Open monumenten
.
i
.
Vesting Elburg is eigenlijk net een openluchtmuseum
met dien verschil dat deze huisjes maar één dag per jaar geopend zijn
Leest u maar gewoon verder hoor, ik kijk wel even rond
.
.
.
.
i
.
.
Open monumenten
.
i
.
Vesting Elburg is eigenlijk net een openluchtmuseum
met dien verschil dat deze huisjes maar één dag per jaar geopend zijn
Leest u maar gewoon verder hoor, ik kijk wel even rond
.
.
.
.
i
.
.
Kasteel Zwaluwenburg
.
@
.
zaterdag 12 en zondag 13 september stonden in het teken
van de landelijke open monumentendagen. Normaliter ontoegankelijk voor publiek maar
tijdens deze dagen ontvangen vele monumenten je met open armen. Aangezien kasteel
Zwaluwenburg in ‘t Harde op mijn route lag had ik er een klein uurtje voor uitgetrokken.
in mijn kinderlijke beleving is een kasteel een soort vesting met een slotgracht er omheen
met een ophaalbrug, toegangspoort en hoge torens, maar blijkbaar noemen we een uit de
kluiten gewassen landhuis tegenwoordig ook al een kasteel. Eenmaal gearriveerd op de
plaats van bestemming zie je, in tegenstelling tot de foto op de folder dat het landhuis
rondom in de steigers staat. Laat die foto van het exterieur dan maar zitten. Maar ook
het interieur viel zwaar tegen. Een paar verwaarloosde kamers die waarschijnlijk nog op de
wachtlijst stonden voor een opknapbeurt en een expositieruimte in een bijgebouw. De rest
en de bovenverdieping waren hermetisch gesloten. Het enige voorwerp dat mijn aandacht
trok was deze lamp die toch nog een beetje gestalte wist te geven aan mijn kasteelfantasie.
Zo’n twee meter in doorsnee, met in het midden een glazen doorkijk, die in mijn fantasie
fungeerde als een portaal naar een tijdperk van koning Arthur en zijn
ridders van de ronde tafel.
.
De beheerster van het stulpje, die mijn fotografische belangstelling opmerkte deelde mij
op niet al te vriendelijke wijze mede dat het wel zo netjes zou zijn om eerst te informeren
alvorens te fotograferen, waarop ik antwoordde dat een bordje met een fotografeerverbod
bij de ingang van het landhuis daarover ook een hoop duidelijkheid verschaft
.
Een open monumentenweekend is natuurlijk een leuke gelegenheid om eens
achter gesloten deuren te kijken, maar aan enkele teleurgestelde reacties van
bezoekers om heen, en gezien mijn eigen ervaringen met dit soort
openstellingen voelt het als één van die dooddoenertjes
waar je niets mee kunt en niets aan hebt. Zonde
van je kostbare monumententijd
.
.
.
@
.
.