Karkonosze moja miłość

 Dziś przez las. 

Zapraszam do podziwiania. 

Pięknie, prawda?  

 Jeszcze chwila drogą i będę skręcać w las. 

Z widokiem na Izery w oddali. 

Ktoś tu na nartach biegł. 

Kawałek błękitu. 

W las!!! 

 Trzeba zostawić Kamienną i ruszać dalej. 

Strumieniowa szczelinka. 

Idę w głąb Karkonoszy. 

Śnieg, śnieg, śnieg...

Rzut oka za siebie na Izery. 

 Dziś zapraszam na serię zdjęć pokazującą rzekę Kamienną niedaleko źródeł. 

Mocno się schowała pod pierzynką. :) 

 Doszłam do Kamiennej. 

Płynie Kamienna przez śniegi. 

Ścieżka wąska, ale nadal jest. 

Ale zasypało! W ogóle nie widać stawu!

Ekhem... normalnie to ten mostek jest jakby ze dwa metry nad poziomem gruntu. 

Lubię takie niespodzianki. :) 

 Pewnego zimowego dnia zdecydowałam, że atakuje Owcze Skały od strony Jakuszyc. Bo od Hali Szrenickiej próbowałam i nie znalazłam wejścia. ;p Tak było zasypane. 

I przestało. 

Po bokach nieskazitelny puch. 

Przydrożny rów. 

Skręcam. 

 Do samej Wieży Książęcej w Siedlęcinie nie weszłam. Ale w następnym roku wysłałam tam przyjaciół i mówili, że w środku jest bajecznie, więc jak będziecie w okolicy, to planujcie też zwiedzanie wnętrza. 

A więc ponownie zapora Pilchowice. 
Tęcza nadal jest. :) 

Bóbr w całej swej okazałości. 

Perła Zachodu u góry z mostkiem na dole. 

I droga powrotna przez las wzdłuż Bobru. 

Koniec wyprawy! 

 Ciąg dalszy zdjęć z obejścia dookoła Wieży Książęcej w Siedlęcinie. 

Ciąg dalszy nastąpi... :) 

  W Siedlęcinie docieramy do tej lipy z tytułu posta. 

Trochę informacji o wieży. 

Zaczynam obejście dookoła. 

Solidnie wygląda. 

A po drugiej stronie - kościółek w Siedlęcinie. 

 I oto docieramy do Siedlęcina.

Idzie się. 

Bóbr nadal brązowy. ;) 

Przez barierki. 

Wchodzimy. :)