Kulinarna pasja Hani-Kasi

Przepis, który dziś prezentuję, pochodzi z książki "Słodkie życie w Paryżu" autorstwa Davida Lebovitza. Można go też znaleźć na blogu autora.

Na zrobienie tapenady z fig i oliwek miałam chęć od dłuższego czasu - odkąd w moje rece wpadła wspomniana książka. Przepis na nią od razu zwrócił moją uwagę, gdy przeglądałam książkę po raz pierwszy i był dodatkową zachętą do zakupienia jej. Wcześniej zachęciły mnie do tego pozytywne recenzje książki, a także fakt, że lubię blog Davida Lebovitza i dość często na niego zaglądam. W międzyczasie zdążyłam sobie zresztą kupić jego kolejną książkę, która niedawno ukazała się w polskim wydaniu ("Moja kuchnia w Paryżu").

Proporcje składników podaję według przepisu źródłowego, natomiast u mnie było mniej więcej pół na pół fig i oliwek, bo tych ostatnich miałam akurat w domu nieco mniej, niż przewidywał przepis. Z tego powodu prezentowana na zdjęciach tapenada ma nieco jaśniejszy kolor niż na blogu Davida i odbrobinę za bardzo był wyczuwalny słodki smak fig. Następnym razem będę trzymała się podanych poniżej proporcji, aby tapenada miała bardziej wytrawny smak.

Bardzo dobrze smakowała z krakersami. Myślę, że z tym dodatkiem dobrze sprawdziłaby się jako przekąska imprezowa. Można ją także podać z chipsami z chlebków pita albo grzankami z bagietki. Autor proponuje również posmarować pastą pierś z kurczaka lub stek z tuńczyka i podawać jako danie główne.

Dziś przedstawiam przepis na bardzo prostą w wykonaniu a zarazem smaczną potrawę kuchni tureckiej - dip z ziemniaków i pasty sezamowej tahini. Kilka składników, z których się ją przyrządza, daje zaskakująco dobry efekt smakowy. Przepis pochodzi z książki "Eat Istanbul" autorstwa Andy'ego Harrisa, opatrzonej zdjęciami Davida Loftusa.

Dip przypomina w smaku hummus, jednak jest od niego nieco bardziej zwarty i suchy, dlatego dobrym dodatkiem do niego są pokrojone w kostkę pomidory. Całość dobrze smakuje z podpieczonymi chlebkami pita.

Spodobały mi się eksperymenty z zielonym groszkiem i dlatego dziś znów występuje on w przepisie w roli głównej. Tym razem postanowiłam zrobić coś nieco lżejszego niż niedawno zaprezentowana pasta, a mianowicie pozbawiłam ugotowany groszek skórek, przecierając go przez sito i wymieszałam z naturalnym jogurtem typu greckiego. Dodałam też koperek, bo dobrze komponuje się z jogurtem. Okazało się, że groszek nadał dipowi tak wyrazisty smak, że spokojnie obroniłby się bez koperku. W każdym razie ten dodatek nie przeszkadzał, ale można go pominąć, bo groszek sam w sobie ma wystarczająco wyrazisty smak. Można ewentualnie poeksperymentować z innymi ziołami - myślę, że swieża mięta albo natka pietruszki mogłyby dobrze pasować.

Zajadałam ten dip w pracy z pieczywem chrupkim. Gdy mój szef zobaczył, że jem coś zielonego, powiedział: "Nie życzę Pani smacznego"i zrobił zdegustowaną minę, ale nie zbiło mnie to z tropu. Bardzo mi smakowało takie lekkie śniadanie w wiosennym kolorze. Nie każdy musi zabierać do pracy standardową kanapkę z wędliną.

Jeśli ktoś lubi warzywne eksperymenty, polecam ten dip. Jedyny minus, że przecieranie ugotowanego groszku przez sito jest czaso- i pracochłonne.