Tineke Dieks, zonder blog maar met een leuke nieuwsbrief, zag deze stoel op het fietspad staan en zag meteen een gezichtje! Hoe is het toch mogelijk hè. Ook dat die stoel daar staat trouwens.

Ilona stuurde me dit gezichtje, nog juist voor Halloween. Al een hele tijd geleden dus. Het is een drogerbal, met daarop een beetje wasparfum. Nou, ik vind dat-ie ver na Halloween, nu dus,  ook nog wel kan hoor. Spookjes zijn er altijd,  of juist niet.

En nog een keer Ilona: Zojuist tijdens het schillen van de aardappelen voor de stamppot andijvie, hij of zij lijkt te zeggen: 'Moet ik nu echt in dat koude water?'.

Bloglezer Ria stuurde ook een hele mooie:En eergisteren kwam er een heel nieuwe Ferrara-zending. Ze zegt:

De opengevallen verpakkingsdoos tolt met zijn ogen:

Ferrara die al zo vaak heeft laten zien wat een oog ze voor gezichtjes heeft, vulde weer een aflevering. In haar eentje. Geweldig, dankjewel Ferrara

Het dekseltje van een voorraadbakje:

Dit zag Ferrara's dochter bij Ikea

'En dat geldt ook voor het laminaat in de slaapkamer. Ik vind hem dubieus, maar dat oordeel laat ik verder aan jou':

'De laatste twee zijn onderdelen van een huisje dat mijn kleindochter voor haar verjaardag kreeg':

 'Dat er nog maar veel gezichtjes langs mogen komen', mailde Stef van SC Collections. En deze foto zat er bij. Ik vind hem geweldig, echt! 

Zelf zag ik (in december) in onze Cinema, dit gezichtje. Het was koud, die dag en er moest een beetje bijverwarmd worden:

  Loensend en toch verleidelijk werd ik aangekeken', schrijft Emie

In de Haarlemmerstraat in Amsterdam is een fototoestellenwinkel. Dit gezichtje zag ik in de etalage.

'Tijdens een rondje door de wijk in Schagen , kwam ik dit verschrikte gezichtje tegen',  zegt Elly.  Uit Schagen.

En Edith, met haar kunstenaarsoog, werd aangestoken door mijn blog, keek anders en zag er drie:

Zoals dit: aan de voet van een kunstwerk,  De Nollen, Den Helder:

Een deur op Kreta:
Een kraan op de begraafplaats in Alkmaar. As je goed inzoomt kun je nog 'een stukje Ferrara' zien:

Een hele verse lading gezichtjes, gestuurd door Esther de Jong. Het is niet te geloven hoeveel zij er ziet. Ze zit nu op zo'n zeventig gezichtjes en ze zijn allemaal even goed gevonden.

Je zou bijna denken dat de rijstkorreltjes en de restjes avocado op de pit expres zo zijn neergelegd. Maar het is echt hoe ik het aantrof zonder er iets aan te hebben gedaan:

Op een houten stoelpoot zag ik meerdere gezichtjes onder elkaar: 
De tram in het openluchtmuseum glimlachte tijdens het rondrijden door het park: