ετσι-χωρις προγραμμα

Το τριήμερο που έρχεται έχει καθιερωθεί το πέταγμα των χαρταετών.
Όχι δεν ετοιμάζομαι για το δικό μου,άλλωστε όσο θυμάμαι ποτέ δεν τα κατάφερνα.
Αυτή τη φορά σ΄ένα μικρό γυαλόξυλο έστησα τους δικούς μου χαρταετούς,τους έφτιαξα από το εσωτερικό,αλουμινένιο σκέπασμα του νες καφέ.Ήταν μια δοκιμή για έργα σε μέταλλο,που όμως ακόμη δοκιμή έμεινε.

Αυτό το μικρό πινακάκι έγινε-για ποιον άλλο-το μικρούλη εγγονό μου.


Το μυθιστόρημα με το μεταφορικό τίτλο"Ο ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ" της Αθηνάς Κακούρη εκτυλίσσεται στην Αθήνα του 1871,μια πόλη που ο Ιλισσός είναι ακόμη ποταμάκι,τα Πατήσια εξοχή και η Ακρόπολη ορατή από παντού,δεσπόζει στο τοπίο.
Σ΄αυτή την Αθήνα ο κομματισμός,η δίψα της εξουσίας και η διαπλοκή σ΄έναν ανεμοστρόβιλο μετοχών υψώνουν στον ουρανό τον πελώριο,ασημένιο χαρταετό του Λαυρίου.
Το καφενείο "Η Ωραία Ελλάς" γίνεται επίκεντρο των συναλλαγών,όπου συζητείται η επικαιρότητα και η γενικευμένη κρίση,που δεν περιορίζεται στα Λαυρεωτικά.
Η περίοδος αυτή στιγμάτισε την ιστορία της Ελλάδας,γιατί έγινε η πρώτη μεταφορά πλούτου από τη μεσαία και κατώτερη τάξη στο μεγάλο κεφάλαιο.
Η επόμενη συνετελέσθη στις μέρες μας με τη γνωστή φούσκα του χρηματιστηρίου.Σήμερα βέβαια οι συναλλαγές γίνονται στο χρηματιστήριο,αλλά πολλές από τις δομές του στηρίζονται ακόμη στην ίδια καφενειακή λογική.
Η ιστορία πάντα διδάσκει,αλλά,όταν δε γίνεται αντικείμενο επισταμένης μελέτης,δυστυχώς επαναλαμβάνεται.

* Αρχικά ήθελα να γράψω το "λίγο ψηλότερα" από το Σεφέρη,αλλά το χρησιμοποίησε πρώτος ο Ντίνος από το dinos art για να πλαισιώσει τους μοναδικά υπέροχους χαρταετούς του.
Η δική μου επιλογή είναι από το Μίλτο Σαχτούρη,Ο Συλλέκτης(Το σκεύος,1971).

ΚΑΛΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ-ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΟΜΟΡΦΑ!

Τ ο δεντράκι στο σπίτι σάς το έδειξα πέρυσι,φέτος στόλισα κι ένα μικρούλι στο μπαλκόνι.
Κάθε χρόνο στόλιζα με κλαδιά δάφνης βαμμένα το μπαλκόνι,για τη φετινή χρονιά ήθελα κάτι πιο μεγάλο.
Ο άντρας μου έφερε αυτό το κλωνάρι από πουρνάρι-ευδοκιμεί παντού στην περιοχή-το έβαψα χρυσαφί με σπρέι και το βάζω σε μεγάλη πήλινη γλάστρα,για να το στολίσω την επόμενη.
Αμ δε,τη νύχτα ο δυνατός αέρας ρίχνει το πήλινο μια,δυο,τρίτη και φαρμακερή του-έσπασε,κομμάτια .Το βάζω κάπου μη μου το πάρει ο αέρας και την επομένη έβαλα μυαλό :
το στερεώνω σε γλαστρούλα με χώμα,πριν το βάλω στην κεραμική-να την σώσω αυτή-δένω αρκετά καλά-ως τη στιγμή αυτή ακέραιο στη θέση του.

Έφτιαξα λουλουδάκια πάνινα και το στόλισα.Όλο το βράδυ Παρασκευής αυτή την απασχόληση είχα,για να είναι έτοιμα την επόμενη,παράλληλα μπαινόβγαινα για να τακτοποιώ τη ζημιά απ΄του αέρα τα καμώματα.
Πάααγωσα,ήταν αργά και είχε κρύο.

Του έβαλα φωτάκια για να λάμπει τη νύχτα-εδώ με λιγοστό φως,για να φαίνεται καλύτερα.
Στη γλαστρούλα μερικά κλαδάκια χρυσαφιά,που κι αυτά τα κυνηγούσα το βράδυ,ώσπου βαρέθηκα και το πρωί τα βρήκα κάτω, στην πίσω αυλή.Δίπλα τα κουκουνάρια μου.
****************************************************************************

Να σας δείξω πώς έφτιαξα τα λουλούδια.Οι οδηγίες είναι από το περιοδικό"Έτσι απλά".

Χρειαζόμαστε τετράγωνα 20Χ20 από λινάτσα,δεν είχα και χρησιμοποίησα το πανί,που φτιάχνουν τυρί,πάντα έχω,γιατί μερικές φορές κάνω ξινομυζήθρα.

Διπλώνουμε το κάθε τετράγωνο στα δυο και μετά στα τέσσερα,σχεδιάζουμε όπως βλέπουμε στην εικόνα και κόβουμε στην άκρη μια μικρή τρύπα για το κέντρο.
Για τα πέταλα κρατάμε καλά τις άκρες και κόβουμε σύμφωνα με το σχέδιο.
Για στήμονες χρειαζόμαστε λεπτές λωρίδες υφάσματος,που περνάμε από το κεντρικό άνοιγμα.Αφήνουμε λίγα εκατοστά να εξέχουν και δένουμε κόμπο.

Τα δικά μου τετράγωνα και οι στήμονες από χοντρό σπάγγο.
Οι οδηγίες έλεγαν να βουτήξουμε σε γύψο καλλιτεχνίας,αλλά όπως πάντα,σιγά μην είχα.
Powertex χρησιμοποίησα,τα άφησα όλο το βράδυ και το πρωί,που είχαν μισοστεγνώσει διαμόρφωσα τα πέταλα και επέσπευσα τη σκλήρυνση με πιστολάκι.

Τα κρέμασα λίγο ακόμη και αφού ήταν έτοιμα τα έβαψα με άσπρο σπρέι.Δε χρειάζεται μεθοδικό βάψιμο,απλά λίγο ν΄ασπρίσουν.

Να έχουμε μια καλή εβδομάδα και όπως είδα στη Ρένα και συμφωνώ απόλυτα:
Φτάνουν τα χαράτσια,έλεος γιορτές έρχονται!

Δυο ξύλα που βρήκα στην παραλία ενώθηκαν με ξυλόκολλα,βάφτηκαν με μεταλλικά ακρυλικά και πάνω τους έφτιαξα αυτή την κοπελιά με τα λουλούδια.
Ο βασικός σκελετός έγινε με σύρμα,γύρω του τύλιξα αλουμινόχαρτο και στη συνέχεια πάλι τύλιγμα με γάζα εμποτισμένη σε powertex.Πριν στεγνώσει την έβαλα πάνω στο ξύλο να κολλήσει και την επόμενη συνέχισα με το ντύσιμο.
Το powertex σκληραίνει τα υφάσματα και λειτουργεί όπως η κόλλα,αλλά αν δεν έχετε μην στενοχωριέστε,την ίδια δουλειά κάνει και η αραιωμένη ξυλόκολλα-είναι και φτηνότερη.Θυμάστε την κουκλίτσα,που είχα φτιάξει;Ήταν αποκλειστικά με κόλλα,το αποτέλεσμα ίδιο.


Στο κεφάλι μετά απ΄ όλα τα παραπάνω, αφού στέγνωσε,πέρασα gesso-το ίδιο μπορεί να γίνει και με στόκο.Για μαλλιά χρησιμοποίησα κίτρινο σπάγγο σκληραίνοντάς τον με το powertex.Όπου υπάρχει ύφασμα πάντα αυτό το υλικό.
Τα λουλούδια τα έφτιαξα κόβοντας λωρίδες από μια παλιά μαξιλαροθήκη και διαμορφώνοντάς τα τά έβαλα στο ξύλο.
Το φόρεμα είναι από τούλι μπομπονιέρας.
Τα έβαψα όλα με μεταλλικά ακρυλικά για περισσότερη λάμψη.

Την επόμενη φορά θα φωτογραφήσω τη διαδικασία,πάλι ξέχασα.

Αλλάζουμε εποχή,το καλοκαιράκι δίνει τη θέση του στο φθινόπωρο.Κάποια πρώτα σημάδια της νέας εποχής άρχισαν ήδη να φαίνονται.
Κιτρινοκόκκινα φύλλα,ψυχρούλα και υγρασία πρωί και βράδυ,μερικές ψιχάλες βροχής,που μπορεί να εξελιχθούν σε βροχή,ακόμη και η μυρωδιά της νοτισμένης γης είναι αλλιώτικη.Όλα προμηνύουν το πέρασμα στην καινούρια εποχή.
Ένα μόνο στοιχείο στη φύση παραμένει ακόμη ελκυστικό:η θάλασσα!
Πιο ήρεμη μετά τα μελτέμια,αλλάζει κι αυτή.Πιο βαθύ μπλε το χρώμα της,πιο ήρεμα,ολοκάθαρα και διαυγή τα νερά,μπορείς να δεις μέχρι το βυθό της.
Συνεχίζω το κολύμπι στην έρημη πια παραλία.Σήμερα μόνο εγώ κι ένα ζευγάρι πιο πέρα τη χαιρόμασταν.Ζεστό το νερό ακόμη,δε θέλεις να ξεφύγεις από το αγκάλιασμά του.Τα ψαράκια ξεθαρεύουν από την ησυχία,περνούν πλάι σου.
Να, μερικά....

Πέρα από τη ζωγραφική-τελειώνω αυτή την εβδομάδα τα μαθήματα σχεδίου-ασχολήθηκα και με κάτι νέο για μένα.
Είχα αγοράσει προ καιρού ένα σκληρυντικό υφασμάτων DECO festiger και είπα να πειραματιστώ.Έβλεπα δημιουργίες με powertex,αλλά επειδή δεν είχα,χρησιμοποίησα αυτό το υλικό.Το powertex έρχεται ,ήδη το έχω παραγγείλει.
Είχα αυτό το παλιό τζιν του άντρα μου,που έλειπε η ζώνη,την έχω κόψει και την παίρνω μαζί μου για μέτρο,όταν του αγοράζω ρούχα.Ναιιιι,βαριέται φοβερά τις αγορές και τις έχω αναλάβει προσωπικά.
Οι οδηγίες έλεγαν ότι περνάμε το ύφασμα με πινέλο και στη συνέχεια δίνουμε το σχήμα,που θέλουμε.Σε 2-3 μέρες σκληραίνει και μπορούμε να το βάψουμε.Πρόσθεσα και μια παλιά ζώνη,αφού έλειπε η δική του.
Αυτό το πάνω μέρος του τζιν έγινε μια θήκη για περιοδικά,αλλά σκέφτομαι να βάλω τα βαζάκια με χρώματα.Πουθενά δε χωράνε πια.

Μετά από αυτό προχώρησα και έφτιαξα μια κουκλίτσα.Έκανα το σκελετό από χάλκινο σύρμα-δεν τον έφτιαξα μόνη,ο άντρας μου είναι πιο ειδικός και βοήθησε.Έντυσα το συρμάτινο σκελετό με αλουμινόχαρτο και στη συνέχεια πέρασα στο ντύσιμο.Έβαλα ένα ύφασμα στο πάνω μέρος,συγκεκριμένα είναι ειδικό για να φτιάχνεις τυράκι-δεν είχα κάτι άλλο.Τη φούστα και το φουλάρι τα έφτιαξα από ύφασμα μπομπονιέρας.
Τα έβαψα με μεταλλικά ακρυλικά και έδωσα στην κούκλα καθιστή θέση.Στα χέρια κρατά μια ανθοδέσμη φτιαγμένη από χαρτί γκοφρέ,που σκλήρυνα με ατλακόλ.Την ίδια κόλλα χρησιμοποίησα και για μέρος του υφάσματος,αφού το σκληρυντικό ήταν ένα μικρό βαζάκι 150 γρ. και δεν έφτανε.Για μαλλιά έβαλα μαλλί felt,πέρασα με κόλλα και τα έβαψα.Τέλος ζωγράφισα το πρόσωπο.
Δυστυχώς ξέχασα να φωτογραφήσω τα στάδια,γιατί παράλληλα είχα πολλές δουλειές στο σπίτι.Δύσκολη εποχή με τα ρούχα και τα χαλιά.

Μέσα σ΄όλα έφτιαξα και μια κρεμαστρούλα για τον εγγονό,καιρό είχα να του κάνω κάτι.Είχα το ξύλο,σχεδίασα το θέμα,το πέρασα με πάστα διαμόρφωσης και το ζωγράφισα με έντονα χρώματα,για να του τραβούν την προσοχή.

Όπου κι αν κοιτάξω στη μπλογκογειτονιά,οι χριστουγεννιάτικες προετοιμασίες με εξαιρετικές κατασκευές δεσπόζουν.Παρακινήθηκα,για να ακριβολογώ,με σήκωσαν από τον καναπέ ,και άρχισα να φτιάχνω γιορτινά στολίδια.

Τη φάτνη και τα στολίδια από γύψο μου τα έστειλε η αγαπημένη μου Deli πέρυσι,αφού με άκουγε να γκρινιάζω για τις ελλείψεις υλικών.Συγνώμη,δεν τα έφτιαξα,αλλά φέτος πρώτα τα ξεκίνησα.

Το Αιγαίο είναι η θάλασσα,που βρέχει την παραλία μας,η "δική μας θάλασσα".
Όπου κι αν στρέψουμε το βλέμμα,η αγαπημένη"μεγάλη πράσινη" μάς περιβάλλει,δίνει ρυθμό στη ζωή μας,πνοή στα όνειρά μας.
Γεμάτο μνήμες το πέλαγος,λίκνο πολιτισμών,πλημμυρισμένο από ήλιο και φως ,αρμύρα,βρεγμένα βότσαλα,γαλήνη,παφλασμό και θαλασσοταραχή.Η αγκαλιά και δροσιά του αλησμόνητη,ο κυματισμός του θωπευτικός,η αντάρα του μεγαλειώδης,τρομαχτική.

Έφερα τη ζωή μου ως εδώ
Στο σημάδι ετούτο που παλεύει
πάντα κοντά στη θάλασσα
...................................................

Πάντα κοντά στη θάλασσα όταν ο ήλιος
Τον μαθαίνει ν΄ανασαίνει κατά κει που σβήνεται
Η σκιά ενός γλάρου.
Ελύτης

Στις αρχές Ιουνίου στην ακρογιαλιά μπορείς να βρεις τ΄απομεινάρια του χειμώνα σκορπισμένα στην άμμο και τα βότσαλα.Δε λέω για τους μεγάλους κορμούς,αν και πολύ θα ήθελα να έχω έναν στην αυλή μου,παρά για μικρά ξύλα,πέτρες ,ίσως που και που κανένα κοχύλι.
Έχω μαζέψει αρκετά ξύλα ,τα παράτησα σε μια γωνιά,κάθε χρόνο τα κοιτούσα μόνο ,αλλά φέτος -τέλος καλοκαιριού - χωρίς υποχρεώσεις και ορεξάτη ξεκίνησα να φτιάξω μερικά καραβάκια,έστω κι αν οι κατασκευές δεν είναι το φόρτε μου.
Παιδεύτηκα στο κόλλημα,τα ξυλάκια που χρησιμοποίησα για κατάρτι ξεκολλούσαν,στο τέλος κατάφερα να τα σταθεροποιήσω-ελπίζω να μείνουν εκεί.
Τα έβαψα με ακρυλικά,έβαλα σπάγγο και σχοινί θάλασσας κι έτοιμα!
Το μικρούλι είναι για το μωρό μας,το ονόμασα angel.

Θα ήθελα τη γνώμη και γνώση σας:λέω να τα κρεμάσω στον τοίχο,αλλά πώς;Από το κατάρτι... φοβάμαι μη φύγει πάλι.Πολύ θα με βοηθήσετε με τις προτάσεις σας.