Zo noem ik het zelf maar. En als het dan december is, en de Kerst nadert, wordt dat alleen maar erger.
Gelukkig heeft Jeroen er ook last van en gaan hier de gordijnen vroeg dicht en de kaarsen en lampen gaan aan. We gaan naar buiten voor frisse lucht en vermaken ons verder lekker in huis.
43 jaar geleden organiseerde ik, samen met mijn nicht, een familiefeest. Als bedankje kreeg ik een mooie blauwe ster, en die moet wel hangen. Een mooie herinnering aan een mooie tijd.
Verder weinig kerstversiering. Gisteren maakte ik een krans van lampjes en een grote borduurring.
Er staan wat houten boompjes en een kerstengel, want kleindochter Jackie wilde wat kerstsfeer in huis.
En dat is precies genoeg.
Nog even en dan is het Kerst. We houden het rustig, maar hebben wel een gezellige dag met het gezin in het vooruitzicht.
Het is hier even stil, ik ga mijn kerstkaarten afmaken. Dat vind ik trouwens wel leuk, lekker fröbelen.
En ik lees ook met plezier alle kerstblogs hoor.
Ik wens jullie de Kerst zoals je hem graag hebt.
