Dzisiejszy poranek był dość pochmurny. Miałam nadzieję, że moje poranne powitania słońca pomogą się przedrzeć promieniom największej gwiazdy układu przez obecne na niebie, gęsto kłębiące się szaro-bure chmurzyska. Niestety. Nawet moje asany nie pomogły pogodzie w poprawie.
W takie dni zbawieniem okazuje się być gorzka czekolada.

Słońce świeci coraz jaśniej, słupek rtęci wskazuje coraz wyższe temperatury, przyroda budzi się do życia, a ja wraz z nią. Po zimowej stagnacji, wręcz hibernacji poczułam konieczność bycia, bycia wśród natury, w promieniach słońca, w powiewać wiosennego wiatru. Coraz częściej krążę po ryneczkach i warzywniakach poszukując produktów idealnych: pachnących, soczystych, intensywnych barwą. Staram się wspierać lokalną produkcję, kupować rozsądnie.