Bertiebo: Gevelsteen

Posts tonen met het label Gevelsteen. Alle posts tonen

vrijdag 5 september 2025

Himalaya

Kijk, de foto van deze gevelsteen komt uit het boek 'Hoornse Gevelstenen en andere Huistekens'. Ik denk dat we dat boek kregen toen we lid werden van Oud Hoorn en ik heb er al vaak iets in opgezocht.

De steen is te vinden op Breed 32 en stelt voor een verkoopster in haar komenijswinkeltje, 'de voorganger van de ons beter bekende kruidenierswinkel'.

Van de term komenijs maakte iemand ooit eens de grap 'Kom en eis waren'. Tja, zou zomaar kunnen, toch?

Maar veel beter lijkt mij de verklaring dat komenij een verbastering is van compagnie. Compagnieswinkels. In die winkels werden door de VOC aangevoerde waren verkocht. Er zijn nog meer verklaringen voor het woord hoor, maar ik vind het prima zo.

Waarom nu ineens dit verhaal? Nou mijn man en ik gingen na een enerverende dag uit eten. En dat deden we in Restaurant Himalaya.

Dat restaurant is gevestigd in het pand van het komenijswinkeltje.

Toen ik nadacht over het feit dat er in eeuwen zo ontzettend veel is veranderd, maar dat het pand en de steen er nog steeds zijn, vond ik het wel bijzonder dat de sfeer van India (Verenigde Oostindische Compagnie) daar eetbaar en voelbaar is. Eerder zat er een Frans restaurant, maar dit is op deze plek mooier vind ik.

We hebben geen aandelen hoor, maar we hebben er erg lekker gegeten.

vrijdag 7 maart 2025

Always look at the bright side and up! and up!

Ik ben erg gesteld op het werk van Frank de Ruwe. Huh... Frank de Ruwe? Ja, dat is Street Art Frankey. Een kunstenaar die iedere week iets maakt in de straten van Amsterdam.

Kleine kunstwerkjes, beelden en andere objecten maakt hij en vaak met heel veel humor.

Hier bijvoorbeeld zie je de vorige, geliefde en helaas overleden burgemeester van Amsterdam. Met zijn ambtsketen om.

Het gebouw is Paradiso (en ik denk zo maar dat Frankey hiermee laat zien dat die burgemeester vast wel in Paradiso zal zijn).

Tja, als je nooit naar boven kijkt mis je heel wat. Wij kijken vaak wél naar boven en dus ontdekten we deze 'Frankey'.

Hij maakt er iedere week een en die wordt ook iedere week getoond in de zaterdagse bijlage van het het Parool. En op Instagram.

Hij doet dat al jaren lang en ondanks al dat naar boven kijken hebben we er nog een heleboel niet gezien in het echt.

Deze week ontdekte ik deze , naar mijn mening een van de allerleukste

Je moet echt goed opletten, want anders zie je alleen een oude gevel en het raam van een winkel.

Maar als je dat dus doet en een beetje geluk hebt, zie je dit kunstwerk (Nieuwe Spiegelstraat):

Kijk, die gevelsteen was er al, daar boven die winkel.

Street Art Frankey gaf er een verrassende twist aan door Bob Ross erbij te plaatsen. Op een steiger.

(Bob Ross is die Amerikaanse schilder die heel veel mensen door zijn tv-voorbeelden aan het schilderen kreeg).

Dus ik stond daar op mijn gemakje te kijken en foto's te maken. Best lang.

Er waren ook al veel toeristen in de buurt, want het is niet zo ver van het Rijksmuseum.

Maar niemand keek naar boven. Niemand die zich af vroeg wat ik daar stond te fotograferen.

Mijn zendingsdrang ging ver deze keer.

Ik kon het niet uitstaan dat niemand keek, dus toen er twee leuke jonge vrouwen aankwamen, Italiaans of Spaans, wees ik ze op Frankey. En dat vonden ze super, ze keken heel goed en maakten foto's. Dat maakte uiteindelijk dat er nog veel meer mensen gingen kijken. Zo grappig!

'Always look at the bright side and up', zei ik tegen de meisjes. 'Oh yes, thank you, we will', lachten ze terug!

zondag 16 februari 2025

Latijn

Ik begon gisteren met een Latijnse wapenspreuk omdat ik het daarover wilde hebben en ik eindigde met een Franse spreuk en een Engels verhaal: The most Noble Order of the Garter.

Tja Engeland zit in je genen of niet. En in die van mij zit het!

Maar ik wilde het dus eigenlijk over Latijn hebben. Ik heb het niet op school geleerd tot mijn spijt, maar het intrigeert me altijd. Soms weet ik het en soms ook helemaal niet.

Deze wist ik. Of eigenlijk wist ik wat Pecunia non olet betekent. Namelijk: Geld stinkt niet.

Dus dan zal dit Pecunia olet betekenen: Geld stinkt. (Over beide spreuken valt te discussiëren trouwens)

Haha, ik deed diepgravend onderzoek, maar ontdekte niet veel. Ja dat er in dat gebouw een sigarenmagazijn heeft gezeten en een bank. In beide gevallen begrijp ik de naam niet.

Ik zag dit gebouw vanaf het terras van een cafeetje vlakbij en ik snap nu niet dat ik niet even ben gaan kijken en informeren. Maar dat komt nog wel een keer.

Deze teksten heb ik gezien o.a. in Alkmaar, Amersfoort, Amsterdam en London en natuurlijk van allemaal de vertaling gezocht. Ik kom tot de conclusie dat het vaak waarheden zijn.

Mooi, toen en nu.

De laatste, Pax Vobis, is een vredeswens. Helaas is de vrede heel ver weg. Verder weg dan ooit. Het maakt me bang!

woensdag 27 november 2024

Door een gevel en een krantje

De finale van 'De tien van Conny' vandaag en mijn collage is er niet bij. Gistermiddag en gisteravond had ik er aan zullen werken. Laatste nipper, ik weet het.

Enfin ik werd gevraagd om in te vallen in het museum. Wat ik deed. Dan had het nog steeds gekund, ik wist wat ik zou doen, had een plan met echte joudaspenning. Maar ik werd denk ik gestoken in mijn voet toen ik mijn schoenen aandeed en was er beroerd van. Pijnlijk, heel pijnlijk. Nog steeds . Dat verwacht je toch niet in november! Dus vandaar dat er niks meer van knippen en plakken kwam.

Maar wel van kijken bij de anderen. Hier, klik en nu!

Dus nu een blogje dat ik al had gemaakt, aansluitend bij dat van gisteren over het 750-jarig bestaan van Amsterdam.

Wandelend in Amsterdam zagen we en fotografeerden we deze gevel. Dat doe ik vaak hoor, ik heb een grote verzameling foto's van gevelstenen.

Van deze wist ik eigenlijk niet precies waar ik naar keek. Ook niet toen ik het middenstuk dichterbij haalde:

Wat later keek ik (op bezoek bij onze zoon) in een wijkkrantje en daarin stond, vanwege het 750-jarig bestaan, een plaatje van het zegel van Amsterdam:

Nou dat leek toch wel heel erg op die gevelsteen. Twee mannen en een hond op een schip. En er hoort een verhaal bij:

Coenraad, de bisschop van Utrecht kreeg gebieden in Friesland in leen. Omdat Coenraad wist dat de Friezen niks van gezag en van hem moesten hebben, vermomde hij zich en ging naar Stavoren om eens te zien hoe alles daar was.

Maar de Friezen herkenden hem en bonden hem aan de mast van een oud koggeschip zonder roer.

Ze lieten het schip het Almere op drijven en eigenlijk was Coenraad toen verloren.

Gelukkig was er ook een Fries, Wolfger, die samen met zijn hond aan boord sprong en probeerde te redden wat er nog te redden was, door het schip in evenwicht te houden. Kwam er ook nog een storm, zal je altijd zien. Maar het schip hield het en de mannen ook. Toen ze dagen later aan wal kwamen, zegende bisschop Coenraad de grond en voorspelde dat er hier een belangrijke en machtige stad zou groeien. Wolfger besloot te blijven en werd benoemd tot Heer van Amstel.

dinsdag 5 januari 2021

Monnicken en gevels

De naam Monnickendam... je zou verwachten dat er een klooster is geweest, een klooster met monniken. En dat klopt ook, dat was er en er zal ook een dam zijn geweest.

Toch is er ook nog een andere verklaring voor de naam van de stad.

Monniken zijn ook kleine torentjes, geplaatst op een dam om het oversteken te bemoeilijken. Dat zou het dus ook kunnen zijn

Maakt niet uit, ik vond dat er in ieder geval monnicken moesten zijn in de stad en die waren er. Ik laat alleen deze zien hoor, anders kan ik wel bezig blijven.

Dat Monnickendam is overigens een waar Walhalla wat betreft gevelstenen. Ik vind gevelstenen geweldig, de oude, met vaak een bijzondere betekenis en de moderne stenen met ook vaak een bijzondere betekenis.

Deze vind ik erg mooi. 'Golven in de Tijd', dat klinkt al zo poëtisch. En dan ook nog Monnickendam er op afgebeeld. Gezien vanaf de Gouwzee.

Je zou zeggen kan niet beter. Maar wel hoor. Want ook de namen van de bewoners zijn er in verwerkt. Van den Heuvel = Golven en Klok = Tijd.

En ook dit is een moderne gevelsteen. Vol verwijzingen.

Zo woonde er een mevrouw die op een boot was opgegroeid, het anker. Er was ook ooit een school, boek met alfabet. En een fietsenzaak. En het hart zal de liefde voor het huis wel verbeelden denk ik.

En tenslotte nog een echt heel oude steen. Uit 1567. Het beroep van de bewoner van toen er op afgebeeld.

Nou als je bedenkt dat ik er nog veel meer heb gezien, begrijp je dat ik een leuke middag had. Want niet alleen gevelstenen natuurlijk. De huizen zijn ook prachtig. De hele sfeer in zo'n oud stadje. Het was er heel stil, ik denk dat ik de enige met een fototoestel was. En het was nog voor de nieuwe lockdown.

woensdag 27 mei 2020

Gevelstenen

Op onze wandeling door de stad, let ik op van alles en nog wat, maar dus ook zoals ik gisteren al zei, op gevelstenen.
Ik hou ervan en en er zijn er echt heel veel in Hoorn. Ik vind het leuk om er een paar te laten zien.
Deze bijvoorbeeld is tamelijk nieuw.

Ik vind hem niet per se mooi, maar wel erg leuk. Vooral omdat ik weet wat de gedachte achter de steen is.

Deze is namelijk te vinden naast Huis Bonck, waar ik gastvrouw ben, maar nu even niet.

Links staat van boven naar beneden geschreven DE VISSER. En je ziet ook een visser die uit zijn mand twee visjes geeft aan een jong iemand. Die visser, dat is menéér de Visser, John de Visser.

Hij was eigenaar van Huis Bonck en van het pand er naast, waar deze steen zit.

De twee vissen symboliseren deze panden.

Meneer de Visser draagt ze over aan een jong Hendrickje de Keyser, aan Vereniging Hendrick de Keyser , de huidige eigenaar van de panden.

Zo wordt geschiedenis gemaakt.

Ik laat er nog eentje zien. Dat is er een die ik al vaak gezien heb en die me iedere keer weer een beetje vertedert. Waarom weet ik ook niet.

Ik heb zelf een heel ander beeld bij een zeepaard, maar zo kan het natuurlijk ook. Kijk, de benen hebben zelfs zwemvliezen.

Wat dit te betekenen heeft is niet bekend. Wel is bekend dat een afbeelding van een zeepaard vaker voorkomt en wel bij een zeemanskroeg. Maar of er hier ook echt zo'n kroeg was, dat weet men niet.

Als ik ergens anders ben (als ik ergens anders was, vroeger!) en ik zie een gevelsteen, probeer ik er altijd wel achter te komen wat die te betekenen had. Voor Hoorn is dat makkelijk; ik heb gewoon een boek , genaamd Hoornse Gevelstenen en andere Huistekens, van H. Overbeek. En daar staan ongeveer alle gevelstenen in, die deze stad stelt.

Voor buiten Hoorn, kun je ook even kijken bij blogster Ferrara, daar is echt zoveel te zien en te vinden. Geweldig. Klik

Totaal aantal pageviews