Kulinarna pasja Hani-Kasi

O istnieniu tego wywodzącego się z Tunezji dania wiedziałam wcześniej - przepis na szakszukę widziałam w książkach i na blogach, jednak nie pokusiłam się o jej zrobienie aż do czasu, gdy obejrzałam wideo, w którym Yotam Ottolengi instruuje, jak przyrządzić tę potrawę. W jego wykonaniu danie prezentuje się tak apetycznie, że nie mogłam odmówić sobie wypróbowania tego pochodzącego z książki "Plenty" przepisu. Okazało się przepyszne - żałuję, że dopiero teraz bliżej się z nim zaznajomiłam.

Briam to jedno z moich ulubionych dań na lato. Najlepiej smakuje o tej porze roku, gdy mamy do dyspozycji bogactwo świeżych warzyw. Poznałam tę potrawę dość dawno temu podczas wakacji w Grecji. Pierwszy raz jadłam ją w tawernie na Rodos. Byłam nią wtedy zachwycona. Później starałam się ją odtworzyć w domu. Przyrządzałam ją w różnych wersjach - z ziemniakami i bez nich, zapiekaną z fetą i w wersji bez sera, pieczoną krótko w wysokiej temperaturze i długo w niższej.  Metodą prób i błędów wypracowałam mój ulubiony sposób przyrządzania tej potrawy. Istnieje wiele przepisów na briam, które nieco różnią się od siebie składnikami, czasem i sposobem przyrządzania. W książce z przepisami na tradycyjne dania kuchni greckiej, którą przywiozłam z Grecji, są dwa przepisy na briam. Jeden z nich jest prostszy - w skład potrawy wchodzą cukinia, ziemniaki, czosnek, oliwa, posiekana natka pietruszki, sól i pieprz. Drugi, bogatszy to briam po macedońsku przyrządzany z bakłażanów, cukinii, papryki, pomidorów, cebuli, czosnku i posiekanej natki pietruszki, oliwy, soli i pieprzu, ale bez dodatku ziemniaków - ta wersja jest moją ulubioną, przy czym moja wersja nieco różni się od tej z książki. Czasem, gdy chcę, aby danie było bardziej pożywne, robię je z ziemniakami. Fetę dodaję dopiero po upieczeniu - dobrze sprawdza się posypanie dania już na talerzu pokruszonym serem. Zrobiłam raz briam zapieczony razem z fetą, ale ta wersja mniej mi odpowiada.