MIEKEQUILT

In de tussentijd ben ik terug geweest bij de cardioloog , heb ik weer een holterkastje gedragen, is er een hartfilmpje gemaakt en kreeg ik nieuwe medicijnen. 

De vorige hebben niets gedaan, die heb ik dus drie maanden voor niks geslikt. Tenminste, zo voel ik het. Nu heb ik andere die ik twee keer per dag moet slikken. Als het goed is, wordt mijn hartslag daar beter van want die is te hoog/ onregelmatig. 

Ik merk er niks van, maar ja, ik merkte ook niet dat er een probleem met mijn hart was. 

De cardioloog zei: u heeft een afwijkende afwijking. 

Gelukkig blijf ik bij haar onder controle en heeft ze me doorverwezen naar het A.M.C waar ik maandag een MRI krijg. 

Daarna weer een holterkastje en dan over twee weken weer een afspraak. 

Ik hoop echt dat duidelijk wordt wat ik heb. 

Want al merk ik niks, er is iets niet goed met mijn hart. 

Ik moest meteen denken aan een foto van lang geleden. Ik had daar een prachtige blauwe jurk gekocht en was er superblij mee. Er zaten, denk ik, zeker 24 knopen op. Omdat ik bang was dat er een knoop af zou vallen, heb ik ze allemaal losgemaakt en er opnieuw opgenaaid. Wat een  werk zeg. 

Ik heb twee keer al mijn fotoboeken doorgespit voor ik de foto vond, het is een herinnering aan zo'n 55 jaar geleden. 

Ik droomde soms over kabouters die rollen gras uitrolden. Als ik dat gedroomd had, werd ik ziek. 

Mijn moeder wist dat ze na zo'n nacht een ziek kind had. Het was iets heel normaal voor ons.

Ik weet nog goed dat ik bij mijn opa en oma logeerde en deze droom had. Ik was verbaasd dat ik dat ook ergens anders kon dromen.

Dit bleef tot ik een jaar of zes, zeven was. 

Nog altijd als ik die rollen zie, denk ik hieraan.

Onze zoon had dit ook. Hij droomde over iets anders, maar na zo'n droom werd hij ook ziek. Bij hem duurde het tot hij een jaar of negen was.

Na een kort onderzoek werd mijn bloeddruk gemeten en voelde ze mijn pols.

Daar bleek iets niet goed te zijn, het leek of mijn hart na twee slagen een slag oversloeg. 

Dat moest onderzocht worden en daarom werd ik door verwezen naar Cardiologie Centra Nederland en moest mijn bloed onderzocht worden. Bloed bleek in orde en gelukkig kon ik snel terecht bij CCN.  Ik kreeg voor 24 uur een holterkastje om. Dat meet de hartslag en meteen bij plaatsing was de afwijking zichtbaar. 

Een paar dagen later werden er nog allerlei andere testen gedaan en toen had ik een gesprek met de cardioloog.

Het hart slaat echt veel te snel en dat is niet goed.

Zij schreef medicijnen voor: bètablokkers. 

Voor mij best ingrijpend, ik heb nog nooit medicijnen geslikt en nog nooit iets bijzonders gemankeerd. 

Maar na de eerste pil voelde ik verschil in mijn lichaam, alsof er veel druk wegviel. Wat een verschil zeg. 

Voor mezelf schrijf ik alles op in een schriftje, want ik wil alles goed bijhouden.

Het heeft even geduurd voor alles een plekje kreeg, het voelt toch vreemd, van niks naar hartfalen.

Ik heb nog wel veel vragen, en die schrijf ik allemaal op. Ga ik binnenkort met de cardioloog over praten.

Zondag gaan we nog even met de caravan op pad. Twee weken naar Groede in Zeeland. Dus moet er nog een en ander opgezocht worden.

Hopelijk wordt het nog een beetje lekker weer , kunnen we naar het strand. En anders gaan we lekker uit, Brugge, Gent, Damme, Middelburg. Er is genoeg te doen. 

Niet de achternaam van Jeroen, hij heet Linders, en ik vind mijn eigen naam leuker en mooier.

Nu ben ik heel benieuwd wat jullie hierboven lazen: Schabbing of Sjabbing.

Ze kreeg wat spullen mee naar huis: handschoenen, een mondkapje en nog wat leuke dingen.

Pop moest er aan geloven toen ze weer thuis waren.

Ze is een stuk dapperder dan ik, want ik moest een kroon en zag er vreselijk tegen op. Gelukkig viel het mee. 

Zeventig jaar. Ik zag er een beetje tegenop, want wat een leeftijd is dat, zeg. Maar gisteren werd ik het toch gewoon en het viel mee.

We hadden het feest al ( groots) gevierd, maar gisteren kreeg ik nog mijn cadeaus van Jeroen.

Een hele grote snijmat, een mooi quiltboek en een rolmes, nou, dat waren nog eens cadeaus die ik goed kan gebruiken.

Heel veel leuke, lieve en mooie post. Een hele mooie envelop van Nieuw-Zeeland van Irene. O, we denken maar steeds, zullen we nog een keer? Of toch niet?

En zelfs vandaag nog een mooie kaart!

En natuurlijk allerlei goede wensen via mijn blog.

Ik kan er weer een jaar tegenaan. Dank jullie wel.

Bij de acupuncturist, waar ik een paar keer ben geweest, is het toilet leuk betegeld.

Rode en witte hexjes, ik denk uit de jaren zeventig toen dit pand gebouwd werd.

Zal ik weer een ATC ruil doen dit jaar?

Al jaren gaan vriendin Ineke en ik naar Tante Truus. Dit is een restaurant waar mensen werken die een beperking hebben.

We geven elkaar altijd een lunch voor onze verjaardag kado en gaan dan het liefst hierheen.

Omdat er verbouwd is, konden we nu pas mijn verjaardag vieren.

We namen een heerlijk Bammetje met geroosterde groente, humus en pinda’s.

Het was verrukkelijk.

Ik laat even de kast zien die er staat:

Is het niet prachtig, een blauwe kast met blauw-wit servies erin?

En deze muur hing vol blauwe borden.

Gisteren kreeg ik de uitslag van het bloedonderzoek naar aanleiding van de allergische reactie, een paar weken geleden. Nou ja, weken, het was twee maanden geleden en daarna heb ik geen last meer gehad. Geen noten gegeten, want dat durfde ik niet.

Maar goed, het onderzoek was niet zo lang geleden en de uitslag was dat er niets gevonden is.

Dus geen enkele zekerheid waar die reactie vandaan kwam. 

Uiteindelijk blijft de conclusie dat het een ( toevallige) eenmalige reactie is geweest van deze heerlijke reep.

In overleg met de arts ga ik thuis nog één test doen. Dit is eigenlijk een test voor kinderen, maar we willen gewoon zeker weten of de hazelnoten de boosdoener zijn geweest.

In twee dagen eet je ieder uur iets meer hazelnoot. Als hier ook niets gebeurt probeer ik een stukje chocola.

Lauw water bij de hand, dat helpt het best bij zo’n reactie en allergietabletten. Maar als ik erg twijfel, doe ik het niet, dat is ook een keuze.

Bijna waren we niet naar Frankrijk gegaan een paar weken geleden. 

De ( zaterdag)middag  voor vertrek nam ik wat nootjes. Binnen een uur zat ik onder de rode vlekken en blaren. 

Het was vreselijk en jeukte ook vreselijk. Ik belde de huisartsenpost en kon meteen naar het ziekenhuis voor allergiepillen en koelzalf.

Gelukkig hielp dat goed en konden we zondag gewoon weg.

In Luxemburg nam ik een stukje chocola met hazelnoten. Nou , dat heb ik geweten.’s Nachts weer jeuk en rode plekken.

Toen ik een paar dagen later weer een stukje chocola met hazelnoot nam, en weer rood werd , viel het kwartje.

Ik ben ineens allergisch voor noten.

Waardeloos, maar er valt gelukkig mee te leven. Ik durf even geen enkele noot te eten.

En geen chocola met noten.

Eerst maar even overleggen met de huisarts.

Hebben jullie hier ervaring mee?

Inmiddels ben ik bij een allergoloog geweest.

Er is van alles onderzocht, maar daar kwam niets uit.