Japonia na bakier

Idąc po mieście, często widzę dzieci w wieku 4-6 z rodzicami, lub najczęściej z mamą. Dzieci są ubrane w ładne ubranie (czarne/granatowe) i wyglądają na bardzo dobrze wychowane. Gdy widzimy ich w weekendy, prawdopodobnie idą na rozmowę/egzamin do prywatnej szkoły albo idą/wracają do dodatkowe zajęcia przygotowujące się na rozmowy/egzamin.

A w tygodniu, rodzice odprowadzają ich dzieci do/ze szkoły.

Interesują mnie matki. Teoretycznie one nie muszą nosić „uniformy”, ale prawie wszystkie są w granatowej sukience, noszą czarne buty oraz czarną torebkę. Im wyższa ranga szkół, tym silniejsza jest ta tendencja. To jest dla mnie bardzo ciekawe. Szczególnie jak rano po odprowadzeniu dzieci do szkoły, mają parę godzin. Potem po zajęciach one odbierają dzieci w tym samym ubraniu. Czyżby one spędzają te parę godzin bez dzieci w formalnej sukience? Może i tak, a może i przebierają się.

A dlaczego matki z dziećmi w prywatnych szkołach noszą podobne rzeczy? Niestety nie mam znajomych jak takie matki, oto moje myśli.

1. Kultura, która ceni „skromną matkę”
2. „Schludność” jako przedłużenie egzaminów wstępnych i rozmów kwalifikacyjnych
3. Domniemany dress code w szkole
4. Presja „bo wszyscy tak robią”
5. Wygląda schludnie na zdjęciach.

1. Kultura, która ceni „skromną matkę”
   Prywatne szkoły podstawowe zazwyczaj kładą nacisk na godność rodziny, opanowanie i skromne zachowanie.
   W rezultacie, preferowane stroje to „matki, których charakter nie jest zbyt krzykliwy”, „nie kierują się marką” i „dzieci, które są w centrum uwagi”.
   W rezultacie granatowa sukienka, najbezpieczniejszy kolor i styl, stała się standardem.
   ✦ Granatowy jest „dostojny, ale nie tak żałobny jak czarny”.
   ✦ Sukienki są schludne i nie brudzą się/dostaną zmarszczki łatwo podczas siedzenia lub poruszania się.
   
2. „Schludność” jako przedłużenie egzaminów wstępnych i rozmów kwalifikacyjnych
   Ponieważ wiele matek nosiło granatowe sukienki na egzaminy wstępne do przedszkola i szkoły podstawowej, pojawił się trend wybierania tego samego stylu na szkolne uroczystości.
   Oczekuje się, że egzaminy wstępne „nie będą ekscentryczne”.
   → To przekonanie „utrzymuje się po zapisaniu do szkoły”.
   
3. Domniemany dress code w szkol
   Chociaż w niektórych szkołach nie jest to wyraźnie określone, niepisane zasady są w rzeczywistości kształtowane przez atmosferę panującą wśród nauczycieli i obecnych uczniów.
   Na spotkaniach informacyjnych, rozmowach kwalifikacyjnych, uroczystościach itp. większość matek nosi granatowe lub czarne ubrania.
   Zbyt swobodny ubiór może sprawić, że się wyróżnisz.
   Na pierwszych imprezach uważa się, że bezpiecznie jest podążać za tłumem.
   W rezultacie „granatowa sukienka z czarną torbą” staje się „najbezpieczniejszą opcją”.
   
4. Presja „bo wszyscy tak robią”
   Szczerze mówiąc, to jest najważniejszy czynnik. Prywatne szkoły podstawowe mają małe społeczności i wiele osób chce unikać wyróżniania się. Gdy uformuje się większość, dress code staje się rodzajem mundurku.
   Chociaż nikt im tego nie nakazuje, automatycznie zakłada się, że jest to „właściwy sposób postępowania”.
   Matki nowych uczniów patrzą na swoich starszych kolegów i wybierają ten sam styl. Ten cykl ustanawia to jako „kulturę”.
   
5. Wygląda schludnie na zdjęciach.
   Szkolne wydarzenia wiążą się z dużą ilością zdjęć i filmów, granat i czerń → łatwo je ze sobą skoordynować. Wzorzyste ubrania wyróżniają się na zdjęciach. Ciemne kolory tworzą czysty, spokojny wygląd. Z tych powodów często wybiera się połączenie „granat + czerń”.

Trendy w modzie matek w prywatnych szkołach podstawowych są kulminacją japońskich wartości: „godności”, „skromności”, „dzieci w centrum uwagi”, „bezpieczeństwa przede wszystkim” i „tradycji”.

To nie jest coś, co ktoś „narzuca”; to raczej połączenie kultury szkolnej, kultury egzaminacyjnej, psychologii matek i presji rówieśników, które zaowocowało powstaniem „grupy granatowych sukienek”.

Raz usłyszałam na YouTube jak mówiła jedna taka matka, że jest komfortowo chodzić w takim ubraniu, bo wtedy nikt ją nie sądzi przynajmniej z wyglądu. Pomyślałam, że jest w tym racja.