De dagen tussen kerst en oud en nieuw. Ik noem ze altijd de stilstaan dagen. Dagen waarin je nageniet van de gezellige kerstdagen, veel mensen genieten van hun vrije dagen en voor mij zijn het ook vaak dagen waarin ik weer even stilsta bij gewoon de herinneringen aan van alles en nog wat en de belevenissen van dit jaar. 

 

wat een grote impact had was onze verhuizing, van heel groot naar  kleiner, van een boerderij naar een grachtenhuis, van een buurt waarin wij ver van elkaar af woonden, naar naaste buren. Van een uitzicht op maisvelden (en dat zijn toch ook hele hoge schuttingen) naar uitzicht op een natuurgebied waar de koeien loslopen, van wonen aan het water met vele sluizen, naar een steiger in je eigen tuin en weg kunnen varen naar de vele meren hier in Friesland, en van een toilet zonder fonteintje naar een toilet met een fonteintje.

 

Tsja dat laatste punt was altijd wel een heikel punt in het vorige huis van huize Taselaar. Bij de gasten zat de toilet in de douche, dus geen punt. Aan onze zijde zat een toilet zonder fonteintje, en het was nog best een klusje om dat in orde te maken ivm. gebrek aan leidingen. Ik had al de meest fantastische fonteintjes opgekocht.

 

 

 

En met het wonen in dit eeuwenoude grachtenhuis (voormalige bakkerij) viel je met de deur in huis. dat went snel want de mensen voelen zich na een paar keer welkom genoeg om gewoon door de steeg achterom te komen. En dat heeft toch ook wel wat. De vorige eigenaar heeft het pand volledig gerestaureerd met een vakman met kennis, nl. de restaurateur van Friesland, Yde Schakel. Dat is overal aan te merken, prachtige vloeren, mooie historische kleuren, geweldige authentieke raam partijen, (wel geheel vernieuwd) en een geheel vernieuwde achtergevel. Zo hebben ze ook een nieuwe indeling gemaakt en ons halletje is in de open ruimte van de benedenverdieping geplaatst met o.a. een toilet met mooie Friese witjes en jawel een prachtig fonteintje, heel oud met een mooi kraantje. het haakje hing ergens in het huis en is nu mijn handdoekhaakje naast het fonteintje. En jawel heel chic, buiten de toilet geplaatst, in het prachtige kleine halletje, met de grijze oude estriken. Hij is gebleven zoals hij was, want daar was niets mis mee, alleen een likje verf en nog wat wensen. (maar goed die moeten er blijven) Zelfs de prachtige spiegel met bijbehorende lampen hangen er nog van de vorige eigenaar. wat zijn wij daar blij mee. De deur is opnieuw gemaakt, maar wel naar het voorbeeld van een oude deur die boven in de bedstee kamer zit.

 

 

 

Wat kan een mens gelukkig zijn met een simpel fonteintje. Alhoewel simpel.... nee fantastisch mooi.