Achter de glooiing ligt een schoolgebouw, schreef ik dinsdag. Dan moet ik het ook even laten zien, vind ik. Het is de Delftsche Schoolvereeniging. Een monumentaal pand dat eerder als weeshuis in gebruik is geweest. Krijg er wel visioenen bij van sneue jongens met kort geschoren hoofden die onder een streng regiem vooral erg dankbaar moesten zijn dat ze een nette opvoeding kregen. En meisjes die eindeloos zitten te borduren en naaien. Gelukkig weet ik van mijn buurjongetje dat het tegenwoordig een prima basisschool is, waar hij met veel plezier naar toegaat. Er zijn wachtlijsten voor een plaatsje, dat zegt waarschijnlijk wel genoeg. En dan die ligging. Kinderen hebben daar misschien minder oog voor maar ik kijk er met plezier naar.