Δεν "προσβάλλει" το κάστρο, δεν αλλοιώνει την φυσικότητα της παραλίας, δεν είναι παράνομο κτίσμα επί της παραλίας; Α ξέχασα αυτά εφαρμόζονται όταν έχουμε να κάνουμε με την εφαρμογή της ολικής πρόσβασης στην θάλασσα...
Thursday, June 22, 2006
English follows. 
Είναι προφανές ότι το σύνθημα που αναγράφεται πάνω στο γραμματοκυβώτιο των ΕΛΤΑ, "γεννήθηκα χωρίς να με ρωτήσουν, θα πεθάνω χωρίς να με ρωτήσουν, για αυτό αφήστε με να ζήσω όπως θέλω", δεν ισχύει για τις ζωές των περισσότερων από εμάς, πόσο μάλλον αν μετακινείσαι με τροχοκαρέκλα στα πεζοδρόμια - δρόμους των ελληνικών πόλεων.
Ειλικρινά αισθάνομαι ότι κάτι το μεταφυσικό συμβαίνει με την περίφημη ράμπα στην οδό Αριστοτέλους 17, μπροστά από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
Μόλις επιδιορθώθηκε (βλέπε σχετικό προηγούμενο post) από την προηγούμενη επέμβαση διαρκείας (κανά δύο χρονάκια) τώρα εδώ και δύο εβδομάδες, καθημερινά ανεβαίνω το πεζοδρόμιο, ακροβατώντας και με βοήθεια, λόγω αυτών των αποξηλώσεων των πλακών που βλέπετε στις φωτογραφίες.
Ούτε πινακίδα, για να αναζητήσεις τον υπεύθυνο, ούτε επαρκής προστασία και πάνω από όλα καμμία μέριμνα για την πρόσβαση ενός χειριστή τροχοκαρέκλας. Ρώτησα τους γύρω καταστηματάρχες και μου είπαν μάλλον είναι έργα της ΔΕΗ, μάλλον και αυτοί δεν γνωρίζουν.
Αν αισθάνεστε ότι το όλο θέμα δεν είναι προσωπικό μου ζήτημα, αλλά σας ενδιαφέρει και εσάς, αν νομίζετε ότι αυτές οι "λεπτομέρειες" κάνουν όλη τη διαφορά σε μία πόλη, τότε στείλτε email ή διαμαρτυρηθείτε.
Ο αποδέκτης των διαμαρτυριών σας δεν γνωρίζω ποιός θα είναι, ο Δήμος Αθηναίων, το ΥΠΕΧΩΔΕ, το ΥΠΕΣΔΔΑ, η ΔΕΗ.
Εδώ είναι όλο το ζήτημα γιατί αν γνωρίζαμε ποιός είναι ο υπεύθυνος για την καθημερινή μας κατάντια, ίσως για κάποιες στιγμές να μπορούσαμε να διεκδικήσουμε και να ζήσουμε, αυτό που έχει γράψει ο φίλος μας, στο παρακείμενο γραμματοκιβώτιο.
"I was born without been asked, I will die without been asked too, so please let me live the way I want". This is written on the post box near by at the ramp at Aristotelous street number 17.
Something really strange is going on about this ramp as soon it was "fixed" (see previous post) a real mess is what I have to deal with in order to get on the pavement. You can see on your own from the images. No sign, no information, no real care on how a wheelchair user is supposed to cope with this. I asked around and they told me that probably, I say probably these works is made by DEH.
If you think that all this is not a personal thing and that these "details" make all the difference, please make your complain by email or any other way. If you ask to whom I will comment that if I knew, then I could live the way that the slogan on the post box call us to live.
Thursday, June 01, 2006
Στις 31 Μαϊου, είδα την καταγγελία στην σελίδα της ΕΟΚΑ, άλλη μια αλυσίδα αποκλεισμού, ανταλάξαμε emails με τον Βασίλη Δημητριάδη τον πρόεδρο της ΕΟΚΑ και επειδή για όλα υπάρχει ο σωστός συγχρονισμός και επειδή σε αρκετά θέματα είμαι αλυσοδεμένος, αποφάσισα να πάω επί τόπου να "επιληφθώ" του θέματος.
Κάλεσα το 100, αφού η Δημοτική Αστυνομία του Δήμου Αθηναίων, καλώντας το 195, με παρέπεπψε στο 2103451584 και μετά στο 2103243611 όπου βγήκε τηλεφωνητής. Περίμενα ήλθαν οι αστυνομικοί, επέδειξαν άριστη στάση και έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους. Με πληροφόρησαν ότι θα μπορούσα να υποβάλλω μήνυση στο Δήμο Αθηναίων και ότι θα κάνουν ότι μπορούν για την καταγραφή του περιστατικού.
Θα αναρωτιέστε πως έφυγε η αλυσίδα από τη θέση της. Πολύ απλά θυμήθηκα από το μάθημα των Θρησκευτικών ότι τα τείχη της Ιερουχούς έπεσαν λόγω του βουητού που έκαναν με τα πνευστά κέρατα οι πολιο-ρκούντες και, τότε !!! μου ήρθε η έμπνευση, άρχισα να τραγουδάω το 1ο τραγούδι της Eurovision, όσο πιο άγρια μπορούσα........... Haaaaaaard Rooooooock Halleuiah!! και δεν θα το πιστέψετε, οι κρίκοι της άλυσιδας αποσυντέθηκαν.............. MIRACOLO GRANDE MIRACOLO!!!
Το παρακάτω από το site της Εθνικής Ομοσπονδίας Κινητικά Αναπήρων.
http://eoka.blogspot.com
Τετάρτη, Μάϊος 31, 2006
Όργιο αυθαιρεσίας No2 - Μάθε παιδί μου γράμματα !
Αμέσως μετά την δημοσίευση της καταγγελίας για το "Όργιο Αυθαιρεσίας" στην ιστοσελίδα μας, ο φίλος και συνεργάτης μας κ. Γεράσιμος Πόλης μετέβη άμεσα στην οδό Δηλιγιάννη, απέναντι ακριβώς από το Σταθμό Λαρίσης, καλώντας κατ’ αρχάς τη Δημοτική Αστυνομία του Δήμου Αθηναίων, στην οποία απαντούσε τηλεφωνητής, κατόπιν την αστυνομία, την οποία περίμενε από τις 15.30 κάτω από τον ήλιο αλλά και τις υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων οι οποίες απαντούσαν ότι είναι αναρμόδιες.Όπως διαπίστωσε ο συνάδελφος, εκεί βρίσκεται το κτίριο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης του Δήμου Αθηναίων, ο οποίος έχει βάλει την αλυσίδα στη ράμπα ή μάλλον τη ράμπα στην αλυσίδα !!!Συγχαρητήρια για την «κοινωνική ευαισθησία»…Εντέλει, μετά από την παρέμβαση της αστυνομίας η αλυσίδα έπεσε κι όπως διαπιστώθηκε από την απάντηση της διευθύντριας της Δημοτικής Βιβλιοθήκης στον κ. Πόλη, στο σημείο βρίσκεται μία αποθήκη του Δήμου Αθηναίων, όπου φυλάσσεται ηλεκτρολογικό υλικό !Κι εμείς με τη σειρά μας ρωτάμε: «Και λοιπόν; Τι σημαίνει αυτό;»Δείτε τις φωτογραφίες του Γεράσιμου Πόλη πριν την πτώση της αλυσίδας...
και ύστερα από δύο ώρες, μετά την πτώση της, η οποία ελπίζουμε να είναι μόνιμη...
Ακολουθήστε το παράδειγμα του συναδέλφου και να είστε σίγουροι ότι όλοι θα ζούμε σε μία καλύτερη πόλη.Μπράβο Μάκη !
Βασίλης Δημητριάδης,Πρόεδρος ΕΟΚΑ
Κάλεσα το 100, αφού η Δημοτική Αστυνομία του Δήμου Αθηναίων, καλώντας το 195, με παρέπεπψε στο 2103451584 και μετά στο 2103243611 όπου βγήκε τηλεφωνητής. Περίμενα ήλθαν οι αστυνομικοί, επέδειξαν άριστη στάση και έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους. Με πληροφόρησαν ότι θα μπορούσα να υποβάλλω μήνυση στο Δήμο Αθηναίων και ότι θα κάνουν ότι μπορούν για την καταγραφή του περιστατικού.
Θα αναρωτιέστε πως έφυγε η αλυσίδα από τη θέση της. Πολύ απλά θυμήθηκα από το μάθημα των Θρησκευτικών ότι τα τείχη της Ιερουχούς έπεσαν λόγω του βουητού που έκαναν με τα πνευστά κέρατα οι πολιο-ρκούντες και, τότε !!! μου ήρθε η έμπνευση, άρχισα να τραγουδάω το 1ο τραγούδι της Eurovision, όσο πιο άγρια μπορούσα........... Haaaaaaard Rooooooock Halleuiah!! και δεν θα το πιστέψετε, οι κρίκοι της άλυσιδας αποσυντέθηκαν.............. MIRACOLO GRANDE MIRACOLO!!!
Το παρακάτω από το site της Εθνικής Ομοσπονδίας Κινητικά Αναπήρων.
http://eoka.blogspot.com
Τετάρτη, Μάϊος 31, 2006
Όργιο αυθαιρεσίας No2 - Μάθε παιδί μου γράμματα !
Αμέσως μετά την δημοσίευση της καταγγελίας για το "Όργιο Αυθαιρεσίας" στην ιστοσελίδα μας, ο φίλος και συνεργάτης μας κ. Γεράσιμος Πόλης μετέβη άμεσα στην οδό Δηλιγιάννη, απέναντι ακριβώς από το Σταθμό Λαρίσης, καλώντας κατ’ αρχάς τη Δημοτική Αστυνομία του Δήμου Αθηναίων, στην οποία απαντούσε τηλεφωνητής, κατόπιν την αστυνομία, την οποία περίμενε από τις 15.30 κάτω από τον ήλιο αλλά και τις υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων οι οποίες απαντούσαν ότι είναι αναρμόδιες.Όπως διαπίστωσε ο συνάδελφος, εκεί βρίσκεται το κτίριο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης του Δήμου Αθηναίων, ο οποίος έχει βάλει την αλυσίδα στη ράμπα ή μάλλον τη ράμπα στην αλυσίδα !!!Συγχαρητήρια για την «κοινωνική ευαισθησία»…Εντέλει, μετά από την παρέμβαση της αστυνομίας η αλυσίδα έπεσε κι όπως διαπιστώθηκε από την απάντηση της διευθύντριας της Δημοτικής Βιβλιοθήκης στον κ. Πόλη, στο σημείο βρίσκεται μία αποθήκη του Δήμου Αθηναίων, όπου φυλάσσεται ηλεκτρολογικό υλικό !Κι εμείς με τη σειρά μας ρωτάμε: «Και λοιπόν; Τι σημαίνει αυτό;»Δείτε τις φωτογραφίες του Γεράσιμου Πόλη πριν την πτώση της αλυσίδας...
και ύστερα από δύο ώρες, μετά την πτώση της, η οποία ελπίζουμε να είναι μόνιμη...
Ακολουθήστε το παράδειγμα του συναδέλφου και να είστε σίγουροι ότι όλοι θα ζούμε σε μία καλύτερη πόλη.Μπράβο Μάκη !
Βασίλης Δημητριάδης,Πρόεδρος ΕΟΚΑ
Friday, May 19, 2006
Το παρακάτω με εκφράζει απόλυτα:
ΠΕΖΗ
Πρωτοβουλία Πολιτών για τα Δικαιώματα των Πεζών
http://www.pezh.gr Τ.Θ. 3188 Αθήνα 10210 E-mail: pezh@pezh.gr
Προς
τον Δήμο Αθηναίων (γρ. δημάρχου)
Όπως είναι γνωστό ο Δήμος Αθηναίων τα τελευταία χρόνια συμμετέχει σε πολλές πρωτοβουλίες για μία (άλλωστε σε πανευρωπαϊκό επίπεδο εφαρμοζόμενη) πολιτική που στοχεύει στη μείωση της χρήσης του αυτοκινήτου και διευκόλυνση της κινητικότητας με ήπια μέσα μεταφοράς (βάδισμα, ποδηλασία και, επιβοηθητικά, συλλογικά μέσα μεταφοράς). Παραδείγματα τέτοιων πρωτοβουλιών είναι η διακήρυξη της Κοπεγχάγης το 1996 για πόλεις χωρίς αυτοκίνητα, το δίκτυο των δήμων για προώθηση της ποδηλασίας που δημιουργήθηκε πέρυσι στη Λάρισα και βέβαια οι διακηρύξεις που ακούσαμε πρόσφατα (για μια ακόμα φορά) για αποκλεισμό του ιστορικού κέντρου από τη μηχανοκίνητη κυκλοφορία. Η πολιτική αυτή, όπως θα έχετε ασφαλώς διαπιστώσει, συγκεντρώνει την επιδοκιμασία των πολιτών και την στηρίζουμε και εμείς ως σύλλογος με στόχο την προάσπιση των δικαιωμάτων των πεζών. Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα που ζούμε καθημερινά διαφέρει πάρα πολύ από αυτούς τους διακηρυγμένους στόχους. Έτσι, ζώντας στην πιο ρυπαρή και εχθρική για τους πεζούς πρωτεύουσα της Ευρώπης, είναι σημαντικό να δοθεί προτεραιότητα σε πρακτικές πρωτοβουλίες που βελτιώνουν τις συνθήκες πεζή μετακίνησης στην Αθήνα και στις υπόλοιπες ελληνικές πόλεις, για τις οποίες η πρωτεύουσα αποτελεί συχνά μέτρο σύγκρισης και αναφοράς .
Αναζητώντας κανείς τους λόγους αυτής της ανακολουθίας, δεν μπορεί παρά να παρατηρήσει κατ’ αρχήν ότι το τμήμα του χώρου που έχει αποδοθεί στην κίνηση των πεζών είναι ανεπαρκές. Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία το πλάτος της ζώνης ελεύθερης διέλευσης των πεζοδρομίων, για λόγους εξυπηρέτησης ατόμων μειωμένης κινητικότητας και μόνον, θα πρέπει να είναι 1,50 μέτρο, που αντιστοιχεί σε πλάτος πεζοδρομίου πάνω από 2 μέτρα. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι συστάσεις διεθνών οργανισμών ορίζουν ελεύθερο πλάτος διέλευσης ακόμα μεγαλύτερο (1,80 Χ 2,50 μέτρα), ενώ στις περιπτώσεις οδών με εμπορική κίνηση ή άλλα σημεία συγκέντρωσης πεζών (λ.χ. στάσεις λεωφορείων), είναι προφανές ότι το πλάτος θα πρέπει να είναι ακόμα μεγαλύτερο (πάνω από 3,00 – 3,50 μέτρα σύμφωνα με τις συστάσεις). Δυστυχώς ελάχιστα πεζοδρόμια στην Αθήνα έχουν αυτές τις διαστάσεις, ενώ και γενικότερα οι ελλείψεις της πόλης σε ελεύθερους χώρους είναι κραυγαλέες.
Το πλάτος των πεζοδρομίων μειώνεται ακόμα περισσότερο (ή και μηδενίζεται πλήρως!) για αόριστο χρονικό διάστημα στις περιπτώσεις που εκτελούνται έργα, παρόλον ότι η νομοθεσία (λ.χ Ν.2696/99 αρθρο 48) ορίζει ότι θα πρέπει να λαμβάνονται μέτρα και να κατασκευάζεται πρόσθετο πεζοδρόμιο για την απρόσκοπτη διέλευση των πεζών. Συχνά όμως είναι, όχι μόνο η έλλειψη επαρκούς εποπτείας, αλλά και μια κακώς εννοούμενη οικονομική αποδοτικότητα που ωθεί τον ίδιο το δήμο να παραχωρήσει χώρο για διάφορες δραστηριότητες (λ.χ. τραπεζοκαθίσματα καφενείων και εστιατορίων) σε σημεία που το πλάτος διέλευσης είναι τελείως ανεπαρκές. Ως αποτέλεσμα αυτών των διευθετήσεων (όπως και άλλων άστοχων συνηθειών, όπως οι κάδοι σκουπιδιών στις διαβάσεις στις γωνίες των δρόμων, τα μπαλκόνια που στάζουν νερά, η τροφοδοσία των «πεζοδρόμων» τις ώρες λειτουργίας των καταστημάτων κλπ) είναι οτι το βάδισμα σ’ αυτή την πόλη, από μια ευχάριστη και υγιεινή δραστηριότητα καταντάει δοκιμασία. Είναι σημαντικό να κατανοηθεί ότι οι καλές συνθήκες πεζή μετακίνησης βελτιώνουν την τουριστική και οικονομική ελκυστικότητα της πόλης, αυξάνοντας έμμεσα τα έσοδα που θα μπορούσε να έχει ο δήμος. Έτσι η διάθεση χώρων για έκθεση εμπορευμάτων, στάθμευση αυτοκινήτων ή άλλες χρήσεις, όταν η κυριότερη χρήση του αστικού χώρου, δηλαδή η κίνηση των ανθρώπων, δεν εξυπηρετείται επαρκώς, μπορεί φαινομενικά να αυξάνει τα έσοδα του δήμου, μακροπρόθεσμα όμως τα υπονομεύει, λόγω της μείωσης στην εν γένει οικονομική αποδοτικότητα της πόλης, ενώ είναι προφανής η καταστροφική επίδρασή της στην ποιότητα ζωής και την υγεία όλων μας.
Η χειρότερη όμως μορφή καταπίεσης που βιώνουν καθημερινά οι πεζοί στην Αθήνα, που φτάνει κάποιες φορές στα όρια του εξευτελισμού και της παραβίασης στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων κινητικότητας (ιδιαίτερα των ασθενέστερων κατηγοριών – υπερήλικες, μικρά παιδιά, άτομα με αναπηρίες κλπ), είναι η αυθαίρετη εισβολή των μηχανοκίνητων τροχοφόρων, συχνά με αξιοσημείωτο θράσος και προκλητικότητα, σε όλους τους χώρους κίνησής τους (πεζοδρόμια, διαβάσεις, πεζόδρομοι, πλατείες κλπ). Δυστυχώς η αντίδραση της δημοτικής αστυνομίας σ’ αυτό το αποτρόπαιο φαινόμενο δεν είναι ανάλογη με τις παραπάνω διακηρύξεις και προσβάλλει βάναυσα αυτή την πόλη που θέλει να υπερηφανεύεται ότι γέννησε τη δημοκρατία και τον ανθρωπισμό. Έχουμε διαπιστώσει ότι η αδιαφορία των υπαλλήλων της είναι πολλές φορές προκλητική και συχνά όλες αυτές οι μαζικές παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πεζών συμβαίνουν μπροστά στα μάτια τους χωρίς αντίδραση. Είναι χαρακτηριστική η εικόνα που παρουσιάζει ο χώρος μπροστά από τα γραφεία της δημοτικής αστυνομίας (αλλά και ο χώρος της πλατείας όπου βρίσκονται, που είναι συνήθως γεμάτος από παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες – μάλιστα κατά σύμπτωση, ακριβώς από κάτω υπάρχει υπόγειο γκαράζ!). Την ίδια θλιβερή εικόνα εμφανίζουν και όλα τα κεντρικά σημεία της πόλης, ακόμα και πνευματικά κέντρα ή αρχαιολογικοί χώροι. Έχουμε μάλιστα καταγγελίες από μέλη και φίλους της κίνησής μας, σύμφωνα με τις οποίες, παρόντες υπάλληλοι της δημοτικής αστυνομίας, αν και εκλήθησαν από αυτούς να ελέγξουν παραβιάσεις χώρων των πεζών από τροχοφόρα, αυτοί αρνήθηκαν να επέμβουν με διάφορες προφάσεις, όπως ότι δεν είχαν σχετικές εντολές από τους ανωτέρους τους.
Όπως ασφαλώς αντιλαμβάνεστε, αυτή η άρνηση των υπαλλήλων σας να εφαρμόσουν, ακόμα και αυτή την στοιχειώδη για την προστασία των πεζών νομοθεσία, είναι μια πράξη παράνομη και, αν ζούσαμε σε ένα κράτος που η διοίκηση σεβόταν τους νόμους και η δικαιοσύνη λειτουργούσε με πραγματική ανεξαρτησία και αμεροληψία, θα επέσυρε κυρώσεις γι’ αυτούς τους υπαλλήλους και θα είχατε υποχρεωθεί στην καταβολή αποζημιώσεων για τη ζημιά που επιφέρουν στους πολίτες αυτές οι παραλείψεις σας. Το χειρότερο όμως είναι, ότι η προκλητική αυτή αδράνεια και αδιαφορία μπροστά στις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πεζών ενθαρρύνει και υποθάλπει την επιθετικότητα και θρασύτητα πολλών οδηγών αυτοκινήτων και μοτοσικλετών κατά των πεζών, καθιστώντας έτσι τη δημοτική αστυνομία ένα βασικό παράγοντα της διατήρησης της άθλιας κατάστασης των χώρων των πεζών.
Με σκοπό λοιπόν να συμβάλλουμε στην επίλυση αυτών των σοβαρών προβλημάτων, όπως άλλωστε είναι και καταστατικός σκοπός του συλλόγου μας, παρακαλούμε να μας πληροφορήσετε για τα εξής:
1) από πού εκπορεύονται αυτές οι εντολές για αδράνεια των υπαλλήλων της δημοτικής αστυνομίας μπροστά στις παραβιάσεις των χώρων των πεζών από αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες
2) τι μέτρα προτίθεστε να λάβετε και ποιο σχετικό χρονοδιάγραμμα έχετε, προκειμένου να αποκατασταθούν τα πλάτη των πεζοδρομίων σε διαστάσεις κατάλληλες για την αξιοπρεπή κίνηση των πεζών
3) τι προδιαγραφές και διαστάσεις απαιτείτε για το πρόσθετο πεζοδρόμιο και τα υπόλοιπα μέτρα που προβλέπει ο νόμος (αρ.48 Ν.2696/99) προκειμένου να εξασφαλίζεται η ανεμπόδιστη και ασφαλής κίνηση των πεζών στις περιπτώσεις κατάληψης των πεζοδρομίων λόγω κατασκευής έργων
4) τι προδιαγραφές και διαστάσεις απαιτείτε για το τμήμα του πεζοδρομίου ή πεζοδρόμου που απομένει στις περιπτώσεις κατάληψης τμήματος του από τραπεζοκαθίσματα ή άλλες χρήσεις (ψυγεία, εμπορεύματα κλπ)
Αθήνα 9 - 5 - 2006
Για την κίνηση πολιτών “ΠΕΖΗ’”
Οδός Ακαδημίας «Πνευματικό κέντρο»
Τα γραφεία της δημοτικής αστυνομίας
«Πεζόδρομος» Κεραμεικού: ελεύθερη στάθμευση κάτω από τα … άγρυπνα βλέμματα της δημοτικής αστυνομίας
μεταξύ Αρχαίας Αγοράς και Ακρόπολης
ΠΕΖΗ
Πρωτοβουλία Πολιτών για τα Δικαιώματα των Πεζών
http://www.pezh.gr Τ.Θ. 3188 Αθήνα 10210 E-mail: pezh@pezh.gr
Προς
τον Δήμο Αθηναίων (γρ. δημάρχου)
Όπως είναι γνωστό ο Δήμος Αθηναίων τα τελευταία χρόνια συμμετέχει σε πολλές πρωτοβουλίες για μία (άλλωστε σε πανευρωπαϊκό επίπεδο εφαρμοζόμενη) πολιτική που στοχεύει στη μείωση της χρήσης του αυτοκινήτου και διευκόλυνση της κινητικότητας με ήπια μέσα μεταφοράς (βάδισμα, ποδηλασία και, επιβοηθητικά, συλλογικά μέσα μεταφοράς). Παραδείγματα τέτοιων πρωτοβουλιών είναι η διακήρυξη της Κοπεγχάγης το 1996 για πόλεις χωρίς αυτοκίνητα, το δίκτυο των δήμων για προώθηση της ποδηλασίας που δημιουργήθηκε πέρυσι στη Λάρισα και βέβαια οι διακηρύξεις που ακούσαμε πρόσφατα (για μια ακόμα φορά) για αποκλεισμό του ιστορικού κέντρου από τη μηχανοκίνητη κυκλοφορία. Η πολιτική αυτή, όπως θα έχετε ασφαλώς διαπιστώσει, συγκεντρώνει την επιδοκιμασία των πολιτών και την στηρίζουμε και εμείς ως σύλλογος με στόχο την προάσπιση των δικαιωμάτων των πεζών. Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα που ζούμε καθημερινά διαφέρει πάρα πολύ από αυτούς τους διακηρυγμένους στόχους. Έτσι, ζώντας στην πιο ρυπαρή και εχθρική για τους πεζούς πρωτεύουσα της Ευρώπης, είναι σημαντικό να δοθεί προτεραιότητα σε πρακτικές πρωτοβουλίες που βελτιώνουν τις συνθήκες πεζή μετακίνησης στην Αθήνα και στις υπόλοιπες ελληνικές πόλεις, για τις οποίες η πρωτεύουσα αποτελεί συχνά μέτρο σύγκρισης και αναφοράς .
Αναζητώντας κανείς τους λόγους αυτής της ανακολουθίας, δεν μπορεί παρά να παρατηρήσει κατ’ αρχήν ότι το τμήμα του χώρου που έχει αποδοθεί στην κίνηση των πεζών είναι ανεπαρκές. Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία το πλάτος της ζώνης ελεύθερης διέλευσης των πεζοδρομίων, για λόγους εξυπηρέτησης ατόμων μειωμένης κινητικότητας και μόνον, θα πρέπει να είναι 1,50 μέτρο, που αντιστοιχεί σε πλάτος πεζοδρομίου πάνω από 2 μέτρα. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι συστάσεις διεθνών οργανισμών ορίζουν ελεύθερο πλάτος διέλευσης ακόμα μεγαλύτερο (1,80 Χ 2,50 μέτρα), ενώ στις περιπτώσεις οδών με εμπορική κίνηση ή άλλα σημεία συγκέντρωσης πεζών (λ.χ. στάσεις λεωφορείων), είναι προφανές ότι το πλάτος θα πρέπει να είναι ακόμα μεγαλύτερο (πάνω από 3,00 – 3,50 μέτρα σύμφωνα με τις συστάσεις). Δυστυχώς ελάχιστα πεζοδρόμια στην Αθήνα έχουν αυτές τις διαστάσεις, ενώ και γενικότερα οι ελλείψεις της πόλης σε ελεύθερους χώρους είναι κραυγαλέες.
Το πλάτος των πεζοδρομίων μειώνεται ακόμα περισσότερο (ή και μηδενίζεται πλήρως!) για αόριστο χρονικό διάστημα στις περιπτώσεις που εκτελούνται έργα, παρόλον ότι η νομοθεσία (λ.χ Ν.2696/99 αρθρο 48) ορίζει ότι θα πρέπει να λαμβάνονται μέτρα και να κατασκευάζεται πρόσθετο πεζοδρόμιο για την απρόσκοπτη διέλευση των πεζών. Συχνά όμως είναι, όχι μόνο η έλλειψη επαρκούς εποπτείας, αλλά και μια κακώς εννοούμενη οικονομική αποδοτικότητα που ωθεί τον ίδιο το δήμο να παραχωρήσει χώρο για διάφορες δραστηριότητες (λ.χ. τραπεζοκαθίσματα καφενείων και εστιατορίων) σε σημεία που το πλάτος διέλευσης είναι τελείως ανεπαρκές. Ως αποτέλεσμα αυτών των διευθετήσεων (όπως και άλλων άστοχων συνηθειών, όπως οι κάδοι σκουπιδιών στις διαβάσεις στις γωνίες των δρόμων, τα μπαλκόνια που στάζουν νερά, η τροφοδοσία των «πεζοδρόμων» τις ώρες λειτουργίας των καταστημάτων κλπ) είναι οτι το βάδισμα σ’ αυτή την πόλη, από μια ευχάριστη και υγιεινή δραστηριότητα καταντάει δοκιμασία. Είναι σημαντικό να κατανοηθεί ότι οι καλές συνθήκες πεζή μετακίνησης βελτιώνουν την τουριστική και οικονομική ελκυστικότητα της πόλης, αυξάνοντας έμμεσα τα έσοδα που θα μπορούσε να έχει ο δήμος. Έτσι η διάθεση χώρων για έκθεση εμπορευμάτων, στάθμευση αυτοκινήτων ή άλλες χρήσεις, όταν η κυριότερη χρήση του αστικού χώρου, δηλαδή η κίνηση των ανθρώπων, δεν εξυπηρετείται επαρκώς, μπορεί φαινομενικά να αυξάνει τα έσοδα του δήμου, μακροπρόθεσμα όμως τα υπονομεύει, λόγω της μείωσης στην εν γένει οικονομική αποδοτικότητα της πόλης, ενώ είναι προφανής η καταστροφική επίδρασή της στην ποιότητα ζωής και την υγεία όλων μας.
Η χειρότερη όμως μορφή καταπίεσης που βιώνουν καθημερινά οι πεζοί στην Αθήνα, που φτάνει κάποιες φορές στα όρια του εξευτελισμού και της παραβίασης στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων κινητικότητας (ιδιαίτερα των ασθενέστερων κατηγοριών – υπερήλικες, μικρά παιδιά, άτομα με αναπηρίες κλπ), είναι η αυθαίρετη εισβολή των μηχανοκίνητων τροχοφόρων, συχνά με αξιοσημείωτο θράσος και προκλητικότητα, σε όλους τους χώρους κίνησής τους (πεζοδρόμια, διαβάσεις, πεζόδρομοι, πλατείες κλπ). Δυστυχώς η αντίδραση της δημοτικής αστυνομίας σ’ αυτό το αποτρόπαιο φαινόμενο δεν είναι ανάλογη με τις παραπάνω διακηρύξεις και προσβάλλει βάναυσα αυτή την πόλη που θέλει να υπερηφανεύεται ότι γέννησε τη δημοκρατία και τον ανθρωπισμό. Έχουμε διαπιστώσει ότι η αδιαφορία των υπαλλήλων της είναι πολλές φορές προκλητική και συχνά όλες αυτές οι μαζικές παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πεζών συμβαίνουν μπροστά στα μάτια τους χωρίς αντίδραση. Είναι χαρακτηριστική η εικόνα που παρουσιάζει ο χώρος μπροστά από τα γραφεία της δημοτικής αστυνομίας (αλλά και ο χώρος της πλατείας όπου βρίσκονται, που είναι συνήθως γεμάτος από παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες – μάλιστα κατά σύμπτωση, ακριβώς από κάτω υπάρχει υπόγειο γκαράζ!). Την ίδια θλιβερή εικόνα εμφανίζουν και όλα τα κεντρικά σημεία της πόλης, ακόμα και πνευματικά κέντρα ή αρχαιολογικοί χώροι. Έχουμε μάλιστα καταγγελίες από μέλη και φίλους της κίνησής μας, σύμφωνα με τις οποίες, παρόντες υπάλληλοι της δημοτικής αστυνομίας, αν και εκλήθησαν από αυτούς να ελέγξουν παραβιάσεις χώρων των πεζών από τροχοφόρα, αυτοί αρνήθηκαν να επέμβουν με διάφορες προφάσεις, όπως ότι δεν είχαν σχετικές εντολές από τους ανωτέρους τους.
Όπως ασφαλώς αντιλαμβάνεστε, αυτή η άρνηση των υπαλλήλων σας να εφαρμόσουν, ακόμα και αυτή την στοιχειώδη για την προστασία των πεζών νομοθεσία, είναι μια πράξη παράνομη και, αν ζούσαμε σε ένα κράτος που η διοίκηση σεβόταν τους νόμους και η δικαιοσύνη λειτουργούσε με πραγματική ανεξαρτησία και αμεροληψία, θα επέσυρε κυρώσεις γι’ αυτούς τους υπαλλήλους και θα είχατε υποχρεωθεί στην καταβολή αποζημιώσεων για τη ζημιά που επιφέρουν στους πολίτες αυτές οι παραλείψεις σας. Το χειρότερο όμως είναι, ότι η προκλητική αυτή αδράνεια και αδιαφορία μπροστά στις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πεζών ενθαρρύνει και υποθάλπει την επιθετικότητα και θρασύτητα πολλών οδηγών αυτοκινήτων και μοτοσικλετών κατά των πεζών, καθιστώντας έτσι τη δημοτική αστυνομία ένα βασικό παράγοντα της διατήρησης της άθλιας κατάστασης των χώρων των πεζών.
Με σκοπό λοιπόν να συμβάλλουμε στην επίλυση αυτών των σοβαρών προβλημάτων, όπως άλλωστε είναι και καταστατικός σκοπός του συλλόγου μας, παρακαλούμε να μας πληροφορήσετε για τα εξής:
1) από πού εκπορεύονται αυτές οι εντολές για αδράνεια των υπαλλήλων της δημοτικής αστυνομίας μπροστά στις παραβιάσεις των χώρων των πεζών από αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες
2) τι μέτρα προτίθεστε να λάβετε και ποιο σχετικό χρονοδιάγραμμα έχετε, προκειμένου να αποκατασταθούν τα πλάτη των πεζοδρομίων σε διαστάσεις κατάλληλες για την αξιοπρεπή κίνηση των πεζών
3) τι προδιαγραφές και διαστάσεις απαιτείτε για το πρόσθετο πεζοδρόμιο και τα υπόλοιπα μέτρα που προβλέπει ο νόμος (αρ.48 Ν.2696/99) προκειμένου να εξασφαλίζεται η ανεμπόδιστη και ασφαλής κίνηση των πεζών στις περιπτώσεις κατάληψης των πεζοδρομίων λόγω κατασκευής έργων
4) τι προδιαγραφές και διαστάσεις απαιτείτε για το τμήμα του πεζοδρομίου ή πεζοδρόμου που απομένει στις περιπτώσεις κατάληψης τμήματος του από τραπεζοκαθίσματα ή άλλες χρήσεις (ψυγεία, εμπορεύματα κλπ)
Αθήνα 9 - 5 - 2006
Για την κίνηση πολιτών “ΠΕΖΗ’”
Οδός Ακαδημίας «Πνευματικό κέντρο»
Τα γραφεία της δημοτικής αστυνομίας
«Πεζόδρομος» Κεραμεικού: ελεύθερη στάθμευση κάτω από τα … άγρυπνα βλέμματα της δημοτικής αστυνομίας
μεταξύ Αρχαίας Αγοράς και Ακρόπολης
Monday, April 17, 2006
Υποψήφιο κτίριο...
Νομίζω ότι το δικαίωμα στην πληροφορία και στην πληροφόρηση είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων μας. Στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης έχει ανοίξει ένας γόνιμος διάλογος για το αν και πως πιθανόν να “μετακομίσει” η Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου μας στο κτίριο επί της οδού Κηφισίας που είναι το ίδιο κτιριακό σύμπλεγμα με την HELEXPO PALACE. Το κτίριο χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων σαν το Κέντρο Τύπου...
Φωτορεπορτάζ από την πρόσφατη επίσκεψη της ομάδας εργασίας του συλλόγου και άλλων συναδέλφων .... προς αποφυγή μυθοπλασιών και λοιπών ... φαντασιώσεων...
Το κυρίως lobby.
λήψη λίγο πιο αριστερά
οι μηχανικές κλίμακες κυριαρχούν...
εσωτερικό χώρου...
Νομίζω ότι το δικαίωμα στην πληροφορία και στην πληροφόρηση είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων μας. Στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης έχει ανοίξει ένας γόνιμος διάλογος για το αν και πως πιθανόν να “μετακομίσει” η Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου μας στο κτίριο επί της οδού Κηφισίας που είναι το ίδιο κτιριακό σύμπλεγμα με την HELEXPO PALACE. Το κτίριο χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων σαν το Κέντρο Τύπου...
Φωτορεπορτάζ από την πρόσφατη επίσκεψη της ομάδας εργασίας του συλλόγου και άλλων συναδέλφων .... προς αποφυγή μυθοπλασιών και λοιπών ... φαντασιώσεων...
Το κυρίως lobby.
λήψη λίγο πιο αριστερά 
οι μηχανικές κλίμακες κυριαρχούν...
εσωτερικό χώρου...
Subscribe to:
Comments (Atom)