Toen we afgelopen lente nog eens naar Nice vlogen, stond een nieuw bezoekje aan deze villa en vooral aan zijn prachtige tuinen evident op ons te-doen-lijstje.

Naar ondertussen jaarlijkse gewoonte reden mijn lief en ik op het einde van mijn zomervakantie in augustus nog 'ergens binnen redelijke afstand maar toch echt op reis' ergens naartoe. Dit keer kozen we Rheims uit. 

De aandachtige lezer zal zeker al gemerkt hebben dat ondergetekende graag mooie tuinen bezoekt. Dat is niet altijd zo geweest. Als jong meisje was ik een stadsmus, natuur vond ik saai en kon me gestolen worden. Ik hou ook nog altijd van steden, liefst van zeer grote. Maar ge moet gelukkig niet kiezen en ik kan dus ook met volle teugen genieten van mooi groen.

Als je een reiziger bent die het liefst naar Zuiderse landen trekt in het heetst van de zomer, ga je wellicht wat verbaasd zijn om foto's te zien van een park in Spanje vol groene natuur. Want dan ken je vooral de natuur die door de verzengende hoogzomerzon dor en geel is geworden. Maar op andere momenten in het jaar zijn zuiderse landen verrassend uitbundig groen. 

Het is nu net iets meer dan een jaar geleden dat ik met mijn lief naar Sevilla ging en toen ik dit blogartikel begon te schrijven merkte ik dat ik wat in de war begin te geraken. Ik dacht bij mezelf:  'maar ik héb toch al een artikel geschreven over Alcazar?'  Maar na wat zoekwerk in mijn notities besefte ik ineens weer dat we er 2 bezochten: eentje in Sevilla zelf en eentje in het nabij gelegen Cordoba. Een mens zou van minder in de war geraken met al die mooie gebouwen met bijbehorende prachtige tuinen die we er zagen denk ik dan maar.

Het vissersdorpje van vorige keer was niet de enige plek waar Maltezers (zwerf)katten in de watten leggen. In Sliema, een stadje vlakbij Valletta (en het stadje waar we logeerden), vond ik nog een plekje dat helemaal in het teken van katten staat.

Ik vond het erg opvallend hoe groen en fleurig de stad Metz was afgelopen zomer. Hartje zomer - we waren er in augustus - maar toch spatten de felgekleurde bloemkopjes en de groene bladeren van de bomen ons in het gezichtsveld.

De botanische tuin had op botanisch vlak veel te bieden met zijn bijzondere bomen (heb je die boom met zijn stekelwortels gezien? Ik zal hem hieronder nog eens zetten anders, voor de zekerheid) en zijn kas. Maar ook op vlak van dieren werd ik ruim getrakteerd op plezante ontmoetingen.

Wat een prachtige hertshoorn hé!

Tegenwoordig zoek ik altijd uit of er ook een botanische tuin is in de plek waar we naartoe reizen, want ik vind dat vaak erg mooie en boeiende plekken om te bezoeken. Als er ook een kas is, is dat een extra troef. 

Zoals elk goed kasteel betaamt, heeft ook het Pena Palace een indrukwekkende tuin. Maar we wandelden er iets minder uitgebreid in dan in de kasteeltuinen van de andere paleizen die we in Sintra bezochten.

Ik bracht mijn kinderjaren door in de Kempen, ergens tussen Lier en Herentals. Maar ik kom daar al jaren niet meer, uitgezonderd in Lier zelf waar ik een kluitje schoolvriendinnen heb wonen waar ik regelmatig mee afspreek (en dat is altijd héél plezant!).

Exact een jaar geleden was het zeer mooi in het arboretum van Kalmthout. We kwamen nog maar net uit de winter, maar de natuur trakteerde er ons al op een hoop fijne bloempjes. Ik weet dat nog zo goed omdat ik dit blogartikel toen al schreef. 

Om verse foto's te kunnen maken van kersenbloesem, is het nog een paar maanden wachten. We zitten op de moment van het verschijnen van dit blogartikel midden in de grijze winter en soms zoudt ge bijna niet meer geloven dat de wereld er ook roze en groen kan uitzien. 

Ik luister wel eens naar een podcast en als Parijsfan was ik natuurlijk ook uitgekomen op de reeks 'de ziel van Parijs' , gemaakt samen met de schrijver van het gelijknamige boek, Dirk Velghe.