In het Nieuws: Belangrijke en interessante nieuwsfeiten in het licht van de Bijbel.

Deze keer het tweede en laatste deel van een achtergrondartikel van de hand van Keith Worthington, dat verscheen in the Christadelphianvan oktober 2006.

Soennitische en Shiitische Moslims (2)

De recente oorlog in Libanon

Vier dagen na het begin van hun oorlog tegen Hezbollah in juli 2006, had Israël alle doelen vernietigd die de luchtmacht, met behulp van de Israëlische militaire inlichtingendienst, bekend waren. In dit opzicht werden de voordelen merkbaar van de samenwerking van inlichtingendiensten, in de wereldwijde oorlog tegen het terrorisme. Voor de eerste keer in de geschiedenis van Israël hielpen Arabische landen Israël met hun inlichtingen over de posities van Hezbollah in Libanon. Het kan zijn dat zij Israël gebruikten als front voor het bereiken van hun grotere doel tegen Iran en de Shiitische revolutionaire fundamentalisten, en niet alleen maar tegen Hezbollah. Toen de staakt-het-vuren overeenkomst van 14 augustus 2006 in de VN tot stand was gekomen, zag Israël zich verre van het bereiken van de doelen die het zich had gesteld voor de campagne in Libanon. Omdat er aan beide kanten geen duidelijke overwinning was, en het de eerste keer was in de 58-jarige geschiedenis van het moderne Israël dat het faalde zijn tegenstanders te overwinnen, zou dit een drastische verandering teweeg kunnen brengen in het machtsevenwicht in het Midden-Oosten. Saudi Arabië, Koeweit en de andere Golfstaten zouden wel eens behoorlijk kunnen worstelen met het falen van Israël Hezbollah op de knieën te krijgen. De bitterste pil die zij moesten slikken, was de triomfantelijke wijze waarop de Libanese Shiitische groep en zijn ondersteuners in Teheran en Damascus zichzelf feliciteerden.

Gedurende het conflict was het een publiek geheim dat Saudi Arabië, Koeweit en andere Golfstaten er naar uitkeken dat Hezbollah verslagen zou worden, of dat de organisatie tenminste machteloos gemaakt zou worden, zelfs als dat een overwinning van Israël zou inhouden. Men was uit op een zware nederlaag van Hezbollah, niet alleen omdat het een slag zou toebrengen aan de Shiitische militaire macht, maar ook de as Teheran-Damascus zou breken. Er zijn nu signalen dat er in Riyad, Doha, Cairo en Amman sprake is van bittere teleurstelling dat Hezbollah er in slaagde stand te houden bij de aanval van Israël.

Sinds het staakt-het-vuren is de populariteit van Hezbollah toegenomen – niet alleen onder de Shiitische Moslims, maar bij de gehele locale bevolking, omdat zij ermee begonnen de puinhopen uit de straten van Libanon op te ruimen. Iran heeft Hezbollah genoeg geld gegeven om het hen mogelijk te maken duizenden dollars te geven aan elke familie die verliezen of schade heeft geleden in de oorlog, zodat zij voedsel en nieuwe meubels kunnen kopen en een jaar lang huur voor hun huizen kunnen betalen. Het is niet duidelijk wie de overhand zal hebben in een toekomstige confrontatie tussen Soennieten en Shiiten. Afgezien van hun theologische verschillen zijn hun nationale en internationale wrijvingen altijd ernstig geweest, omdat deze twee groepen wantrouwig zijn tegenover elkaar. Het Shiitische Iran heeft het Soennitische Saudi Arabië altijd gezien als het corrupte werktuig in de handen van de Verenigde Staten, terwijl radicale Soennieten menen dat Iran met de Verenigde Staten samenwerkt in Irak en Afghanistan.
+

Voorgaande:

Uit de oude doos: Soennitische en Shiitische Moslims