Tagarchief: ontbijt

Wandelclub voor twee

Posted on by
8

Het wandelclubje houdt even pauze, mede omdat ‘Du Midi’ gesloten is. Dat weerhield de wijnliefhebber ( ja, de nieuwe naam van de wijnboer) en mij er niet van een stadswandeling te maken in alle vroegte. Ik had de kerstboom op de Markt nog niet gezien en omdat ik vreesde dat ie voor oudejaarsavond weggehaald zal worden, was dit een mooie, zij het wat kille gelegenheid, door het centrum te wandelen.

Geen kip op straat natuurlijk. Maar ‘Kek’ was al wel open en daar schoven we naar binnen voor cappuccino en ontbijt. Meestal zit het er afgeladen vol maar op dit vroege tijdstip was er voldoende plek voor ons. Het is een ontzettend gezellig en goed restaurant, zie hoe mijn yoghurt eruit ziet en alle verse fruit wacht om verwerkt te worden

Het was mijn langste wandeling tot nu toe met mijn loopfiets. Alleen op de bruggetjes moet ik afstappen of vraag ik de wijnliefhebber om een klein zetje in mijn rug. En toen ik zag dat de kerstboom op de Markt er nog stond, kon ik tevreden naar huis toe waar ik de rest van deze zondag in alle rust doorbreng nadat we gisteren een heerlijke lunch met vrienden hadden. Het leven is goed voor ons.

Nieuw licht

Posted on by
7

Wakker worden met zonlicht in de slaapkamer, daar word ik erg vrolijk van. De rechter foto is een half uur later gemaakt dan de linker. Zo snel gaat dat dus. En ik ook, want ik hol naar buiten om de frisse ochtendlucht op te snuiven en te zien hoe de zon over het erf schijnt.

We beginnen de dag bij een graad of acht maar rond tien uur is de temperatuur verdubbeld. Zo heb ik het graag. Als ik na het ontbijt weer boven kom om mijn tanden te poetsen is de zon zover gedraaid dat ie zijn stralen in de badkamer drapeert. Vermeer liet het licht van links komen bij het meisje en nu wordt ze van twee kanten beschenen. Willen jullie even meeduimen dat de logees die woensdag hier aankomen, ook nog wat zonneschijn te zien krijgen? Ze noemen hun korte vakantie namelijk Nazomeren en dat doe je het best zonder druilweer.

Ongenode gast

Posted on by
8

Onze logees vertrokken vanmorgen maar niet nadat we samen cappu dronken en ontbeten. Terwijl daarna de auto werd volgeladen, spotten Juliët en Tommy een vos. Op de eerste foto zit ie aan de tuinkant van het herstelde Andreaskruis (tik op de foto voor een vergroting). Het was een oud beest zo te zien en hij liet zich niet makkelijk wegjagen.

Wat moet je met zo’n beest op je terrein die een beetje door de moestuin banjert? Juliët pastte direct haar lijstje met favoriete dieren aan. Ze zei: op 1 staat de hond. Op 2 het paard en op 3 de vos.. Daarna namen we afscheid van de vakantievierders. Maar nog niet van die sluwe vos, denk ik.

Het liep anders

Posted on by
5

Het decor van de zondagochtend wandeling is vandaag een beetje anders. Mijn zus en zwager, die in Den Haag wonen, hadden de wandelclub thuis uitgenodigd voor een feestelijk ontbijt met vooraf een stadswandelingetje. Maar ja, dat wandelen kan natuurlijk ook na afloop. Eerst maar eens gezellig aan de koffie. Toen het ontbijt. Daarna nog lekker even aan tafel hangen en aangenaam kletsen en lachen met elkaar. Van wandelen kwam niets terecht, het weer werkte ook niet mee. Kortom, héél gezellige ochtend gehad en nog snel wat sfeerplaatjes gemaakt van het Sweelinckplein. Thuis begonnen aan het nagerecht dat ik vanavond zal verzorgen als we voor de tweede keer op één dag de benen onder andermans tafel steken. Het wordt vast ook een héél gezellige avond.

Bedankt!

Posted on by
17

Het begon met een eenvoudig ontbijt in de tuin gevolgd door heel veel berichten. Met cadeautjes en beeldbelverbindingen. Met mislukte telefoontjes ook, want mobiel zijn we hier niet bereikbaar. Uiteraard met een gesprekje met mijn moeder. Het ‘tanti auguri ‘ werd door de vakantievierders hier ter plaatse gezongen. Met hen gingen we aan de pranzo in het restaurant van onze buren. Pas bij het nagerecht dachten we nog even aan een foto. Bedankt aan iedereen die mij vandaag feliciteerde, ik voel me reuze jarig!

Nog niet uitgeschreven

Posted on by
7

Ik zei het gisteren al, ik ben nog niet uitgeschreven over Villa Verdicchio. Dit was het uitzicht toen ik naar beneden liep voor het ontbijt dat buiten op het terras wordt geserveerd. En na onze cappuccino kwam deze plank op tafel. Yoghurt met vers fruit, kaas en vlees uit de streek, huisgemaakte jammetjes van Lena en door Roberto in het dorp gekocht vers brood. Hou nog wat ruimte over, zei hij, want er volgt nog een dolce. Elk Italiaans ontbijt kent zoete baksels en dat van ons zag er die ochtend meer dan smakelijk uit!

Twee van de andere gasten hadden de avond ervoor beloofd om te koken en daarvoor waren niet alleen Roberto en Lena uitgenodigd maar ook de vier andere gasten waaronder wij dus. Er was een heerlijke vers gemaakte tomatensoep, pasta met kip-van-de-jacht en ijs toe. We zaten aan de mooi gedekte tafel in een van de romantische plekken in de tuin met op de achtergrond de wijngaard. Het spreekt voor zich dat de maaltijd rijkelijk voorzien was van de mooiste wijnen. We zagen de zon ondergaan achter de bergen en tafelden nog lang na bij kaarslicht en een enkel lampje. Zet zomaar wat vreemden bij elkaar voor een fantastische maaltijd in een dergelijke omgeving en je hebt een top avond!

NB: voor niet iedereen was gisteren de link naar de website bereikbaar. Wie toch graag een kijkje neemt, komt via google op Villa Verdicchio alsnog terecht.

Zondag op het erf

Posted on by
8

Zó begonnen we deze zondag. In de tuin van Caldese dronken we onze eerste cappuccino. Gisteravond hier weer aangekomen en het is goed te zien dat Umbria eerder teveel dan te weinig regen heeft gehad de laatste weken. De tuin lijkt wel weer ontploft en van verschroeid gras is geen sprake.

Een snel ontbijtje bij de bar in de stad, gevolgd door boodschappen doen. We prijzen ons gelukkig dat we dit alles op een kwartiertje afstand van ons huis kunnen doen. Zodoende waren we om twaalf uur weer op het terrein en kon ik mijn moeder bellen, waar we 24 uur daarvoor nog zaten te lunchen.

Juni is de mooiste maand voor de bloeiende brem, fijn dat we er nog een graantje van mee kunnen pikken. Meer tuin en ander nieuws volgt de komende dagen.

Variatie op een thema

Posted on by
6

When in Rome, do as the Romans do. Zo ongeveer deden wij dat gisteren door in een koffiebar te ontbijten. Behalve een cracker met wat jam hadden we geen ontbijtspullen in huis en een cappuccino is inmiddels niet meer weg te denken als dagstarter. Hier staat de wijnboer de bestelling te doen. De dame met het dienblad die even later het bestelde aan tafel kwam brengen, stond daarbij op de voet van de wijnboer en heeft minstens zes keer haar excuses uitgesproken. En de wijnboer maar è niente antwoorden. Let ook even op de kleine vaantjes aan het plafond in de bar. Gubbio maakt zich weer op voor het jaarlijkse spektakel waarop ik zeker nog terug kom.

Zo ziet dus het Italiaanse ontbijt er uit. Deze koffiebar gaat dagelijks om zes uur ’s morgens al open en heeft tevens een bakkerij. Of omgekeerd, de bakker heeft ook een bargedeelte. Hoe dan ook het is daar smullen geblazen. Maar wij kochten geen taart of andere zoetigheid, die brioche was onze traktatie. We deden aansluitend boodschappen en de lunch zag er zó uit omdat er ook nog geen tijd voor broodbakken was geweest. Kan zat minder, toch?

Na een rit van twaalf uur…

Posted on by
10

…is het heerlijk de poort door te lopen van ons overnachtingshotel. Vorig jaar waren we er voor het eerst en vonden het er zó geweldig, dat we ook deze keer onze reis naar Gubbio met graagte hier onderbraken.

In de avondzon zag het terras van Hotel Sesmones in Lodi er uitnodigend uit maar het was te koud om er te zitten. In het bijbehorende restaurant aten we voortreffelijk en rond een uur of tien rolden we ons hotelbed in.

Na het ook al uitstekende ontbijt pakten we ons koffertje weer, bewonderden bij daglicht nog even de mooie omgeving van dit voormalige klooster en reden op het Italiaanse huis aan. Daar zijn we inmiddels weer veilig gearriveerd. De komende weken komen mijn verhalen weer uit Caldese.

Doen met wat er is

Posted on by
6

In tegenstelling tot de Italianen die pasta of rijst als lunch eten, doen wij dat vrijwel altijd met een boterham. Lekker Hollands met een plakje kaas. Maar vanmorgen had de wijnboer geen tijd om vers brood te bakken en toen na een ochtend hard werken er toch gegeten moest worden, besloot ik dit pak pannenkoekmix te openen. Houdbaarheidsdatum al verlopen want het kwam uit een kerstpakket van 2021. Maar zolang ik op mijn neus en gevoel kan vertrouwen, durf ik het wel aan.

Ik bakte dus een achttal pannenkoeken met dat ene ei dat nog in huis was. Morgenochtend geen eitje bij het zondagse ontbijt. Jammer dan. Als je wat afgelegen woont doe je het gewoon met wat je hebt. Daar ben ik trouwens toch wel van en mag mezelf best een goede restjeskoker noemen. We hadden nog wel heerlijke bloedsinaasappelen in huis die deze pranzo toch nog een gezond toetje leverden. Intussen staat het brooddeeg te rijzen en hebben we morgenochtend heerlijk brood. Dat wel.