Meestal post ik over mijn creatieve uitspattingen maar dit keer wil,
nee MOET,
ik het even over iets anders hebben.
De voorzienigheid heeft in korte tijd zoveel over dit onderwerp op mijn pad gebracht
dat ik er wel even bij stil moet gaan staan.
Ik werk als ambulant ondersteuner voor een zorginstelling en begeleid mensen met een verstandelijke beperking, Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) of een psychiatrische stoornis. Wanneer er sprake is van zo'n soort beperking valt het niet mee om je staande te houden in de huidige maatschappij. Het leven gaat veel te snel als je moeite hebt om alles om je heen te begrijpen. Hierdoor ontstaan er in de communicatie heel veel misverstanden. Bij heel veel mensen gebeurd dit al hun hele leven lang waardoor hun wereldbeeld behoorlijk beïnvloed is.
Negatief beïnvloed.
Vanuit dat wereldbeeld reageren past niet altijd waardoor vriendschappen en relaties onder druk komen te staan en mensen vaak alleen komen te staan.
In gesprek met een aantal van mijn cliënten komt vaak zoveel eenzaamheid, verbittering en verdriet naar voren. Verdriet ook bij mij. Want telkens vraag ik me af hoe het heeft kunnen gebeuren dat er in de jeugd van deze mensen niet één persoon is geweest die hen heeft uitgelegd
dat het niet erg is om anders te zijn
dat je je niet altijd blij zult voelen maar dat dat bij het leven hoort
dat je om hulp mag vragen
dat je het zelfs verdiend hulp te krijgen
dat ook al werkt jou hoofd anders je er toch gewoon bijhoort
dat iedereen zich op zijn eigen wijze ontwikkelt
en dat je dus vooral je eigen koers moet varen.
20 jaar (en nog langer) geleden moest je mensen (ouders, familie, buren, leerkrachten) die jou Echt zagen met een loep en zaklamp zoeken.
Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg
was een motto in veel gezinnen.
Gelukkig is er nu veel meer oog voor datgene wat maakt dat jij JIJ bent. Er zijn steeds meer mensen die kwetsbaar durven Zijn en zich niet uit het veld laten slaan door de herrie die iemand kan produceren of zich af laten leiden door een mooie buitenkant.
En dáár kwamen de laatste tijd mooie voorbeelden van onder mijn aandacht die ik graag met jullie deel!
De dochter van een collega heeft een film gemaakt als afstudeerproject dat vorige week uitgezonden werd.
Vanochtend zag ik deze post van Het Kind op facebook voorbijkomen.
Vorige maand stelde ik me kandidaat voor de MR op de school van de kinderen. Hier wordt lesgegeven vanuit de principes van Essential School. Vorige week ben ik verkozen in de MR. Nu kan ik behalve in mijn werk ook dicht bij huis het belang van
Aandacht, Vriendelijkheid en Zijn vertalen naar de dagelijkse schoolpraktijk.
Jullie nog iets filosofisch te delen?
Blessings, Miss Ebz