Als notoire binnengluurder kijk ik altijd naar vensters. Het is te vergelijken met mijn voorliefde voor waslijnen met wapperende wasjes. Het zegt toch vaak wat over de bewoners, hè. Het eerste venster heeft geen buiten- maar wel binnenluiken. Beetje saai maar evenwichtig.

Dit huis stond te koop en is waarschijnlijk niet meer bewoond. Valt voor mij in de categorie aandoenlijk.

Een vensterbank zonder kapsones; plastic potten en een paar terracotta. Dikke muren, donkere binnenruimte maar vast gezellig.

Keurig. Voor mij is dat geen aanbeveling. En toen heb ik er onze eigen vensterbank ook maar even bijgezet. Het snoeien van de rozen gaat onverminderd door, zo is te zien. Mag commentaar op gegeven worden.