Tagarchief: waslijnen

Was

Posted on by
10

Met ons jonge gezin woonden we in de zeventiger jaren op een Haagse portiek etage. De wasmachine stond in een diepe gangkast en vanwege de goedkooptarief-uren waste ik meestal ’s avonds. Vlak voor we naar bed gingen hing ik de was te drogen aan een rek dat we aan de kamerdeur hingen. De gashaard ging op de spaarstand en halverwege de volgende ochtend was de was droog. Op die manier bleef de wasrekellende zo klein mogelijk. Zomers en zolang mogelijk in de winter hing de was buiten aan de lijnen op de het balkon.

Jarenlang ben ik op die manier met het wasdrogen bezig geweest. Ook toen we groter woonden en een zolder hadden, droogde de was bij nat weer binnenshuis. Het trapgat was de ultieme plek voor de grote dekbedhoezen. Pas heel laat deed de wasdroger zijn intrede en helaas kan ik op ons Delftse bovenhuis niet zonder dat ding. Misschien verklaart alle gedoe rondom het drogen van de was wel mijn voorliefde voor gevulde waslijnen bij anderen. Gisteren in Gubbio zag ik er weer een paar. Maar de grootste voldoening geeft me vandaag toch mijn eigen lijntje in Caldese.

Gluren bij de buren

Posted on by
7

Als notoire binnengluurder kijk ik altijd naar vensters. Het is te vergelijken met mijn voorliefde voor waslijnen met wapperende wasjes. Het zegt toch vaak wat over de bewoners, hè. Het eerste venster heeft geen buiten- maar wel binnenluiken. Beetje saai maar evenwichtig.

Dit huis stond te koop en is waarschijnlijk niet meer bewoond. Valt voor mij in de categorie aandoenlijk.

Een vensterbank zonder kapsones; plastic potten en een paar terracotta. Dikke muren, donkere binnenruimte maar vast gezellig.

Keurig. Voor mij is dat geen aanbeveling. En toen heb ik er onze eigen vensterbank ook maar even bijgezet. Het snoeien van de rozen gaat onverminderd door, zo is te zien. Mag commentaar op gegeven worden.

Leve het buitenleven

Posted on by
8

Het mooie weer en de lange dagen maken dat we hele dagen buiten zijn. Tijd om iets aan het huishouden te doen, heb ik nog niet vrijgemaakt. Maar vandaag ruim ik daar de maandagochtend voor in. Gisteren zag ik in Gubbio deze wasjes hangen. Toen was het bewolkt, een beetje klammig zelfs,

De weersverwachting voor de komende periode is veel zonneschijn en temperaturen ver boven de dertig graden. Ik dek met het luchtigste beddengoed ons bed opnieuw op, haal een natte lap door de badkamer en de slinger de stofzuiger door het huis. En daar laten we het bij. Hoppa…naar buiten, eens kijken of de was al droog is. †

Wasverzameling

Posted on by
14

DSC_0120

DSC_0126

Mijn geluk kon niet op toen ik gisteren in het uiterste zuiden van Italië overal wasrekjes tegenkwam op straat. Zelfs een parkeerplaats voor een rolstoel was in beslag genomen. Ik vond het een wonderlijk fenomeen, want je ziet in Italië de was vaak aan de gevel hangen maar dus niet in Gallopoli waar we wat door het centrum dwaalden en een koffiestop deden. Hoe we daar terechtkwamen en wat de aanleiding was, schrijf ik morgen wel. Maar van deze maandag maak ik maar weer eens een ouderwetse wasdag.

DSC_0127

DSC_0142DSC_0149

Aan de lijn

Posted on by
11

DSC_0132-001

Bij dit tamelijk onooglijke huis werd mijn blik naar de waslijn getrokken.  Daar kan ik niks aan doen, ik heb die afwijking nou eenmaal. Is het een beetje te zien wat hier aan de waslijn hangt? Wacht, even inzoomen.

DSC_0132-002

Ja, hier in Italië worden gewoon bontmantels gedragen.  Dat kan in NL al jaren niet meer. Te dieronvriendelijk. Toevallig las ik dit weekend de uitspraak  ‘bont is gewoon leer met haar’. Een waarheid als een koe. Hele volksstammen dragen leren jacks, toch? Maar goed, de eigenaresse van deze jas heeft hem alvast tevoorschijn gehaald. De hittegolf is voorbij, de regen is gestopt, de bontjas kan weer aan.

Schrik, brood en was

Posted on by
8

 

DSC_0161

Zelf lag ik al in bed, de wijnboer stond nog zijn tanden te poetsen toen we ineens een doffe klap op de overloop hoorden. Gevolgd door vallende spullen. Nee, ik zat niet van schrik rechtop maar dook dieper weg onder mijn dekbed. Mijn held ging kijken en kon me geruststellen. Een richel waarop schilderijen staan (klik) was van de muur gekomen. Geen gebroken glas en geen uit elkaar gevallen lijsten. De schade viel dus mee. Bij het opruimen bekeek ik eens met wat meer aandacht deze reproductie van Herman Brood. Ik kreeg het ooit bij een tijdschrift en deed er een lijst omheen want het past prima bij mijn voorliefde voor waslijnen. En bij de maandag.

Droog

Posted on by
10

DSC_0067Laatst kwam ik een blogje tegen waarop iemand zegt dat ze zo van volle waslijnen houdt. Kijk maar even hier. Nou, dan ben ik verkocht hoor, want ik heb dezelfde, niet helemaal goed te verklaren, voorliefde. Zo’n was die strak tegen een gevel hangt, zie je hier vaak. Als Hollandse vrouw ben ik geloof ik meer van de wapperende was in de bolle wind. Maar goed, in de hitte tegen een schaduwgevel wil zelfs een spijkerbroek wel drogen. Voeg er een schilderachtig huisje aan toe en mijn dag kan niet meer stuk.