Welkom bij Mother Goose

Naast hartstochtelijk haak-en breister ben ik ook moeder van 2 zoons. Ik voed mijn zoons met hun 2 vaders op in een co-ouderschap. De ene helft van de week zijn ze bij mij, de andere helft bij hun papa's. Over het moederschap, mens zijn, mijn creatieve uitspattingen en wat het leven te bieden heeft vind je hieronder schrijfsels. Ik vind het leuk om reactie's te krijgen! Veel leesplezier!!

Translate

zaterdag 23 april 2011

Bevoorrecht Zijn

Vanavond besefte ik weer eens hoe bijzonder
M&M zijn. Naast een geweldig co-ouderschap en een warme vriendschap
zijn het ook nog eens de superste buren die je je kunt wensen!
Gisteravond was al een feestje. De vakantie werd ingeluid
met een BBQ. Het was heerlijk weer, de rosé was lekker
koud en gezelschap meer dan aangenaam.
Na het eten speelden de kinderen nog even buiten terwijl wij
natafelden. Tegen de tijd dat de boel afgeruimd was vertrok ik even
naar mijn eigen huis en legden M&M de kinderen op bed.
De gezelligheid zette zich nog voort met koffie en X-factor.
We sloten de avond af met een spelletje Carcassonne.

Vanavond werden de kinderen gebracht en vingen de mannen een tuinopruimactie
aan. Binnen een uur
zag mijn tuin er weer ordentelijk uit en kon ik de kinderen
in bed bonjouren. Tegen de tijd dat ik weer beneden kwam constateerde
ik dat zelfs alles netjes aangeveegd was.
Waar vind je zulke buren! Ik reken mij tot de
bevoorrechten der aarde!

Blessings, Miss Ebz


Gepost door op 1 opmerking:
Labels: ,

woensdag 20 april 2011

Speurneus Zijn

Toen we vorig jaar hopeloos verdwaald liepen op
de Posbank en ik steeds meer hoorde over
geocachen
besloot ik dat er gespaard moest worden voor een GPS.
Aldus geschiedde, zelfs de kinderen
plunderden hun portemonees
en doneerden af en toe een paar stuivers.

In maart was het zover: er zat genoeg ik het potje!! We brachten
de opbrengst naar de bank zodat ik bij
futurumshop
een heuse Garmin kon bestellen.
Het duurde even voor ik door had hoe het apparaat werkte
maar 2 weken terug konden we dan echt heus op pad
voor onze 1e schat! Een microcache om in geocaching termen te spreken.
Het was een klein filmkokertje met daarin een rolletje papier waarop
we onze naam en tijdstip van vondst konden noteren.
Onze 2e schat liet zich niet zo makkelijk vinden.
Eerst bleek dat er een puzzel gemaakt moest worden om de juiste
coördinaten te vinden. Daarna moesten de coördinaten
handmatig in de GPS gezet worden.
Het is lang geleden dat ik me tot
huilens toe gefrustreerd voelde.
We deden een poging om gaandeweg de juiste richting te zoeken
maar dat lukte niet. Die avond speurde ik naar aanwijzingen
en vond zowaar foto's! En ik herkende de locatie!!
De volgende dag reed ik met Oudste naar de wijk waar de letterbox
zich bevond en we vonden m! Heerlijk hyperdepiep werden we ervan!
We vonden een travelbug en besloten m mee te nemen.
Met pasen gaan we weer speuren, samen met oma en laten de travelbug daar weer achter!
Hopelijk hebben de kinderen betere speurneuzen dan hun moeder,
de cache die ik vanavond probeerde te zoeken
heb ik namelijk niet gevonden.

Blessings, Miss Ebz

Gepost door op 1 opmerking:
Labels:

zaterdag 16 april 2011

Held Zijn

Donderdag werd het thema vervoer afgesloten
met een heuse puzzeltocht.
Te voet togen wij samen met een vriendje
en diens moeder de wijk in.
Vriendje was kaartlezer en Oudste de antwoordnoteerder.
Na een half uur, nou vooruit zeg 3 kwartier
kwamen wij weer op het schoolplein aan. Voor de kinderen was er limo
voor de ouders ook want het koffie apparaat bleek dienst te weigeren.
In de klassen waren de werkjes van de kinderen uitgestalt
dus we maakten een ronde door de school. Boven bleek ook nog wat te zien
dus Oudste en vriendje vlogen de trap op.
Oudste bleef echter met zijn voet achter de trede haken en smakte
met zijn mond op de trap.

Gillen
Bloed

Vlug naar de wc, doekjes en water.
Toen het doekje van zijn mond ging zag ik een gapende snee
in zijn lip. Ik voelde mezelf wegtrekken en loodste Oudste
mee naar de gang om te gaan zitten.
Blijkbaar was het zichtbaar dat het niet goed met me ging want moeder
van vriendje bleef bij Oudste en ook een andere moeder voegde
zicvh bij ons. Zitten was niet voldoende, ik moest echt liggen.

Oh wat voelde ik me ongelukkig. Mijn kind had pijn en ik kon niks voor hem betekenen.
Inmiddels was papa er met de auto en kon hij Oudste meenemen naar de dokterspost.
Met Jongste uiteindelijk, pfff wat duurde het lang voor ik echt weer bij was, naar huis gefietst. Toen hij gewassen en al in pyjama was kwam papa met Oudste weer thuis. Ook behoorlijk ondersteboven. Ik bleek niet de enige Held te Zijn ;-)
Oudste had een lip waar je U tegen zegt, 5 hechtingen!

Vandaag gaat het al een stuk beter, ik word niet meer misselijk als ik eraan denk.
Vrijdag mogen de hechtingen eruit, gelukkig heeft Oudste 2 papa's en mag de ware Held mee!

Blessings, Miss Ebz
Gepost door op Geen opmerkingen:

dinsdag 12 april 2011

Lief Zijn

Er zijn van die dagen

'van opletten en erbij blijven'.
Zo'n beetje als de Croma-reclame van jaren geleden.
Klontje in de pan en voor je het weet is je vlees gaar
en je wilt niet dat het aanbrand, nietwaar?!
Ik snap nu waarom ik dat nooit gebruikt heb,
ik houd namelijk niet zo van opletten en erbij blijven.
Het kost me ongelofelijk veel energie en maakt
dat ik geen ruimte meer heb voor andere zaken.
En ergens is dat best jammer
want het geeft wel
'het beste resultaat!'
maar da's een andre reclame ;-)
Dus soms ontkom je er niet aan.

Na zo'n dag van 'opletten en erbij blijven'
komt er niet meer zoveel uit mijn handen,
of beter gezegd: uit mijn hoofd.
Nadenken en vooruitkijken gaat me dan niet meer zo goed af.
Wat beter te doen dan
Lief Zijn voor mezelf.
Lees: niet willen wat niet gaat en doen wat kan.
En wat kan is poetsen en handwerken.
De stoelen staan dus omgekeerd op tafel, de vloer is kruimel- en zandvrij, en voor ik
me verder in het luie zweet werk
geniet ik van mijn koffie en een handwerkje.
Daarover binnekort meer op mijn andere blog


Af en toe Lief Zijn voor mezelf zorgt dat ik daarna ook weer Heel Lief kan Zijn
voor een ander!

Veel liefs!
;-)

Blessings, Miss Ebz

Gepost door op
Labels: ,

dinsdag 5 april 2011

Toeschouwer Zijn

Vandaag was het kijkles bij het schoolzwemmen van Oudste en
zoals het een goede moeder
betaamt zat ik natuurlijk als 1e op de tribune.
Met gemengde gevoelens zat ik daar, moet ik zeggen. Oudste
gedraagt zich anders wanneer ik erbij ben, wordt een stuk
minder moedig en meer vasthoudend.
Maar goed, in het zwembad heeft de badmeester het voor het
zeggen. Het is schooltijd dus de juf is er ook nog.
Eigenlijk was ik gewoon 'thirt in line' en zou ik alleen maar hoeven aanmoedigen en duimen hoog houden.

Tijdens de 3e oefening ging er iets mis,
Oudste liep naar de badmeester
badmeester stuurde hem terug
Oudste gaat mokkend in de rij staan
Oudste is aan de buurt
overlegt nog n keer maar krijgt weer 0 op rekest
Oudste spring-duikt in het water en komt mokkend boven
Mokkend zit hij een tijdje aan de kant tot de badmeester hem aanmoedigd weer mee te doen.
Maar besluit was blijkbaar genomen en Oudste loopt
demonstratief naar de andere kant van het bad.

Als moeder wist ik inmiddels niet meer waar nu te kijken, hoe nu te kijken.
Blijkbaar was er iets dat aandacht vroeg en Oudste kan dan moeilijk zijn aandacht bij de les houden.

Badmeester komt naar juf:
hij wil dat het gaat zoals hij het wil
Kort overleg met de juf
we besluiten te wachten tot hij is afgekoeld
Intussen komt Oudste iets dichter bij ons zitten
Juf gaat met hem praten.
Na het praatje wil Oudste mij zijn kunsten laten zien, het
einde van de les is inmiddels daar dus speel-tijd.
Dapper stapt Oudste uiteindelijk ook nog naar de badmeester
en wat blijkt...
Op de bodem van het zwembad had hij iets zien liggen wat leek op een bandje met een kluissleutel.
De laatste keer dat we in het zwembad waren vonden we er ook 1.
Oudste dacht goed te doen en wordt weggezet als een koppig ding.

Hoe leer je een kind dat het gewoon moet doen wat grote mensen zeggen
als je dat zelf ook niet klakkeloos doet.
Hoe leer je een 'vondst' los te laten, wetende
dat een ander mogelijk zijn 'schat' niet terug krijgt.
Hoe leer je als moeder Toeschouwer Zijn en het welbevinden
van je kind over te dragen aan mensen die hem minder goed begrijpen?

Blessings, Miss Ebz



Gepost door op
Labels: ,
Abonneren op: Reacties (Atom)