Zoals je in mijn vorige blog hebt kunnen lezen ben ik niet alleen hartstochtelijk dagboek schrijver maar kan ik ook niet zonder een agenda. De agenda's vervulden tot een paar jaar geleden de schone taak van het bijhouden van mijn afspraken buitenshuis of deadlines. Het leven was redelijk overzichtelijk. Tot ik nog een jaar te studeren had terwijl Oudste een jaar oud was en ik ook gewoon mijn werk te doen had. Ik had beperkte tijd waarin ik kon studeren en had het nodig om taken in kleine brokjes op te delen. Het was overigens wel een uitdaging om naast een dreumes opvoeden, studeren en werken ook voldoende tijd in mijn week over te houden om te relaxen, huishoudelijk werk te doen, gezond te blijven eten en familie en vrienden te zien. Ik vond het geweldig om deze puzzel te maken! Ik ontdekte gaandeweg wat wel werkte en wat niet (geen intensief leeswerk plannen om 21 uur bijvoorbeeld) en ook wat nou echt belangrijk en nodig was. Zo ben ik gestopt met het strijken van kleding en ging ik nog maar 1x in de week boodschappen doen wat prima lukt als je een weekmenu maakt en voldoende ruimte in je koelkast en vriezer hebt. Ik ontdekte ook dat sommige activiteiten heel goed samen gaan: bellen met een vriendin terwijl je in bad ligt bijvoorbeeld. Ik had natuurlijk de mazzel dat Oudste de helft van de week bij zijn vaders was waardoor ik op die dagen "meters kon maken" Maar op een gegeven moment stond mijn hele week in een excel bestand, compleet met kleurcodes voor elke activiteit. Het gaf rust. Ik hoefde alles alleen nog maar uit te voeren en na dat jaar bikkelen was ik een diploma rijker!
Deze vond ik terug op een blog dat ik hier al eens eerder schreef!
Sinds ik als ambulant hulpverlener werk (een functie die door de veranderingen in het sociaal domein steeds complexer werd) en mijn kinderen er een eigen sociaal leven op na gingen houden veranderde mijn planning wederom. En dus was ik weer zoekende. Wat was nou het perfecte systeem?! Mijn werk vraagt een bepaalde flexibiliteit van mij wat betekent dat ik soms een avond of in het weekend nodig ben. Ik wilde belangrijke afspraken thuis niet missen. Ik ging een grote agenda van Hema gebruiken, met de dagen verticaal. Zo kon ik visueel maken hoe lang een afspraak duurt. Dat werkt in mijn hoofd heel prettig, zeker omdat ik tussen afspraken reistijd nodig heb. Het lukte hierdoor beter om een reële planning te maken want ik bleef maar de neiging hebben meer in te plannen dan fysiek en logistiek mogelijk was. Bij elke activiteit dacht ik: "dat doe ik wel even". Ik weet niet of jij er inmiddels al achter bent maar even blijkt niet te bestaan!
Nee maar echt niet!
Telkens als ik dacht even dat telefoontje te plegen "want ik heb nog 5 minuten" was ik minstens een kwartier bezig en te laat bij mijn volgende afspraak waar ik me dan onderweg druk om zat te maken en bij aankomst eerst een hoop stress weg te "adem-in-adem-uit"-en had. Toen in 2012 we een pilot gingen draaien met beeldschermzorg ging ik de digitale agenda gebruiken. Cold Turkey! Ik ging zelfs niet meer op papier notities maken en dat blijkt voor mij niet te werken. Het duurde ruim een jaar voor ik er achter was maar ik onthoud minder goed als ik niet letterlijk met de hand iets opgeschreven heb. Alsof typen van een notitie of afspraak ook direct letterlijk the cloud in gaat en ik er niets meer mee hoef. Ik had echter nog niet de gewoonte aangenomen om mijn digitale agenda en rapportage dagelijks te raadplegen waardoor ik na een paar maanden compleet achter de feiten aan aan het hobbelen was. En zoals het met papieren planners ging, ging ik ook nu op zoek naar het optimale planningssysteem.
Ik zal maar gelijk vertellen dat ik inmiddels heel veel wijzer ben geworden maar HET
niet gelijk gevonden heb. Ik kwam er namelijk achter dat het leven zich niet altijd láát plannen als er dingen gebeuren die me fysiek, mentaal of emotioneel uit balans brengen. Een schema zoals hierboven geeft dan wel houvast maar echt aan de uitvoer van huishoudelijke taken en ontspannen bezigheden kom ik niet toe als ik aan het bijkomen ben van een enerverende gebeurtenis.
Dáár had ik nou werkelijk nog nooit rekening mee gehouden en dat brak me op.
Het gekke was dat er een tegenstrijdigheid ingeslopen was: ik dacht als ik een goede planning heb hoef ik me alleen maar daaraan te houden en krijg ik veel meer gedaan. Dus als het tegen zat maakte ik een strakkere planning 'want dan zou ik alles wel gedaan krijgen'.
Foutje
We zijn inmiddels 5 jaar verder, ik heb boeken gelezen, websites bezocht en honderden youtube filmpjes gekeken over plannen, productiviteit, timemanagement. Het is soms echt zoeken tussen al die duizenden filmpjes want vaak ging het meer over de stationary dan over methodes om de dingen gedaan krijgen. Nou gaan die 2 dingen vaak hand in hand, want toevallig houd ik ook erg van stationary, maar het heeft me ook wel verwarring en afleiding bezorgd.
Ik heb wel heel veel ontdekkingen gedaan over wat wel en niet werkt.
De grootste is mogelijk wel dat ik niet zonder pen en papier kan hoe geweldig ik een digitale agenda ook vind, ik moet iets op kunnen schrijven.
In een volgend blogbericht zal ik wat meer schrijven over de zoektocht, welke methodes ik uitgeprobeerd heb en wat op dit moment mijn plan-methode is.
Mocht je zelf nou niet kunnen wachten en ook op onderzoek uit te willen gaan dan ben je in goed gezelschap! Vandaag is de zogeheten #onebookjuly2017 begonnen. Een challenge van Rhomany's Realm (uitleg van de challenge), Miss Vicky Bee en Carie Harling waarin je uitgedaagd wordt op zoek te gaan naar een manier van plannen die het beste bij JOU past.
Ik wens je een fijn weekend!
Blessings, Miss Ebz