Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα PIZZA. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα PIZZA. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
0

ΑΦΡΑΤΑ ΠΙΤΣΑΚΙΑ // PIZZETTE SOFFICI


ΑΦΡΑΤΑ ΠΙΤΣΑΚΙΑ

Αυτά τα αφράτα πιτσάκια, είναι και ιδιαίτερα νόστιμα, και φυσικά ... κανείς δεν μπορεί να φάει μόνον ένα!
Η συνταγή δεν είναι καινούργια στο Laboratorio, την έχουμε δει ξανά εδώ με φυσικό προζύμι. Τα φτιάξαμε ξανά με μαγιά μπύρας, γιατί εσείς μας το ζητήσατε, και η διαδικασία είναι ακόμη πιο εύκολη και γρήγορη.
Το μυστικό γι΄αυτήν την αφράτη ζύμη, που δεν στεγνώνει ακόμη και αν μείνει μερικές ημέρες, είναι το νερό από την μοτσαρέλα, το οποίο συνήθως το πετάμε... Αυτό όμως είναι μεγάλο λάθος για όσους ασχολούνται με τα ζυμάρια και τα αρτοσκευάσματα! Η μοτσαρέλα είναι ένα φρέσκο τυρί, το οποίο δεν μπορεί να διατηρηθεί για πολύ καιρό. Το νερό μέσα στο οποίο την βρίσκουμε συσκευασμένη, βοηθάει να περιοριστεί η ανάπτυξη μικροοργανισμών που θα είχε ως αποτέλεσμα την αλλοίωση της. Αποτελείται από το νερό μέσα στο οποίο μορφοποιείται η μοτσαρέλα (acqua di filatura), στο οποίο προστίθεται αλάτι και όξινος ορός γάλακτος. Κατά την παραμονή της μέσα σε αυτό το υγρό, η μοτσαρέλα αποβάλλει ουσίες που περιέχονται μέσα στο γάλα, έτσι μετατρέπεται σε ένα άριστο υγρό κοκτέιλ που ενεργοποιεί την ζύμωση, με αποτέλεσμα να δίνει ζυμάρια ιδιαίτερα αφράτα και αρωματικά.
Μπορείτε να τα γαρνίρετε τα πιτσάκια με όποιο υλικό εσείς επιθυμείτε; εγώ τα φτιάχνω συνήθως margherita (σάλτσα ντομάτας, μοτσαρέλα) και σε παραλλαγή με σαλάμι και πιπεριά.
Είναι τέλεια επιλογή για έναν μπουφέ, ιδίως σε παιδικό πάρτι, ή για να συνοδέψουν το απεριτίφ ή το βραδινό ποτάκι σας! Εγώ τα φτιάχνω συνήθως για το πρωινό μας, καθώς τρώγονται άνετα και την επόμενη ημέρα, κατά προτίμηση ξαναζεσταμένα για μερικά δευτερόλεπτα στον μικροκυματικό. 

Δόση : 24 πιτσάκια
Βαθμός δυσκολίας συνταγής : εύκολη
Υλικά : 500 gr αλεύρι Π,
                200 gr νερό από μοτσαρέλα,
                100 gr γάλα,
                5 gr ξηρή μαγιά μπύρας,
                8 gr (1 κ.γ. γεμάτο) αλάτι,
                12 gr (1 κ.σ.) ελαιόλαδο εξαιρετικό παρθένο.
γαρνιτούρα : σάλτσα για πίτσα,
                         24 μινι μοτσαρέλες,
                         μερικές φέτες σαλάμι
                         1 πράσινη πιπεριά κέρατο.
Προετοιμασία :
Για την συνταγή συνήθως αρκεί μία μεγάλη μοτσαρέλα ή μια συσκευασία μίνι μοτσαρελάκια; επειδή συνήθως το υγρό από μια συσκευασία μοτσαρέλας δεν επαρκεί (συνήθως είναι γύρω στα 120 gr, εγώ έχω διαθέσιμο γιατί ποτέ δεν πετάω το νερό από τις μοτσαρέλες αλλά το καταψύχω και το χρησιμοποιώ στις ζύμες), μπορείτε συμπληρώστε την ποσότητα με νερό.
Ετοιμάστε την ζύμη αναμιγνύοντας όλα τα υλικά (το νερό από την μοτσαρέλα και το γάλα θα πρέπει να είναι σε θερμοκρασία δωματίου). Δουλέψτε την ζύμη μέχρι να γίνει ελαστική και να μην κολλάει στα χέρια. Σκεπάστε σε καμπάνα και αφήστε την σε χλιαρό μέρος (τώρα το καλοκαίρι μπορείτε να την έχετε και σε θερμοκρασία δωματίου) μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο. Αδειάστε την ζύμη επάνω σε ελαφρά αλευρωμένη επιφάνεια εργασίας και ανοίξτε την με τον πλάστη σε ένα φύλλο πάχους 0,5 εκ. Με ένα φαρδύ φλιτζάνι ή με ένα στρογγυλό κουπ πατ διαμέτρου 7,5 εκ. κόψτε το φύλλο σε δίσκους. Την ζύμη που περισσεύει, πλάστε την σε μπάλα, σκεπάστε την σε καμπάνα, αφήστε την να ξεκουραστεί για 10 και επαναλάβετε την διαδικασία. Με τις δόσεις της συνταγής βγαίνουν συνολικά 24 πιτσάκια.
Τοποθετήστε τα μέσα σε ταψιά (θα χρειαστούν 2) στρωμένα με αντικολλητικό χαρτί. Βάλτε στο κέντρο του κάθε δίσκου ζύμης από 1 κουταλιά του γλυκού σάλτσα για πίτσα, και από επάνω μια μίνι μοτσαρέλα. Για την παραλλαγή με την πιπεριά και το σαλάμι, βάλτε πρώτα την σάλτσα, από επάνω ένα κομματάκι σαλάμι, μια ροδέλα πράσινη πιπεριά και μια μίνι μοτσαρέλα.
Αφήστε να πιτσάκια να ξεκουραστούν για μισή ωρίτσα.
Προθερμάνετε τον φούρνο στους 200°C. Φουρνίστε τα πιτσάκια κατεβάστε την θερμοκρασία στους 190°C και ψήστε στον αέρα για 13 λεπτά περίπου, μέχρι να ροδίσουν.
Σερβίρετε τα ζεστά.




PIZZETTE SOFFICI

Mini pizzette rosse, ricettina facile e versatile! La ricetta non è nuova al Laboratorio, siccome le abbiamo già preparate con il lievito madre (vedi qui) ma questa volta abbiamo utilizzato il lievito di birra, per gli amici che ce l' hanno chiesto! 
L' acqua di governo della mozzarella, rende l' impasto particolarmente soffice e non lo lascia seccare. 
Sono ideali per un buffet, specialmente di compleanno di bambini, che manco a dire le hanno adorate,  per un spuntino leggero, ma anche per accompagnare l' aperitivo o un bicchiere di birra fresca. Io le preparo spesso per la nostra prima colazione, di solito consumata appenna arrivati al lavoro ... Sono perfette appena sfornate, ma sono buone anche il giorno dopo, riscaldate per qualche secondo al microonde.

Dosi : per 24 pizzette
Difficoltà della ricetta : facile
Ingredienti : 500 gr di farina 00 di forza,
                            200 gr aqua di governo della mozzarella,
                            100 gr di latte,
                            5 gr di lievito di birra secco,
                            8 gr (1 cucchiaino colmo) di sale,
                            12 gr (1 cucchiaio) di olio e.v.o.
per la finitura : salsa per la pizza,
                              24 mozzarelline,
                              qualche fettina di salame,
                              1 peperone verde.
Preparazione :
Portate l' acqua di governo di mozzarella ed il latte a temperatura ambiente.
Impastate tutti gli ingredienti e lavorate a mano o nella planetaria per una decina di minuti, fino a prendere un' impasto elastico e non appiccicoso. Coprite a campana e lasciate a riposare in lugo tiepido (d' estate anche a temperatura ambiente) fino al raddoppio.
Rovesciate l' impasto sulla spianatoia infarinata leggermente e stendete con il mattarello, fino ad ottenere un rettangolo da ca. 0,5 cm di spessore. Coppate con un coppapasta di ca- 7,5 cm di diametro o in mancanza con una tazza larga. 
Prelevate l' impasto di esubero, lavoratelo di nuovo e date la forma sferica. Coprite a campana e lasciate lievitare per una decina di minuti. Stendete con il mattarello e coppate. Con le dosi della riccetta otterete 24 basi per pizzette.
Con le dita formate una conchetta nel centro di ogni dischetto d' impasto, lasciando il bordo più alto. Trasferite su leccarde foderate con carta antiaderente (ne occorrono 2). Condite le pizzette con 1 cucchiaino di salsa per la pizza e una mozzarellina al centro. Per la variante al salame, versate prima la salsa e disponete poi un pezzettino di salame, una rondella di peperone verde ed infine una mozzarellina. 
Lasciate riposare per mezz' oretta.
Scaldate il forno a 200°C. Infornate, abbassate la temperatura a 190°C, cambiate a modalità ventilato e lasciate cuocere per 13 minuti ca. fino a dorare. 
Servite le pizzette calde!


0

ΑΦΡΑΤΑ ΠΙΤΣΑΚΙΑ ΜΕ ΦΥΣΙΚΟ ΠΡΟΖΥΜΙ // PIZZETTE SOFFICISSIME, AL LIEVITO MADRE


ΑΦΡΑΤΑ ΠΙΤΣΑΚΙΑ ΜΕ ΦΥΣΙΚΟ ΠΡΟΖΥΜΙ

Λαχταριστά πιτσάκια με φανταστική ζύμη - αφρό! Εκτός από το φυσικό προζύμι και την πολύωρη ωρίμανση, το μικρό μυστικό της είναι το νερό από την μοτσαρέλα!
Το νερό μέσα στο οποίο βρίσκουμε συσκευασμένη την μοτσαρέλα, συνήθως το πετάμε... Αυτό όμως είναι μεγάλο λάθος για όσους ασχολούνται με τα ζυμάρια και τα αρτοσκευάσματα! Η μοτσαρέλα είναι ένα φρέσκο τυρί, το οποίο δεν μπορεί να διατηρηθεί για πολύ καιρό. Το νερό μέσα στο οποίο την βρίσκουμε συσκευασμένη, βοηθάει να περιοριστεί η ανάπτυξη μικροοργανισμών που θα είχε ως αποτέλεσμα την αλλοίωση της. Αποτελείται από το νερό μέσα στο οποίο μορφοποιείται η μοτσαρέλα (acqua di filatura), αλάτι και όξινο ορό γάλακτος. Κατά την παραμονή της μέσα σε αυτό το υγρό, η μοτσαρέλα αποβάλλει ουσίες που περιέχονται μέσα στο γάλα, έτσι αυτό μετατρέπεται σε ένα άριστο υγρό κοκτέιλ που ενεργοποιεί την ζύμωση, με αποτέλεσμα να δίνει ζυμάρια ιδιαίτερα αφράτα και αρωματικά.
Με τις δόσεις της συνταγής βγαίνουν περίπου 18 κομμάτια. Μπορείτε να τα γαρνίρετε με ότι υλικά θέλετε, εγώ προτίμησα να τα κάνω margherita, με λίγη σάλτσα, μοτσαρέλα και ένα φύλλο βασιλικού!

Δόση : 18 πιτσάκια
Βαθμός δυσκολίας συνταγής : εύκολη
Υλικά : 120 gr φυσικό προζύμι ενεργό *,
                250 gr νερό από μοτσαρέλα,
                450 gr αλεύρι Π,
                1 κ.γ. βύνη (ή μέλι),
                2 κ.σ. ελαιόλαδο παρθένο έξτρα,
                1 κ.γ. αλάτι.
για την γαρνιτούρα : σάλτσα για πίτσα,
                                       μοτσαρέλα fior di latte,
                                       φρέσκα φύλλα πλατύφυλλου βασιλικού.
Προετοιμασία :
Το νερό της μοτσαρέλας είναι το υγρό μέσα στο οποίο βρίσκεται συσκευασμένη η μοτσαρέλα. Για την συνταγή θα χρειαστούμε το περιεχόμενο από 2 περίπου συσκευασίες.
Διαλύστε το προζύμι μαζί με την βύνη στο νερό της μοτραρέλας. Προσθέστε όλα τα υπόλοιπα υλικά, με τελευταίο το αλάτι και ζυμώστε μέχρι να πάρετε μία ζύμη ελαστική, που δεν κολλάει στα χέρια.
Βάλτε την ζύμη σε ένα ευρύχωρο, κατά προτίμηση γυάλινο, σκεύος και σκεπάστε το στεγανά με διάφανη μεμβράνη. Αφήστε το ένα δίωρο σε θερμοκρασία δωματίου, ώστε να αρχίσει η ζύμωση και έπειτα βάλτε το στο ψυγείο για 20 ώρες.
Αφού περάσει χρόνος ωρίμανσης, βγάλτε την ζύμη από το ψυγείο και αφήστε την μια ωρίτσα να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου. Χωρίστε την σε κομμάτια περίπου 50 gr το καθένα, τα οποία θα πλάσετε πρώτα σε μπαλάκια και έπειτα θα τα ανοίξετε με τα χέρια σε δισκάκια διαμέτρου περίπου 12 εκ., φροντίζοντας να γίνουν πιο λεπτά στο κέντρο τους. Τοποθετήστε τα μέσα σε ταψιά στρωμένα με αντικολλητικό χαρτι, σκεπάστε τα με μία πετσέτα και αφήστε τα σε χλιαρό μέρος μέχρι να διπλασιαστούν σε όγκο.
Βάλτε στο κέντρο κάθε δίσκου ζύμης 1 κ.σ. σάλτσα πίτσας, λίγη μοτσαρέλα κομμένη σε μικρά κομματάκια και 1 φύλλο βασιλικού.
Ψήστε σε φούρνο προθερμασμένο στους  200°C, στον αέρα, για περίπου 10 λεπτά.
Σερβίρετε τα πιτσάκια ζεστά.

* αν θέλετε να φτιάξετε την συνταγή με μαγιά μπύρας, θα χρειαστείτε 5 gr νωπή μαγιά, 530 gr αλεύρι και 290 gr νερό από μοτσαρέλα.



PIZZETTE SOFFICISSIME, AL LIEVITO MADRE

Pizzette stuzzicanti e paffutele che l' una tira l' altra! Oltre al lievito madre e la lunga lieivtazione, un piccolo segreto per questo impasto tanto soffice è anche l' utilizzo dell' acqua di governo della mozzarella. 
La cosidetta acqua di governo della mozzarella, è il liquido entro il cui viene conservata la mozzarella. Questo viene composto dall' acqua di filatura della mozzarella, a cui viene aggiunto sale e siero acido, per garantire la conservazione del formaggio senza contaminazioni, che altrimenti sarebbe altamente deperibile. Grazie alla presenza delle sostanze lattiche, lasciate durante il bagno della mozzarella, è un fermentato perfetto per i lievitati, che li rende particolarmente soffici e profumati.
Le dosi della ricetta sono per ca. 18 pizzette. Ottime per un buffet, potete condirle con le ingredienti che vi piacciono.

Dosi : 18 pizzette
Difficoltà della ricetta : facile
Ingredienti : 120 gr lievito madre attivo,
                            250 gr acqua di governo della mozzarella,
                            450 gr farina 00 di forza,
                            1 cucchiaino di malto,
                            2 cucchiai olio e.v.o.,
                            1 cucchiaino di sale fino.
condimento : sugo per pizza fatto a casa,
                         fior di latte,
                         foglie di basilico.
Preparazione :
Stemperate il lievito madre con il malto nell' acqua della mozzarella. Aggiungete tutti gli ingredienti, il sale per ultimo, ed impastate. Lavorate l' impasto fino a renderlo liscio e non appicicoso. 
Ponetelo entro una ciotola capiente e coprite con pellicola transparente. Lasciate per un paio d' ore a temperatura ambiente, per far avviare la lievitazione. Poi trasferite nel frigo e lasciate riposare per 20 ore. 
Trascorso il periodo di riposo, estraette la ciotola dal frigo e lasciate a temperatura ambiente per un' oretta. Dividete l' impasto a pezzi da 50 gr ca. e formate delle palline. Tirate con le mani ogni pallina a un disco da 12 cm ca, assottigliato nel centro. Disponete su una teglia, foderata con carta forno, coprite con un panno e lasciate in luogo tiepido a lievitare fino al raddoppio. 
Condite a piacere. Io ho preparato delle margheritine, con sugo di pizza fatto a casa, mozzarella di latte vaccino, e una foglia di basilico.
Infornate in forno preriscaldato bene a 200°C, e cuocete a modalità ventilato per 10 minuti ca. fino a dorare.
Servite le pizzete calde.




5

ΠΑΝΤΖΕΡΌΤΙ (ΤΗΓΑΝΗΤΑ ΚΑΛΤΣΟΝΕ) για τους QUANTI MODI DI FARE E RIFARE // PANZEROTTI per i QUANTI MODI DI FARE E RIFARE


ΠΑΝΤΖΕΡΌΤΙ (ΤΗΓΑΝΗΤΑ ΚΑΛΤΣΟΝΕ)
για τους QUANTI MODI DI FARE E RIFARE

Τελευταίο μηνιαίο ραντεβού με την ομάδα των Quanti Modi di Fare e Rifare, πριν ξεκινήσουν οι καλοκαιρινές διακοπές!
Σήμερα θα εντρυφήσουμε και πάλι στα νόστιμα μυστικά της παραδοσιακής κουζίνας του ιταλικού Nότου!
Δεν είναι η πρώτη φορά που θα μιλήσουμε στο laboratorio γιά τα παντζερότι (panzerotti)! Κατ' αρχήν δεν πρέπει να τα συγχέετε με τα σχεδόν ομόηχα παντζαρότι (panzarotti) τα οποία είναι κροκέτες πατάτας. Τα παντζερότι είναι πιτάκια σε σχήμα μισοφέγγαρου, γεμισμένα με διάφορα υλικά, τα οποία τηγανίζονται μέσα σε καυτό λάδι. Την προηγούμενη φορά, είχαμε δοκιμάσει μία πιό "υγιεινή" παραλλαγή τους, που τα ήθελε ψημένα στον φούρνο, σήμερα όμως θα τα δοκιμάσουμε στην παραδοσιακή τους μορφή, που τα θέλει τηγανητά.
Τα παντζερότι λοιπόν μοιάζουν με μικρά καλτσόνε και παρασκευάζονται από τα ίδια υλικά με την πίτσα : ζύμη ψωμιού και γέμιση που ποικίλλει, ανάλογα με το γούστο και τα διαθέσιμα υλικά. Σύμφωνα με τους ιστορικούς του φαγητού, εμφανίστηκε στην Απουλία κατά τον 16ο αιώνα, πολύ πιθανόν μέσα στην κουζίνα μίας μερακλούς νοικοκυράς ή από τα χέρια ενός ανώνυμου αρτοποιού, από την ανάγκη να αξιοποιηθούν τα περισσεύματα της ζύμης από την παρασκευή του ψωμιού, τα οποία νοστίμισαν συνδυάζοντας τα με απλά υλικά, που βρίσκονται πάντα μέσα και στην πιό φτωχική κουζίνα : τυράκι, σαλαμάκι, σάλτσα ντομάτας, κάππαρη, ελίτσες, αντζούγιες μέχρι και το ραγκού που είχε περισσέψει απο τις προηγούμενες ημέρες. Το παντζερότο, μπορεί όμως και να το συναντήσετε και σκέτο, χωρίς γέμιση, και δίνει την αίσθηση ενός αφράτου, αλμυρού λουκουμά. Τα παντζερότι με γλυκειά γέμιση (νουτέλα, κρέμα ή σύκα) και πασπαλισμένα με ζάχαρη, όπως όλα τα τηγανητά γλυκά στην Ιταλία, είναι ιδιαίτερα δημοφιλή κατά την περίοδο του Καρναβαλιού. 
Τα παντζερότι είναι ένα από τα χαρακτηριστικά είδη street food της Απουλίας, αλλά και γενικά της Κεντρο-ανατολικής και Νότιας Ιταλίας, ξεκινώντας από το Λάτσιο (Ρώμη), την Καμπανία (Νάπολι), Μπαζιλικάτα μέχρι και την Σικελία. Σερβίρονται ως ορεκτικά, ως γρήγορο κολατσό, αλλά και στο κλείσιμο ενός γεύματος.
Πληροφορίες από : taccuinistorici.it, Wikipedia
Την συνταγή που μας προτείνει η Cuochina μπορείτε να την δείτε εδώ. Επειδή, όπως είπαμε, υπήρχε παρόμοια συνταγή ήδη παρουσιασμένη στο laboratorio (εδώ), κατ' αρχήν προτίμησα να χρησιμοποιήσω φυσικό προζύμι αντί γιά μαγιά μπύρας και επιπλέον έκανα μία μικρή παραλλαγή πρόσθετοντας κρέμα γάλακτος, με αποτέλεσμα να πάρω μία ζύμη ιδιαίτερα μαλακή και αφράτη. Για την γέμιση χρησιμοποίησα την σάλτσα που φτιάχνω γιά την πίτσα (συνταγή εδώ), μοτσαρέλα γιά πίτσα (στεγνή) και σαλαμάκι Milano. Βέβαια, όπως είπαμε στην γέμιση μπορείτε να βάλετε υλικά της αρεσκείας σας, κάποιο άλλο είδος τυριού, αλλά προτιμήστε σίγουρα τυρί που λιώνει, ζαμπόν, μπέϊκον, μανιτάρια κτλ. Δεν χρειάζεται όμως να τα παραγεμίσετε, όσο πιό λιτά είναι. τόσο πιό πολύ θα τα ευχαριστηθείτε!
Τα πανζερότι τρώγονται όπως η πίτσα, ζεστά, μόλις βγούν από το τηγάνι! Βέβαια, αν περισσέψουν μην τα περιφρονήσετε, είναι υπέροχα αν τα ξαναζεστάνετε για λίγα δευτερόλεπτα στον μικροκυματικό.

Δόση : γιά 15-16 παντζερότι
Βαθμός δυσκολίας συνταγής : μέτρα δύσκολη
Υλικά : 150 gr φυσικό προζύμι αναζωογονημένο την προηγούμενη ημέρα,
                200 gr αλεύρι γοχ.,
                200 gr αλεύρι δυνατό,
                100 gr αλεύρι κίτρινο,
                190 gr νερό χλιαρό,
                80 gr κρέμα γάλακτος με 35% λιπαρά, σε θερμοκρασία δωματίου,
                20 gr ελαιόλαδο παρθένο έξτρα,
                12 gr αλάτι.
γιά την γέμιση : έτοιμη σπιτική σάλτσα γιά πίτσα,
                              μοτσαρέλα,
                              σαλάμι.
γιά το τηγάνισμα : σπορέλαιο.
Προετοιμασία :
Αφήστε το προζύμι σε θερμοκρασία δωματίου γιά ένα δίωρο. Κόψτε το σε κομματάκια και βάλτε το στον κάδο του μίξερ. Προσθέστε το νερό και την κρέμα γάλακτος και αναμείξτε με το φτερό, μέχρι να διαλυθεί τελείως.
Προσθέστε τα αλεύρια και το λάδι και αρχίστε να δουλεύετε την ζύμη. Μόλις γίνει αρκετά συμπαγής προσθέστε και το αλάτι. Αφήστε την ζύμη να δουλευτεί καλά, γιά περίπου 15 λεπτά, μέχρι να μαζευτεί γύρω από τον γάντζο του μίξερ (σημάδι ότι έχει σχηματιστεί ένα ισχυρό δίχτυ γλουτένης).
Σκεπάστε την ζύμη και αφήστε την να ξεκουραστεί σε θερμοκρασία δωματίου γιά μία ώρα. Κάντε έναν γύρο διπλωμάτων μέσα στον κάδο του μίξερ, πλάστε την ζύμη σε μπάλα και βάλτε την μέσα σε ένα ευρύχωρο σκεύος. Τοποθετήστε την στο ψυγείο και αφήστε την να ξεκουραστεί γιά 12 ώρες (όλη τη νύχτα).
Βγάλτε την ζύμη από το ψυγείο και αφήστε την να σταθεί σε θερμοκρασία δωματίου γιά 4-5 ώρες (αν η θερμοκρασία είναι υψηλή μειώστε τον χρόνο παραμονής).
Χωρίστε την ζύμη σε μπαλάκια. Γιά να γίνουν τα πανζερότι ομοιόμορφα, καλύτερο είναι να τα ζυγίσετε. Εγώ δεν τα ήθελα να γίνουν τεράστια και τα ζύγισα 50-60 γρ., αλλά μπορείτε να τα κάνετε και μεγαλύτερα, γύρω στα 80 γρ. Δουλέψτε λίγο το κάθε κομμάτι ζύμης, μαζέψτε τις άκρες του στο κάτω μέρος, ώστε να γίνει λεία η επιφάνεια του, πασπαλίστε με λίγο αλευράκι, σκεπάστε με ένα καθαρό πανί και αφήστε τα να ξεκουραστούν μία ωρίτσα.
Στο εν τω μεταξύ, ετοιμάστε τα υλικά της γέμισης. Αν δεν έχετε έτοιμη σάλτσα, ετοιμάστε μία απλή σάλτσα ντομάτας, με φρέσκιες ντομάτες, ελαιόλαδο, σκόρδο και λίγο βασιλικό; αφήστε την να βράσει 30 λεπτά, να νοστιμίσει. Η σάλτσα θα πρέπει να είναι σχετικά στεγνή, ώστε να μην νοτίσει την ζύμη αλλά και να μην κινδυνεύει να κυλήσει μέσα από το παντζερότο. Κόψτε το τυρί και το σαλάμι σε κομματάκια.
Ανοίξτε το κάθε μπαλάκι ζύμης επάνω σε ελαφρά αλευρωμένη επιφάνεια, σε στρογγυλό φύλλο με διάμετρο περίπου 20 εκ. Βρέξτε τα δάχτυλα σας και υγράνετε την άκρη του φύλλου. Τοποθετήστε στο κέντρο 1 κουταλιά από την σάλτσα, μερικά κομμάτια μοτσαρέλα και σαλάμι. Διπλώστε την ζύμη σε μισοφέγγαρο και πιέστε τις άκρες της με ένα πηρούνι.
Ζεστάνετε αρκετό σπορέλαιο στους 180°C. Τηγανίστε τα παντζερότι και από τις δύο πλευρές, μέχρι να ροδίσουν. Ακουμπήστε τα σε απορροφητκό χαρτί, γιά να στραγγίσουν από το περιττό λάδι.
Σερβίρετε τα αμέσως!




PANZEROTTI  
per i QUANTI MODI DI FARE E RIFARE

Ultimo appuntamento dei Quanti prima della pausa estiva, e oggi scopriremo i segreti per preparare dei panzerotti flufosi!
I panzerotti, o pizze fritte, sono piccoli calzoni che vengono preparati con gli stessi ingredienti della pizza. La storia del panzerotto è lunga, nasce durante il '700 in Puglia, nella cucina di un' abile massaia, o secondo altri dalle mani di un fornaio sconosciuto. Ricettina di riciclo che utilizza gli avanzi della massa di pane, insaporiti con quello che si trovava quasi sempre nella dispensa di una casa povera, cioè pomodori, formaggio, salumi, acciughe, capperi etc. Queste pizzette chiuse, preparate di solito fritte, rappresentavano la cena per molte famiglie che non potevano permettersi banchetti migliori.
Il panzerotto è una specialità tipica delle regioni del centro-sud Italia da Lazio a Campania (dove viene chiamato anche calzone o pizza fritta), certo a Puglia, a Basilicata, a Molise, fino in Sicilia (chiamato pure calzone fritto). Non è da confondersi con i panzarotti (vedi ricetta qui) che sono crocchette di patate. Oltre ai classici panzerotti salati, ci sono anche le varianti dolci, preparate di solito durante il Carnevale, con ripieno alla confettura, crema gianduja, ricotta e copertura di zucchero semolato.
Infromazioni tratte da : taccuinistorici.it, Wikipedia
La ricetta proposta dalla Cuochina potete vederla qui, mentre qui potete vedere consigli e suggerimenti sulla preparazione. Siccome esisteva già una ricetta di panzerotti pubblicata al laboratorio, in versione light con cottura in forno (vedi qui), ho pensato di variare un po' questa volta. Così ho utilizzato prima di tutto il lievito madre e poi ho aggiunto del latte nell' impasto, e per essere precisa della panna di latte, che come è noto rende l' impasto soffice e fluffoso. Per la farcitura ho utilizzato il mio buono sugo per la pizza (vedi ricetta qui), mozzarella da cucina e salame Milano. Certo questa volta ho seguito i suggerimenti della tradizione, li ho fatti tuffare nell' olio caldo e sono venuti divini! 
Però nel caso raro che avanzano, non trascurarli, sono ancora molto buoni scaldati per qualche minuto al microonde.

Dosi : per 15-16 panzerotti
Difficoltà della ricetta : media
Ingredienti : 150 gr lievito madre rinfrescato il giorno prima,
                             200 gr farina 00,
                             200 gr farina manitoba,
                             100 gr farina gialla,
                             190 gr acqua tiepida,
                             80 gr panna a 35% grassi, a temperatura ambiente,
                             20 gr olio extravergine di oliva,
                             12 gr sale.
per il ripieno : sugo di pomodoro per la pizza homemade,
                            mozzarella,
                            salame.
per friggere : olio di semi.
Preparazione :
Lasciate il lievito madre a temperatura ambiente per un paio d' ore. Tagliatelo a pezzettini entro la bacinella della planetaria, aggiungete l' acqua e la panna e frullate.
Aggiungete le farine e cominciate ad impastare. Aggiungete il sale. Lasciate lavorare l' impasto per 15 minuti ca., fino ad incordare. Il segreto del panzerotto sta nella buona lavorazione dell' impasto.
Coprite e lasciate riposare a temperatura ambiente per un' oretta. Fate un giro di pieghe entro la bacinella, pirlate e ponete entro una ciotola capiente. Posizionate nel frigo e lasciate riposare per 12 ore o per tutta la notte.
Estraette l' impasto dal frigo e lasciate a temperatura ambiente per 4-5 ore (se la temperatura è troppo alta diminuite il tempo di riposo).
Dividete l' impasto a pezzettini (meglio pesarli). Io volevo i pazerotti non troppo grandi così ho pesato 50-60 gr, ma potete farli anche su 80 gr. Lavorate ogni pallina, pirlate, spolverizzate con poca farina, coprite con un panno e lasciate riposare a temperatura ambiente per un' oretta.
Nel frattempo preparate il ripieno. Se non avete il sugo gia pronto, potete prepararlo con pomodori freschi, olio di oliva, aglio e basilico; lasciate cuocere per mezz'oretta fino a pippiare. Tagliate il formaggio ed il salame a pezzettini.
Sul piano di lavoro leggermente infarinato, tirate ogni pallina in una sfoglia rotonda di ca. 20 cm di diametro. Inumidite le vostre dita e passate i bordi. Ponete nel centro 1 cucchiaio di sugo, pezzettini di formaggio e salame e chiudete a libro. Saldate i bordi premendo con le rebbi di una forchetta.
Fate friggere i panzerotti in abbondante olio caldo (180°C), fino a dorare da ambedue i lati. Ponete su carta assorbente per colare l' eccesso di olio.
Servite i panzerotti caldi!





3

ΚΟΎΚΟΥΛΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΟΥΚΆΝΙΑ // CUCULO LUCANO


ΚΟΎΚΟΥΛΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΟΥΚΆΝΙΑ

Διαβάζοντας τον τίτλο, σίγουρα θα σας φάνηκε λίγο ... κινέζικος! Τι στην ευχή μπορεί να είναι το κούκουλο και ποιό εξωτικό μέρος μπορεί να είναι η Λουκάνια... Και όμως δεν υπάρχει τίποτε το εξωτικό σε αυτό το γεμιστό ψωμάκι, που προέρχεται από την Λουκάνια (Lucania),  στα ελληνικά Λευκανία, περιοχή της Μεγάλης Ελλάδας στην Κάτω Ιταλία, μεταξύ Καμπανίας (Νάπολι), Απουλίας  και Καλαβρίας, αρχαίο όνομα της σημερινής επαρχίας Basilicata, το οποίο χρησιμοποιείται ακόμη (η Basilicata/Lucania είναι η μόνη επαρχία της Ιταλίας που έχει δύο ονόματα; οι κάτοικοι της ονομάζονται όμως lucani).  
Cuculo στα ιταλικά σημαίνει ο κούκος, αλλά δεν γνωρίζω να σας πώ γιατί το συγκεκριμένο ψωμάκι έχει αυτήν την ονομασία, αφού δεν κατάφερα να βρώ στοιχεία για την ιστορία του. Χωριάτικη συνταγή της παραδοσιακής φτωχικής κουζίνας (cucina povera), δεν είναι τίποτε άλλο από ένα απλό ζυμαράκι, γεμισμένο με μπόλικα σωταρισμένα κρεμμύδια, λίγο τυράκι και λίγο σαλαμάκι, φτιαγμένο δηλαδή με απλά υλικά που βρίσκονται πάντα σε ένα αγροτόσπιτο. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ένα είδος καλτσόνε χωρίς σάλτσα και με πολλά κρεμμύδια.
Το ανακάλυψα σε μία απο τις ιταλόφωνες ομάδες μαγειρικής που παρακολουθώ στο FaceBook, όπου κάποιος ανέβασε φωτογραφία με το συγκεκριμένο σχήμα πέταλο που το έφτιαξα κι εγώ, και γενικές πληροφορίες για το τι είναι. Οσο και αν έψαξα στο διαδύκτιο δεν κατάφερα να βρώ κάποια αναλυτική συνταγή για το κούκουλο. Η πιό αναλυτική αναφορά που ανακάλυψα, στην οποία και πάλι δεν αναφερόντουσαν λεπτομερώς τα υλικά και οι δόσεις, ήταν στο φόρουμ του gennarino (εδώ) την οποία και χρησιμοποίησα ως οδηγό. Για την γέμιση χρησιμοποίησα τα νοστιμότατα νεροκρέμμυδα Ζακύνθου, καθώς και μοτσαρέλα, παντσέτα σε κομματάκια, κάππαρη και αντσούγιες.
Το κούκουλο μας ενθουσίασε! Απίστευτα νόστιμο, δεν είχα δοκιμάσει ποτέ κάτι παρόμοιο σε γεύση. Είμαι σίγουρη ότι και με σαλαμάκι και άλλα είδη τυριών, πιό πικάντικα, θα γίνεται υπέροχο. Αν και σπάει μύτες μόλις βγεί απο τον φούρνο, κάντε υπομονή και αφήστε το να χλιαρίνει πρίν το δοκιμάσετε. Σερβίρεται σε θερμοκρασία δωματίου. Μπορείτε να το διατηρήσετε στο ψυγείο για κανα-δυό μέρες. Τρώγεται άνετα και κρύο, αλλά καλύτερα να το χλιαρίνετε ελαφρώς στον μικροκυματικό πρίν το σερβίρετε. 

Δόση : για 6 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : μέτρια δύσκολο
Υλικά :
για την ζύμη : 400 gr κίτρινο αλεύρι,
                          200 gr αλεύρι γοχ.,
                          25 gr μαγιά μπύρας νωπή (ψυγείου),
                          350 gr περίπου νερό,
                          30 gr χοιρινό λίπος (λαρδί) (εναλλακτικά ελαιόλαδο παρθένο έξτρα),
                          8 gr αλάτι.
για την γέμιση : 1 Kg κρεμμύδια (καθαρισμένα),
                              3 κ.σ. ελαιόλαδο παρθένο έξτρα,
                              3 φιλέτα αντσούγιας στο λάδι,
                              100 gr παντσέτα (μπέϊκον όχι καπνιστό) σε κυβάκια,   
                              150 gr μοτσαρέλα fior di latte,
                              2 κ.σ. κάππαρη,
                              φρεσκοτριμμένο πιπέρι,
                              αλάτι.
Προετοιμασία : 
Ετοιμάστε πρώτα την ζύμη. Διαλύστε την μαγιά σε λίγο χλιαρό νερό και αφήστε την να σταθεί ένα δεκάλεπτο. Φτιάξτε το γνωστό "συντριβανάκι" με τα αλεύρια, ρίξε μέσα στην λακκουβίτσα το νερό (όχι όλο, κρατήστε λίγο στην άκρη και προσθέστε το υπόλοιπο κατά το ζύμωμα, γιατί όλα τα αλεύρια δεν "σηκώνουν" την ίδια ποσότητα νερό), το λαρδί ή το ελαιόλαδο και τέλος το αλάτι περιμετρικά, έξω απο την λακκουβίτσα. Ζυμώστε μέχρι να πάρετε μια ζύμη λεία και ελαστική. Εγώ χρησιμοποίησα το Κ με το εξάρτημα γάντζο και το άφησα να ζυμωθεί στην χαμηλή ταχύτητα για 12 λεπτά περίπου. Σκεπάτε την ζύμη σε καμπάνα και αφήστε την να ξεκουραστεί σε χλιαρό μέρος μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο (1 ώρα περίπου).
Στο εν τω μεταξύ ετοιμάστε την γέμιση. Οπως είπα και στην εισαγωγή, χρησιμοποίησα τα νεροκρέμμυδα Ζακύνθου, τα οποία είναι ιδιαίτερα γλυκά και νόστιμα. Επειδή είναι δυσεύρετα, μπορείτε να τα αντικαταστήσετε με κίτρινα κρεμμύδια. Καθαρίστε τα και κόψτε τα σε λεπτές φετούλες. 
Σε ένα ευρύχωρο τηγάνι βάλτε το ελαιόλαδο και βάλτε το στην φωτιά. Μόλις ζεσταθεί προσθέστε τα φιλέτα της αντσούγιας κομμένα σε κομματάκια. Αφήστε τα να σωταριστούν για 1-2 λεπτά και διαλύστε τα με μια σπάτουλα. Προσθέστε τα κρεμμύδια και σωτάρετε τα σε μέτρια φωτιά, μέχρι να γυαλίσουν. Κατεβάστε το τηγάνι απο την φωτιά, αλατίστε (με μέτρο, γιατί οι αντσούγιες και η κάππαρη είναι ήδη αλμυρά), πιπερώστε και προσθέστε την κάππαρη και την παντσέτα. Αν δε βρείτε παντσέτα μπορείτε βέβαια να χρησιμοποιήσετε και μπέϊκον; αγοράστε το σε μια φέτα και κόψτε το σε κυβάκια. Αφήστε την γέμιση να χλιαρίνει και προσθέστε τέλος και την μοτσαρέλα κομμένη σε κομματάκια.
Η μοτσαρέλα fior di latte είναι η συνηθισμένη μοτσαρέλα από αγελαδινό γάλα. Η πιό δυσεύρετη στην Ελλάδα mozzarella di buffala δεν ενδύκνειται για χρήση στην μαγειρική.
Αδειάστε την ζύμη σε ελαφρά αλευρωμένη επιφάνεια εργασίας. Ξεφουσκώστε την και ανοίξτε την σε ένα φύλλο με διαστάσεις 60x30 εκ. περίπου. Δεν είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσετε πλάστη, μπορείτε να ανοίξετε το φύλλο και με τα χέρια, όπως κάνουμε με την ζύμη για την πίτσα. Απλώστε την γέμιση επάνω στο φύλλο της ζύμη και τυλίξτε την σε ρολό. Γυρίστε την ένωση στο κάτω μέρος και κλείστε καλά τις δύο άκρες. Βάλτε το μέσα σε μία στοργγυλή φόρμα με τρύπα στην μέση, με διάμετρο 30 εκ. χωρίς να ενώσετε τις άκρες του, ώστε να πάρει το σχήμα πέταλου. Εγώ δεν είχα τόσο φαρδειά φόρμα, έβαλα την ζύμη μέσα σε ένα ταψί και τοποθέτησα στο κέντρο του ένα πυρίμαχο ποτήρι αναποδογυρσιμένο, ώστε το κούκουλο να διατηρήσει το σχήμα του πέταλου. Αλείψτε την επιφάνεια του με λίγο λαδάκι. Τοποθετήστε το σε χλιαρό μέρος και αφήστε το να σταθεί μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο (λιγότερο από 1 ώρα).
Προθερμάνετε τον φούρνο στους 200°C. Βάλτε μέσα και ένα μπωλάκι με νερό, ώστε να διατηρήσει την σωστή υγρασία κατά το ψήσιμο. Ψήστε το κούκουλο στις αντιστάσεις, για 40 λεπτά περίπου, μέχρι να ροδίσει. Σβύστε τον φούρνο και αφήστε το να σταθεί για 10 λεπτά ακόμη. Βγάλτε το από τον φούρνο και αφήστε το να κρυώσει.
Σερβίρετε το χλιαρό ή σε θερμοκρασία δωματίου.



CUCULO LUCANO

Qualche settimana fa, in uno dei gruppi di cucina che seguo al FB, ho sentito parlare del cuculo lucano. Mai sentito prima, il suo aspetto mi ha dato l' impressione che si tratta di qualcosa di buono e saporito. Sfortunatamente le foto al FB non erano accompagnate di ricetta e così ho cominciato a cercare nel web. Non sono riuscita a trovare tante informazioni sul cuculo, e neanche una ricetta completa. Il post più completo l' ho scoperto nel forum di gennarino (qui) ed è stato la mia guida per prepararlo.
Il cuculo rassomiglia tanto al calzone, si tratta pure d' impasto per pizza farcito, ma con cipolle - tante! - formaggio, salamino e volendo anche con qualche cappero o acciuga. Ricetta della cucina povera lucana, veniva preparato con quel poco che si trovava sempre in una casa di campagna. Anche se di origini povere, il cuculo è saporitissimo! Ho preparato un semplice impasto per il pane, e l' ho farcito con cipolle giarratane, pancetta, mozzarella e capperi.
I cuculo ci ha conquistato dal primo boccone, anzi dal suo profumino che ha invaso la casa appena sfornato! Meglio lasciarlo raffreddare però, il suo sapore è migliore servito a temperatura ambiente.

Dosi : per 6 persone
Difficlotà : media
Ingredienti
per l' impasto : 400gr di farina di grano duro,
                             200gr di farina 00,
                             25 gr di lievito di birra fresco,
                             350 gr ca. di acqua,
                             30 gr di strutto o olio extravergine di oliva,
                             8 gr di sale.
per il ripieno : 1 Kg di cipolle (già mondate),
                            3 cucchiai di olio extravergine di oliva,
                            3 filetti di acciughe,
                            100 gr di pancetta a cubetti, 
                            150 gr di fior di latte,
                            2 cucchiai di capperi,
                            pepe macinato.
Preparazione :
Si comincia preparando l' impasto. Stemperate il lievito in poca acqua tiepida e lasciate riposare per una decina di minuti. Sulla spianatoia fromate la fontanella con i due tipi di farina. Nella conca versate l' acqua (non tutta ad un tratto, tenete sempre da parte una piccola quantità, siccome non tutte le farine assorbono la stessa quantità di acqua), lo strutto o l' olio ed infine cospargete il sale fuori dalla conca. Impastate fino a prendere un' impasto liscio ed elastico. Io ho impastato nella planetaria per 12 minuti. Coprite l' impasto a campana, posizionatelo in luogo tiepido e lasciatelo lievitare fino al raddoppio (1 oretta ca.).
Nel frattempo preparate il ripieno. Ho utilizzato le cipolle d' acqua da Zante, che rassomigliano tanto alle cipolle giarratane, sono proprio grosse, dolci  e saporite. Siccome non è sempre facile trovarle, potete utilizzare anche le cipolle dorate. Mondate le cipolle e tagliatele a fettine. 
Versate l' olio in un tegame e portate sul fuoco. Appena scaldato, aggiungete le acciunghe, saltate per un paio di minuti e quando cominciano a sciogliersi aggiungete le cipolle. Lasciate soffrigere fino a lucidare. Ritirate dal fuoco, salate, pepate e aggiungete i capperi e la pancetta. La pancetta potete saltarla in padella per renderla più saporita. Lasciate raffreddare a aggiungete anche il fior di latte tagliato a pezzettini. 
Rovesciate l' impasto sulla spianatoia leggermente infarinata. Sgonfiatelo e tiratero in una sfoglia alle dimensioni di ca. 60x30 cm. Disponete il ripeno e arrotolate dal lato più lungo. Sigilate le due estremità e posizionate entro uno stampo per ciambella di 30 cm di diametro, con la giuntura verso il basso. Siccome non disponevo uno stampo tanto largo, ho utilizzato una teglia rotonda e al centro ho posizionato un bicchiere di vetro termoresistente. Non saldare le due estremita, il cuculo deve avere la forma di un ferro di cavallo. Spenellate la sua superficie con poco olio. Posizionate in luogo tiepido e lasciate lievitare fino al raddoppio (meno di 1 ora).
Accendete il forno a 200°C e posizionete entro il forno un piccolo recipiente con acqua per mantenere la giusta umidità. Infornate il cuculo e lasciate cuocere a modalità statico, per 40 minuti ca., fino a dorare. Spegnete il forno e lasciate nel forno spento per una decina di minuti. 
Sfornate e lasciate raffreddare.
Servite il cuculo molto tiepido, o a temperetura ambiente.




14

Η "ΠΑΡΙΖΙΑΝΑ" // PARIGINA

 
Η "ΠΑΡΙΖΙΑΝΑ"

Σημερα θα σας παρουσιασω μια συνταγη που μαλλον δεν θα εχετε ξανακουσει και που ειμαι σιγουρη οτι θα σας ενθουσιασει! Αν μαλιστα αποφασισετε και την φτιαξετε, ειμαι επισης σιγουρη οτι θα την λατρεψετε!
Η "παριζιανα" (parigina), αντιθετα με οτι ισως υποπτευτηκατε, μας ερχεται κατ'ευθειαν απο την Ναπολη! Αν επισκευτειτε μαλιστα την γοητευτικη αυτη πολη του ιταλικου νοτου, θα την συναντησετε σε ολα τα μπαρ (εννοω τα καφε, ετσι τα λενε στην Ιταλια!) αλλα και στις ροστιτσερίες (τα ιταλικα ... σουβλατζιδικα!). Ειναι ενας ιδιαιτερος συνδυασμος υλικων και ζυμαριων, κατι μεταξυ πιτσας, φοκατσας και πιτας (rustico στα ιταλικα). Θα την συναντησετε και ως pizza parigina. Αποτελειται απο μια μαλλον παχεια βαση απο ζυμη πιτσας (ψωμιου), γεμιση κλασσικη της πιτσας με σαλτσα ντοματας, πρόβολα (που ειναι πιο πικαντικη απο την μοτσαρελλα) και βραστο προσουτο (εδω θα το λεγαμε ζαμπον) και τελος ολα αυτα μαζι καλυπτονται απο ενα φυλλο τραγανης ξεροψημενης σφολιατας! Το σχημα της παριτζινας δεν ειναι κυκλικο οπως αυτο της πιτσας, αλλα παραλληλογραμμο, καθως παρασκευαζεται συνηθως μεσα σε μεγαλα ταψια του φουρνου και επειτα κοβεται σε κομματια. Στην Ναπολη αποτελει το συνωνυμο του σνακ και καταναλωνεται ολες τις ωρες.
Αν αναρρωτιεστε τι σχεση μπορει να εχει με το Παρισι, δεν υπαρχουν σχετικες πληροφοριες για το απο που πηρε το ονομα της. Φαινεται ομως, οτι για την δημιουργια της ειναι υπευθυνη καποια ροστιτσερια στο προαστειο Afragola, στην εισοδο της πολης απο την μερια της ενδοχωρας, κατα την δεκαετια του '70. 
Σε καθε δαγκωνια απολαμβανετε το μαλακο ζυμαρι της πιτσας, την νοστιμη γεμιση και το λιωμενο τυρι που κυλαει, με επιστεγασμα την τραγανη σφολιατα! Δοκιμαστε την και σιγουρα θα την ξαναφτιαξετε πολλες φορες!

Δοση : 12 μεγαλα κομματια
Βαθμος δυσκολιας : μετρια δυκολο
Υλικα :
ζυμες : 1 δοση ζυμη για πιτσα με φυσικο προζυμι,
              1 ετοιμο φυλλο σφολιατας (250 gr),
              2 κ.σ. παρθενο ελαιολαδο.
σαλτσα : 1 1/2 φλυτζανι σπιτικη πασσατα ντοματας (ή ντοματα στον τριφτη),
                 1 κ.γ.. κοφτο αλατι,
                 3 κ.σ. παρθενο ελαιολαδο,
                 1/2 κ.γ. σκορδο σε κοκκους,
                 1 κ.γ. ριγανη τριμμενη.
γεμιση : 200 gr φετες βραστο προσουτο ή ζαμπον απο μπουτι,
                300 gr τυρι πρόβολα ή μοτσαρελλα σε φετες.
επαλειψη : 1 κροκο αυγου,
                     2 κ.σ. κρεμα γαλακτος.
Προετοιμασια : 
Για την συγκεκριμενη παριτζινα, χρησιμοποιησα ζυμη για πιτσα, φτιαγμενη με φυσικο προζυμι; οδηγιες για την παρασκευη της θα βρειτε εδω. Εναλλακτικα μπορειτε να χρησιμοποιησετε 1 1/2 δοση ζυμης για πιτσα, την συνταγη της οποιας θα βρειτε εδω.
Τη ζυμη, θα πρεπει να την αφησετε σε χλιαρο μερος για ενα διωρο, ωστε να να φουσκωσει καλα, γιατι στην συγκεκριμενη συνταγη την θελουμε να ειναι παχεια και αφρατη.
Επισης την σφολιατα μπορειτε να την φτιαξετε και μονοι σας, με τις οδηγιες που θα βρειτε εδω
Παρτε ενα ταψι φουρνου (30x40 εκ.) και αλειψτε το με τα 2 κ.σ. ελαιολαδο. 
Ετοιμαστε την σαλτσα αναμιγνυοντας ολα τα υλικα. Οπως ειπαμε και στο καλτσονε, η σαλτσα δεν θα πρεπει να εχει πολλα υγρα; αν η σαλτσα σας ειναι αραιη, βραστε την μεχρι να πηκτωσει (η τελικη ποσοτητα να ειναι ομως 1 1/2 φλυτζανι!). 
Ανοιξτε την ζυμη της πιτσας με τα χερια σε ενα μαλλον λεπτο φυλλο, στο μεγεθος του ταψιου και τακτοποιηστε το μεσα στο ταψι, ωστε να το καλυψει. Καλυψτε τη ζυμη με διαφανη μεμβρανη ή με ενα πανι και αφηστε την σε χλιαρο μερος για μια ωριτσα, ωστε να διπλασιαστει σε ογκο. 
Οταν το ζυμαρι ειναι ετοιμο, απλωστε επανω του με κυκλικες κινησεις τα 2/3 απο την σαλτσα. Φροντιστε να αφησετε περιπου 1 εκ περιθωριο απο τις ακρες χωρις σαλτσα. Τοποθετειστε απο επανω πρωτα τις φετες του ζαμπον και μετα την πρόβολα ή την μοτσαρελλα. Καλυψτε με την υπολοιπη σαλτσα. 
Ανοιξτε το φυλλο της σφολιατας στις διαστασεις του ταψιου, τρυπηστε το με ενα πηρουνι και τοποθετηστε το επανω απο την γεμιση. Πιεστε με τα δαχτυλα σας τις ακρες, ωστε να σφραγιστει η γεμιση μεσα στη ζυμη. Χτυπηστε τον κροκο του αυγου με την κρεμα γαλακτος και αλειψτε καλα την επιφανεια της σφολιατας. 
Ψηστε την παριτζίνα σε καλα προθερμασμενο φουρνο στους 200°C για 35 λεπτα περιπου, μεχρι να ροδισει ωραια. 
Βγαλτε την απο το φουρνο, αφηστε την να σταθει 5-10 λεπτακια και επειτα κοψτε την σε μεγαλα τετραγωνα κομματια. Σερβιρετε την αμεσως!
Μπορειτε να την διατηρησετε για κανα-δυο μερες στο ψυγειο, αλλα ζεστη-ζεστη, μολις βγει απο τον φουρνο, ειναι ανεπαναληπτη!



LA PARIGINA

Questa parigina è intanto una vera napolitana! Si tratta di un rustico, una preparazione tra la pizza e la focaccia, con una copertura di pasta sfoglia croccante! Tipico spuntino della città partenopea, potete gustarlo a qualsiasi ora della giornata e  lo troverete in tutti i bar e le rosticcerie di Napoli e periferia. La riscontrerete anche come pizza parigina. La sua forma però è rettangolare, siccome viene preparata in grandi teglie rettangolari e poi viene tagliata a pezzi.
Non ci sono informazioni per l'origine del suo nome. Da quanto pare è stata creata durante gli anni '70 in una rosticceria di Afragola, un comune nei pressi di Napoli (sul A1) ed ha riscontrato presto un grande successo.
Per me è stato amore a ... primo morso con questo rustico! La combinazione della parte morbida -l'impasto di pane- con la farcitura golosa e la parte croccante -della sfoglia- è davvero magica! Potete mangiarla anche fredda, ma appena sfornata è di una bontà eccezionale! E poi il profumino che invade la casa .... fa venire l'acquolina in tutto il vicinato! 

Dosi : 12 pezzi abbondanti
Difficoltà : media
Ingredienti
impasti : 1 dose impasto per la pizza al lievito madre,
                 1 rottolo di pasta sfoglia (250 gr),
                 2 cucchiai di olio extravergine di oliva.  
sugo : 1 1/2 tazza di passata di pomodoro,
             1 cucchiaio raso di sale,
             3 cucchiai di olio extravergine di oliva,
             1/2 cucchiaio di aglio in granuli,
             1 cucchiaino di origano essiccato tritato,
             200 gr di prosciuto cotto affettato,
             300 gr di provola affettata,
per spennellare : 1 tuorlo d'uovo,
                          2 cucchiai di panna.
Preparazione : 
Per questa parigina, ho utilizzato l'impasto per la pizza preparato con il lievito madre; istruzioni per la sua preparazione troverete qui. Certo potete utilizzare anche l'impasto per la pizza al lievito di birra; la ricetta la troverete qui e occorre 1 1/2 dose della quantità riportata alla ricetta. 
Non dimenticare di lasciare l'impasto a lievitare per un paio d'ore in luogo tiepido, siccome nella ricetta della parigina l'impasto deve essere piuttosto spesso e soffice.
Potete preparare anche la pasta sfoglia con le istruzioni che troverete qui.
Preparate il sugo al pomodoro, mescolando tutti gli ingredienti. Come abbiamo detto anche al calzone, il sugo deve essere piuttosto asciutto; se il vostro contiene acqua in eccesso, allora mettetelo a bollire fino ad ottenere la consistenza desiderata.
Spenellate una teglia da forno (30x40 cm) con 2 cucchiai di olio di oliva. Con le mani, tirate l'impasto per la pizza in una foglia alla grandezza della vostra teglia e disponetela dentro. Coprite con pellicola transparente o un panno e lasciate in luogo tiepido per un'oretta, fino al raddoppio.  
Quando l'impasto sarà pronto, versateci i 2/3 del sugo con movimenti circolari, fino a ca 1cm dal bordo. Adagiate sopra prima le fette del prosciutto e poi quelle della provola e coprite con il resto del sugo. 
Tirate la pasta sfoglia in un foglio alla grandezza della teglia e buccherellatela con una fochetta. Coprite con la pasta sfoglia il ripeno e premete il bordi per saldarli. Sbattete il tuorlo con la panna e spennellate tutta la superficie della parigina. 
Cuocete in forno preriscaldato a 200°C per 35 minuti ca, fino a dorare. 
Sfornate, lasciate riposare per una decina di minuti, tagliatela a quadrotti e servite subito!