Buiten is het afgezien van de onweersbuien die zo af en toe naar beneden komen al een poosje lekker weer. Mooi genoeg om al echt zomers te zijn en veel binnen te zitten. Ben namelijk niet zo van de hitte. Dat betekent wel dat ik al op aan het schieten ben met de Chapman Coverlet die ik in het vorige blogje liet zien. En nu ik ziek thuis zit met buikgriep, vond ik het ook tijd worden om wat blokjes in elkaar te zetten om te testen of het een mooi geheel zou worden. Lekker snel op de naaimachine. Zo gezegd, zo gedaan. En dus ziet mijn Chapman er op de designwall (lees fleece dekentje met knijpers vastgezet op een quilt) uit. Een veelbelovend begin. Al ben ik er nog lang niet.
Misschien weten jullie nog wel dat ik vorig jaar de Sweet Surrender ging maken bij Den Haan & Wagemakers in Amsterdam onder leiding van ' juf' Ineke en met de leukste meiden die je in een quiltgroep tegen kan komen. Afgelopen weekend hadden we terugkomdag. Gezellig bij Wilma thuis in Spakenburg. En daar lekker in de schaduw in de tuin hebben we zitten kletsen, quilten, quilts bewonderd, lekker geluncht en nog meer gekletst. Alsof we weer op het zoldertje in Amsterdam zaten.
De avond voordat we naar Spakenburg zouden gaan had ik nog de rand om mijn Sweet Surrender gezet. En daar was ik wel heel bij mee, want deze maakt hem helemaal af. Hier hangt hij lekker aan de schutting. Gewoon omdat het zo'n leuk uitzicht was.
Mieke had haar Sweet Sureender ook meegenomen. Deze mocht aan de waslijn hangen. En zo met het zonnetje erachter lijkt het bijna wel een glas-in-lood quilt. Maar zooooo mooi!
En hoewel Jeanette laat was door een stomme file, had ze wel haar geweldig mooie Sweet Surrender meegenomen. Met blauwe blokjes in plaats van gele. Een supergoede keuze, want deze maakt de quilt lekker fris en pittig.
Naast de Sweet Surrenders was er nog meer moois te zien. Ik had een paar tops die (bijna) af waren meegenomen. Je zal ze de komende weken wel tegen komen op dit blog. Mams nam haar Basket Medaillon van Kim McLean in zwart met Kaffe-kleuren mee. Helaas heb ik geen foto hiervan, maar neem maar van mij aan dat dit een beauty is.
De Potty McDotty van Wilma kwam tevoorschijn. Wat een leuke quilt is dit zeg.
Yvonnen nam de bankquilt in een Log Cabin patroon mee. Supermooie kleuren!
En Ineke nam haar Mrs. Billings mee om te tonen. Het begint bij mij toch wel heel erg te kriebelen om eraan tre beginnen. Zullen we gewoon, Mieke?!? Kortom we hadden een fantastische dag daar in Spakenburg op onze reizende Sweet Surrender bee. Lieve Wilma, superbedankt dat we bij je langs mochten komen en bedankt voor alle geode zorgen. Lieve Ineke, Yvonne, Mieke, Jeanette, Judith (jammer dat je er niet kon zijn), Wilma en mams (een beetje) bedankt voor een supergezellig jaar met supermooie resultaten! En hopelijk zien we elkaar nog vaak.
Een van de quilttops die ik meenam is die van de Stonefields. Een quilttop waar ik heel lang alleen maar proefblokjes voor maakte. Tot ik er zo ongeveer 80 had en toen besloot hem maar gewoon af te maken. Het middenstuk lag al een poosje af in de kast, maar de randen eromheen lieten even op zich wachten. Ik had de Flying Geese gemaakt, maar toen ik ze klaar had waren ze veel te licht & dus heb ik ze gewoon weggelaten. In plaats daarvan kocht ik bij de Sampler een mooi roze stofje voor om de blokken heen & als buitenste rand had ik al een mooie stof liggen. En deze randen heb ik er zondag gelijk omheen gezet. Nog een top af. Binnenkort ga ik maar een van de twee dubbelen. Dan kan deze mee naar Noorwegen om te quilten.
Hier zie je de randen iets beter. Ik vind ze heel mooi, want alle aandacht gaat nu naar de superschattige blokken en de randen vullen ze heel mooi aan. Ik zal binnenkort nog wat meer foto's van deze quilt maken. Want dit is weer een echte plaatjesquilt geworden. Vol met dingetjes om te bekijken. Lekker op z'n Mariekes (ik <3 plaatjes) Voor nu moeten jullie het even doen met deze twee foto's die ik in de tuin van mams maakte. Zo, dat was het weer voor vandaag. Ik ga verder kijken naar mijn Netflix-serie en Chapman-blokjes maken.
