KONWALIE W KUCHNI

Zupełnie nie przeszkadza mi nagość drzew,
gdy listopadowe słońce buszuje w trawach.
Podziwiam wszystkie odcienie słonecznego świata.
Nasycam oczy bladym błękitem jesiennego nieba.
Obserwuję sikorki, które skaczą żwawo 
po gałązkach zbyt mocno przyciętego tamaryszka.
W powietrzu wyczuwam nadchodzącą zimę
i zaczynam marzyć o skrzypiącym pod butami śniegu.
Zanim jednak jesień na dobre ustąpi miejsca zimie,
wspólnie z Marzeną, Małgosią, Alutką i Kamilą,
zapraszam Was na jarskie dania w jesiennej odsłonie.

Tu, na północy, lato powoli przygasa.
Tli się jeszcze gdzieniegdzie nieśmiało.
Po południu zagląda przez upstrzone deszczem szyby,
albo siedzi w ogrodzie, zaplątane w pajęcze sieci.
Na krzakach i w skrzynkach dojrzewają pomidory.
W spiżarni pojawiły się pierwsze przetwory i bukiety czosnku.
Na łąkach króluje nawłoć, a w powietrzu coraz częściej czuć jesień.
Nakładam na siebie kolejną warstwę i wyruszam rowerem w poranek.
Mijam przydomowe ogródki pełne aksamitek, słoneczników i rudbekii.
Ogrodnicze stragany, na których kwitną wrzosy i złocienie.
Opustoszałe miejskie trawniki lśniące kroplami rosy.
Starsze panie, które sprzedają dalie z plastikowych wiaderek na rogach ulic
A kiedy wracam po pracy, zmagam się z zachodnim wiatrem,
który jak zwykle czeka na mnie na drodze ku słońcu.
Kolekcjonuję ciepłe, słoneczne promienie
i zastanawiam się, jakie letnie dania znajdę na talerzach
u Marzeny, Małgosi, Ali i Kamili.



Fasolka szparagowa z kurkami na ziemniaczanej skordalii

ziemniaczana skordalia
300 g ziemniaków
4-6 ząbków czosnku
100-125 ml oliwy z oliwek
sok z połowy małej cytryny
pieprz
sól

Ziemniaki ugotować w osolonej wodzie.
Zachować kilka łyżek wody, w której gotowały się ziemniaki.
Do ugotowanych ziemniaków dodać utarty czosnek,
ilość według upodobań, ale raczej więcej niż mniej. ;)
Przy pomocy miksera z końcówkami do ubijania białek
miksować ziemniaki dodając cienkim strumieniem oliwę.
Następnie doprawić pieprzem, solą i sokiem z cytryny.
Konsystencja powinna przypominać majonez,
jeżeli jest zbyt gęsta dodać kilka łyżek gorącej wody.
Trzymać w cieple.

sos
1 łyżeczka musztardy
1 łyżka soku z cytryny
2 łyżki oliwy z oliwek
pieprz
sól

Musztardę i sok z cytryny połączyć z oliwą, doprawić pieprzem i solą.

400 g zielonej fasolki szparagowej
200 g kurek
150 g małych cebul
świeży tymianek
pieprz
sól
masło klarowane do smażenia

Fasolkę szparagową ugotować al dente w osolonej wodzie.
Wymieszać z 1 łyżką sosu.

Cebulę pokroić w ósemki i wrzucić na patelnię z rozgrzanym masłem.
Dodać szczyptę pieprzu oraz soli i smażyć kilka minut, aż cebula się skarmelizuje.
Dorzucić oczyszczone kurki, 2-3 gałązki świeżego tymianku i smażyć około 10 minut.
Na koniec doprawić pieprzem i solą, jeżeli to konieczne.

Na ogrzanych talerzach ułożyć cienką warstwę skordalii, na niej fasolkę oraz kurki z cebulą.
Skropić sosem, posypać listkami tymianku i natychmiast podawać.

Lubię dojrzałą wiosnę
za to, że rozrzuca na łąkach błękity i czerwienie,
maluje skrzydła motylom i dogląda bocianich dzieci.
Za to, że pachnie słodyczą truskawek w śmietanie i ciepłym deszczem.
Za jej taniec z wiatrem wśród skoszonych traw.
Za coraz więcej smaków, zieleni i rozkwitów.
Za kosze pełne sałaty i buraczanych liści.
Za młode kalarepki, czosnek i dymkę.
Za owcze sery.
I za spotkanie przy stole
z Marzeną, Małgosią, Alą i Kamilą.







Kasza gryczana z botwinką i bryndzą

2,5 szklanki ugotowanej na sypko palonej kaszy gryczanej
1 pęczek botwinki
1 mała główka młodego czosnku
5 młodych cebulek dymek, bez szczypioru
2 łyżki oliwy
około 5 łyżek wody lub bulionu warzywnego
1/2 łyżeczki miodu
sok z połowy dużej cytryny
1 łyżka masła
pieprz
sól
około 2/3 szklanki pokruszonej bryndzy

Botwinkę umyć, kilka najmniejszych listków odłożyć do dekoracji,
resztę liści pokroić w paski, łodyżki posiekać, a buraczki pokroić w plasterki.
Cebulę i czosnek pokroić w cienkie plasterki.
Na głębokiej patelni rozgrzać oliwę, dodać cebulę oraz czosnek.
Smażyć na małym ogniu, aż warzywa się zeszklą.
Dodać buraczki i łodyżki, zamieszać, dolać wodę lub bulion, zagotować,
zmniejszyć gaz, przykryć i dusić kilka minut na małym ogniu, aż buraczki zmiękną.
Jeżeli lubicie bardziej mokrą kaszę, możecie dolać więcej płynu.
Następnie dodać miód, sok z cytryny i doprawić pieprzem oraz solą.
Wsypać kaszę, wymieszać z botwinką, dodać masło i ponownie wymieszać.
Zdjąć patelnię z ognia, dodać pokruszoną bryndzę, delikatnie wymieszać
i doprawić pieprzem oraz solą, jeżeli to konieczne.
Podawać natychmiast po przygotowaniu.
Przed podaniem udekorować okruchami bryndzy i listkami botwinki.

Kasza bulgur z boczniakami i kaparami

1,5 szklanki ugotowanej, pełnoziarnistej kaszy bulgur
200 g boczniaków
1 łyżka masła
1 mały ząbek czosnku
gałązka tymianku
1 łyżeczka małych kaparów
2-3 łyżki słodkiej śmietanki
świeże chili, ilość według uznania
pieprz
sól

Boczniaki pokroić w paski. Czosnek i chili drobno posiekać.
Na patelni rozgrzać masło, dodać gałązkę tymianku, grzyby i szczyptę soli.
Smażyć, aż boczniaki lekko się zrumienią.
Dodać śmietankę, czosnek, chili oraz kapary i dusić minutę.
Wymieszać z ugotowaną kaszą, doprawić pieprzem i solą.
Podawać na gorąco.

Aksamitne Gazpacho
Inspiracją do tego przepisu było gazpacho przygotowane przez Martę i Davida
na podstawie przepisu z książki The Family Meal: Home Cooking with Ferran Adrià.

500 g bardzo dojrzałych, słodkich pomidorów
1 mała cebula ok 25 g
1 ogórek około 100 g
pół małej czerwonej papryki ok 40 g
1 kromka jasnego chleba na zakwasie
1/4 szklanki wody
2-3 łyżki oliwy z oliwek
2 łyżeczki aioli 
1/2-1 łyżeczka octu sherry
pieprz
sól

do podania
oliwa z oliwek
grzanki z chleba na zakwasie smażone na oliwie

Wszystkie warzywa pokroić na mniejsze kawałki i wrzucić do blendera.
Odciąć skórkę z chleba i dodać miąższ do warzyw.
Wlać wodę i dokładnie zmiksować.
Następnie przetrzeć przez sito.
Dodać oliwę i aioli, doprawić pieprzem, solą i octem.
Chłodzić przez co najmniej 2 godziny w lodówce.
Przed podaniem polać oliwą i posypać grzankami.

Kolejny bukiet konwalii więdnie w wazonie.
Maj odchodzi i nie liczy się z tym,
że tak wiele mam jeszcze planów wobec niego.
Nie nasyciłam jeszcze wzroku jego widokiem.
Nie nakarmiłam do syta wszystkich zmysłów.
Bezpowrotnie przemijają chwile, aromaty i smaki.
Zatrzymuję je w kadrach, zapisuję we wspomnieniach,
wrzucam do garnka i gotuję zieloną, wiosenna zupę.
Gotuję ją wspólnie z Marzeną, Małgosią, Alą i Kamilą.


Zupa szczawiowa z pokrzywą

1-2 łyżki klarowanego masła
1 duża cebula
1 marchew
3 duże ziemniaki
6 szklanek bulionu warzywnego lub drobiowego
200 g szczawiu
35 g pokrzywy
pieprz w ziarnach
sól
kilka listków czosnku niedźwiedziego, opcjonalnie

do podania
kwaśna, tłusta śmietana
jaja ugotowane na twardo


Cebulę pokroić w drobną kostkę, marchew zetrzeć na tarce o grubych oczkach.
W garnku rozgrzać masło, dodać cebulę i marchew, smażyć przez minutę.
Dodać pokrojone w kostkę ziemniaki i zalać bulionem.
Dodać kilka ziarenek pieprzu i sporą szczyptę soli.
Zagotować, zmniejszyć ogień i gotować 10-15 minut, aż warzywa zmiękną.
W tym czasie posiekać listki pokrzywy i szczawiu
oraz czosnku niedźwiedziego, jeżeli używamy.
Kiedy warzywa są miękkie, dodać liście i gotować jeszcze przez 1-2 minuty.
Doprawić pieprzem i solą.
Przed podaniem wymieszać ze śmietaną i pokrojonymi w kostkę jajkami.

- Czy jest rzepa? - zapytałam.
- Nie - odpowiedziała krótko.
- A czy dostanę jarmuż?- zapytałam znów z nadzieją w głosie.
Popatrzyła na mnie ze zdziwieniem i pokiwała przecząco głową.
- Ale truskawki są - dodałam z przekąsem.
- Truskawki, maliny, borówki… - zaczęła wymieniać rozpromieniona.
Dopiero po chwili dotarło do niej, że powiedziałam to z ironią.
Sklepowe półki uginają się od warzyw i owoców.
Wszystkie jednakowe, równiutkie, kuszą kolorami.
Dla mnie zima to czas strączkowych i korzeni.
Czas wyjadania ze słoików wszystkiego, co w nich zamknęłam latem i jesienią.
To czas tęsknoty za tym, co będzie tak bardzo cieszyć za kilka miesięcy.
Marząc o gruntowych ogórkach i czereśniach zrywanych prosto z drzewa,
gotuję zupę z naszej poczciwej i niedocenianej rzepy.
Gotuję ją wspólnie z MałGohą, Marzeną, Alutką i Kamilą.



Zupa z czarnej rzepy

2 rzepy, ok. 300 g
1 cebula, ok. 90 g
1 marchewka, ok. 60 g
kawałek pora, ok. 60 g
kawałek selera, ok. 50 g
4 ziemniaki, ok. 500 g
2 łyżki masła
450 - 500 ml gorącego bulionu warzywnego lub drobiowego
4-5 łyżek tłustej śmietany
pieprz
sól

do podania

Orecchiette z dynią i masłem szałwiowo-gorczycowym

orecchiette
100 g maki pszennej typ 500
100 g semoliny
100 g wody
szczypta soli

nóż z małymi ząbkami

Wymieszać mąkę, semolinę i sól.
Stopniowo dodawać wodę i wyrabiać do uzyskania elastycznego ciasta.
Z ciasta uformować kulę, szczelnie przykryć i odstawić na pół godziny.
Po tym czasie ciasto podzielić na 3 części i z każdej uformować wałek o grubości około 1 cm.
Z wałka odcinać kawałki ciasta o długości około 1 cm, tak jak podczas robienia kopytek.
Przyłożyć nóż do odciętego kawałka i przeciągnąć nim wzdłuż ciasta.
Na palcu wskazującym lub kciuku drugiej ręki uformować charakterystyczny kształt orecchiette.
Część po której przeciąga się nożem powinna znaleźć się na wierzchu.

Jak formować orechiette można zobaczyć na przykład na tym filmie lub na tym.

Gotować w osolonej wodzie 2-3 minuty. Osączyć na sicie zachowując część wody.

dodatki
1 łyżka klarowanego masła
1 cebula
2 ząbki czosnku
500 g upieczonej dyni
1 łyżka tartej pigwy lub skórka otarta z 1 cytryny
gałka muszkatołowa
świeże chili, ilość według uznania
pieprz
sól
parmezan

Cebulę posiekać w kostkę lub pokroić w piórka.
Czosnek pokroić w cienkie plasterki.
Chili bardzo drobno posiekać.
Pieczoną dynię pokroić w kostkę o grubości około 1 cm.
Na dużej patelni rozgrzać klarowane masło, dodać cebulę
i smażyć na średnim ogniu, aż cebula się zeszkli.
Dodać czosnek oraz chili, wrzucić dynię, wymieszać.
doprawić szczyptą gałki muszkatołowej, pieprzem i solą.
Dodać pigwę lub skórkę z cytryny
i kilka łyżek wody pozostałej po gotowaniu makaronu.
Wymieszać z ugotowanym makaronem.

masło szławiowo-gorczycowe
2 łyżki masła
15 listków szałwii
1 łyżeczka nasion czarnej gorczycy

W garnku rozgrzać masło, wrzucić listki szałwii i gorczycę.
Podgrzewać chwilę na średnim ogniu, aż masło nabierze orzechowego aromatu,
listki szałwii staną się chrupiące, a gorczyca zacznie strzelać.
Makaron wyłożyć na talerze, polać masłem szłwiowo-gorczycowym
i posypać dużą ilością parmezanu.

130 g mąki pszennej typ 450
2 jajka
20 g świeżej bazylii
szczypta soli

Listki bazylii bardzo drobno posiekać.
Wszystkie składniki połączyć i wyrabiać do uzyskania gładkiej i elastycznej konsystencji.
Jeżeli ciasto jest zbyt suche, dodać odrobinę wody.
Ciasto przykryć i odstawić na 30 minut.
Następnie ciasto niezbyt cienko rozwałkować i pokroić na cienkie nitki.
Gotować w osolonym wrzątku 1-2 minuty.



Bazyliowe spaghetti z sosem z surowych pomidorów

porcja bazyliowego spaghetti z 200 g mąki
600 g bardzo dojrzałych pomidorów
2 ząbki czosnku
oliwa z oliwek
sól
świeża bazylia
mozzarella bawola

Pomidory sparzyć wrzątkiem, obrać ze skórki,
usunąć pestki, a miąższ pokroić w drobną kostkę.
Czosnek rozetrzeć ze szczyptą soli i wymieszać z pomidorami,
dodać kilka łyżek oliwy z oliwek i odstawić na 15-20 minut.

Makaron ugotować w osolonej wodzie.
Dodać wcześniej przygotowane pomidory.
Doprawić do smaku solą, jeżeli to konieczne.
Przed podaniem dodać mozzarellę, skropić dodatkową oliwą
i posypać małymi listkami bazylii.