Tagarchief: vakantie

Nieuw licht

Posted on by
7

Wakker worden met zonlicht in de slaapkamer, daar word ik erg vrolijk van. De rechter foto is een half uur later gemaakt dan de linker. Zo snel gaat dat dus. En ik ook, want ik hol naar buiten om de frisse ochtendlucht op te snuiven en te zien hoe de zon over het erf schijnt.

We beginnen de dag bij een graad of acht maar rond tien uur is de temperatuur verdubbeld. Zo heb ik het graag. Als ik na het ontbijt weer boven kom om mijn tanden te poetsen is de zon zover gedraaid dat ie zijn stralen in de badkamer drapeert. Vermeer liet het licht van links komen bij het meisje en nu wordt ze van twee kanten beschenen. Willen jullie even meeduimen dat de logees die woensdag hier aankomen, ook nog wat zonneschijn te zien krijgen? Ze noemen hun korte vakantie namelijk Nazomeren en dat doe je het best zonder druilweer.

Nog láng niet voorbij

Posted on by
8

September, dat voelt als mijn maand. Omdat ik er in geboren ben. Heeft iedereen dat? Dat je je extra verbonden voelt met de maand waarin je ter wereld kwam. Het is in elk geval ook de maand waarin voor velen het gewone leven weer begint. Vakanties ten einde, nieuw schooljaar, sport en verenigingsleven komen weer op gang en de blik is al enigszins gericht op de herfst. Maar hier nog niet hoor. En daarom vandaag deze zomerse foto’s die onze dochter maakte van twee badnimfen. We hopen van september nog een heerlijke nazomerse maand te maken. Aan ons en aan de voorspelde temperaturen zal het niet liggen.

Vakantievierders

Posted on by
8

Al een week of vijf, zes zijn de temperaturen hier boven de dertig graden. Als we met z’n tweetjes zijn, betekent dat meestal dat we een tropenrooster instellen. Nu laten we ons lekker meevoeren op het ritme van vakantievierende kinderen en kleinkinderen. Dus sterrenkijk-avonden met het krekelkoor op de achtergrond. Laat naar bed en dus voor de jongsten uitslapen. Samen met Juliët bekeek ik een youtube registratie van haar eindmusical. Zo werd onze afwezigheid toch een beetje gecompenseerd.

Tussen één en vier wordt er binnen geluncht en gerust, waarna we een spelletje rummikub in de schaduw doen. Of we knutselen en schilderen in ons buitenatelier. Waarna Juliët ook nog even een kleine tentoonstelling inricht. De komende dagen wil ze nog graag een kijkje nemen in mijn lapjesvoorraad want deze creatieveling is in veel geïnteresseerd. De vakantievierders zijn nog een dag naar het strand geweest maar hebben verder geen behoefte aan uitstapjes, het is bovendien te warm voor stedenbezoek. Het huishouden, de boodschappen en het eten koken, wordt in wisselende samenstellingen gedaan zodat ook wij vakantie mee vieren. Lang leve de ongedwongen zomerperiode.

Een beetje verwaarlozing

Posted on by
4

Binnenkort komen onze beide kinderen met hun gezinnen naar ons toe om vakantie te vieren. Reden genoeg om de pizza-hoek weer even aan te pakken. Voor wat grotere gezelschappen is dit een ideale plek om zelf een pizza samen te stellen en die de oven in te schuiven. Met z’n tweetjes nemen we die moeite niet. Wij eten voor zeven of acht euro de lekkerste pizza in een restaurantje.

We haalden wat spinnenwebben weg. En wat onkruid hier en daar. Tot onze vreugde bloeien de oleanders links en rechts van de oven. Die dekken we voor de winter een beetje toe en verder hebben ze weinig verzorging nodig. Ook wel eens prettig als een beetje verwaarlozing een goed resultaat oplevert.

We blijven feesten

Posted on by
4

En toen was er nóg een verjaardag te vieren. Onze schoonzoon was samen met zijn ouders en één dochter in een vakantiehuisje in Soomeren. De rest van het gezin voegde zich één dag bij hen om de volgende dagen weer te gaan werken en schooltoetsen te maken. Vanaf vrijdag zijn ze weer compleet. Onze dochter noemde dit een week met veel logistieke uitdagingen. Nogal raak getypeerd want het gold ook voor ons. In een mooi vakantiehuis was er thee met gebak, een gezamenlijk cadeau en al weer een hoop gezelligheid. Samen met jongste kleindochter deed ik nog een spelletje. De volgende keer dat we elkaar zien zal in Italië zijn. Daar gaan wij vanaf morgen eens kijken hoe de planten zich hebben gehouden na een warme en droge week. Ons tempo zal drastisch omlaag gaan, dat is zeker. Ook daar hebben we weer zin in.

Kussens mee

Posted on by
8

Vrijwel altijd is er in augustus, dé vakantiemaand in Italië, een voorstelling te zien in het Teatro Romano, al was het voor ons lang geleden dat we er waren. Maar het toeval wilde dat gisteravond Jesus Christ Superstar werd opgevoerd en we er met z’n zessen naar toe konden gaan.

Nog afgezien van de voorstelling zelf, is het een belevenis om in een meer dan tweeduizend jaar oud openlucht theater te zitten. De meegebrachte truien gingen pas om elf uur aan, de kussentjes legden we direct op de met gras begroeide banken. Vooral onze zingende kleindochter genoot met een extra dimensie. Niets ontging haar. Vanwaar wij zaten keken we ook deels achter de coulissen. Zij zag de dansers zich opwarmen, ze volgde de kleding wissels en de techniek. Maar alle zes genoten we van het spektakel, en kwamen ogen en oren tekort. Onder een wolkenloze hemel met de volle maan als extra decorstuk beleefden we een onvergetelijke avond.

Koffievisite

Posted on by
7

Een stel, in de leeftijd van onze kinderen, viert bij een Agriturismo op onze berg al voor de veertiende keer vakantie. We ontmoetten elkaar ruim vijftien jaar geleden, rekenden we uit. Zij kregen nadien twee dochters die we met tussenposen van een jaar groter zagen worden. Nu bleven die tieners uitslapen terwijl hun ouders hier aan de koffie zaten.

Hun enthousiasme voor onze streek en vooral ook voor de stad Gubbio, werkte op mij zó aanstekelijk dat ik hier vandaag een paar foto’s laat zien die eerder mijn blog niet haalden. De relaxte sfeer in deze prachtige middeleeuwse stad komt vooral op de onderste twee foto’s tot zijn recht. Hun wens om ook nog eens ondergedompeld te worden in het feest van de Ceri op 15 mei, hebben we enorm aangemoedigd. Maar voorlopig was het een uitwisseling van namen van restaurants, plaatsjes die het bezoeken waard zijn en drie jaar bijpraten. Het was gewoon reuze gezellig.

Weg is ze weer

Posted on by
11

Sinds dit seizoen doen de wijnboer en ik vrijwel dagelijks een spelletje Rummikub. Gewoon om de hersens op een ontspannen manier een beetje soepel te houden en als schermtijdvermindering. Ook samen met Eva deden we dat, zij is er behoorlijk gehaaid in en won menigmaal.

Ze zwaaide nog even voor de foto en we brachten haar weg naar het vliegveld van Perugia. Het inchecken, dat digitaal dertig uur van tevoren kan, had ze ook zonder onze hulp geregeld. Ik sta er nog steeds versteld van hoe zelfstandig dit meisje al is. ‘Wat ga je morgen doen?’ vroeg ik haar nog op de valreep. Over het antwoord hoefde ze niet lang na te denken. ‘Uitslapen!’ Een echte puber die schoolvakantie heeft. Toen zij naar huis vloog, waren wij bijna weer op onze berg en kwam er een einde aan een heerlijke week voor drie.

Eilandhuisjes

Posted on by
10

Oh, wat een lieve huisjes hier op Schier. Vaak eenvoudig, een tikje kneuterig maar stuk voor stuk plaatjes! Dit eiland is vooral beroemd om zijn natuur. Het hele Waddengebied staat op de Wereld Erfgoedlijst en dat is zeer terecht. Foto’s daarvan volgen nog maar vanwege een klein technisch obstakeltje lukt me dat even niet. Ik ben op vakantie hè en heb geen zin om lang te prutsen achter de laptop. Schotel ik vandaag dus wat wegdroomhuisjes voor. Daar doe ik tenminste één persoon een plezier mee, namelijk mezelf.

Het hotel en het meisje

Posted on by
7

Het is meivakantie en dat was aan de hotelbezettingen goed te merken. We kozen uiteindelijk voor Hotel Not, waar onze kamer verstopt zat in een boekenkast. Waar Eva wel even wilde poseren in een blauw-geel hoekje en waar ze met graagte haar nieuwe kleding showde die ze in de Koopgoot had kunnen kopen vanwege ruimte in het budget. Een budget dat zij elke avond nauwkeurig bijwerkte.

Zo één op één een paar dagen met elkaar optrekken biedt ruimte voor goede gesprekken die met een 13 jarige prima gaan. Ze vond het hotelpersoneel vriendelijk. Ik vond het dan weer leuk dat ze dat opmerkte. Ze houdt van nieuwe spijkerbroeken met gaten. Ze gaat binnenkort spelen voor het NK Softbal en is voor het eerst scheidsrechter bij de pupillen van haar club. Ze heeft de leuke leeftijd tussen kind en volwassene. Af en toe gaf ze me een high five en vond het gezellig om gearmd te lopen. We leerden elkaar nóg beter kennen en maakten herinneringen die we niet snel zullen vergeten.