pazar günü, kahve mi alıp,blog da paylaşacağım fotoğrafları hazırladım.
gelen bahar, umuda mavilik katarken.
''Datça'da olan biten'' başlığı ile aşağıda fotoğrafların altına,
gönlümden geçenleri yazdım.
akşam yemeğine arkadaşlar gelecekti.yemeği hazırlamak için mutfağa indim.
yemek sonrası sohbet ederken, şöyle bir telefona gözüm kaydı,
instagrama yine kapkara kareler dolmuş.
sekiz yılı aşkın zamandır televizyon seyretmiyorum.
evde de televizyonumuz yok.
hemen internete hepimiz bir koldan girdik.
aman bu saatte orada çocuklar vardır.
diye diye tanık olduk.
...............
alışmayalım olana bitene.
tek bir söz var artık dilimde,
hep birlikte söylemeliyiz.
A L I Ş M A - alışma - ALIŞMA
ve inadına mavi diyerek pazar günü hazırladığım,
postu paylaşıyorum.
çok bir şey olduğu yok,
hayat akıp gidiyor,
kendi telaşında.
mavisi aynı mavi, yeşili aynı yeşil,
yağmur az yağıyor, geçen yılki kadar soğuk değil.
ama insanlar çok, geçen yıldan daha kalabalık.
şubat sonu kış yüzme maratonu yapıldı.
hava yüzücülerin şansına güzeldi.
merakla toplanıp yüzenleri seyrettik.
ayıptır söylemesi, döndüğümden beri,
iki, üç kez bende yüzdüm,
rüzgarsız ve güneşli havayı bulduğum zamanlar,
tam öğle vakti, güneş en tepedeyken bi koşu yüzüverdim.
deniz suyu çok soğuk olmuyor.
yağmurun yağdığı günler evde oturup, yağmuru seyrettim.
kitap okumaya devam.
genelde bahçede oturabileceğimiz güzellikte hava,
yağmur yağmadıkça bahçe de oturup,
kitap okuyorum.
ve miss kokular yayılmaya başladı.
portakallar, limonlar, turunçlar çiçekleniyor.
kara kızım düş hanım, bahçede oynayıp duruyor.
keyfi yerinde, merak edip özleyenlere selamı var.
Datça'nın sarı baharı da başladı,
Kıbrıs akasyaları dallarını, sarı ponponlarla doldurdu.
badem çiçekleri kar taneleri gibi savrulup,
yerini çağlalara bıraktı.
pazara çilek geldi, çağlalar toplanmaya başlandı.
işte böyle hayat kendi akışında giderken,
günler gelip, geçiyor.
