Na mijn vakantie van vorig jaar was een van mijn voornemens om meer erop uit te gaan. Ik besefte dat ik wel heel erg een huismusje was geworden. Niets mis mee maar om je gedachten echt te verzetten moet je soms uit je comfortzone stappen. Dat hoeven geen grote stappen te zijn hoor! Kleine stapjes is ook goed. Maar het moest dan iets zijn dat ik echt wilde, waar ik interesse voor had maar tot nu toe bekoorde mij helemaal niets.
Maar toen ik door mijn insta.gram zat te scrollen kwam er een workshop voorbij met iets wat mij al gedurende lange tijd fascineerde. Kinsugi, dat is het mooie zien in gebroken spullen. Datgeen wat kapot is hoeft allemaal niet te worden weggegooid. Scheuren en ook daadwerkelijk scherven kunnen weer mooi gemaakt worden. Nu werd deze workshop mij in de schoot geworpen en nog dichtbij huis ook. Hoe duur was, het kostte €50. Dan zat alles erbij, koffie, thee, lekkere bonbon en al het materiaal. Het zou ongeveer 2 uur duren. (het werden er 3)
Toen ik deze 'reclame' nog diverse malen voorbij zag komen heb ik de stoute schoenen aangetrokken en mij ingeschreven. Gisteren was het dan zover. Ik parkeerde mijn fiets bij mijn werk (ja, zo dichtbij was het) en liep richting het huis van de schone kunsten. Daar wordt van alles georganiseerd, bandjes spelen er, muzieklessen worden er gegeven en workshops, cursussen en ga zo maar door. Het heeft een aantal kleine filmzaaltjes, kortom van alles en nog wat wordt er gedaan.
Ik schaamde mij kapot, ik was er nog nooit geweest wel in het cafe, wel eens in de bioscoopzaal maar nog nooit om er een cursus of workshop te volgen. Nu was dan het moment aangebroken. We (ik en andere deelnemers) moesten heel even wachten maar we werden al snel uitgenodigd om naar binnen te gaan. We begonnen mooi op tijd, kregen een uitleg en er werd een introductiefilmpje getoond met overigens heerlijke rustgevende muziek. Toen was het moment aangebroken, het kapot slaan van je bord. Gelukkig brak die van mij maar in 5 stukken dus dat was mooi.
Ik tikte vrij rustig op het bord maar sommige hadden verborgen agressie en knalde erop los maar dat resulteerde in een hoop scherven en dus ook een hoop te lijmen. Een van de deelnemers kreeg het voor elkaar om zijn bord zo kapot te slaan dat er een elegante U vorm was ontstaan. Die werd uiteraard even bewonderd door alle deelnemers en door de leraar. Hoe krijg je het voor elkaar 😁
De borden werden met epoxy lijm waar je goudstof in mengde weer aan elkaar gezet waardoor je de breuklijnen heel mooi kon zien. Ik was en ben zo trots om mijn bord dat hij nu staat te pronken op de schoorsteenmantel. Het is een werkje waarbij je heel, heel veel geduld moet hebben. Met name omdat je echt moet wachten totdat de epoxy is uitgehard voordat je met de andere stukken door kan gaan. Daar zit je dan met een gebroken bord in je hand te wachten totdat je weer verder kan. De goudstof vloog bij sommigen door de lucht, stukken werden te snel losgelaten en vielen weer uit handen van de deelnemers. Tussendoor ruzie gehad met de koffiemachine die aangaf dat ik het bekertje niet goed had neergezet en daardoor weigerde de machine om mijn cappuccino te schenken grrrrr gelukkig was ik niet alleen iedereen kreeg ruzie met dat apparaat. Gelukkig lukte het mij uiteindelijk dus even pauze genomen terwijl mijn bord stond te drogen voordat ik de laatste 2 grote stukken in elkaar zette.
De tijd vloog om en voordat we het wisten was het 13.30 toen we eindelijk stopten, het bord werd netjes in een doos gestopt met bubbeltjeswrap en toen was het tijd geworden om alweer afscheid te nemen. Ik heb genoten en het volgen van zulke workshops is zeker voor herhaling vatbaar.
