Eenlingen

Op een zilveren presenteerblaadje kreeg ik van de wijnboer een aardbei aangereikt. Nou ja, het is een roestvrijstaal schoteltje maar het gebaar is lief en het smaakte heerlijk. Nu de natuur op zijn retour gaat, zie ik nog meer eenlingen. Eén bloeiende bloem in de geranium op de tuintafel. Ik moedig hem aan nog even zijn best te doen want ik hou de herfst graag nog een beetje op afstand.

En zo dacht de hersthooi er kennelijk ook over. Je moet goed kijken maar dan zie je dat ook hier een dappere bloem als een klein zonnetje de verder groene omgeving siert. De laatste eenling die ik tegenkwam, hou ik nog even tot morgen vast. Die verdient een eigen blog.

Eenzame anemoon

Beneden onder de pergola is nog niet veel te zien van de eerste bloemen in de Wisteria, de blauwe regen. Maar bij geopend slaapkamerraam wél. Het gaat nog niet zo snel als ik zou willen maar het begin is er.

Tussen de voegen van het terras en de buitenmuur staat deze spontane leukerd. Ik weet niet was het is. Mijn plantsnap-app heb ik verwijderd, die had het vaker mis dan juist. Voorlopig mag dit blijven staan onder de noemer stoepgroen. De wijnboer wees me op deze eenzame anemoon die hij tijdens zijn maaiwerk aantrof. Afgeknipt en in vaasje gezet, natuurlijk. Ik zag gisteravond bij mijn favoriete tv programma Binnenste Buiten dat wilde anemoontjes hun zaadjes verspreiden als de bloem volledig is ingedroogd. Zodra dit bloemetje begint te kwijnen, zal ik hem voorzichtig in laten drogen, hopelijk levert dat volgend jaar wat minder eenzaamheid op.

Op weg

DSC_0050

Op een transparante banier kijkt het Meisje met de parel ons na. Ik laat op deze heerlijke voorjaarsdag wat Delftse opnamen zien. Omdat het hier zo mooi is en we op het punt staan onze Nederlandse leven weer te verruilen voor het Italiaanse. Enige weemoedigheid is me dus niet vreemd. Waarover moet ik binnenkort bloggen als we zoveel minder prikkels hebben in de heuvels van Umbrië? Als er tuinwerk op ons wacht en ons leven een heel ander ritme vertoont? Ga ik dan ieder grassprietje met mijn makrolens vastleggen. Juichen bij elke bloem? Ik denk het wel. Jullie gaan het beleven.

P1220955-001

DSC_0060

DSC_0059

In volle glorie

DSC_0026

Het kan nog nét. De gouden regen is op z’n mooist maar de harde wind doet hem al veel van zijn glans verliezen. Al die gevallen bloemslingers harken we uiteindelijk weg vóór er zaden zijn die het de moeite waard vinden om in het gras te ontkiemen. Het is wel sneu als je zo in de bloei van je bloemrijk leven willoos wegwaait en neergekwakt wordt.

DSC_0001-002

Maar we kunnen natuurlijk ook zeggen; kijk eens wat een fraai bloemtapijt voor ons is uitgerold.

DSC_0015-001