Pierwsze 50 g czesanki z lisa polarnego skręciłam faktycznie ciut mocno. Pisałam o tym poprzednio. Drugie 50 g 'lisa' starałam się już luźniej. Ale to luźniej dotyczy samego navajo. W dotyku minimalna różnica na korzyść. Na oko, jak dla mnie, niezauważalne.

Tu dla popatrzenia i poszukania różnić. Może jednak są ? ;-)

W dzianinie już niczego nie widać. I chyba też nie ma różnicy w dotyku.

Powstały dwie męskie skarpetki, na prezent. Nawet nie liczę, że obdarowany cokolwiek wyczuje nosząc. :))) Nie wiem, jak długo posłużą, zobaczymy. 

Samego 'lisa' (czesankę) obrabiało mi się miło. Singiel, jako pierwszy na nowej sonacie, popłynął wzorowo. Później przeszedł w navajo. Jak pisałam, pod pierwszym postem o tej czesance, trochę nieszczęśliwie, jak dla tej wełny. Jednak nie było sensu, myśląc o skarpetkach, uprząść te drugie 50 g w 2 ply tylko, by sprawdzić czesankę. Dzierganie samych skarpet już na drutach 2,25 klasycznie, od ściągacza. 

Dzianina lekko sprężysta, na stopie wyraźnie widać dwa cienkie warkocze. Czego nie można powiedzieć o zdjęciu (gdzieś chowają się oczka lewe). Ogólnie raczej zbita i taka jakaś... prosta. Zresztą, jak nitka... bez tej puszystości, która jest w czesance i 'och-ów', czy 'ach-ów'.

I tyle, przed świętami. 

Czas leci, jak oszalały. Chyba dlatego, że za oknem mało słońca (dziś malutki wyjątek), światło dzienne porcjowane, pojawia się po 8.00-8.30  i trwa dzielnie do 14.00-14.30, odnoszę wrażenie, że noc jest prawie nieprzerwanie. Do śniegu się nie rwę, ale mogłoby być biało i słonecznie, lekko mroźno, chociaż na święta. A później wiosna ! ;-)

Edytuję wpis w ramach wyjaśnienia terminy 'lis polarny' ;-) To czesanka nie z lisa, jak by mogła sugerować nazwa, co może wprowadzać z błąd, ale, jak podaje Karina na swym blogu, cyt. jest "melanżem runa owiec islandzkich w naturalnej ich barwie (jasny popiół), jest to włos puchowy z tego runa (dostawca podaje 25 mic)".