Tagarchief: pasta

Juichen, eten en bloemen

Posted on by
8

Zoals deze oranje supporter zaten ook wij gisteravond te juichen toen na een mooie wedstrijd eindelijk een royale voorsprong tegen Roemenië was behaald. Met z’n drietjes op de driezitsbank voor het laptop-scherm veerden we op bij de doelpunten en riepen ach en wee als de bal net naast de goal ging. Gezien de reacties op mijn blog van gisteren hebben heel wat mensen enorm genoten van de welverdiende overwinning. Op naar zaterdagavond!

Voor vandaag stond er een uitstapje op het program. Dat zou het Trasimenomeer worden maar vanwege een wegonderbreking belandden we in Spello. Ook leuk! Dan doen we tussen de middag een snelle pasta, hadden we elkaar beloofd en zo gebeurde het dat we allemaal voorovergebogen als echte Italianen richting onze borden doken en de slierten naar binnen slurpten. Koffie toe met een foto gemaakt door de man die ons bediende.

De bloemenstad Spello biedt natuurlijk veel meer dan een oude stadspoort en een steegje met terras maar dat bewaar ik nog even. Nou vooruit. Eén foto met bloemen kan er nog wel bij.

Supermarkt

Posted on by
11

De indeling van een supermarkt is geloof ik over de hele wereld wel ongeveer hetzelfde. Bij binnenkomst de groenten en fruit, langs de kanten alle verswaar en koelingen en in de paden daar tussen de verpakte artikelen. Het assortiment verschilt wél van land tot land. Hier geen witte asperges, groene daarentegen in overvloed. En verse artisjokken. Op de bordjes erbij is duidelijk de Italiaanse vlag te zien, men eet het liefst producten uit eigen land.

Vrijwel elke supermarkt heeft een toonbank waarachter de slager zelf staat, die desgewenst voor je hakt, uitbeent of snijdt. De klanten in Italië zijn kritisch. Verpakt vlees is soms nog voorzien van herkenbare onderdelen.

Kenmerkend hier zijn de lange gangpaden met gedroogde pasta. Keus genoeg. Elleboogjesmacaroni ben ik nog nooit tegengekomen. De eieren die verwerkt zijn in deze pasta zijn van scharrelkippen en absoluut vrij van antibiotica.

Het boodschappen doen is hier een vrij ontspannen bezigheid; een praatje in het gangpad met een bekende en de mevrouw achter de toonbank van de delicatessen heeft alle tijd voor een goed advies. Caissières zijn nooit scholieren, de vakkenvullers ook niet. En aan zelfscannen en-afrekenen doet men hier ook niet. Dat zou de gezelligheid en de persoonlijke service om zeep helpen. Misschien gaat het in Nederlandse kleinere gemeenten ook nog zo. In onze woonomgeving helaas niet meer.

Piep

Posted on by
10

Het is een piepklein plaatsje in de buurt van de B&B waar we vorige week waren. Het heet Poggio Cupro en je komt er via een heuse stadspoort binnen waar zich nog een originele fresco van Moeder met Kind bevindt uit 1529, geschilderd door Pietro Paolo Agabiti. Dit plaatsje is deelgemeente van Cupramontana, de hoofdstad van de Verdicchio wijnen. Hier en daar zie je daar binnen de muren ook nog sporen van.

Er waren geen winkels en slechts één bar, waar we koffie dronken. In een klein hoekje werden ook wat kruidenierswaren verkocht. Voor een snelle maaltijd van pasta, tomatensaus en tonijn uit blik kan je er je boodschappen doen. Aangevuld met een karton wijn!

In dat zelfde hoekje was een deur dichtgetimmerd maar grappig voorzien van een schildering. Misschien was het wel de vorige eigenaar die daar met zijn hoofd om het hoekje piepte. De bar, annex winkeltje, werd nu gedreven door een jonge vrouw. En de koffie smaakte er heerlijk.

Nog niet uitgeschreven

Posted on by
7

Ik zei het gisteren al, ik ben nog niet uitgeschreven over Villa Verdicchio. Dit was het uitzicht toen ik naar beneden liep voor het ontbijt dat buiten op het terras wordt geserveerd. En na onze cappuccino kwam deze plank op tafel. Yoghurt met vers fruit, kaas en vlees uit de streek, huisgemaakte jammetjes van Lena en door Roberto in het dorp gekocht vers brood. Hou nog wat ruimte over, zei hij, want er volgt nog een dolce. Elk Italiaans ontbijt kent zoete baksels en dat van ons zag er die ochtend meer dan smakelijk uit!

Twee van de andere gasten hadden de avond ervoor beloofd om te koken en daarvoor waren niet alleen Roberto en Lena uitgenodigd maar ook de vier andere gasten waaronder wij dus. Er was een heerlijke vers gemaakte tomatensoep, pasta met kip-van-de-jacht en ijs toe. We zaten aan de mooi gedekte tafel in een van de romantische plekken in de tuin met op de achtergrond de wijngaard. Het spreekt voor zich dat de maaltijd rijkelijk voorzien was van de mooiste wijnen. We zagen de zon ondergaan achter de bergen en tafelden nog lang na bij kaarslicht en een enkel lampje. Zet zomaar wat vreemden bij elkaar voor een fantastische maaltijd in een dergelijke omgeving en je hebt een top avond!

NB: voor niet iedereen was gisteren de link naar de website bereikbaar. Wie toch graag een kijkje neemt, komt via google op Villa Verdicchio alsnog terecht.

Park Spoorloos

Posted on by
6

Dit is de achterkant van het voormalig stationsgebouw in Delft. Omdat de omgeving behoorlijk ‘stenig’ is, moesten er groenvoorzieningen komen. Onder het park ligt een waterbuffer van bij elkaar 350.000 liter. Er werd berekend dat dit de hoeveelheid water is wat vast moet worden kunnen gehouden om de droge periodes door te komen. Ook vergroot het park de biodiversiteit in dit deel van Delft. Met een grote diversiteit aan vaste planten, bollen, siergrassen, hagen, klimplanten, struiken en bomen, is het een geliefde plek voor insecten. 

Waar de treinen stopten, is nu een terras dat hoort bij een Italiaans restaurant voor pizza en pasta. Op de eerste etage zijn kantoren gevestigd. Aan de voorkant zien we nog steeds wel veel steen maar de combinatie van oud en nieuw vind ik hier mooi gelukt.

Het nieuwe stationsgebouw, op de laatste foto, is ultramodern en zit samen met het gemeentehuis onder één dak. Er kwam een groot busplatform en uiteraard een taxistandplaats en er is denk ik geen Delftenaar te vinden die niet blij is met de nieuwe situatie.

Geel in de hoofdrol

Posted on by
6

Nog even een foto van gisteravond toen twee trotse meisjes het resultaat lieten zien van de zelfgemaakte pasta die hier te drogen hangt. De gerechten zoals ze op ons bord terecht kwamen, staan op FaceBook onder mijn blog van gisteren, voor wie dat graag wil zien. Ik kan er aan toevoegen dat we echt heerlijk hebben gegeten.

Vandaag is het zonnig. Gelukkig. We hebben uitgebreid over de weekmarkt van Gubbio gelopen, waar ik dit rek met zonnig gele kleding zag. De kratten vol jonge ganzen wekten zowel vertedering als een lichte afschuw vanwege het opeengepakt zitten.

Straks wordt er nog een wandeling gemaakt vanaf de Basiliek boven op de Monte Ingino naar beneden, het centrum van Gubbio. De vakantievierders vermaken zich uitstekend en wij met hen.

Station Delft

Posted on by
5

P1240571

Het oude stationsgebouw in Delft herbergt tegenwoordig kantoorbedrijven en restaurant Pavarotti met een Italiaanse kaart. Dat hebben we een week geleden uitgeprobeerd en beviel ons prima. Snel, niet te duur, eenvoudige pizza’s en pasta’s in een fraaie omgeving. Toen ik gisterochtend naar Utrecht vertrok was ik in staat een foto bij daglicht te maken. 

P1240528-002

Dit tegeltableau aan de zijkant herinnert aan het viaduct waarover vanaf 1965 de treinen denderden. Rondom wordt nog volop gebouwd maar eindelijk krijgt dit gebied smoel en hoef je als reiziger geen barricaden meer over. Hier de spiegelende zij-ingang van het nieuwe stationsgebouw. In groot contrast met het oude en daar hou ik wel van.

P1240572 

De dag erna

Posted on by
5

DSC_0006-001Liever dan de zoveelste zondagochtend-polderfoto laat ik vandaag nog even wat van gistermiddag zien. Juliët riep bij elk pakje dat ze openmaakte, dat het nou precies was wat ze graag wilde hebben. Daarbij zette ze dan haar grote blije ogen in standje verbazing. Haar grote zus Isabel kon het al heel goed opbrengen ook aandacht aan anderen te geven als ze zelf even niet aan de beurt was.En maar zingen die twee, het hele Sinterklaas repertoire werd opgevoerd.DSC_0002-001 Ze begonnen direct na het uitpakken te spelen, waarna we de gezellige rommel die ontstaan was door alle papier, weer van de grond raapten. We besloten met een borreltje en een pastamaaltijd. Met recht een heerlijk avondje. DSC_0017