Tagarchief: fietsen

Afgeronde knie

Posted on by
7

Vandaag had de wijnboer zijn laatste controle afspraak na zijn knie-operatie bij de orthopedisch chirurg. De dokter is ook vinoloog ( gediplomeerd wijnkenner) dus het gesprek ging maar kort over medische dingetjes en vooral over…juist. Gelukkig is er ook weinig te vertellen over de voortgang van het herstel, want het gaat na drie maanden gewoon volgens het boekje. De wijnboer fietst weer, kan buigen tot 110 graden en wandelt met gemak dertig minuten. Alleen traplopen geeft nog wat pijn en de zwelling is nog niet helemaal weg. Dat blijkt heel normaal. Het uiteindelijke resultaat na het inbrengen van een totale knieprothese is pas na ongeveer een jaar vast te stellen. Ik denk dat tegen die tijd de knie weer net zo knokig is als die van het andere been.

Oude bekenden

Posted on by
8

Deze zwanenfamilie kwam ik afgelopen week tegen. Ze zijn met z’n zessen en twee van de jongen zijn bijna niet meer te onderscheiden van de ouders. Zou dit hetzelfde gezin zijn dat ik in juni tegenkwam? Ik heb de foto van toen er even voor teruggeplaatst. Maar daar zwommen nog vijf jonkies met pa en ma mee. Is er één dood? Of al de huwbare leeftijd en op vrijersvoeten? Of is het een totaal ander gezin? Loop ik wat onschuldig te wandelen, heb er meteen een boel vragen bij.

Geen vragen maar wel een glimlach bij de zorg en aandacht voor dit boomspiegeltuintje. Een bordje met verboden voor honden en fietsen moet de boel netjes houden. Met heide, pompoenen en chrysanten is dit hoekje helemaal in herfstsfeer. Ik ga de komende tijd hier in Delft maar weer eens op zoek naar geveltuintjes. Ze hebben een aandoenlijkheid die mij zeer aanspreekt.

Fietssleuteltje

Posted on by
8

Er is eigenlijk geen verklaring voor het feit dat ik nogal eens fietsen op de foto zet. Sympathiek vervoermiddel, dat wel. Ondanks het feit dat de vorm al jaren onveranderd is, is de fiets wel degelijk aan mode onderhevig. Veel stoere zwarte fietsen, zo blijkt uit een klein wandelingetje door de buurt.

Zoals ik hier heb aangekondigd, doe ik de hele maand maart dagelijks iets weg. En vaak wel meer dan één voorwerp. Vandaag onder meer een fietssleutel van een fiets van me die lang geleden gestolen was. Waarom zo’n nutteloos voorwerp nog steeds in een laatje lag, snap ik niet. Samen met zes lege balpennen, een oud visitekaartje en meer onduidelijk spul uit dat zelfde laatje verdween het in de afvalbak. Oh, ik ben zo lekker bezig.

Toeval in de Bonte Ossteeg

Posted on by
7

Als ik door het centrum wandel, loop ik altijd foto’s te maken. Waar ik vervolgens niets meer mee doe. Totdat ik deze foto maakte en daarna thuis naar een boek holde. Het boek met Delftse straatnamen. Stond daar ook niet …..? De zwart-witfoto is uit 1950 en behalve de hoeveelheid fietsen en de lantaren die inmiddels rechts hangt, zie ik weinig verschillen.

Op de blinde muur is tegenwoordige een fantastische schildering aangebracht, maar die heb ik hier al eens laten zien.

Verleden tijd

Posted on by
7

Bij de kringloop kocht ik het boek Straatnamen van Delft, een uitgave van het gemeentearchief, geschreven door Dr. P.C.J van der Krogt in 2000. Tot zover de onontbeerlijke feiten. Maar wat een leuk goudmijntje schafte ik me hiermee aan. Veel interessante informatie en één en al nostalgie. De stad is ontstaan aan een gegraven vaart de Delft, afgeleid van delven. Vandaar dat de inwoners zich Delvenaren noemen. De snelweg tussen Den Haag en Rotterdam gaat langs Delft, de A13, en zag er in 1960 zó uit.

En waar nu Delft overspoeld wordt door geparkeerde fietsen en scooters was dit in 1950 bij het consultatiebureau in de Balistraat het straatbeeld. Als import Delvenaar verlustig ik me aan deze oude foto’s en heb ik een leuk naslagwerk in bezit als ik nog eens de oorsprong van een straatnaam op wil zoeken.

Gratis parkeren

Posted on by
8

We gingen samen koffie drinken, een vriendin en ik. Dat deden we halverwege onze beide woonplaatsen en kozen voor het winkelcentrum Leidsenhage waar aan het water gelukkig drie paviljoens zijn blijven staan en je met je rug naar de winkels toegekeerd zit. We hadden vanwege allerlei omstandigheden elkaar al lang niet gesproken maar de vertrouwelijkheid was direct terug en na twee uur, drie koffie en één thee namen we weer hartelijk afscheid.

Ik maakte nog wat omgevingsfoto’s en mensenlief, er is aan van alles gedacht maar wat een lelijkheid ook. Het irriteert me dat er nu al een megahoge kerstboom bij de ingang staat. Ik vrees dat het binnen nog veel meer is opgetuigd. Er is enorm veel plaats ingeruimd voor het stallen van fietsen, sympathiek. Maar dan staan die leenscooters toch gewoon op de stoep. De borden die aangeven dat gehandicapten er kunnen parkeren zijn wel heel erg groot en er is ook nog een parkeerplaats voor honden. Elk een eigen hok, mogelijkheid de riem vast te haken en twee voederbakken. Geen hond te bekennen. Sinds de officiële opening ben ik nog niet in de Mall of The Netherlands geweest. 14 miljoen anderen wel.

Sterrenhemels, vergezichten en zeemannen

Posted on by
5

Vanuit de bebouwing van het enige plaatsje op Schiermonnikoog ben je op de fiets binnen vijf minuten mét tegenwind bij het wad. Daar vandaan terugkijkend zie je een zendmast en de watertoren (klik op de foto voor een vergroting) als oriëntatiepunten.

De vrouw en wij kijken hier richting de jachthaven. De hond snuffelt liever wat rond. Een eindje verder zien we de veerboot naderen. Die veerdienst is trouwens verbluffend efficiënt georganiseerd. Daar zou ik nog hele verhalen over kunnen schrijven en misschien komt dat er nog van.

Die twee fietsen onderaan de waddendijk zijn de onze. We stappen weer op en gaan terug naar het hotel waar ’s avonds vlak voor onze kamer een shantykoor optreedt onder de sterrenhemel. Dertig eilanders zingen daar zeemansliedjes en wij deinen vrolijk mee.

foto van het www

Fietsen naar zee

Posted on by
9

Zo ongeveer het eerste wat je doet op een Waddeneiland is het huren van een fiets. En de keuze is reuze. Alles is gericht op fietsers, inclusief parkeerplekken.

Het tweede wat je doet is naar zee fietsen, althans wij doen dat. Het Noordzeestrand is enorm breed, de weg er naar toe ook. We gaan zitten bij een strandpaal en laten de ruimte op ons inwerken, we worden er stil van.

Doorlopen

Posted on by
7

Als ik gisteren de moeite had genomen een andere kant op te lopen, was ik wel degelijk bloesem en groene waasjes tegen gekomen. Vandaag op weg naar de dichtstbijzijnde winkelstraat passeer ik eerst de Doelentuin waar narcissen en rododendrons strijden om de eer de meest vrolijke bloeiers te zijn.

In de Choorstraat aangekomen is het een en al bloesem wat ik zie. Nou ja, en fietsen en winkelend publiek. En over een andere kant oplopen gesproken. Gisteravond dachten wij nog even snel onze tweede booster zonder afspraak te gaan halen bij de Broodfabriek in Rijswijk. Bleek dat de informatie op internet niet klopte. In plaats van de GGD-post was er nu een aanmeldpunt voor Oekraïners. Het was nog een hele tippel om in die tamelijk desolate kantorenpolder het juiste prikadres te vinden dat bovendien bij onze aankomst al gesloten bleek. Waardoor ik wel even de pest in had maar me daarvoor nu schaam. In vergelijking met vluchtelingen is elk ongemak relatief.

Natuurlijk

Posted on by
7

Terwijl de wandelaars wandelden, deed ik vanmorgen een fietsronde door de Delftse Hout. Vóór ik daadwerkelijk begon, legde ik de koeien vast die dit keer niet in het grote weiland liepen maar tussen de aangeplante bomen stonden te grazen. Ik maakte vervolgens een rondje om de twintig hectare grote plas die is ontstaan in de jaren zestig door afgraving van zand ten behoeve van de aanleg van enkele nieuwe woonwijken in de omgeving. Het hele gebied is een uitloper van de provinciale ecologische hoofdstructuur van Nederland, las ik op Wikipedia. Recreatiegebieden zijn vrijwel altijd ontstaan na menselijk ingrijpen maar ik ben reuze blij zo dichtbij huis een min of meer ‘natuurlijke’ plek te hebben waar we minstens een maal per week gebruik van maken.