23 Ağustos 2011 Salı

Ranzalı yatak



Bu aralar demiştim sanırım okula gitme isteği var, arada vuruyor böyle bir.
Bende düşünüyorum en azından bir yarım gün ama sadece düşünüyorum :/
Okulla ilgili söz edilen dialoglar;
B: Men otula ditcem anne, otulda yatak var mı?
M: Var oğlum.
B: tamam o jaman, men üst tatta yatıcam.
M: Ranzalı yatakta yani :P
B: ama men naşıl çıkıcam oraya anne? he tamam medivenle çıtıcam, ama men ordan ya düşersem anne?
M: !
B: Yok men alt tatta yatıcam o jaman hıh! :)))

***********
Okuya dideken, çantama munlayıda koyucam anne ( pohaça yerken)

**********

B: Anne şende okuya delcekmişin,
M: Yok oğlum anneler- babalar gelmez okula,!
B: Şende mi işe ditcetşin peki, babam pala kajandı mı anne? (babasının para kazanınca bir daha işe gitmeyeceğini düşünüyor :/ )
M: biz seni okuldan almaya geliriz, olur mu?
B: Omaj,hıh, (kollar birbirne ağlanır, kaş çatılır) o jaman otula ditmicem men anne, hem bat men büyüdüm (sandalyeye çıkılıp, ayakta durulur) artık mende işe didebilirim babam dibi anne! :/

Bu diaolaglar böyle akııııııppppp gider, sizinde tahmin edebileceğiniz gibi :)
Araalı yatak sevdamız halen devam ediyor, zaten bu ara tv. reklamda ne görse, çocuk kanallarında,

anne toşş toşş, bat men mundan istiyolum anne, mundan alalım mı, ne deşin anne?
şeklinde devam ediyoruz  :))))



Buraya da bekleriz         Batı'nın Organik Bahçesi

21 Ağustos 2011 Pazar

Zor

2 ay önce yapılan operasyonun ceremesini hala daha çekiyorum, 40 gün çektim ve geçen geceyi hastanede geçirerek noktaladım umarım noktalamışımdır :/
Çarşıda gezerken litrelerce kan kaybettim, kaldırıma yığıldım kaldım, Batı anne kalk, araba ezicek desede kalkamadım :/ Doğru en yakın hastaneye ve acile gidebildim, gittiğim de tansiyonum 7-5'di, aşırı kan kaybedişten sanırım..Muayene etti dr., diğer dr. suçladı, tekrar kürtaj olman gerekebilir bu rahim 6 ayda düzelmez filan dedi.
O gece yattım ama korktum tekrar kürtaj olacağım diye, iğneler, serumlar vs. Batı evde babasıyla kaldı, ilk kez bensiz :/
Ne kadar kan kaybettim bilmiyorum ama oldukça çoktu, çok korktum, çok ağladım..
Dün 1 ünite kan verildi ve sonrasında çıktım hastaneden, şimdi biraz ağrım, sancım var tabii ama o operasyonu yapan dr. gitmeliydim asıl! Çünkü o bana herşeyin yolunda olduğunu söylemişti, o sancıyla en yakın hastaneye gidebildim ancak :/ Pazartesi olmazsa birde ona gideyim diyorum, bakalım ne diyecek yaptıkları için ve iyileştiremediği hastası için :(
Çabucak toparlanmak istiyorum en hızlısından :/


Buraya da bekleriz  Batı'nın Organik Bahçesi

18 Ağustos 2011 Perşembe

Yeniden Batı'nın Organik Bahçesi



Evet, tekrar bu sefer tamda olduğu yerden, tamda her güzel şeyin , bulunduğu ilçeden,neden olmasın değil mi?
Tekrar başlama kararı aldım, umarım Allah'ım utandırmasın...
Sizlerde yayın gari :)))

Tekrar ve umarım her zaman buradan devam     

16 Ağustos 2011 Salı

Şımarık biz


Mutluluk, nedir diye soran oldu mu hiç! Ahh onun varliğıyla hayat tutunmak gibi birşey işte,


İyi ki varsın, iyi ki sen varsın dediğimmm,


Sırf sen mutlu ol, daha iyi hisset diye şekilden şekile girdiğim,


O yüzündeki kocaman gülümsemeni severim, kahkahalar atışına kurban olurum,


Hiç yanımdan, yamacımdan ayrılma, biran olsun, ömür boyu hep benimle ol emi :/

13 Ağustos 2011 Cumartesi

Arı bız bız bızz





Yolda giderken, 'ağaçtan yaprak koparıcam anne' dedi.
Bir sakınca görmedim, saniye geçmedi bir çığlık attı :/
Ne oldu oğlum dememe kalmadı, birşeyin anında kaçarak uçtuğunu gördüm..
Koluna bir baktım, anında kan birikti sanki, anladım arı olmalıydı bu!

Telaşlandım, nasıl ağlıyor boncuk boncuk yaşlar akıyor gözünden, 3 yaşına geldi bu kadar ağladığını inanın hiç görmedim, bilmiyorum :/

Allah'ım ne yapayım derken,etrafı beyaz olmaya başladı, belliki şişecek..
Hemen oradan 3-5 adam buldum, sağolsunlar biri buz getirdi, biri çamur, biri de şeker!
Şeker zehirini alırmış, oğlum hala ağlıyor tabii o sırada ::(

Neyse ki bir süre sonra geçti sanırım, ağlaması durdu, kızarıklıkta geçti çok şükür :(
Ama o anki korkum, hissiyatım, aklım, zihnim herşeyim bana yettide arttı bile..
Allah'ım daha beterinden korusun hepsini inşallah....(amin)

8 Ağustos 2011 Pazartesi

Suni Havuz


Balkon yıkarken yanıma geldi, suyla oymak istiyor belli :)
Birden kafamda bir ışık yandı..Bizim bir havuzumuz olmalıydı, malum yerden kalma :(
Acaba nerede diye düşünürken, depoya koyabileceğimiz aklıma geldi..
Hemen inip, baktım. tam karşımda kutusunda duruyordu..
Aldık, bir heyecanla, bununla napıcam men anne diye diye!
Getirdim, kurdum mutfak balkonuna :)
O gün bugünden yüzüyor içinde :)


Biraz su doldurması zor benim için ama, olsun sonuçta onun mutluluğunu ve eğlendiğini görmek yormuyor, mutlu ediyor beni ;)


Annelik garip, herşeyi düşünmek zorundasın sanki, düşünüyorsun da ister istemez.
Şimdi yüzme ihitacı olduğunu görünce, bayramda annemlere gitmekten vazgeçtim.
3 günde olsa, yakın bir yerelere kaçacağız, inşallah ;)

4 Ağustos 2011 Perşembe

Lazımda lazımmm


Sen büyüyorsun, sulandıkça büyüyen çiçek gibi! Sen büyürken ben hala yontulmadığımı düşünüyorum çoğu zaman. Yanımdasın, yanındayım evet ama sanki eksiklikler var gibi..
kendimde sana karşı yapmam gereken! daha fazlasını istemek, lüks ir yaşam vs. böyle şeyler değil eksiklik duyduklarım, başka başka türlü bir ihtiyaç.
Mesela senin yaşayarak, dokunarak, konuşarak, çözümlerin bulunduğunu öğrenmem lazım ya hani ;) Bu durumda annenin önce kendini yontması, törpülemesi,doğru zaman ve yerde cevaplar vermesi kendini bu konu üzerinde fazlaca geliştirmesi, fevri hareketlerden kaçınmaya çalışması ki, bu zor annen için..Bütün bu vb. şeyleri öğrenmesi lazım…

Dün balkondan senden 2 yada 3 yaş büyük bir çocuğun kum oynadığı gördün ve hemen lafa koyuldun..

Melaba, şen napıyaşun? Mende şeninle oynayabiliymiyim? Cevap,
HAYIR!! Oldu..
Ama anne, bana hayıl’dedi.

Yemek yapıyorum o sırada,
mende dışalda tum oynayabiliy miyim anne,nütfen anne nütfen ?
Evet evet, dedim..
Biranda balkona çıkıp çocuğa,
’annem 3 tez evet dedi’ :) dedin ve hazırlanıp,çıktın dışarıya..Sen gidene kadar çocuk gitmişti.Tek başına kumlarla oynadın..
Ben hem yemek yapıyorum hemde evde çıt çıkarmadan, kulağım pür dikkat sende!biran sesini duyamam olsam, hemen korkup bakıyorum, göremez olsam, sen taş toplamak için biraz ileri gitmiş olsan, kalbim dk.’da kaç kez çarpıyor bilemiyorum..
Görünce derin bir oohh çekiyorum…

Sonra çocuk bisikletiyle geliyor, duruyor yanında, bakıyor, oynamak istiyor bu sefer!
Hayıııllll, duuulll, gelme, oynamıcatsın dedim şana’ diye siteyi inletiyorsun sesinle..
Bir şey demedim, gözükmedim bile kendin çöz istedim ama bir taraftan, sen kendini oldukça düzgün ifade ederken, çocuğun seni küçük görüp, biraz yakınlaşıp elleriyle tokat atma hareketi yaptığını gördüm, hayır vurmadı, sadece tokat atark gibi sağ-sol yaptı ellerini ve buna dayanamadım.
Nele oluyor diye sordum, çocuk gayet ürkek ama bir o kadarda gülümsemeye çalışarak, hiçbirşey dedi..Mutfağa geri döndüm tekrar..
Yarım saat kadar oynadın, eve girer girmez söylediğin cümle,
anne çocutlay mana tızdı’ oldu, gayet üzgün bir şekilde :/ Duşa girdin sonra..

İşte benim nerede durup, nerede müdahale edeceğimi, seninde anne bana hayıl dedi,demek yerine çocukla konuşup anlaşma yoluna gitmeyi öğrenmen lazım..Belki küçük olabilirsin bunlar için ama ne bileyim dert ettim işte!
He birde karşındaki kişi yada kişilerde çok önemli tabii, senin güzellikle söylediğin şeyi anlayabilecekte çocuk lazım..
Ve ben annelik içgüdümle kendimi ortaya atıyorum senin yerine bazen bunuda düzeltmem lazım..
Lazımda lazım işte velhasılkelam :)))

3 Ağustos 2011 Çarşamba

Hey sen!!

Evet evet sen!!!
Çokmu merak ediyorsun ne yazdığımı, neler yaşadığımı!!
Neden merak ediyorsun sence, içine sordunmu hiç...
Çokmu mutlusun bu şekilde....
Hala okuduğuna göre vardır bir sebebi bence, sence de olsa ve dile getirebilme cesaretin olabilseydi keşke!!!

Cesaret evet tamda bu kelime...Bence bir düşün sende .)
Kişi kendini bilir, bilmeli evet o anladı beni, siz yormayın kendinizi....

1 Ağustos 2011 Pazartesi

Selam Blog


Özledin mi bilmem ama, yazamıyorum artık eskisi gibi..
Nedeni yok aslında, yazmakta istiyorum da ama belki yazacak birşey bulamayışımdan olabiliyordur..
Çünkü rutine bağladım hayatı, akıp gidiyor öyle!
Eskiden yazardım, döktürürdüm..Dün akşam okudumda, geçen sene bu zamanlar neler yapıyormuşuz diye!
Batı kreş'e başlamış mesela, kısa dönem bir tecrübemiz olmuştu hatırlarsan, okudum, okudukça depreştim içim acıdı, özledimm....
Çokça özlüyorum zaten ne garip, yaşarken bilemiyor insan bazen, özleyebileceğini..

Batı yine kreşe gitmek istiyor bu sene,' men okuya ditcem anne' deyip duruyor evin içinde..Düşünüyorum ama sadece düşüncede kalıyor işte!
Onun dışında bez, emzik, yatak halloldu sayılır, emzik tamam, bez gece kaldırıyorum, yatak ise yerdemi yatıyor, yataktamı haberim yok ben uyuduktan sonra :)
He çok sıcak birde, sıcak ne kelime, buhar oldum olacağım yakında, eridim bittim resmen...
Evde oluyoruz hal böyle olunca, akşam güneş gidince çıkacaksak dışarı, park vs. gidebiliyoruz gündüz ne ala!
Anneanneye gitme planımız var, bayramda yada sonrasında belki, bakalım kısmet..

Ramazan geldi bugün hoşgeldi..
Ramazanla beraber çokca dostluk, iyi niyet, kalplere güven ve temizlik, bol bereket, rızık evlerimize, hayırlara vesile olsun hepimiz için inşallah..! Hayırlı ramazanlar A Dostlar.)

Related Posts Widget for Blogs by LinkWithin