1. |
Παγανιά
05:36
|
|||
|
Κουρελιασμένη τριγυρνά
Πόδια γυμνά το έδαφος τσακίζουν
Σαχνιάζει η γη
Νέκρα απλώνεται παντού στο
πέρασμά της
Υγρές πληγές σκίζουν το ζαρωμένο δέρμα
Εκκρίνουν βλέννα, εκκρίνουν θάνατο και μπόχα
Μαύρη αύρα που ασφυκτικά σε κατακλύζει
Ακόλουθος του δάσους
Φωνές ακούει μέσ' στο θρόισμα των φύλλων
Υπηρετεί υπάκουα τη νύχτα
Μάτια που αστράφτουν
Γυαλίζουν κόκκινα στο Ζόφο
Παραμονεύουν εχθρικά
Μάνες κρύψτε τα παιδιά σας
Απ'το πυκνό σκοτάδι
Το αγνό τους δέρμα λαχταρά
Σάρκα.. Τα δόντια να ακονίσει
Με πόνο την πείνα της να πνίξει
Καταραμένοι από γέννα
Σκιαγμένοι απ' το θεριό που καρτεράει στο σκοτάδι
Σφιχτά τα χαλινάρια ζωσμένα με αγκάθια
Έτσι σας μάθανε να ζείτε
Θεούς και εκτρώματα να προσκυνάτε
Κτήνη καθορίζουν τη πορεία που τραβάτε
Κτήνη που φαντάζουν άτρωτα
Βδέλλες σας απομυζούνε
Βδέλλες σας έχουνε ανάγκη
Μιάσματα σας πίνουνε το αίμα
Εγκλωβισμένοι στο τρόμο του Μπαμπούλα
|
||||
2. |
Ερινύες
06:45
|
|||
|
Σε μόνιμο ανήφορο βαδίζεις αργά
Το κουφάρι σου σέρνεις
Δεν υπάρχει κουράγιο
Δεν υπάρχει ελπίδα
Μαύρη τρύπα σε καταπίνει
Η φωτιά αργοσβήνει
Είναι ακατόρθωτο το βουνό να ανέβεις
Από βράχια κρατιέσαι
Πίσω σου αίμα αφήνεις
Αίμα και σάρκα
Σκέψεις που στάζουν χολή
Δηλητήριο σου τρώει τα σωθικά
Η ιδέα για εκδίκηση σε γυροφέρνει
Το μυαλό σου πονά
Για τις άδικες μέρες
Και τις ζόρικες νύχτες
Για το χρόνο που πέρασε και δεν γυρνά
Σκέψεις που στάζουν χολή
Δηλητήριο σου τρώει τα σωθικά
Πέφτεις στη γη με τα μάτια κλειστά
Στη λήθη αφήνεσαι και σαρδόνια γελάς
Το στέρνο σου σκίζεις
Με τα νύχια τη σάρκα τραβάς
Μαυρίλα από το στόμα ξερνάς
Η οργή δίνει θάρρος
Και δίψα για εκδίκηση
Το δρεπάνι που είχες κρυμμένο στα χέρια βαστάς
Αυτόκλητος χάρος σαν τιμωρός
Σπέρνεις θάνατο, θερίζεις ελπίδα
Για τους ισχνούς
Τους κατεστραμμένους
|
||||
3. |
Τραγωδία
03:11
|
|||
|
Μιλάω και τοίχο βρίσκω μπροστά μου
Καμία ελπίδα επικοινωνίας
Σε άλλα μήκη κύματος οι σκέψεις μας κινούνται
Μα εγώ νιώθω πως είμαι ο παράφρων
Στη γη των λογικών
Μήπως είμαι ο λογικός στη γη των τρελαμένων
Στα χρόνια της ημιμάθειας
Όλοι το παίζουν παντογνώστες
Ποζάρουν σαν ειδήμονες άποψη εκφράζουν
Αναζητούν τον σεβασμό μέσα από τον ερωτισμό τους
Όντα μονοδιάστατα
Χωρίς καθόλου βάθος
Το φαίνεσθαι σημαντικότερο του είναι
Μύτες ψηλά τον ουρανό κοιτάνε
Απαξιώνουν το διαφορετικό
Απαξιώνουν ότι ξεφεύγει απ' τη μάζα
Φίδια διπρόσωπα
Πάνω σε πτώματα πατάνε
Φίδια διπρόσωπα
Για ένα τσουβάλι χώμα σε πουλάνε
Τραγωδία το ανθρώπινο είδος
Θα έχει άδοξο τέλος
Γράφεται χιλιάδες χρόνια
Στενόμυαλοι είστε
Και έτσι θα μείνετε για πάντα
|
||||
4. |
Στάχτη και Αλάτι
05:05
|
|||
|
Βελόνες που τρυπάν το μυαλό
Πιέζουνε ευαίσθητα σημεία
Λιώνει από τη δίψα το κορμί
Λιώνει και γίνεται ένα με τη γη
Σε έρημο από στάχτη και αλάτι
Βαφτίζομαι με ιδρώτα
Μονότονος ορίζοντας που αφήνει
Τον ήλιο να με καταβροχθίσει
Για τη βροχή χορεύω
Το κορμί μου να ανθίσει
Για τη βροχή χορεύω
Σαν λουλούδι να με ποτίσει
Απόκοσμα όντα εμφανίζονται μπροστά μου
Προσφέρουνε βοήθεια
Τι είναι αληθινό δεν ξέρω
Και τι προϊόν της φαντασίας
Προσφέρουναε φλασκιά
Φορτωμένα με ελπίδα
Μα στο τέλος με κερνάνε
Πικρή απογοήτευση
Για τη βροχή χορεύω
Το κορμί μου να ανθίσει
Για τη βροχή χορεύω
Σαν λουλούδι να με ποτίσει
Προς το χαμό οδεύω
Τροφή για τα σκουλήκια
Αρπακτικά με τριγυρνάνε
Να γευτούν φρέσκο τομάρι
Και φοβάμαι από τα πάντα στο μηδέν να περάσω
Βορά ορνίων να καταντήσω
Πέπλο μαυρίλας να με κατακλύσει
Οι σφυγμοί μου βαράν δύο φορές πιο αργά
Φουρτούνα ρίγους με διαπερνάει
Ψόφος τρομερός είναι στη γωνιά
Και χαμογελάει
Στα γόνατα πέφτω ζαλάδα με συνεπαίρνει
Ήρθε η ώρα στο κενό να πετάξω
Και την ύστατη ώρα
Νερό γλύφει το κούτελο μου
Έπιασε βροχή λίγο πριν
Τη τελευταία μου πνοή
|
||||
5. |
Βροντή
09:42
|
|||
|
Εγκλωβισμένος μέσα σε όνειρο διαυγές
Τριγύρω η φύση ξεδιάντροπα χορεύει
Ουρανός που ιριδίζει φτύνει χρώματα ζωηρά
Στο ξέφωτο οι σκιάσεις θέατρο έχουν στήσει
Και αναρωτιέσαι
Αν είναι όλα αλήθεια η μήπως ψευδαισθήσεις
Και εκεί που όλα κυλάν αρμονικά
Βροντή τα πάντα σαρώνει στο διάβα της
Άγχος με ορμή τρέχει μέσ' στο αίμα
Μαυρίλα με βία τα στήθη σου πλακώνει
Και αναρωτιέσαι
Αν είναι όλα αλήθεια η μήπως ψευδαισθήσεις
Κάτω από τη πέτσα φωτιά έχει αρπάξει
Τρώει τη ψυχή
Τι είναι εδώ που τα λάθη σ'έχουν φτάσει
Επίγεια κόλαση
Το μυαλό μυρμηγγιάζει
Σύννεφα έχουν μαζευτεί
Καταιγίδα που κοχλάζει
Η βοή σε επηρεάζει
Να αιωρείσαι στο κενό
Αδημονείς
Βροντή γροθιά που σε ξυπνάει
Σε επαναφέρει από τις ψευδαισθήσεις
Απ' το πάτο σε τραβά
Σε φέρνει πίσω στη ζωή
Σε αφυπνίζει
Σου δίνει δεύτερη ευκαιρία
Τα πόδια στη γη να πατήσουνε ξανά
Σε φέρνει πίσω στη ζωή
Σε επαναφέρει στη πραγματικότητα
Βροντή που υπόκωφα ηχά
Βροντή γροθιά που σε ξυπνάει
Σε επαναφέρει από τις ψευδαισθήσεις
Από τον πάτο σε τραβά
Σε φέρνει πίσω στη ζωή
Σε αφυπνίζει
Σου δίνει δεύτερη ευκαιρία
Τα πόδια στη γη να πατήσουνε ξανά
|
||||
ΜΟΡΜΩ | MORMO Larissa, Greece
Αχιλλέας Π.: Φωνή, Kιθάρα
Μιχάλης Σ.: Μπάσο
Σωκράτης Π.: Τύμπανα
If you like ΜΟΡΜΩ | MORMO, you may also like:
supported by 8 fans who also own “Δυστοπία”
it's difficult to select a favorite track. this band rocks and the album has become an instant classic in the greek (post)punk scene. if you have the opportunity to watch them live i highly recommend to, superb quality and performance.
go to album
Μαρμαρωμένη Απόγνωση
by Ήλιος Θανάτου
supported by 7 fans who also own “Δυστοπία”
This album is incredible from start to finish. Absolutely underrated.
go to album
Νιαούρισμα της Γάτας
by KATAXNIA
supported by 7 fans who also own “Δυστοπία”
go to album
featured on Bandcamp Radio Jan 17, 2025
go to album
Brutal, battering industrial music from this Austin, TX, group rolls in like a thundercloud—pitch-black and threatening.
go to album
Last Year's Savage
by Shilpa Ray
Grab the pre-order to receive a limited-edition, satirical zine authored by Ray, who bares all in her Northern Spy debut.
go to album
supported by 6 fans who also own “Δυστοπία”
You get better every release. This is very melodic in a furious atmosphere and I’m all for it.
go to album