Παγκόσμιο σύμβολο της απελευθέρωσης των ομοφυλοφίλων.

Ο Αεροπόρος την προηγούμενη εβδομάδα επισκέφτηκε για πρώτη φορά το ιστορικό club Λάμδα και πήρε την πρωτοβουλία να μοιραστεί αυτή τη μοναδική εμπειρία μαζί σας.

Λίγο οι κακές φήμες, λίγο οι σκοτεινές ιστορίες και περιπέτειες φίλων και γνωστών ήταν αρκετές για να κεντρίσουν το ενδιαφέρον και να απομυθοποιήσουν μια και καλή αυτό το μέρος.

Το μαγαζί άνοιξε το 1993 και μέχρι το 1998 που άνοιξε το Sodade και όλα τα παρεμφερή σχετικά μαγαζιά στο Γκάζι θεωρείτο must για το Αθηναϊκό σχετικό κοινό.

Μια εποχή όπου το Internet ήταν κάτι άγνωστο και η μόνη διέξοδος κοινωνικής συναναστροφής με άλλα άτομα ήταν αυτό και άλλα 2 μαγαζιά. Τότε ήταν σαν το σημερινό Scape. Κοσμοσυρροή, παιχνίδι, διασκέδαση, φλερτ, επώνυμοι κι ανώνυμοι. Χρυσές εποχές που πέρασαν.

Σήμερα το Λάμδα διατηρεί ακόμη το ιστορικό του άρωμα, ακόμη εκείνους τους βρώμικους τοίχους. Ο αεροπόρος εξερεύνησε το μαγαζί σε όλα τα μήκη και πλάτη, υπο την προστασία και συνοδεία έμπιστου φίλου. Μετά απο αυτή την εμπειρία επισημένω κάποια points.

# Dark room

To dark room είναι διάδρομοι αγνώστων διαστάσεων και αγνώστων κατευθύνσεων. Επειδή η ορατότητα είναι μηδενική, μην κάνετε το λάθος να μπείτε μόνοι σας. Αν πάλι μπείτε, κανείς δεν ξέρει πότε και πώς θα βγείτε. Το dark room βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής απο τις τουαλέτες γιαυτό καλό είναι να συνοδεύεστε και εκεί. Υπάρχουν πολλές σκοτεινές ιστορίες για το αυτό το ιστορικό dark room. Το σίγουρο είναι ένα. Είναι dark και σας περιμένει με άγριες διαθέσεις.

# Θαμώνες

Οι πιο συχνές ηλικίες που θα συναντήσει κάποιος εκεί, είναι άτομα άνω των 30. Αυτό σημαίνει οτι αν μπει κάποιος 25άρης θα αποτελέσει κινούμενο στόχο για όλο το μαγαζί. Στον αεροπόρο έκανε επίσης εντύπωση πως όλοι σχεδόν οι θαμώνες δεν ήταν με παρέα αλλά μόνοι τους! Κανείς απο αυτούς δεν χόρευε. Περίμεναν όλοι παραταγμένοι δεξιά κι αριστερά. Σαν κάτι να περίμεναν. Σε όλους υπήρχε ένα σκοτεινό λάγνο βλέμμα, ένα βλέμμα που σε κάνει προφανώς να αισθάνεσαι όχι και τόσο βολικά.

---------------------------------------------------

Ας περάσουμε τώρα στο δεύτερο μέρος του post που θα σας χαλάσει τη διάθεση. Sorry παιδιά.

Μετά απο αυτή την εμπειρία έχω να παραθέσω ένα φιλοσοφικό ερώτημα. Ας πούμε οτι κάποιος βρίσκεται στην ηλικία των 35 και απο εμπειρίες, sex, σχέσεις κλπ είναι πλήρης. Ας πούμε οτι αυτό το άτομο είχε μια σχέση πολλά χρόνια, που κάτι έγινε και ξαφνικά τελειώνει. Και βρίσκεται στον αέρα. Και βρίσκεται σε αυτή την ηλικία. Και σας ρωτώ αγαπητοί μου φίλοι.

Τί θα κάνει αυτό το άτομο 35 χρονών?

Θα ανοίξει profile στο gaydar να ψωνίζεται? Θα περιφέρεται σε dark room? Θα κόβει βόλτες στο πεδίον του Άρεως? Μήπως θα παντρευτεί.. γιατί ίσως ανακαλύψει πως όλη αυτή η ιστορία δεν καταλήγει κάπου..? Τί σκοπό θα έχει στη ζωή του? Τί νόημα θα έχει πια η ζωή του? Αυτά τα ερωτήματα με βασάνισαν εκείνο το βράδυ βλέποντας εκείνους τους σκοτεινούς και δυστυχείς θαμώνες να περιμένουν. Να περιμένουν τί?

Άλλο ένα μίζερο και βρώμικο sex. Άλλη μια χάρτινη γνωριμία. Που σαν χαρτομάντιλο θα φυσίξουν τη μύτη τους και θα την πετάξουν στα σκουπίδια. Αυτή λοιπόν είναι η προοπτική του ανθρώπου? Ή για να το θέσω καλύτερα. Αυτή είναι η προοπτική ενός ομοφυλόφιλου? Να γίνει ένα σκουπίδι? Ένα αδέσποτο σκυλί? Μια τσούλα?

Κάποτε όλοι θα φτάσουμε σε μια ηλικία, που όλα αυτά που θεωρούμε παιχνίδια δεν θα υπάρχουν. Που απο την πολλή χρήση θα έχει επέλθει η φθορά. Και όταν ένα παιχνίδι έχει φθαρεί, παραμένει για πάντα μόνο του. Κάπου ξεχασμένο, αλλά μόνο του.

Το Λάμδα πάντα θα υπάρχει. Και τα πάρκα και το Gaydar. Πάντα και παντού θα υπάρχει αυτή η ελπίδα. Της υποτιθέμενης επιλογής. Του νέου κρέατος. Δεν ξέρω πού και πώς θα καταλήξει ο καθένας.

Εγώ αυτό που βλέπω είναι οτι οι άνθρωποι έχουν βάλει στόχο στη ζωή τους να είναι δυστυχισμένοι. Και μόνοι. Παλεύουν για να προκαλέσουν όχι την ευτυχία, αλλά τη δυστυχία. Κυρίως στον εαυτό τους και ύστερα στους άλλους. Και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει..

Αξίζει να επισκέπτεται κανείς τέτοια μέρη. Μέρη των εσωτερικών συγκρούσεων. Μέρη που προκαλούν αποστροφή όχι γιατί δεν τα θέλουμε, αλλά κατά βάθος, γιατί ποτέ δεν θέλουμε να δούμε τον εαυτό μας να καταλήγει εκεί..

Καλό μήνα.

Λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών το τελευταίο διάστημα έχουν ματαιωθεί πολλές απογειώσεις με αποτέλεσμα πολλοί απο εσάς να έχουν χάσει τα ίχνη μου. Θέλω λοιπόν να ζητήσω συγγνώμη στο αναγνωστικό μου κοινό, καθώς δεν διαθέτω πλέον τον κατάλληλο χρόνο να ασχολούμαι τόσο εντατικά με το blogging.

Εκτός αυτού, έχω πάνω απο δυο εβδομάδες να επισκεφτώ το χωριό, με αποτέλεσμα να μην είστε οι περισσότεροι ενήμεροι για πολλά θέματα που απασχόλησαν το τελευταίο διάστημα την προσωπική μου ζωή. Έτσι λοιπόν θα σας ενημερώσω ηλεκτρονικά.

Πριν λίγες εβδομάδες παρακολούθησα 2 ταχύρρυθμα προγράμματα ECDL με αποτέλεσμα να αποκτήσω δυο πτυχία. Το πρώτο ήταν αυτό του Web designer με ειδίκευση στο πρόγραμμα Dreamweaver και το δεύτερο ήταν αυτό του Image maker με ειδίκευση στο Photoshop.

Το Dreamweaver είναι ένα πολύ συμπαθητικό πρόγραμμα αλλά και πολύ κουραστικό ταυτόχρονα. Απο την άλλη το Photoshop είναι δημιουργικό και όχι γραφιστικό πρόγραμμα. Έχει σχέση με την τέχνη της φωτογραφίας και για το λόγο αυτό με έχει ενθουσιάσει.

# Νέα δουλειά

Με το δεύτερο πτυχίο βρήκα πρόσφατα δουλειά σε μια εταιρία που δραστηριοποιείται στο χώρο της show biz, αναλαμβάνοντας τον τομέα επεξεργασίας όλου του ψηφιακού φωτογραφικού υλικού.

Πρακτικά στο Photoshop ασχολούμαι με τις εξής λειτουργίες:
Retouch, μοντάζ, διόρθωση χρωμάτων και φωτισμού. Στο μέρος το καλλιτεχνικό, ασχολούμαι με τη σκηνοθετική προσέγγιση του υλικού, επιλέγοντας κατάλληλα backgrounds και περιβάλλοντα μέσα στα οποία θα κινηθεί και να αναδειχθεί ένα πρόσωπο ή αντικείμενο. Το δεύτερο μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά δημιουργικό.

Για να καταλάβετε τον όγκο εργασίας, μέσα σε δυο εβδομάδες πέρασαν απο τα χέρια μου πάνω απο 2000 ψηφιακές φωτογραφίες. Σε καθημερινή βάση εργάζομαι γύρω στις 12 ώρες στο Photoshop, παραδίδοντας στο τέλος κάθε εβδομάδας το έτοιμο υλικό.
Αυτά με τη δουλειά.

# Κολυμβητήριο

Άλλο νέο. Πριν δυο εβδομάδες γράφτηκα στο κολυμβητήριο και το επισκέπτομαι τουλάχιστον 3-4 φορές την εβδομάδα. Είπα να αφήσω το γυμναστήριο, καθώς παρατηρούσα με τον καιρό οτι το αποτέλεσμα στο οποίο ήθελα να φτάσω δεν ήταν κατορθωτό μέσω αυτού.

Με το κολυμβητήριο διαμορφώνεις την τελειότερη γραμμή που μπορεί να έχει το σώμα σου, μέσω της πίεσης και της ροής του νερού, αλλά γυμνάζεις και όλους τους μυς ταυτόχρονα. Είναι κάτι που συμφέρει, αν σκεφτεί κανείς οτι τις ασκήσεις που κάνεις 1 ώρα στο γυμναστήριο, τις έχεις κάνει μέσα σε 10 λεπτά στο κολυμβητήριο. Αυτά.

Όπως καταλαβαίνετε είμαι πνιγμένος όλο το 24ωρο και πέραν του κολυμβητηρίου δεν έχω πάει πουθενά αλλού. Ελπίζω με την πρώτη ευκαιρία να σας δω απο κοντά και στο μέτρο του δυνατού να παρακολουθώ τις διαδικτυακές εξελίξεις.

Να είστε όλοι καλά!

Υπάρχει η μανία. Υπάρχει η κατάθλιψη. Υπάρχει όμως και η μανιοκατάθλιψη. Πραγματικά δεν ξέρω τί απο τα τρία είναι πιο καταστροφικό...

Άτομα με τάσεις μανίας, είναι μάλλον επικίνδυνα. Για τον εαυτό τους περισσότερο. Άτομα με τάσεις κατάθλιψης, είναι δυστυχισμένα. Άτομα με υπερβολική ζωτικότητα και ενθουσιασμό, είναι μάλλον ύποπτα. Αν έχετε δει το Sweet November θα καταλάβετε..

Το να φιλοσοφείς πριν προβείς σε μια πράξη έχει ενδιαφέρον μόνο αν θες να επιβεβαιώσεις ή να ανατρέψεις στην πορεία αυτή την θεωρία.

Κάθε νόμισμα έχει πάντα δυο πλευρές. Η αντίθεση όμως που μπορεί να σχηματιστεί μεταξύ αυτών των δυο πλευρών, πραγματικά δεν έχει όρια. Μην φιλοσοφείς για το πώς είναι η άλλη πλευρά. Απλά δες την.

Είναι πραγματικά τραγικό κάποιος άνθρωπος να έχει 2 και 3 και 4 διαφορετικές προσωπικότητες. Συνήθως είναι τόσο τραγικό για τους άλλους που τον γνωρίζουν. Τον ίδιο τον εξυπηρετεί κάτι τέτοιο, γιατί μπορεί όπως ένας κύβος να περιστρέφεται αυτόματα και να αποκτά τη μορφή που θέλει να δει ο άλλος. Δυο κύβοι μαζί μπορεί να ταιριάξουν.

Ένα περιστέρι, θα ταιριάξει με ένα περιστέρι. Ένα φίδι, με ένα φίδι. Το περιστέρι δεν μπορεί να γίνει φίδι. Αν θέλει οπωσδήποτε να ταιριάξει με ένα φίδι, το σίγουρο είναι οτι δεν θα υπάρχει πια περιστέρι.

Η περιέργεια που σκότωσε τη γάτα. Η γάτα δεν ήταν περίεργη. Απλά ριψοκίνδυνη. Η περιέργεια συνδυάζεται με την αφέλεια. Όποιος ριψοκινδυνεύει, είναι απλά θαρραλέος. Αν φάει τα μούτρα του, θα πούμε οτι ήταν αφελής.

Η αυτοκριτική μετά την διάλυση μιας σχέσης είναι πραγματικά κάποια άγνωστη διαδικασία. Ποτέ ο εαυτός μας δεν φέρει ευθύνη. Πάντα θα φταίει ο άλλος. Πάντα θα μας έχει κάνει κάτι ο άλλος. Ακόμα και εμείς να κάνουμε το τραγικό λάθος, θα πούμε οτι μας το προκάλεσε ο άλλος.

Πριν ερωτευτούμε, λέμε οτι αξίζει. Αφού ερωτευτούμε, λέμε οτι πληγωθήκαμε. Αφού πληγωθούμε, θέλουμε να ξαναερωτευτούμε. Τελικά δεν ξέρω αν ο προορισμός του ανθρώπου είναι να ευτυχεί ή να δυστυχεί... Έχουμε πάντως μια τάση προς το δεύτερο.

Η αλήθεια είναι οτι τα πιο όμορφα πράγματα στη ζωή είναι δωρεάν. Κρίμα όμως που τα πληρώνεις τόσο ακριβά, όταν τα χάνεις...
Εδώ υπάρχει και μια ειρωνεία. Οτι έχουμε μάθει να εκτιμούμε μόνο εκείνα τα πράγματα που πληρώνουμε ακριβά.

Όποιος ακούει λάθη άλλων, νομίζει οτι δεν θα τα επαναλάβει ο ίδιος. Τελικά, θα φροντίσει να εφεύρει απο μόνος του ένα νέο είδος λάθους.

Μια πολύ καλή μου φίλη, κάποτε μου είχε πει πως όποιος άνθρωπος δεν έχει προβλήματα στη ζωή του, θα φροντίσει με κάποιον τρόπο να δημιουργήσει. Γενικά η ζωή του ανθρώπου είναι προορισμένη να έχει προβλήματα.

Ψάχνεις να βρεις το τέλειο? Γιατί δεν βρίσκεις κάτι ημιτελές να το τελειοποιήσεις? Το τέλειο πάντα είναι τόσο βαρετό...

Καμία σχέση δεν μπορεί να είναι τέλεια. Για να αγγίξει μια σχέση την τελειότητα, πρέπει να έχει ισορροπίες. Νομίζουμε οτι το sex μπορεί να καθορίσει και το βαθμό "τελειότητας" της σχέσης. Για κάποιο μυστήριο λόγο, όσο πιο τέλειο είναι το sex, τόσο πιο γρήγορα λήγει μια σχέση. Ο λόγος? Γιατί απλά το τέλειο ήταν έτοιμο και όχι τελειοποιημένο.

Όταν αποφασίζεις με κάποιο άτομο να κάνεις σχέση, είναι σα να αγοράζεις αυτοκίνητο. Τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ. Πρέπει να είσαι έτοιμος και να τρακάρεις, αλλά αν το αγαπάς πραγματικά να ξέρεις και να το συντηρείς.

Κάποτε ρώτησαν μια γυναίκα γιατί δεν έχει σκεφτεί να κάνει παιδιά. Εκείνη απάντησε: "Αγαπώ τα παιδιά, γιαυτό δεν θέλω να κάνω". Εγώ για τις σχέσεις έχω να δηλώσω:

Πιστεύω στις σχέσεις, γιαυτό δεν έχει τύχει να κάνω.

Καλησπέρα :)

Russell Small & James Wiltshire. Ένα αχτύπητο δίδυμο απο την Αγγλία που ανατρέπει τα μουσικά δεδομένα. Το "Work" της Kelly Rowland, το "Beautiful Liar" της Beyoncé, το "Disco lies" αλλά και το "Uninvited" δεν μας περνούν απαρατήρητα. Κι όμως, η δική τους εκδοχή ήταν αυτή που επικράτησε στα charts και φυσικά στις κονσόλες των djs.

Dance / house / Electronica σε συνδυασμό Disco / Pop / Rnb αλλά και κλασσικής μουσικής. Με μόλις 3 χρόνια στο ενεργητικό τους και πάνω απο 30 remix, πραγματικά αυτά τα παιδιά μας υπόσχονται πολλά για το μέλλον και σίγουρα είναι κάτι που η παγκόσμια δισκογραφία χρειαζόταν και συνεχίζει να χρειάζεται.

Disco lies - Freemasons remix

Uninvited - Alanis Morissette

Uninvited - Freemasons club mix

Αξίζει να επισκεφτείτε και την ιστοσελίδα τους στο Myspace: http://www.myspace.com/freemasons

Χθες είδα σε dvd την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων του Πεκίνου. Τώρα θα μου πείτε ότι θυμάσαι χαίρεσαι, αλλά έστω και με καθυστέρηση ενός μήνα εγώ αυτά που θέλω να πω θα τα πω. Μέσα στον Αύγουστο δεν θα είχε και νόημα καθώς όλοι έλειπαν. Είδα λοιπόν το dvd και έμεινα άφωνος:

#1. Μαθαίνοντας ότι η τελετή άρχισε στις 8 και 8 πρώτα λεπτά (20:08), την 8η μέρα του Αυγούστου (08-08-08). Και όλα αυτά γιατί οι Κινέζοι θεωρούν τυχερό τον αριθμό 8 με βάση το Feng shui!


#2. Γνωρίζοντας ότι ο σκηνοθέτης της τελετής Zhang Yimou, είδε το σόου από το σπίτι του καθώς δεν του είχαν δώσει πρόσκληση να παρευρεθεί στο στάδιο! Και αυτό διότι ήταν αντικαθεστωτικός..

#3. Παρατηρώντας τον αθλητή να ανεβάζει σβησμένη τη δάδα, η οποία ως δια μαγείας άναψε ξανά από μόνη της λίγο αργότερα.

#4. Μαθαίνοντας οτι όλα τα πυροτεχνήματα - πατούσες που κατευθύνονταν προς το στάδιο, δεν ήταν live, αλλά μονταρισμένα πλάνα απο άλλη μέρα.

#5. Παρατηρώντας την ένδοξη Ελληνική σημαία να βρίσκεται στα χέρια του αλλοδαπού Ηλία Ηλιάδη (Jarji Zviadauri), χρυσό Ολυμπιονίκη στο judo το 2004. Τον θυμάται κανείς?

#6. Παρακολουθώντας τον Τέος να χαιρετά την Ελληνική αποστολή και όχι την Υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη που βρίσκονταν επίσης εκεί. Σκηνοθετικό λάθος. Πάμε παρακάτω.

#7. Το τραγούδι που έλεγε το μικρό κοριτσάκι ήταν playback με φωνή άλλου κοριτσιού (!), το οποίο άλλο κοριτσάκι είχε αποκλειστεί γιατί δεν είχε φωτογένεια..

#8. Επίσης playback ήταν και το κομμάτι στο πιάνο με τον Lang Lang .

#9. Για να κυματίζουν περήφανα οι σημαίες, οι Κινέζοι τεχνικοί είχαν βάλει μέσα στα κοντάρια ανεμιστήρες..

#10. Το μετεωρολογικό δελτίο ανέφερε οτι την ημέρα της τελετής θα έβρεχε. Για το λόγο αυτό, ο στρατός μια μέρα πριν εκτόξευσε ειδικούς μικρούς πυραύλους, οι οποίοι διέλυσαν τα απειλητικά σύννεφα.

H τελετή σαν event δεν μου άρεσε ομολογώ, πολύ κιτς και με ανάμεικτα ανομοιογενή στοιχεία. Με πολεμικές ιαχές και στρατιωτική παράταξη των ερμηνευτών, σε πολλά σημεία θύμιζε περισσότερο ναζιστική συγκέντρωση παρά καλλιτεχνικό δρώμενο.

Περιμένω και τη δική σας γνώμη.

"I am not gay, although I wish I were, just to piss off homophobes". Σε μια άλλη συνέντευξη που είχε δώσει το 1993, είχε δηλώσει: " I am gay in spirit, probably could be bisexual".

Η συναναστροφή που είχε στα σχολικά χρόνια με ένα gay φίλο του, έδωσε τροφή για πολλά ομοφοβικά σχόλια. Δεν ήταν λίγες οι φορές που είχε προκαλέσει τις αστυνομικές αρχές με συνθήματα που έγραφε σε δημόσιους χώρους όπως "Homo sex rules" και "God is gay".

Σε ηλικία 20 ετών ιδρύει με τον Krist Novoselic τους Nirvana, οι οποίοι και γράφονται με χρυσά γράμματα στην ιστορία της Rock.

Σε ηλικία 25 ετών πλέον, η επιρροή των ναρκωτικών επηρεάζει την προσωπική του ζωή και μετά απο ένα χρόνο αρχίζει να αποσύρεται σταδιακά από τη μουσική σκηνή, ακυρώνοντας συναυλίες και περνώντας πολύ χρόνο απομονωμένος στο εξοχικό του.

Σε ηλικία 27 ετών βάζει τέλος στη ζωή του, συγκλονίζοντας την κοινή γνώμη και προκαλώντας μεγάλη αναστάτωση στους μουσικούς κύκλους."It's better to burn out than to fade away" αναφέρει μια επιστολή που βρίσκεται δίπλα στο πτώμα του.

Η ζωή και το έργο του ασκούν τεράστια επιρροή τόσο στο κοινό του όσο και στους καλλιτεχνικούς κύκλους. Πολλά βιβλία, ταινίες και αφιερώματα κάνουν την εμφάνισή τους στο εμπόριο και προσπαθούν μέχρι και σήμερα να σκιαγραφήσουν το μυστηριώδες προσωπείο του.



Last Days

Με αυτή την ταινία ο Gus Van Sant περιγράφει τις τελευταίες μέρες του Kurt Cobain, παραθέτοντας τόσο προσωπικές στιγμές του καλλιτέχνη όσο και μουσικό υλικό. Σχετικά με τη μουσική, αξίζει να αναφερθεί οτι ο σκηνοθέτης έχει επιλέξει και το τραγούδι "Venus in furs" απο το πρώτο album των Velvet Undergroung, του οποίου την παραγωγή είχε αναλάβει ο Andy Warhol :P

Aviator: Τί γίνεται ρε παιδιά με αυτόν το Μπεγνή πια.. Εγώ θέλω ότι έχει σχέση με Νίκο... Βέρτη, Μίχα.. αρκεί να είναι Νίκος! Mahler76: Κι εγώ Νίκος είμαι έχω ελπίδες????

Aviator - Mahler, 12 Μαρτίου 2008

Σωστος φιλε μου. Ετσι κανουν οι κανονικοι ανθρωποι. Με χαμογελο και ευγενεια ολα μια χαρα. Εχω βαρεθει ολες τις σκιαγμενες, που ποζαρουν. "Θα καθομουν καλη μου να σε βλεπω να ρουφιεσαι για το επομενο μισαωρο αλλα εχουμε και δουλειες".

Blue Piccadilly, 20 Μαρτίου 2008

Τέτοιου είδους βλέμματα δεν είναι σταθερά, γενικότερα... Ψάχνονται για να αντικαταστήσουν αυτή τη γλυκιά θλίψη και προσμονή που περιγράφεις με τη χαρά και τη δύναμη... Και για να τα κατακτήσεις πρέπει να είσαι κάτι πολύ πολύ σπουδαίο στα μάτια τους!

Μπέμπης, 30 Μαίου 2008

Ηθικό δίδαγμα: αφού είναι τίγκα στο ιταλικό, την επόμενη φορά πριν πας λίγα μαθηματάκια, τα βασικά με τόβενε! λολ capito?

Tovene, 20 Αυγούστου 2008

Δεν ξέρω ποιο είναι πιο επίπονο, η υποκρισία της ματιάς που έχεις δίπλα σου ή η υποκρισία της ματιάς μιας φωτογραφίας. την δεύτερη την κάνεις ένα κλικ και την απομακρύνεις, την πρώτη πάλι γυρίζεις και φεύγεις, αλλά είναι πιο μακριά η διαδρομή.

Βasnia, 24 Μαρτίου 2008

λολολ! Όλες τις άλλες μέρες αγαπάμε μόνο αυτούς που θέλουμε, εκείνες τις μέρες και αυτούς που δεν θέλουμε, έτσι για να μην ξεχνάμε πως υπάρχουν! Καλό Πάσχα να έχουμε!Και σώσον ημάς.... Καλό βράδυ! ΥΓ. Που είναι η νονά μου, οέο;;

Ηφαιστίωνας, 23 Απριλίου 2008

7 Χρόνια γκέι σχέση; Μπουαχαχαχαχαχαχα!!!!!

Revqueer, 15 Μαίου 2008

"Είναι προτιμότερο να μετανιώνεις για κάτι που έκανες παρά για κάτι που δεν έκανες" ΕΙΠΕΣ ΜΕΓΑΛΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΤΩΡΑ!!! Τι διαβάζω κι εγώ στις 2 παρά το πρωί...

Mahler76, 12 Μαρτίου 2008

Ωραία! Μόλις ανακάλυψα ότι είμαι γκέι επειδή με υπερκανάκεψε η μάνα μου!

G for George, 18 Απριλίου 2008

Κωλομπερδέματα! Αυτό το Γκάζι πια έχει καταντήσει ΟΛΟ ένα θέατρο του παραλόγου με εμάς πρωταγωνιστές. Το Oscar ποιός θα το πάρει θέλω να ξέρω...

Strahd, 9 Ιουλίου 2008

Γη, ο εαυτός. Τόσο μεγάλος και τόσο μικρός ταυτόχρονα. Φτιαγμένος για μεγάλα πράγματα, αλλά και εύθραυστος. Πολύπλοκος αλλά και απλός σαν μία φωτογραφία.

Ηφαιστίωνας, 13 Ιουνίου 2008

Το "Ξύπνα Θανάση" δεν αρέσει σε κανέναν γιατί λέει μεγάλες αλήθειες!!!! :D

Μπέμπης, 28 Ιουλίου 2008

Δηλαδή δεν σε είδε καθόλου το σπίτι σου ένα χρόνο!! Που γύριζα ένα χρόνο;; Πολύ καλό το ερώτημα. Μάλλον έψαχνα να βρω εμένα..

Tovene, 19 Ιουνίου 2008

Περιστατικά? ΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ όσα θες! Ενδεικτικά έχω δυο πρόχειρα! Περιστατικό #1: Μια μέρα, - Τετάρτη πρωί ήταν θυμάμαι - πήρα τον ηλεκτρικό για Πειραιά. Απέναντι καθόταν ένα πολύ ωραίο παιδί. Τον κοίταξα. ΤΕΛΟΣ! Περιστατικό #2: Στον απέναντι δρόμο ήταν ένα παιδί. Το κοίταξα, με κοίταξε. Άρχισε να έρχεται προς το μέρος μου. Αγχώθηκα. Σκέφτηκα 2-3 ατάκες. Με προσπέρασε! ΤΕΛΟΣ :Ρ

Apsoy, 20 Μαρτίου 2008

Keep on Rising - Ian Carey

Send the message - Mattara

I'll do it like a truck - Geo Da Silva

Mykonoooooooooooooooooooooooooooooos!

Tropicana club. Ένα απο τα μεγαλύτερα παραλιακά κλαμπ, αποκλειστικά όμως για Ιταλούς!

Sunrise bar, Paradise beach. Ένα απο τα λίγα gay friendly παραλιακά μπαράκια του νησιού. To επίκεντρο του gay nightlife είναι η πλατεία Αγίας Κυριακής όπου βρίσκονται συγκεντρωμένα 4 σχετικά μαγαζιά. Το Pierros club, το Pierros bar, το Coffee cat και το Ikaros club.

Στην πλειοψηφία Ιταλοί. Ακολουθούν Ισπανοί, Βέλγοι, Ελβετοί, Βρεταννοί, Γερμανοί. Οι Έλληνες είδος προς εξαφάνιση.. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να νιώθεις οτι βρίσκεσαι στο εξωτερικό ή τουλάχιστον το θεωρείς σαν Ελληνική εκδοχή της Ibiza.

Ένα απο τα λίγα νησιά που έχει ανεβάσει τον πήχη τόσο ψηλά. Είναι μια πρόκληση. Το 90% των παραθεριστών θυμίζουν μοντέλα που βγήκαν από κάποια σελίδα περιοδικού. Με την τελευταία λέξη της μόδας, τα πιο καλλίγραμμα και γυμνασμένα κορμιά, το κατατάσσουν από μόνοι τους στους πιο hot προορισμούς της Ευρώπης.

Φανταστείτε το blog του Ethan σε real-time παρουσίαση μπροστά στα μάτια σας. Όλων των ειδών οι άγγελοι, οι θεοί και τα πιο τρελά σου όνειρα, απλά να παρελαύνουν 24 ώρες μπροστά στα μάτια σου. Και αυτό να ανανεώνεται, να είναι συνεχές.. Ότι θες μπορείς να το έχεις σε αφθονία. Είναι το νησί της αφθονίας. Το νησί της ελευθερίας. Δεν υπάρχει κάποια λέξη να περιγράψει το πώς περάσαμε. Φέτος το επισκέφτηκα για 6η φορά.

Αύγουστος είναι ίσως η χειρότερη περίοδος να το επισκεφτεί κανείς. Αν θέλεις να το γνωρίσεις πρέπει να πας Πάσχα ή νωρίς το καλοκαίρι. Δεν είναι μέρος για ξεκούραση. Είναι ένα όνειρο που διαρκεί 24 ώρες, 7 μέρες τη βδομάδα. Αξίζει να το ζήσει κανείς.

UPDATED: Το Σάββατο 2 Αυγούστου το cd παίχτηκε στο Scape! Το mix χωρίστηκε σε 3 διαφορετικά groups ( pop - rnb - Ελληνικά) ενώ η αναθεωρημένη έκδοση του album που έδωσα στο Scape περιλάμβανε το "Σε όποιον αρέσει" της Τάμτα αλλά όχι τα 1-2-3 και 15.

Και επειδή είναι καλοκαιράκι και δεν επιτρέπονται πολλά δάκρυα ... ο αεροπόρος σας ετοίμασε μια μοναδική συλλογή DJ mix απο ελληνικά και ξένα hits, που θα μετατρέψει σε club το δωμάτιο ή το αμάξι σας.

Σε 45 λεπτά περνούν σε μορφή non-stop οι μεγαλύτερες επιτυχίες, προσαρμοσμένες στα μέτρα ενός ιδανικού προγράμματος για ξέφρενο χορό και private party :P

Προς τιμήν του αγαπημένου club, η συλλογή ποντάρει στο να σας μεταφέρει το όλο "feeling" και να σας γεμίσει με ενέργεια για όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. To album είναι μια προσφορά του Aviator προς όλους τους αναγνώστες αυτού του blog! Καλή ακρόαση :P

Philadelphia - Neil Young

Τελευταία σκηνή απο την ταινία "Φιλαδέλφεια", όπου ο Tom Hanks, υποδύεται έναν ομοφυλόφιλο που έχει προσβληθεί απο Aids. Η σκηνή αφορά στην οικογενειακή συγκέντρωση μετά την κηδεία του.. Πέρυσι είχα δει την ταινία μόνος μου σε dvd και έριξα το κλάμα της ζωής μου.. μετά το 01:30 ειδικά.. Το τραγούδι ήταν υποψήφιο για oscar.

Κάτι τους δένει - Ενδελέχεια

Πρόσωπα.. στιγμές.. αναμνήσεις.. όλα στροβιλίζονται στο μυαλό και η τέχνη προσπαθεί να βάλει τις σκέψεις σε μια τάξη.. Tο αποτέλεσμα οφθαλμοφανές. Αλέξη σε ευχαριστώ για την πρόσκληση..

Την προηγούμενη Τετάρτη το απόγευμα, με είδα στο μετρό.

Μόλις είχα αποβιβαστεί απο ένα βαγόνι και κατευθυνόμουν προς το ασανσέρ. Έτρεξα να με προλάβω, φώναξα και μια φορά δυνατά το όνομά μου, αλλά έκανα πως δεν με άκουσα λόγω της πολυκοσμίας και των ανακοινώσεων απο τα μεγάφωνα του σταθμού.

Γύρισα σπίτι προβληματισμένος, αφού δεν είναι και λίγο πράγμα να συναντά κανείς τον εαυτό του τυχαία σε ένα δημόσιο χώρο...

Ιστορίες στο μετρό. 16 συγγραφείς, 27 σταθμοί, 27 διαφορετικές ιστορίες. Φρέσκο σε κυκλοφορία με χορηγό την Athens Voice και βασισμένο στη στήλη του "σε είδα". Με μεγάλη δόση ρεαλισμού, ο κάθε συγγραφέας δίνει το προσωπικό του στίγμα μέσα απο την παράθεση αλληλοεξαρτώμενων γεγονότων και περιστάσεων.

Το μόνο του μειονέκτημα είναι οτι οι συγγραφείς δεν πιάνουν τον παλμό της νεολαίας και του πώς πραγματικά εξελίσσονται τέτοιου είδους περιστατικά. Έχει κάποιου είδους αυτοβιογραφικό χαρακτήρα αλλά σαν εγχείρημα δεν με έπεισε αρκετά. Ένα άλλο βασικό μείον, είναι οτι δεν έχει άμεση σχέση με το μετρό.

Οι καταστάσεις στις οποίες εμπλέκονται οι ήρωες, θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε οποιοδήποτε χώρο ή μέσο. Σχεδόν κανείς απο τους συγγραφείς δεν εκμεταλλεύτηκε το βασικό concept που είχε σχέση με "υπόγειες" ιστορίες. Μερικές ιστορίες αξίζει να διαβαστούν. Εάν το έχετε διαβάσει, περιμένω τη γγώμη σας. Επειδή διαβάζεται σε μία μέρα, όποιος θέλει μπορεί να του ρίξει μια ματιά..

Καλό Π-Σ-Κ σε όλους!

Απο τα αγαπημένα βιβλία του Αεροπόρου. Ο Oscar Wilde με τη μοναδική γραφή του μας ταξιδεύει στο Λονδίνο του 19ου αιώνα, παραθέτοντας μέσα απο διαλόγους την κοσμοθεωρία του, απόψεις για τον έρωτα, την τέχνη και την ομορφιά. Ας θυμηθούμε κάποια αποσπάσματα.

Είναι ο θεατής και όχι η ζωή αυτό που αντικαθρεφτίζει στην πραγματικότητα η τέχνη. Όταν οι κριτικοί διαφωνούν, ο καλλιτέχνης βρίσκεται σε συμφωνία με τον εαυτό του.

Ζηλεύω το πορτρέτο που μου ζωγράφισες. Γιατί αυτό πρέπει να διατηρήσει κάτι που εγώ πρέπει να χάσω? Κάθε στιγμή που περνάει, αφαιρεί κάτι απο μένα και προσθέτει σε εκείνο. Αχ, να γινόταν το αντίθετο!

Οι νέοι στις μέρες μας, φαντάζονται οτι το χρήμα είναι το παν. "Ναι" μουρμούρισε ο λόρδος Χένρυ... "και όταν μεγαλώσουν, βεβαιώνονται οτι είχαν δίκαιο.."

Ντόριαν.. ποτέ μην παντρευτείς γυναίκα στο χρώμα του άχυρου... - Γιατί Χάρυ ? - Γιατί είναι φοβερά συναισθηματικές. Μην παντρευτείς ποτέ Ντόριαν. Οι άντρες παντρεύονται γιατί έχουν κουραστεί. Οι γυναίκες γιατί νιώθουν περιέργεια. Και οι μεν και οι δε, απογοητεύονται.

Όταν κάποιος είναι ερωτευμένος, πάντα αρχίζει εξαπατώντας τον εαυτό του και πάντα καταλήγει εξαπατώντας τους άλλους.

Ένας μεγάλος ποιητής, ένας πραγματικά μεγάλος ποιητής, είναι το πιο αντιποιητικό πλάσμα που υπάρχει. Ο κατώτερος ποιητής, είναι πραγματικά γοητευτικός. Ζει την ποίηση που δεν μπορεί να γράψει. Οι άλλοι γράφουν την ποίηση που δεν τολμούν να ζήσουν..

Πίσω απο ένα αξιέπαινο αποτέλεσμα, κρύβεται κάτι ανήθικο ή κάτι τραγικό. Αυτό που χρειάζεται να κάνουμε είναι να ρουφάμε το χρώμα της ζωής, αλλά ποτέ να μην θυμόμαστε τις λεπτομέρειές της. Οι λεπτομέρειες είναι πάντοτε χυδαίες.

Στη ζωή, μπορούμε να έχουμε μόνο μια μεγάλη εμπειρία, στην καλύτερη περίπτωση. Το μυστικό της ζωής είναι να ξαναζούμε αυτή την εμπειρία όσο πιο συχνά γίνεται. Ακόμα κι όταν έχουμε πληγωθεί απο αυτή, Χάρυ?.. ρώτησε η δούκισσα. -" Ειδικά όταν έχουμε πληγωθεί απο αυτή" .. απάντησε ο λόρδος Χένρυ.

Αχ Ντόριαν.. δεν ξέρεις τί λέει ο κόσμος για σένα. Σε έχουνε δει λένε, να βγαίνεις χαράματα απο κακόφημα σπίτια και να κυκλοφορείς μεταμφιεσμένος στα χειρότερα καταγώγια του Λονδίνου.. και στο εξοχικό σου σπίτι.. τί ζωή κάνεις εκεί?

Ο Oscar Wilde είχε πει πως ο Ντόριαν συμβολίζει αυτό που θα ήθελε να ήταν ο ίδιος, αν και η προσωπική του ζωή δεν απέχει πολύ απο τους έμμεσους συμβολισμούς. Το 1895 τιμωρείται με φυλάκιση 2 ετών για διάπραξη σοδομισμού. Στην φυλακή θα γράψει και το τελευταίο του έργο, το "De profundis" όπως ονομάστηκε, μια ερωτική επιστολή στο σύντροφό του, καθώς ο ίδιος ήταν ομοφυλόφιλος.

Ηφαιστίωνα αυτό το post στο αφιερώνω γιατί έχεις διαβάσει και τα 2 έργα. Οι υπόλοιποι.. είπαμε. Έχουμε και εκπτώσεις απο σήμερα, οπότε... βουρ!

Καλησπέρα σε όλους.

Διακεκριμένος Αμερικανός επιστήμονας που εκτός απο την ζωολογία και την εντομολογία, ασχολήθηκε με την ανθρώπινη σεξουαλικότητα, διεξάγοντας πολύτιμες έρευνες. Το 1947 ίδρυσε στο πανεπιστήμιο της Indiana, το ινστιτούτο έρευνας για το φύλο, την ανθρώπινη σεξουαλικότητα και την αναπαραγωγή (Kinsey Institute), ενώ το 1948 κυκλοφορεί το βιβλίο "Sexual Behavior in the human male" το οποίο και αναστατώνει την κοινή γνώμη με τα αποτελέσματα των ερευνών του.

Στο βιβλίο μεταξύ άλλων, αποκαλύπτεται για πρώτη φορά οτι το 10% του υπο εξέταση πληθυσμιακού συνόλου, είναι ομοφυλόφιλοι. Επίσης εισάγεται για πρώτη φορά ο όρος "Bisexual". Παραθέτει μαζί με τα αποτελέσματα της έρευνας και μια κλίμακα σεξουαλικότητας, τη λεγόμενη "Κλίμακα του Kinsey" όπου διαχωρίζει σε 7 κατηγορίες όλες τις πιθανές εκδοχές του ανθρώπινου σεξουαλικού προσανατολισμού.

Η κλίμακα του Kinsey:

Ένα σφηνάκι γράφει ιστορία :P

Σάββατο 5 Ιουλίου. Δεν είχαν περάσει ούτε 2 λεπτά που κάθισα στην γιγαντιαία μπλογκοπαρέα, όταν ο σερβιτόρος του μαγαζιού μου άφησε ένα σφηνάκι βότκα, επισημαίνοντας οτι είναι κερασμένο απο έναν τύπο Χ σε μια απομακρυσμένη παρέα. Όταν τον είδα απο μακριά, λέω καλά άστο.. δεν ήταν για μένα ο τύπος.

Μετά απο λίγο είπα να επισκεφτώ την παρέα του, έτσι για το τυπικό της υπόθεσης. Αφού τον χαιρέτισα, παρατήρησα πως ακριβώς δίπλα του καθόταν ένα πολύ συμπαθητικό παιδάκι, ο Κ .. ;-) το οποίο μόλις με είδε σα να έπαθε κάτι. Είπα.. εδώ είμαστε.

Μετά απο λίγο επέστρεψα στην μπλογκοπαρέα, αλλά ο τύπος Χ με το σφηνάκι ξανάρθε να μου ζητήσει να ανταλλάξουμε κινητά. Είπα "θα περάσω να σας δω σε λίγο" και έτσι έγινε. Αφού αποχώρησαν οι μισοί απο την μπλογκοπαρέα, ξαναμεταφέρθηκα δίπλα έχοντας βάλει στο στόχαστρο τον φίλο του, τον Κ.

Ο Χ όμως που με γούσταρε εξίσου, άρχισε να ταράζεται, καθώς μιλούσα με το φίλο του και όχι με αυτόν. Ο K είχε σχέση αλλά ήταν σε φάση χωρισμού.. Με τον Χ δεν υπήρχε κάτι να συζητήσουμε και εκτός του ότι με κοιτούσε με μισό μάτι, είχε ξενερώσει.

Το κινητό

Δεν υπήρχε πιθανότητα να ανταλλάξω κινητό με τον Χ, καθώς δεν υπήρχε πιθανότητα να κάνουμε και κάτι πέραν εκείνης της νύχτας. Πώς όμως θα έπαιρνα το κινητό του φίλου του Κ, και όχι εκείνου? Βρήκα λοιπόν τη χρυσή τομή. Να ανταλλάξω κινητά και με τους δύο.

Έξω απο το Scape

Αφού ανταλλάξαμε κινητά, ο καθένας πήρε το δρόμο του, ενώ υποσχέθηκα στον Κ οτι δεν θα χαθούμε. Πάω λοιπόν στο Scape. Δεν περνάνε 5 λεπτά και σκάει μήνυμα απο τον Χ. "Κατάλαβα οτι την έπεφτες στον Κ. Βγαίνεις λίγο έξω να τα πούμε" ? Πάει λέω θα πέσει ξύλο σήμερα. Φωνάζω ενισχύσεις και βγαίνω στην είσοδο. "Κοίταξε" μου λέει. Η αλήθεια είναι οτι το σφινάκι δεν πήγαινε για σένα. Όταν έστειλα το σερβιτόρο, αλλάξατε θέσεις. Πήγαινε για το παιδί που καθόταν δίπλα σου" ( ο οποίος ήταν ο Alexis! ) !$%@

Καλώ λοιπόν να βγει έξω απο το Scape και ο Alexis, στον οποίο και καλά πήγαινε το σφηνάκι. Μου είχε πει βέβαια προηγουμένως "δεν χρειάζεται να τον φωνάξεις, μην φάω και δεύτερη χυλόπιτα".. Κλείνει η σκηνή, τον χαιρετώ με την ελπίδα να μην χρειαστεί να τον ξαναδώ.

Τα κλειδιά του Μπέμπη

Όταν έφυγε ο Μπέμπης απο την παρέα, ξέχασε και τα κλειδιά του. Ο Mahler φεύγοντας, μου έφερε τα κλειδιά στην άλλη παρέα που καθόμουν, νομίζοντας οτι είναι δικά μου. Εγώ όμως τα ξέχασα στο τραπέζι της άλλης παρέας, μην γνωρίζοντας σε ποιόν ανήκουν, με αποτέλεσμα να τα πάρει ο Χ, νομίζοντας οτι είναι του Κ !&#$@

Και κει που έλεγα δεν θα τον ξαναδώ, αναγκάστηκα να τον πάρω τηλέφωνο και να του ζητήσω τα κλειδιά! Συναντηθήκαμε λοιπόν χθες για να μου τα δώσει, ενώ στα πλαίσια της συνάντησής μας, μου αποκάλυψε οτι ο Κ δεν ήταν φίλος αλλά ο πρώην του! $%&@ Επίσης μου αποκάλυψε οτι δεν τον χάλασε και πολύ που έγινε λάθος με το σφηνάκι, απλά τον είχα μπερδέψει με τη στάση μου. Τον χαιρέτησα για τελευταία φορά.

Όλα τα περιστατικά είναι αληθινά και διαδραματίστηκαν εντός 2 ωρών. Με τον Κ έχουμε κρατήσει επαφή. Καλησπέρα.

Σήμερα αγαπητοί μου αναγνώστες ( έχει περάσει 12:00 μην κοιτάτε τί λέει επάνω) , ο αεροπόρος έχει γενέθλια! 21 χρόνια ζωής και επιβίωσης σε αυτόν τον πλανήτη. Κλασσικός καρκίνος βλέπετε, με σημαδιακή ημερομηνία γέννησης στις 08.07.1987. Εδώ υπάρχει η απάντηση για τη διεύθυνση του blog αλλά και τη διεύθυνση του mail μου.