Haastige spoed ... voor mijn gevoel, duizenden stukjes door de hele keuken tot in de hal, de bijkeuken en de kamer.
Dus eerst weer stofzuigen en met een natte doek na.
Gelukkig was ik evengoed precies op tijd klaar met alles.
Wij zijn tegenwoordig ook erg van de rauwkosthapjes dus de komkommers, selderiestengels, wortel en paprika lagen ook gewassen en in hapklare brokken onder vershoudfolie klaar in de bijkeuken samen met de houmous voor de dip, de ijsthee, rivella en taxipakjes (zonder suiker) voor de heerlijkheidjes.
Op het vuur nog een grote pan soep.
Dat doe ik tegenwoordig wel, gewoon een enorme pan groentesoep met stokbroodjes, Franse kaas en wat slaatjes, altijd lekker en de soep maak ik een dag van te voren.
En toen kon het feest beginnen.
Er werd gevoetbald
En gevoetbald maar soms ook even "gehandbald"
En gevoetbald
En gekeken naar zere voetjes
Emma ging met de gieter rond
En Saartje vulde de watersteen bij
En en passant ook haar sandaaltjes
Er werd onkruid gewied (héél erg hard nodig dus dat kwam goed uit) en afgevoerd in de kruiwagen
En toen het avond was lag ik uitgevloerd maar intens tevreden op de bank wat na te soezen.
En toen ik eigenlijk naar bed moest kon ik het niet laten om toch nog even te beginnen aan de die dag gekregen puzzel van Jan van Haasteren.
Dat is niet verstandig want als ik eenmaal begin ....
En vandaag is het Roosjesdag.
De hele dag heb ik Roosje helemaal alleen voor mezelf, wat een luxe.
Haar mama en Anna zijn beiden op schoolreisje en Emma is vanochtend naar de peuterspeelzaal en wordt daar opgehaald door haar pake en beppe.
Anna ging vandaag voor het eerst met een grote bus op schoolreisje,
naar een grote speeltuin met kinderboerderij in Drachten.
En wat had ze er een zin in!
Natuurlijk heb ik haar samen met haar papa en Roosje uitgezwaaid.
Ze zat met rode wangetjes naast haar vriendinnetje in de bus, dat hadden ze al zo afgesproken,
En toen ik daar zo stond te zwaaien keek ik nog eens even naar de chauffeur en hoopte maar dat hij goed besefte wat een bus vol pareltjes hij mee kreeg.
Al die kleine opgewonden en verwachtingsvolle koppies,
ze kwamen maar amper boven het raam uit.
En ja, dan ben ik wel zo'n sentimentele muts die met tranen in haar ogen die bus uitzwaait.
Ik besefte weer eens dat je bij het krijgen van kinderen toch wel erg kwetsbaar wordt en dat je dan bij het krijgen van kleinkinderen gewoon nog eens heel hard overdoet.
Ik hoop dat ze een geweldige dag hebben!
Tel je zegeningen.
