Tagarchief: was

Stralend

Posted on by
5

In deze straat staan altijd mensen foto’s te maken. Niet zo gek omdat je vanwege het hellende vlak een fraai overzicht krijgt met als beloning het Palazzo dei Consoli. Daarin zetelde vanaf 1321 de politieke macht en vanaf 1909 is het een gemeentelijk museum (klik) dat we lang geleden bezochten. De trap waarop elke tree een pot rode geraniums staat, is ook een gewild foto-object.

We stapten voor het eerst sinds jaren weer eens binnen bij Locanda del Duca waar we evengoed als oude bekenden begroet werden. Bij het verlaten van het restaurant was dit het uitzicht. En deze zonnige dag zorgde er bovendien voor dat hier en daar de was al stralend buiten hing.

De witte en de bonte

Posted on by
7

Het is al lang geleden dat ik foto’s van wasjes plaatste. Het moet er maar weer eens van komen, ze hebben nou eenmaal een onweerstaanbare aantrekkingskracht op me. Zo’n wasrekje, gewoon op straat, dat is toch lief? Medebewoners aan dit pleintje storen zich er vast niet aan, want vandaag houden ze de luiken dicht.

Wat er in de loop der jaren aan de Middeleeuwse gevels is geknutseld en verbouwd is misschien nog veel interessanter. En een paar extra elektriciteitsdraden buitenom is hier ook zeer gebruikelijk. Het zijn vaak dit soort huiselijke zaken die me raken. Gewoon een extra afvoerpijp, misschien wel aangesloten op de wasmachine? De vooruitgang in de loop der eeuwen, zullen we maar zeggen. Maar wasjes laten drogen is gelukkig iets van alle tijden. En met de temperatuur van vandaag is het in een vloek en een zucht gebeurd.

Hangend in de schaduw

Posted on by
6

Het is een flinterdun laagje water wat er in het kanaaltje van Gubbio staat. Gevolg van de regen nadat het de hele zomer kurkdroog was en men er zelfs een eindje verderop een terras in had gemaakt. Dát heb ik helaas niet met eigen ogen gezien maar is me verteld door een vriendin die hier tijdens onze afwezigheid verbleef. De reden waarom ik de foto maakte is de wapperende was. Een zondagse was nog wel. Mijn moeder vond dat vroeger niet kunnen, maandag was wasdag. Maar dat was nog vóór de wasmachines hun intrede deden. Nu wast men wanneer het goed uitkomt, alles in de trommel en draaien maar. Lekker buiten laten drogen en als dan de zondag ook letterlijk zon geeft, dan trek je je niets aan van zondagse passanten die op de stoep zitten te eten onder de wapperende was. Ik stoor me er niet aan, sterker nog ik verzamel wasfoto’s.

De laatste foto komt uit mijn verzameling en hoort tot mijn een van mijn favorieten. Mijn hulpje in 2012, kleindochter Isabel.

Maandag’s rommeldagje

Posted on by
10

In dit hoekje zijn we eens flink bezig geweest. Vanwege de droogte tijdens onze afwezigheid was de Phlomis aan het zieltogen aan de éne kant en aan het overwoekeren aan de ándere kant van het hek, waarachter de gastank ligt. We kortten alles drastisch in want verdord en deden wat transplantaties richting een ook al tot op de stam afgeknotte brem. En nu maar dagelijks vertroetelen.

De vlinderstruik snoeiden we in juni. Dat is veel te laat in het seizoen maar volgens blogvriendin Marthy- die groene vingers heeft- kon het nog wel. Nu ziet ie er weer vol en gezond uit. Het is hier momenteel snikheet, gelukkig is de harde wind gaan liggen en zijn er geen bosbranden hier. Ik hou me vandaag vooral bezig met ‘linnenbeheer’. Kan ik mooi weer eens een foto plaatsen van een wasje dat ik afgelopen week ergens aan een balkon zag hangen.

Stralend wit

Posted on by
15

Gedoe met grote lakens, hulp bij het ophangen en een stralend resultaat. Veel valt er over een van mijn favoriete onderwerpen, de was, niet te zeggen. Kan ik mooi aan mede wordpress-bloggers vragen of zij (nog) met Picasa werken. Ik krijg mijn exports niet meer gesleept naar mijn dashboard en plaats nu foto’s via een omweg. Iemand ervaring met Google+ of andere fotoprogramma’s? Ik hoor het graag.

Tikkie ouderwets

Posted on by
6

20180419_172521

Voor het loshalen van een supermarktwagentje kun je in Città di Castello nog een munt van 500 lire gebruiken. Waarbij ik me afvraag of het bord nou zo oud is of hebben Italianen nog massaal dat soort munten bij de hand?

DSC_0052

Twee zusters lopen langs de kerk van de H. Fransiscus in Gubbio. Je ziet hier nog veel religieuzen in habijt. Het doet mij herinneren aan mijn Roomse jeugd. Lang geleden. DSC_0006

Vanmorgen maakte ik wasmiddel. Een blok Marseille zeep rapsen (80 gram) vijf liter heet water erbij en voor de witte was ook nog een dot soda. Etmaal met rust laten en klaar is Kees. Spotgoedkoop, milieu- en huidvriendelijk.

DSC_0002

Seringen op vaas. Beginnen al weer een beetje in te kakken. Ruikt zalig en geeft mij altjd een nostalgisch gevoel.

Rivier

Posted on by
13

DSC_0330-001

In november 2014 maakten we een boottocht op de River Sun in Bangkok. Waarom vertel ik dat hier en nu? De stuur-een-foto opdracht gaat deze week over rivieren. En tja, toen moest ik wel even diep in de archieven duiken. Thailand heeft op ons een onuitwisbare indruk achter gelaten en we hadden het land waarschijnlijk nooit bezocht als we er niet de driejaarlijke familiereünie vierden. Op de bovenste foto zien we wat van de pracht en praal dat het land te bieden heeft. Maar de onderste doet zeker ook recht aan het dagelijks leven in Thailand. En zie, er hangt zelfs was. Dat geeft dit plaatje wat mij betreft nog extra bekoring. DSC_0337-001

Op visite

Posted on by
15

P1220540P1220543P1220550P1220551P1220556

Toen we precies een week geleden door Sansepolcro liepen, hing overal de was buiten. En ik hád al zo’n topdag vol fotogeluk. Maar goed, even iets heel anders. Gisteravond waren we uitgenodigd bij onze tuinhulp S. Zijn moeder komt hier wel eens helpen schoonmaken bij gastenwissels. Nu leerden we ook zijn verloofde, zijn vader, zus en zwager kennen. Deze laatsten hebben een schattig tweejarig dochtertje dat, zeer Italiaans, de hele avond rond dartelde. We werden enorm gastvrij onthaald en aten heerlijk en overvloedig. Ons Italiaans schiet vaak tekort wat tot hilarische misverstanden kan leiden. Waar wij dachten dat ze het over de dames op de Amsterdamse wallen hadden, bleek het te gaan over de Kleine Zeemeermin in Kopenhagen. Wij waren vergeten dat Denemarken en Nederland hier nog wel eens met elkaar verward worden. Lekker langs elkaar heen pratend, klets je een avond dan toch makkelijk vol.

Quattro passi

Posted on by
9

DSC_0017

DSC_0020

DSC_0012

DSC_0011

Na de pranzo die op z’n Italiaans overvloedig en heerlijk was, is het fijn nog even wat te lopen. Wij liepen iets meer dan de spreekwoordelijke ‘vier stappen’  zoals de Italianen het noemen als ze wat kuieren. We slenteren door een stuk van Gubbio waar we eigenlijk maar weinig komen. En kwamen zelfs in een ommuurde tuin terecht, waar de was al buiten hing.

DSC_0026

Maar meer nog ben ik gecharmeerd van deze kleine zuilengalerij met aan het eind een beeld. Zomaar ergens achteloos verstopt in een middeleeuwse steeg. DSC_0029

We hadden een afspraak om iets op te halen, waardoor er ineens wat haast geboden was. Maar ik kom hier zeker terug om uit te vinden wié daar zo verstopt de eeuwen trotseert.