Uważam, że dzisiejsze danie jest idealnym przykładem zdrowego fast food'a, gdyż przy minimalnym nakładzie pracy i minimalnej stracie czasu zarówno na gotowanie jak i mycie naczyń po posiłku można stworzyć coś nieziemsko pysznego, sycącego a przede wszystkim bogatego w większość składników odżywczych. Poza tym po ostatnich dniach, w przeciągu których racjonalne żywienie przybrało smak czekolady (moja największa słabość) przyda się małe katharsis dla duszy, żołądka i ciała.
Wszystko tu do siebie pasuje. Ostre chili łagodzi ciecierzyca, limonka idealnie balansuje mdłość awokado, kolendra i curry to duet idealny, który nada iście indyjski aromat niemal każdej potrawie, migdały przyjemnie chrupiąc wzbogacają doznania smakowa, a quinoa ? no cóż, ona mówi sama za siebie.

Od kilku dni chodziło za mną coś czekoladowego, ale nie przesłodzonego. Za wszelką cenę starając się poskromić ochotę na takową potrawę zjadałam się wszystkimi możliwymi wariantami mlecznej i gorzej czekolady, budyniami czekoladowymi, czekoladową owsianką, serkiem wiejskim z czekoladą i orzechami, gotowymi puddingami czekoladowymi z pseudo bitą śmietaną. Niestety, żadna z wyżej wymienionych pozycji nie zaspokoiła mojego apetytu.

Życzyłabym sobie aby za oknem było równie kolorowo co na wielkanocnym talerzu. Zima nie chce nas opuścić, a z pewnością każdy tęskni za ciepłymi promieniami słońca. Słońca łakną warzywa, owoce, drzewa i trawa. Patrząc na produkty na targach załamuję ręce, wszystko zmarznięte, z pomarszczoną skórą, wyblakłe, zwiędnięte. Chciałabym widzieć - jak to na wiosnę przystało - jak przyroda rodzi się do życia. Chciałabym wyjść z domu z aparatem i robić zdjęcia pięknym, polskim produktom, z których mogłabym wyczarować jakieś pyszne danie.