Uit de Oude Doos: Israël versus Hamas

Uit de Oude doos: 2008

Er was een tijd dat Israël zich moeiteloos staande kon houden tegenover de omringende Arabische wereld. De oorlogen die het moest voeren om te overleven in 1948, 1967 en 1973 werden betrekkelijk gemakkelijk gewonnen, ondanks de numerieke overmacht van hun vijanden. Dat werd in de daarop volgende conflicten geleidelijk moeilijker, maar in de strijd tegen terroristische aanvallen wist het land toch steeds de overhand te behouden. Ook dat is nu echter aan het veranderen.

Een berichtje van een Midden-Oosten correspondent enige tijd geleden, meldde dat het Israëlische leger ‘respect’ begint te krijgen voor Hamas. Een karakteristieke uitspraak van een Israëlische soldaat was:

we hebben nu een leger tegenover ons, en niet meer een
criminele bende,

en van een ander:

dit lijkt niet op de doorsnee Palestijnse krijger die we vroeger tegenover ons hadden; de vingerafdrukken van Iran en Hezbollah zitten overal.

De berichten zijn dat veel Hezbollah strijders die bij de laatste Libanon-oorlog betrokken waren, nu in de Gazastrook zitten en daar de lokale strijders opleiden. De aanvallen op de Israëlische troepen zijn inmiddels veel professioneler gepland.
Net als eerder vanuit Libanon, vinden er nu vanuit de Gazastrook dagelijks raketbeschietingen plaats op Israëlische doelen. Israëlische invallen in de Gazastrook stuiten echter op steeds meer internationale tegenstand, maar ook op steeds professioneler militair verzet. De recente afgrendeling en boycot van de Gazastrook, bedoeld als alternatieve vorm van reactie, wordt fel veroordeeld: Israël zou ‘onschuldige’ burgers straffen voor het geweld van een groep waar die burgers niets mee van doen hadden, hoewel diezelfde burgers dat Hamas wel zelf aan de macht hebben geholpen.

Het patroon is bekend van Libanon. Raketbeschietingen vanaf ‘eigen’ grondgebied op Israël, waarmee je de afgrendeling omzeilt. De lanceerpunten ‘verstopt’ in volkswijken bewoond door een bevolking die dat gewillig toestaat. En bij elke tegenactie luid klagen, dat Israël alleen maar ‘onschuldige’ burgers treft.

De echte oorlog is uiteraard die propagandaoorlog. En de Arabische wereld, maar
vooral Iran, speelt dat spel intussen beter dan Israël. En niets of niemand kan dat tegenhouden, want we weten uit de profetieën dat Israël steeds meer alleen zal komen te staan, totdat het noodgedwongen zal moeten erkennen dat alleen bij hun God redding is te vinden.

*

 

 

 

De Laatste Strijd — Volgens Zacharia

Er komt een dag, Jeruzalem, dat de buit binnen je muren wordt verdeeld.
Ik zal alle volken samenbrengen –
zegt Jehovah de Heer der heerscharen –
om tegen Jeruzalem ten strijde te trekken.
De stad zal worden ingenomen,
de huizen zullen
worden geplunderd en de vrouwen verkracht.
De helft van de inwoners wordt in ballingschap weggevoerd,
maar het deel dat overblijft zal niet worden uitgeroeid.
Dan zal Jehovah
Zelf uittrekken en de strijd tegen die volken aanbinden,
net als weleer. (Zacharia 14:1-3)

*

 

 

+

Voorgaand

Koran tegenover veel oudere Heilige Geschriften

++

Aanvullend

  1. Geschiedvervalsing of onwil in Midden-Oosten conflict
  2. Uit de oude doos: Nucleaire dubbelzinnigheid?
  3. Uit de oude doos: Soennitische en Shiitische Moslims
  4. Uit de oude doos: Soennitische en Shiitische Moslims #2
  5. Tzahal concert in Antwerpen zorgt voor beroering
  6. Islamitische terreur doet hulp aan Palestijnen verminderen
  7. De ellendigste tendens van 2020

+++

Gerelateerd

  1. Loop naar de hel in Gaza: de ramp is al begonnen
  2. Bezettingsrecht
  3. Israël voert luchtverdediging op terwijl Hamas een aanval met brandballonnen voorbereidt
  4. Abbas kondigt de eerste Palestijnse verkiezingen in meer dan 15 jaar aan
  5. Israël keurt bouw 780 kolonistenwoningen goed voor vertrek Trump

Palestijnen volgens sommigen een ‘uitgevonden volk’

Er zijn er die beweren dat de Palestijnen oogstten wat ze gezaaid hebben, toen
Gingrich hen als een uitgevonden volk bestempelde.

Toch, zoals Barry Shaw opmerkt, zijn veel Arabieren het daarmee eens. In 1937 vertelde de Arabische leider A.B. Abdul Hadi tegen de Peel Commissie van de Volkenbond:

Er is geen land zoals Palestina.

Palestina is een term die de Zionisten uitgevonden hebben … Ons land was altijd een deel van Syrië.

In 1946 zei de Arabische professor in de geschiedenis van het Midden Oosten aan de Princeton Universiteit, Philip Hitti, tegen de Anglo-Amerikaanse Onderzoekscommissie:

Het is algemeen bekend dat er niet zoiets als Palestina in de geschiedenis is.

Voor diezelfde commissie zei de Arabische Prof. J. Hazam over de Balfour Declaratie:

er was nooit een Palestijnse kwestie en er was geen Palestina als een politieke of geografische eenheid.

In 1956 zei Ahmed Shukari, die later de PLO stichtte, tegen de VN:

Palestina bestaat in het geheel niet.

Zelfs Arafat zei in 1970 tegen een Italiaanse journalist:

De PLO bevecht Israël in de naam van het Pan-Arabisme.
Wat u Jordanië noemt is niets meer dan Palestina.

Hij had gelijk omdat Jordanië door de Britten werd gecreëerd op 77% van het land dat aan het Joodse volk door de Volkenbond in 1922 beloofd was.
En Feisal Husseini zei, na de Oslo-Akkoorden in 1993:

Het Palestijnse Volk is niets meer dan een ‘Trojaans Paard’ om het land van Israël te veroveren. (“Gingrich is right about the Palestinian fraud …” B. Shaw, JP Blogs, 19 Dec. 2011)