Tagarchief: Adriaan van Dis

Twee boeken

Posted on by
8

Meestal ben ik een snelle lezer maar over Het achtste leven van Nino Haratischwili heb ik minstens zes weken gedaan. Het telt maar liefst 1269 bladzijden dus dat ik het niet in een paar dagen weg las, is niet zo gek. Het is een familieverhaal dat zes generaties omvat en speelt tussen 1900 en nu. Het laat naast de levens van een Georgische familie ook heel beeldend de Europese geschiedenis achter het IJzeren Gordijn zien. Zeer indrukwekkend en ook andere boeken van deze schrijfster ga ik op mijn lijstje zetten. Maar pas volgend jaar wil ik die gaan lezen.

Eerst maar eens begonnen aan het nieuwste boek van Adriaan van Dis, een schrijver waarvan ik zo’n beetje alles heb gelezen. Ook nu weer stelt hij me niet teleur met het boek waarvan alleen de titel me al aanspreekt: Naar zachtheid en een warm omhelzen. In zijn jeugd, die gedomineerd werd door een getraumatiseerde vader, werd Van Dis langere perioden opgevangen bij zijn surrogaat-oma die hij liefdevol beschrijft. Dit boek las ik in twee dagen uit en liet mij achter met het gevoel dat ik wat lezen betreft ook toe was aan zachtheid en een warm omhelzen.

Geen boekenweek…

Posted on by
12

…maar wel een week vol boeken. Met deze aanmoedigende oproep stuurde de plaatselijke boekhandel mij informatie toe. Aanstaande zondag ga ik een live-interview volgen van Jean- Pierre Geelen met Adriaan van Dis. Van deze schrijver bezit ik vrijwel alle boeken. Zijn nieuwste boek Klifi trekt me vooralsnog niet erg maar dat kan veranderen na zondag. Deze boeken las ik afgelopen week. Het één diepgravend en het waard nogmaals te lezen, met een markeerstift erbij. Het andere vlot geschreven, heerlijk leesbaar en waargebeurd. Ik beweeg me al lezend tussen heel veel genres en beschouw het als een verrijkende verslaving.

Esther, Adriaan, Ton en een weggever

Posted on by
9

Uit de minibieb haalde ik een boek met verzamelde colums van Esther Verhoef. Nog niet eerder las ik iets van haar. Ze schrijft best aardig, vond ik. En toen ik bij de kringloop twee boeken van haar zag voor nog geen twee euro per stuk, schafte ik ze aan. Lekkere weglezers tijdens de donkere dagen. Fijne doorgevers zijn het ook. Lees vooral dit hele bericht uit.

Van Adriaan van Dis heb ik zo’n beetje zijn hele oevre in de boekenkast staan. Dus dat onlangs geschreven kinderboek wil ik wel hebben, liet ik me recent ontvallen. Ik mocht het op 5 december uitpakken want de wijnboer bleek een attente Sinterklaas te zijn.

Leuk geschreven en geweldig geïllustreerd. Een luxe gouden boekje bovendien. Had ik niet onlangs een zilveren boekje gekregen? Warempel, het meisje met de Parel, geschreven door Ton van Reen en van tekeningen voorzien door Ben van Brummelen.

Waar ken ik nou de naam Ton van Reen ook weer van? Ha, die staat met twee dikke en één dun boek ook in de kast. Korte dagen en veel regen; ik hoef me niet te vervelen.

De twee thrillers van Esther Verhoef ga ik doorgeven. Wie er één wil hebben (als ik ik het uit heb) kan zich melden, ik stuur het met liefde door.

Interview

Posted on by
Beantwoorden

P1180874
Tranen met tuiten gelachen om Swiebertje en Malle Pietje. Naar een huiveringwekkend interview gekeken van Adriaan van Dis met Willem Oltmans. Ons verbaasd over het bordkartonnen decor van Pipo de Clown en zelf een nieuwsprogramma gepresenteerd. Inderdaad, ik was, samen met een zusje, gisteren in het Museum voor Beeld en Geluid in Hilversum. Daar wordt een heel verleden aan goede herinneringen aangeboord, zeg. Bij het zien van dit logo, dat een paar jaar de talkshow van Ischa Meijer sierde, kreeg ik op slag heimwee naar de man. Onconventioneel en zeker niet altijd aardig voor zijn gasten. Maar wat kon die man interviewen. Adriaan en Ischa, voor mij twee grootheden op interview gebied.