Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα VEGETARIANE. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα VEGETARIANE. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
0

ΣΑΛΑΤΑ ΜΕ ΩΜΟ ΚΟΛΟΚΥΘΑΚΙ // INSALATA DI ZUCCHINE CRUDE


ΣΑΛΑΤΑ ΜΕ ΩΜΟ ΚΟΛΟΚΥΘΑΚΙ

Στις αρχές του 1990 είχα βρεθεί στο Μιλάνο, σε μία τρατορία κρυμμένη σε κάποιο δρομάκι κοντά στο Duomo, όπου μεταξύ των άλλων, μας έφεραν μία καταπληκτική σαλάτα, την οποία πρώτη φορά δοκίμαζα στην ζωή μου! Ήταν μία λιτή σαλάτα με ωμό κολοκυθάκι, τόσο νόστιμη, που δεν το πίστευα! Τα κολοκυθάκια ήταν κομμένα με το χέρι σε πολύ ψιλά ζουλιέν (σπιρτόξυλα), υπέροχα τραγανά, γαρνιρισμένα με καλής ποιότητας ελαιόλαδο, μέντα και λεμόνι. 
Από τότε, δεν έτυχε να την ξαναβρώ αυτή την σαλάτα. Την θυμήθηκα πριν λίγες ημέρες, ψάχνοντας συνταγές με κολοκυθάκια σε ιταλικά σάιτ μαγειρικής, την δοκίμασα και σας την παρουσιάζω σήμερα.
Το ιδανικό είναι τα κολοκυθάκια να κοπούν με το χέρι, σε πάρα πολύ λεπτό ζουλιέν, ώστε να παραμείνουν τραγανά. Αν δεν είναι εφικτό, τα περνάτε από την χοντρή πλευρά του τρίφτη. 
Σερβίρεται ως δροσερή σαλάτα αλλά και ως συνοδευτικό σε ψητά κρέατα, ομελέτες, τυριά ή επάνω σε μπρουσκέτες. 

Δόση : για 4 άτομα
Βαθμός δυσκολίας συνταγής : πολύ εύκολη
Υλικά : 2 τρυφερά κολοκυθάκια (300 gr περίπου)
                ελαιόλαδο παρθένο έξτρα καλής ποιότητας,
                χυμό λεμονιού,
                πιπέρι λευκό, 
                αλάτι,
                φρέσκα φύλλα μέντας ή βασιλικού.
Προετοιμασία : 
Πλύνετε τα κολοκυθάκια και τρίψτε τα στην χοντρή πλευρά του τρίφτη. Όπως είπαμε και στην εισαγωγή, μπορείτε να τα κόψετε με το χέρι σε πολύ λεπτά ζουλιέν, αλλά επίσης μπορείτε να τα περάσετε από την μηχανή για σπαγκέτι λαχανικών ή να τα κόψετε σε πάρα πολύ λεπτές φέτες με ένα μαντολίνο (αυτήν την εκδοχή θα την συναντήσετε και ως "κολοκυθάκια καρπάτσιο" αδόκιμος όρος, καθώς το καρπάτσο - carpaccio - αναφέρεται σε κρέας και όχι σε λαχανικά!).
Αλατίστε, πιπερώστε, προσθέστε χυμό λεμονιού και λάδι και αφήστε τα να μαριναριστούν για ένα μισάωρο. 
Γαρνίρετε με φρέσκα φύλλα μέντας ή βασιλικού και σερβίρετε. 



INSALATA DI ZUCCHINE CRUDE

L' insalata di zucchine crude, l' avevo assaggiata per la prima volta nel lontano 1992, in una trattoria di Milano, e ne sono rimasta affascinata. Poi, non so perché, non avevo mai cercato di prepararla a casa, fino qualche giorno fa, che cercavo ricette per smaltire 3 zucchine, comprate per sbaglio. 
Da quanto mi ricordavo, le zucchine erano tagliate a mano, in sottilissimo julienne; io non avevo la pazienza di tagliarle a mano, e così le ho grattugiato con una grattugia a fori larghi. 
Le zucchine crude marinate, vanno servite come insalata ma anche come contorno, con carne arrostita, pesce, omelette o frittate, formaggi o con bruschette. 

Dosi : per 4 persone
Difficoltà della ricetta : facile
Ingredienti : 2 zucchine teneri (300 gr ca.),
                            olio e.v.o.,
                            succo di limone,
                            pepe bianco macinato, 
                            sale,
                            fresche foglie di menta o basilico.
Preparazione : 
Lavate e spuntate le zucchine. Grattugiatele con una grattugia a fori larghi; come abbiano già detto alla premessa, in alternativa potete tagliarle a julienne, passarle dalla apposita macchina per spaghetti di verdure, o tagliarle molto sottili con una mandolina.
Salate e pepate, condite con il succo di limone e l' olio, e lasciate marinare per mezz'oretta. 
Cospargete con foglie tritate di menta o basilico e servite. 

3

ΣΑΛΑΤΑ ΜΕ ΡΕΒΥΘΙΑ ΚΑΙ ΟΜΕΛΕΤΑ για τους QUANTI MODI DI FARE E RIFARE // INSALATA DI CECI E UOVA STRAPAZZATE per i QUANTI MODI DI FARE E RIFARE


ΣΑΛΑΤΑ ΜΕ ΡΕΒΥΘΙΑ ΚΑΙ ΟΜΕΛΕΤΑ
για τους QUANTI MODI DI FARE E RIFARE

Δεύτερη Κυριακή του Φλεβάρη και ανανεώνουμε το μηνιαίο ραντεβού μας με την διαδικτυακή ομάδα των Quanti Modi di Fare e Rifare. Οπως είπαμε και στην προηγούμενη σχετική ανάρτηση, φέτος θα δοκιμάσουμε συνταγές από την Ιαπωνία και την Νορβηγία.
Σήμερα είναι η μέρα της Νορβηγίας και η Ornella έχει επιλέξει μία χορταστική σαλάτα με ρεβύθια και ομελέτα (Kikertsalat med eggerøre για όσους γνωρίζουν νορβηγικά), που άνετα μπορεί να αποτελέσει ένα πλήρες low carb vegeterian γεύμα.
Εύκολη συνταγούλα που πιστεύω θα την εκτιμήσουν όσοι αγαπάνε τα αυγά (εμένα προσωπικά δεν με πολυαρέσουν). Θέλω επίσης να σημειώσω ότι προσωπικά θα ήθελα και ένα ελαφρύ ντρέσινγκ για τα ρεβύθια με τα χορταρικά, ίσως μία ελαφριά citronette με λίγο επιπλέον χυμό πορτοκάλι.

Δόση : για 4 άτομα
Βαθμός δυσκολίας συνταγής : εύκολη
Υλικά : 250 gr ρεβύθια (ή 400 gr έτοιμα βρασμένα),
               1 κρεμμύδι,
               2 πορτοκάλια,
               1 συσκευασία σαλάτα ανάμεικτη baby,
               8 αυγά,
               8 κ.σ. νερό,
               2 κ.σ. μαργαρίνη (ή βούτυρο),
               μία φουντίτσα μαϊντανό,
               πιπέρι μαύρο φρεσκοτριμμένο,
               αλάτι.
Προετοιμασία :
Η οδηγία στην συνταγή λέει να χρησιμοποιήσετε έτοιμα βρασμένα ρεβύθια, σε κονσέρβα. Επειδή είναι ένα είδος που δεν βρίσκεται εύκολα στην Ελλάδα, και επειδή είχα αρκετά ρεβύθια στο σπίτι, αγορασμένα από παραγωγό, εγώ τα έβρασα μόνη μου. Τα έβαλα να μουλιάσουν 12 ώρες, τα στράγγισα και μετά τα έβαλα στην χύτρα ταχύτητας, με αρκετό νερό, και τα μαγείρεψα στην υψηλή πίεση για 40 λεπτά. Μόλις άνοιξα το καπάκι, πρόσθεσα 1 κ.γ. αλάτι και τα άφησα να κρυώσουν μέσα στο ζουμί τους.
Βάλτε τα ρεβύθια σε ένα σουρωτήρι και αφήστε τα να στραγγίσουν καλά από το ζουμί τους.
Κόψτε το κρεμμύδι σε λεπτές φετούλες. Αν δεν σας αρέσει η πολύ έντονη γεύση του, αφήστε το να μουλιάσετε ένα δεκάλεπτο σε κρύο νερό και μετά στραγγίστε το καλά.
Με ένα κοφτερό μαχαίρι αφαιρέστε την φλούδα των πορτοκαλιών μαζί με το λευκό μέρος. Μέσα σε ένα πιάτο, κόψτε τα πορτοκάλια σε φέτες, ώστε να μαζέψετε και το ζουμάκι τους.
Χτυπήστε τα αυγά με το νερό; προσθέστε αλατάκι, πιπεράκι και τον μαϊντανό ψιλοκομμένο. Βάλτε την μαργαρίνη (εγώ δεν χρησιμοποιώ στην κουζίνα μου έτσι έβαλα βούτυρο) σε ένα αντικολλητικό τηγάνι, ρίξτε μέσα τα αυγά και ετοιμάστε την ομελέτα.
Ετοιμάστε την σαλάτα μέσα σε μία ρηχή πιατέλα. Βάλτε πρώτα τα ρεβύθια, το κρεμμύδι και την έτοιμη σαλάτα και αναμείξτε. Ρίξτε από επάνω την ομελέτα κομμένη σε χοντρά κομμάτια, αναμείξτε και προσθέστε τέλος και τις φέτες του πορτοκαλιού με το ζουμάκι τους. 
Σερβίρετε την σαλάτα αμέσως.



INSALATA DI CECI E UOVA STRAPAZZATE
per i QUANTI MODI DI FARE E RIFARE

Seconda domenica di febbraio e siamo pronti per il nostro appuntamento con le cuochine dei Quanti!
Oggi prepariamo una ricetta norveghese, proposta da Ornella. Kikertsalat med eggerøre in norveghese significa : insalata di ceci on uova strapazzate. Ricettina semplice e veloce per preparare un piatto unico low carb vegetariano. 
La ricetta proposta da Ornella potete vederla qui. Siccome i ceci in scatola non è un prodotto molto comune nei supermercati in Grecia, sono dovuta a cucinarli. Ho sostituito la margarina con il burro, perchè non la metto mai nella mia cucina! Per i mei gusti, che non sono poi amica delle uova strapazzate, a questa insalata avrei aggiunto un condimento ai ceci, p.e. una citronette con extra succo di arancia, o qualcosa del genere.

Dosi : per 4 persone
Difficoltà della ricetta : facile
Ingredienti : 250 ceci secchi (o 400 gr già cotti in scatola),
                            1 cipolla,
                            2 arance,
                            1 confezione insalata baby,
                            8 uova,
                            8 cucchiai acqua,
                            2 cucchiai margarina (io : burro),
                            1 ciuffo di prezzemolo,
                            pepe nero macinato al momento,
                            sale qb.
Preparazione :
Ho messo i ceci secchi in ammolo per 12 ore. Ho scolato e poi messi nella pentola a pressione, coperti con acqua e cotti, senza sale, per 40 minuti a pressione alta. Appena cotti, ho tolto il coperchio della pentola, ho messo un buon cucchiaino di sale, ho mescolato e ho lasciato i ceci raffreddare nel loro brodo di cottura.
Tagliate la cipolla a fettine sottili. Se non vi piace il gusto un po' forte della cipolla, mettetela in ammollo in acqua fredda per una decina di minuti e poi scolate bene.
Con un coltello affilato eliminate la buccia delle arance, asportando anche tutta la parte bianca. Tagliateli a fette entro un piatto, per raccogliere anche l' eventuale sughetto.
Sbattete le uova con l' acqua. Salate, pepate e aggiungete il prezzemolo tritato finemente.
Ponete la margarina (io il burro) in una padella, fate scaldare, aggiungete le uova e preparate la frittata.
Scolate bene i ceci e metteteli entro un piatto da portata. Aggiungete la cipolla e l' insalata verde mista e mescolate. Tagliate la frittata a pezzi grossi, metteli nel piatto e mescolate. Aggiungete infine anche le fette delle arance con il loro sughetto e servite subito.




0

ΛΑ ΡΙΜΠΟΛΊΤΑ, Η ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗ ΣΟΥΠΑ ΤΗΣ ΤΟΣΚΑΝΗΣ // LA RIBOLLITA TOSCANA


ΛΑ ΡΙΜΠΟΛΊΤΑ,
Η ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗ ΣΟΥΠΑ ΤΗΣ ΤΟΣΚΑΝΗΣ

Η ριμπολίτα (ribollita) είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πιάτα της καλής, φτωχικής, παραδοσιακής χωριάτικης κουζίνας της Τοσκάνης. Έχει τα βασικά χαρακτηριστικά των συνταγών της ιταλικής cucina povera : λίγα υλικά, από αυτά που υπάρχουν συνήθως σε όλα τα σπίτια, ανακύκλωση υλικών, εύκολη παρασκευή, χορταστική και με πλούσια γεύση.
Η ριμπολίτα είναι διαδεδομένη σε όλη την Τοσκάνη, ιδιαιτέρως όμως στις περιοχές της Πίζας, της Φλωρεντίας και του Αρέτσο. Η ιστορία της συνταγής ξεκινάει από τους μεσαιωνικούς χρόνους, αν και την πρώτη γραπτή καταγραφή, την συναντάμε στο βιβλίο L'arte cucinaria in Italia του Alberto Cougnet (1910). Κατά τον Μεσαίωνα, οι ευγενείς συνήθιζαν να τρώνε το φαγητό τους μέσα σε ένα σκαμμένο καρβέλι ψωμί, που αντικαθιστούσε το πιάτο. Αυτά τα ψωμιά, έπειτα τα έπαιρναν οι υπηρέτες, οι οποίοι τα ανακάτευαν με λαχανικά και έφτιαχναν ένα είδος σούπας, με το οποίο χόρταιναν την πείνα τους; έτσι γεννήθηκε η λεγόμενη "σούπα ψωμιού". Η ριμπολίτα έχει τις βάσεις της σε αυτές τις σούπες ψωμιού, αλλά είναι εμπλουτισμένη με φασόλια και χειμωνιάτικα λαχανικά, κυρίως διάφορα είδη λάχανου. Ενα από αυτά είναι το cavolo nero, ένα ιδιαίτερο είδος λαχανίδας, για το οποίο είχαμε μιλήσει αναλυτικά εδώ. Στην Ελλάδα δεν νομίζω ότι μπορείτε να το βρείτε; εγώ το είχα βρεί μία χρονιά σε έναν παραγωγό στην λαϊκή, ο οποίος μάλιστα ούτε ήξερε τι ακριβώς είναι (το πουλούσε για ραβέντι, με το οποίο δεν έχει καμμία σχέση). Για να φτιάξω την ριμπολίτα, αγόρασα σπόρους cavolo nero, τους φύτεψα σε σπορείο το καλοκαίρι και μετά καλλιέργησα τα φυτά στον κήπο μου. Δεν μπορώ να πω ότι η παραγωγή ήταν πλούσια, αλλά ήτα αρκετό για να φτιάξω την σούπα και λίγο πέστο, που το λατρεύω (συνταγή εδώ). Άλλο είδος λάχανου που χρησιμοποιούν οι ιταλοί, είναι το cavolo verza, το οποίο σχηματίζει κεφάλι και έχει φύλλα και αυτό "γκοφρέ"; στην Ελλάδα είναι γνωστό ως λάχανο σαβόϊ και είναι επίσης δυσεύρετο. Τα λάχανα, νοστιμίζουν όταν η θερμοκρασία πέφτει αρκετά και με τις πρώτες παγωνιές, γι΄αυτό και η ριμπολίτα είναι ένα πιάτο που μαγειρεύεται στην καρδιά του χειμώνα. Εναλλακτικά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σέσκουλα, σπανάκι, ίσως και το κοινό λάχανο. Ετσι κι αλλιώς και στην Ιταλία υπάρχουν διάφορες παραλλαγές της συνταγής; κάποιοι προσθέτουν ακόμη και παντσέτα (αλλαντικό, δείτε εδώ), αν και γενικά είναι μια σούπα χωρίς ζωικά συστατικά, γι΄αυτό και δεν βάζουμε ζωμό κρέατος ή τυρί.
Φασόλια χρησιμοποιούν συνήθως τα λευκά, μετρίου μεγέθους (ποικιλίες cannellini, zolfini και toscanelli στην Ιταλία).  Για το ψωμί προτιμούν το παραδοσιακό της Τοσκάνης (pane toscano) το οποίο είναι ανάλατο; δύσκολο να βρεθεί και αυτό ή κάτι παρόμοιο στην Ελλάδα, θα προτιμήσετε ένα καλό, προζυμένιο και μακράς ωρίμανσης ψωμάκι, ιδανικά σπιτικό.
Ριμπολίτα (ri-bollita) σημαίνει ξανα-βρασμένη. Οι νοικοκυρές συνήθιζαν να φτιάχνουν αυτήν την σούπα την Παρασκευή, ημέρα που παραδοσιακά τρώνε νηστίσιμα φαγητά. Καθώς την ετοίμαζαν συνήθως σε μεγάλη ποσότητα, την ξαναζέσταιναν και σέρβιραν και τις επόμενες ημέρες. Η πραγματική ριμπολίτα, πρέπει να κρυώσει πρώτα και να ξαναζεσταθεί, γιατί έτσι από ζουμερή σούπα μετατρέπεται σε ένα πιάτο κρεμώδες. Αυτή είναι η σωστή διαδικασία πριν την απολαύσετε, καθώς επίσης κάθε φορά που ξαναβράζει, γίνεται ακόμη πιο νόστιμη και για τους ιταλούς αποτελεί ένα από τα κλασσικά τους confort food.

Δόση : γιά 6 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : εύκολη
Υλικά : 350 gr φασόλια λευκά,
                1 σκελίδα σκόρδο,
                1 κλωνάρι δεντρολίβανο ή φασκόμηλο,
                300 gr cavolo nero,
                300 gr σέσκουλα,
                80 gr κρεμμύδι,
                80 gr καρότα,
                80 gr σέλερι (κοτσάνι),
                1 μικρή πατάτα,
                50 ml ελαιόλαδο παρθένο έξτρα,
                1 κ.γ. σπιτικό πελτέ ντομάτας,
                πιπέρι μαύρο φρεσκοτριμμένο,
                αλάτι,
                250 gr σπιτικό ψωμί με προζύμι,
                1 καυτερό πιπεράκι (ή 1/2 κ.καφέ μπούκοβο),
                θυμάρι.
γιά το σερβίρισμα : ελαιόλαδο παρθένο έξτρα.
Προετοιμασία :
Ετοιμάστε πρώτα τα φασόλια. Βάλτε τα σε ένα μπολ, σκεπάστε τα με νερό και αφήστε τα να μουλιάσουν 24 ώρες ή το ελάχιστο 12 ώρες. Μπορεί σε κάποιες συνταγές να συναντήσετε και φασόλια έτοιμα βρασμένα, δηλαδή σε κονσέρβα, αλλά γενικά οι ιταλίδες προτιμάνε να μην τα χρησιμοποιούν στην συγκεκριμένη σούπα και να τα βράζουν μόνες τους.
Μέσα σε μία κατσαρόλα, σοτάρετε σε 2 κ.σ. ελαιόλαδο το σκόρδο, ολόκληρο και τσακισμένο και το δεντρολίβανο. Προσθέστε τα φασόλια, στραγγισμένα, και 2 λίτρα νερό. Σκεπάστε την κατσαρόλα και αφήστε τα φασόλια να βράσουν σε μέτρια φωτιά, για περίπου 1 ώρα, μέχρι να μαλακώσουν. Αλατίστε στο τέλος.
Με μία τρυπητή κουτάλα, βγάλτε στην άκρη περίπου το 1/3 από τα φασόλια. Αφαιρέστε το σκόρδο και το δεντρολίβανο. Με το ραβδομπλέντερ πολτοποιήστε τα υπόλοιπα φασόλια μέσα στο ζουμί τους.
Στο εν τω μεταξύ πλύνετε την λαχανίδα (cavolo nero) και τα σέσκουλα, αφαιρέστε το κάτω μέρος από τα κοτσάνια τους, που είναι σκληρό, και κόψτε τα σε μεγάλα κομμάτια.
Για το σοφρίτο καθαρίστε και κόψτε σε μικρά κυβάκια το κρεμμύδι, τα καρότα, το σέλερι και την πατάτα.
Βάλτε σε μία κατσαρόλα το υπόλοιπο ελαιόλαδο και σοτάρετε κατ΄αρχήν το κρεμμύδι, τα καρότα και το σέλερι. Προσθέστε την πατάτα και τον πελτέ της ντομάτας  και σοτάρετε. Προσθέστε τα υπόλοιπα λαχανικά (λαχανίδα και σέσκουλα) τον ζωμό με τα πολτοποιημένα φασόλια, αλατίστε και πιπερώστε. Σκεπάστε την κατσαρόλα και αφήστε την σούπα να βράσει για περίπου τρία τεταρτάκια, ανακατεύοντας κατά διαστήματα. Αν χρειαστεί, συμπληρώστε τα υγρά της σούπας με ζεστό νερό.
Όταν τα χόρτα πλέον βράσουν, προσθέστε τα ολόκληρα φασόλια που είχατε κρατήσει στην άκρη και σβήστε την φωτιά. Δοκιμάστε στο αλάτι.
Κόψτε το ψωμί σε χοντρές φέτες.
Βάλτε 2-3 φέτες ψωμί μέσα σε μία σουπιέρα ή πήλινη γάστρα, περιχύσετε με 2-3 κουτάλες σούπα και συνεχίστε εναλλάσσοντας το ψωμί με την σούπα μέχρι να τελειώσουν.
Αφήστε να κρυώσει σε θερμοκρασία δωματίου, σκεπάστε την σουπιέρα με το καπάκι της και βάλτε την στο ψυγείο για τουλάχιστον 2 ώρες (ακόμη καλύτερα για όλη τη νύχτα). 
Βγάλτε την ριμπολίτα από το ψυγείο, μεταγγίστε την σε μία κατσαρόλα και δώστε της μία βράση. Αρωματίστε την με το καυτερό πιπεράκι και το θυμάρι.
Σερβίρετε την ριμπολίτα ζεστή, με λίγο ωμό ελαιόλαδο.
Μπορείτε να την διατηρήστε στο ψυγείο για 2 ημέρες.



LA RIBOLLITA TOSCANA

La ribollita è un piatto emblematico della tradizione culinaria toscana, si prepara principalmente nella Piana di Pisa e nelle zone di Firenze e di Arezzo. Povera, stagionale e di magro, eppure tanto saporita e sostanziosa, la ribollita è un vero comfort food di altri tempi che ancora oggi fa parte della cucina casalinga.
Le sue origini risalgono al Medioevo, quando i nobili erano soliti a consumare le loro pietanze dentro dei pani, detti mense. Questi pani, che di solito avanzavano dopo il pranzo, venivano poi dati ai servi, che li univano con verdure e facevano una minestra per sfamarsi e così è nata la zuppa di pane. La differenza della ribollita da una semplice zuppa di verdure e pane è che viene riscaldata per almeno una volta prima di essere consumata, pratica alla quale deve anche il suo nome. Le massaie la preparavano di solito venerdì, giorno che tradizionalmente si mangia di magro, in grandi quantità, e poi veniva ribollita e mangiata anche durante i giorni successivi, siccome risultava ancora più gustosa ogni volta che veniva riscaldata. Alberto Cougnet, nel 1910, per la prima volta trascrive la ricetta della ribollita nel suo libro L'arte cucinaria in Italia.
Gli ingredienti principali della ribollita sono i fagioli (borlotti, toscanelli o zolfini) ed il cavolo nero. Siccome in Grecia il cavolo nero è pressochè sconosciuto (ho trovato solo una volta al mercato e quello che lo aveva coltivato non sapeva esatamente di che cosa si trattava, siccome lo chiamava rabarbaro) per preparare la ribollita, avevo comprato i semi, li ho seminati l' estate, poi ho trapiantato le piantine al suolo per poter ricavare qualche foglia e preparare la ricetta ... Oltre al cavolo nero, che è indispensabile, ci si può mettere anche il cavolo verza (altrettanto sconosciuto in Grecia), le bietole, oppure anche il cavolo cappuccio. Il pane utilizzato è di solito il pane toscano (privo di sale). Ci sono varianti con l' aggiunta di pancetta, ma secondo alla tradizione la ribollita è un piatto magro e per questo motivo non viene aggiunto neanche il brodo di carne o il formaggio grattugiato.
Informazioni tratte da : Wikipedia, dissapore, innaturale

Dosi : per 6 persone
Difficoltà della ricetta : facile
Ingredienti : 350 gr fagioli cannellini,
                        1 spicchio d' aglio,
                        1 rametto di rosmarino o qualche foglia di salvia,                      
                        300 gr cavolo nero,
                        300 gr bietole,
                        80 gr cipolla,
                        80 gr carote,
                        80 gr costa di sedano,
                        1 patata piccola,
                        50 ml olio e.v.o.,
                        1 cucchiaino di triplo-concentrato di pomodoro fatto a casa,
                        timo,
                        pepe nero macinato al momento,
                        sale qb.,
                        250 gr pane casereccio al lievito madre,
                        1 peperoncino.
per la finitura : olio e.v.o.
Preparazione :
Iniziate la preparazione della ribollita con la cottura dei fagioli; meglio non utilizzare quelli già pronti in scatola. Mettetli entro una ciotola, coprite con acqua e lasciate in ammollo per 24 ore, il minimo 12.
In una casseruola saltate lo spicchio d' aglio intero e schiacciato, con 2 cucchiai di olio. Aggiugnete il rametto di rosmarino e i fagioli, scolati dalla loro acqua di ammollo. Aggiungete 2 litri di acqua. Coprite la casseruola, e lasciate cuocere a fuoco moderato per ca. un' oretta, fino a quanto non diverranno morbidi.
Ritirate dal fuoco, salate e lasciate riposare per una decina di minuti. Con un mestolo forato, prelevate ca. 1/3 dei fagioli e tenete da parte. Eliminate l' aglio ed il rosmarino, frullate il resto e tenete da parte.
Nel frattempo montate e lavate il cavolo nero e le bietole. Eliminate le parti duri (costole) tagliate grossolanemente.
Per il soffritto tagliate a punta di coltello la cipolla, le carote ed il sedano. Sbucciate la patata e tagliate a cubetti.
Versate l' olio restante entro una casseruola e saltate il trito di cipolla, carota e sadano. Aggiungete la patata ed il triplo- concentrato di pomodoro e saltate. Aggiungete le verdure (cavolo nero e bietole), il frullato di fagioli, salate e pepate. Coprite la casseruola e lasciate cuocere a fuoco moderato per 45 minuti ca., mescolando di tanto in tanto. Durante la cottura, se si acsiuga, aggiungete acqua calda.
Quando le erbette saranno cotte, aggiunete anche i fagioli tenuti da parte, aggiustate di sale e ritirate dal fuoco.
Tagliate il pane a fette grossolane. Potete anche tostare le fette del pane.
In una terrina ponete 2-3 fete di pane e aggiungete qualche mestolo di zuppa. Proseguite alternando il pane con la zuppa, fino all' esaurimento degli ingredienti.
Lasciate raffreddare a temperatura ambiente. Poi coprite, ponete nel frigorifero e lasciate riposare per almeno un paio d' ore, meglio ancora se per tutta la notte.
Riscaldate la zuppa prima di servire. Condite con timo, il peperoncino tritato e un filo d' olio crudo.
Si conserva nel frigo per un paio di giorni.




10

ΛΟΥΚΟΥΜΑΔΕΣ ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ για τους QUANTI MODI DI FARE E RIFARE // CIAMBELLE DI ZUCCA E TOFU per i QUANTI MODI DI FARE E RIFARE


ΛΟΥΚΟΥΜΑΔΕΣ ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ
για τους QUANTI MODI DI FARE E RIFARE

Για έκτη συνεχή χρονιά εξακολουθώ να συμμετέχω στην διαδικτυακή ομάδα των Quanti Modi di Fare e Rifare ... Μέχρι τώρα ασχοληθήκαμε περισσότερο με την ιταλική κουζίνα, αφού σχεδόν όλες οι foodbloggers που συμμετέχουν είναι ιταλικής καταγωγής. Φέτος το μενού της ομάδας αλλάζει τελείως και θα γνωρίσουμε συνταγές από 2 κουζίνες, την ιαπωνική και την νορβηγική, οι οποίες είναι άγνωστες για τους περισσότερους από εμάς. Η επιλογή έγινε από το γεγονός ότι οι εμπνεύστριες της ομάδας, η Anna και η Ornella, κατοικούν σήμερα αντίστοιχα στην Ιαπωνία και στη Νορβηγία ...
Ξεκινάμε με ένα γλυκό έδεσμα από την Ιαπωνία. Ντόνατς, ελληνιστί λουκουμαδάκια, με κίτρινη κολοκύθα, τόφου και καρύδια. Καλό είναι η κολοκύθα να είναι ώριμη, γιατί η γλύκα τους εξαρτάται βασικά από αυτή, αφού η συνταγή δεν περιέχει ζάχαρη και τα υπόλοιπα υλικά είναι ουδέτερα σε γεύση. Ένα χορτοφαγικό και vegan κολατσό, αλλά και ένας τρόπος για να πείσουμε τα παιδιά να φάνε λαχανικά.
Μια και το έφερε η κουβέντα, ας πούμε λίγα λόγια για το τόφου. Το τόφου, το λεγόμενο και χορτοφαγικό τυρί, είναι ένα προϊόν που προέρχεται από το γάλα της σόγιας. Παραδοσιακό και πολύ δημοφιλές στην ανατολίτικη και ιδιαίτερα στην κινέζικη και την ιαπωνική κουζίνα, έχει πίσω του μία ιστορία περίπου 2000 χρόνων! Η ονομασία του προέρχεται από τα ιαπωνικά 豆腐 και σημαίνει "φασόλι που έχει υποστεί ζύμωση" . Για την παρασκευή του μουλιάζουν πρώτα τα φασόλια της σόγιας, τα στραγγίζουν, τα αλέθουν και παίρνουν το λεγόμενο γάλα σόγιας, το οποίο έπειτα επεξεργάζεται όπως περίπου και το ζωικό γάλα για να γίνει η τυροκόμηση : το θερμαίνουν, προσθέτουν άλας, οξύ ή καταλύτη για να καθιζάνουν οι πρωτεΐνες, διαχωρίζεται το πήγμα από τον ορρό και τέλος μορφοποιείται. Υπάρχουν 3 τύποι τόφου, και διαχωρίζονται ανάλογα με την σκληρότητα τους : το μαλακό, το λεγόμενο μεταξωτό (silken tofu 絹漉し豆腐), το οποίο το χρησιμοποιούν κυρίως για παρασκευή γλυκών και μας ενδιαφέρει και για την συνταγή μας, το σκληρό και το πολύ σκληρό. Το τόφου είναι φτωχό σε θερμίδες, αλλά πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, που το καθιστούν ένα από τα καλύτερα υποκατάστατα των πρωτεϊνουχων ζωικών τροφών, γι' αυτό και δεν λείπει από την δίαιτα των μερικώς ή ολικά χορτοφάγων.
Εδώ μπορείτε να δείτε σε βίντεο την συνταγή που θα σας παρουσιάσω σήμερα, και την οποία μας προτείνει η Anna, που ζει στην Ιαπωνία εδώ και αρκετές δεκαετίες.

Δόση : για 20-30 λουκουμαδάκια (εξαρτάται από το μέγεθος)
Βαθμός δυσκολίας συνταγής : πολύ εύκολη
Υλικά : 300 gr κίτρινη (πορτοκαλί) κολοκύθα καθαρισμένη,
                200 gr φαρίνα,
                200 gr silk tofu,
                50 gr καρύδια,
                σπορέλαιο γιά το πλάσιμο.
για το τηγάνισμα : πυρηνέλαιο
για το σερβίρισμα : 3 κ.σ. κρυσταλλική ζάχαρη,
                                     1/2 κ.γ. κανέλα.
Προετοιμασία :
Καβουρντίστε για λίγα λεπτά τα καρύδια, μέσα σε ένα αντικολλητικό τηγάνι ή για 4-5 λεπτά στον φούρνο, στους 180°C, στον αέρα. Αφήστε τα να κρυώσουν και κόψτε τα σε κομματάκια με ένα κοφτερό μαχαίρι.
Κόψτε την κολοκύθα σε κομμάτια, τοποθετήστε την σε ένα σκεύος κατάλληλο για μικροκυματικό, σκεπάστε με διάφανη μεμβράνη και βάλτε την να μαλακώσει στα 600W για 8 λεπτά. Όσο είναι ζεστή, πολτοποιήστε την με το ραβδομπλέντερ.
Με ένα πιρούνι κόψτε το τόφου σε κομματάκια, προσθέστε το στην κολοκύθα, μαζί με το αλεύρι και τα καρύδια και αναμείξτε. Αν το μείγμα είναι πολύ μαλακό και δεν πλάθεται, προσθέστε λίγο αλεύρι. Επειδή δεν είναι και τόσο εύκολο να βρείτε το τόφου, θα μπορούσατε να το αντικαταστήσετε και με ρικότα; το έχω δοκιμάσει και βγήκαν επίσης πολύ ωραία, θα αφήσετε όμως την ρικότα να στραγγίσει πολύ καλά.
Όπως είπαμε και στην εισαγωγή, δεν βάζουμε ζάχαρη, αλλά κατά την γνώμη μου θα μπορούσαμε να προσθέσουμε 2 κουταλιές της σούπας, γιατί σε κάποιους θα φανούν πολύ άγλυκοι οι λουκουμάδες.
Βάλτε σε ένα μπολάκι λίγο σπορέλαιο, λαδώστε τα χέρια σας και πλάστε το μείγμα σε μπαλάκια, στο μέγεθος καρυδιού. Να έχετε υπ' όψιν ότι κατά το τηγάνισμα θα διπλασιαστούν σε όγκο.
Ζεστάνετε αρκετό σπορέλαιο (εγώ χρησιμοποιώ πυρηνέλαιο για το τηγάνισμα) και τηγανίστε τα λουκουμαδάκια μέχρι να αποκτήσουν ωραίο, ρόδινο χρώμα. Ακουμπήστε τα σε απορροφητικό χαρτί, για να στραγγίσουν το περιττό λάδι.
Σε ένα μπολάκι αναμείξτε την ζάχαρη με την κανέλα και περάστε από μέσα τα λουκουμαδάκια, ώστε να κολλήσει η ζάχαρη επάνω τους.
Κατά την γνώμη μου είναι πιό νόστιμα όταν κρυώσουν. Τρώγονται άνετα και την επόμενη ημέρα.



CIAMBELLE DI ZUCCA E TOFU 
per i QUANTI MODI DI FARE E RIFARE

Un nuovo anno è cominciato e un nuovo menu dei Quanti ci aspetta. Il prossimo mese si compiono 6 anni che seguo anch'io questa bella iniziativa, ideata da Anna e Ornella. Quante ricette abbiamo già assaggiato e quanti nuovi sapori abbiamo scoperto! Il menù del 2019 sarà un po' diverso, siccome lasciamo per un po' la cucina italiana e saranno alternate ricette dal Giappone e dalla Norvegia, paesi che ospitano rispettivamente le nostre due Cuochine. 
La prima ricetta viene dal Giappone ed è dolce : doughnut, cioè ciambelle, di zucca, tofu e noci. Ricettina semplicissima con ingrediente base la zucca. E una merenda vegana e vegetariana, senza latticini, che piacerà anche ai bambini. L' impasto è leggero, senza aggiunta di grassi o di zucchero, è la zucca che dà la dolcezza, per questo deve essere ben matura. 
La ricetta nel blog della Cuochina, potete vederla qui.

Dosi : 20-30 ciambelle (dipende da quanto grandi veranno)
Dificoltà della ricetta : facilissima
Ingredienti : 300 gr zucca già pulita,
                            200 gr farina autolievitante,
                            200 gr tofu seta,
                            50 gr noci,
                            poco olio di semi per la formazione delle palline.
per friggere : olio di sansa raffinato
per la finitura : 3 cucchiai di zucchero semolato,
                              1/2 cucchiaino di cannella macinata.
Preparazione : 
Tostate le noci entro una padella antiaderente o nel forno, a 180°C, modalità ventilato per 4-5 minuti. Lasciate raffreddare e tritate, non troppo finemente, con un coltello.
Tagliate la zucca a pezzi, disponete entro una ciotola adatta per la cottura al microonde, coprite con pellicolla tranpsarente e cuocete (al microonde) a 600W per 8 minuti. Ancora calda riducetela a purea con un frullatore ad immersione.
Con una forcetta schiacciate il tofu. Aggiungetelo alla zucca, insieme alla farina e le noci e mescolate.
Bagnate le mani con un po' di olio di semi e formate delle palline alla grandezza di una noce.
Friggete le palline in olio caldo (io utilizzo l' olio di sansa raffinato) fino a dorare. Estraettele su carta assorbente, per sgocciolare l' eccesso d' olio.
In una ciotola mescolate lo zucchero con la cannella. Passate le ciambelle per fare aderire lo zucchero.
Ci hanno piaciuto di più quando sono freddate. Sono buone anche il giorno dopo.        







0

ΠΑΡΜΙΤΖΑΝΑ ΜΕ ΚΟΛΟΚΥΘΑΚΙΑ ΚΑΙ ΣΑΛΤΣΑ ΝΤΟΜΑΤΑΣ // PARMIGIANA DI ZUCCHINE CON SUGO DI POMODORO


ΠΑΡΜΙΤΖΑΝΑ ΜΕ ΚΟΛΟΚΥΘΑΚΙΑ ΚΑΙ ΣΑΛΤΣΑ ΝΤΟΜΑΤΑΣ

Αν και τα κολοκυθάκια τα βρίσκουμε πλέον καθ΄όλη τη διάρκεια του χρόνου, αυτό είναι ένα από τα αγαπημένα μας καλοκαιρινά φαγητά και σας το παρουσιάζω σήμερα, γιά να αποχαιρετήσουμε το καλοκαιράκι που σιγά σιγά φεύγει, καθώς άρχισαν και οι πρώτες βραδινές δροσούλες ...
Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που θα μιλήσουμε γιά την παρμιτζάνα στο laboratorio, αφού είναι και ένα απο τα πολύ αγαπημένα μας πιάτα! Οπως έχουμε πεί, το όνομα της δεν σημαίνει ότι η συνταγή περιέχει απαραιτήτως και παρμεζάνα! Σε γενικές γραμμές η παρμιτζάνα αποτελείται απο λαχανικά, κομμένα σε λεπτές φέτες, τα οποία στρώνονται μέσα σε ένα ταψάκι εναλλάξ με τυρί και σάλτσα ντομάτας ή μπεσαμέλ, στην λευκή εκδοχή της συνταγής. Βασικά παρασκευάζεται με μελιτζάνες (στο laboratorio την έχουμε ήδη δοκιμάσει σε 2 παραλλαγές εδώ και εδώ), εναλλακτικά με κολοκυθάκια και υπάρχει και μία εκδοχή με κρέας (κοτόπουλο) την οποία θα σας την παρουσιάσω και αυτήν πολύ σύντομα; επίσης υπάρχει και η γλυκειά, σοκολατένια παραλλαγή της παρμιτζάνα (συνταγή εδώ).
Παρμιτζάνα με κολοκυθάκια έχουμε φτιάξει με λευκή σάλτσα (εδώ) και την λατρέψαμε! Είχα όμως πάντοτε την περιέργεια να δοκιμάσω και την κόκκινη παραλλαγή, με την σάλτσα ντομάτας, και φέτος την πραγματοποίησα και αυτήν! Διαφορετική, με την δικιά της γοητεία, αλλά υπέροχη και αυτή! Μάλιστα, μία ημέρα που κατά λάθος αγόρασα πολλά κολοκυθάκια, είχα φτιάξει και τις δύο συνταγές μαζί και δεν ξέραμε ποιά να πρωτοδιαλέξουμε!
Παρμιτζάνα με κολοκυθακια και κόκκινη σάλτσα λοιπόν, ένα πιάτο ελαφρύ, νόστιμο, χορταστικό, που είναι κατάλληλο και για όσους ακολουθούν χορτοφαγική διατροφή.

Δόση : γιά 6 άτομα
Βαθμός δυσκολίας συνταγής : εύκολη
Υλικά : 5-6 μέτρια κολοκυθάκια (1,5 kg περίπου),
                λίγο ελαιόλαδο για το ψήσιμο,
                400 gr μοτσαρέλα,
                50 gr αυθεντική παρμεζάνα parmigiano reggiano.
γιά την σάλτσα : 400 gr ντοματίνια,
                                400 gr σπιτική πασσάτα ντομάτας,
                                1 μικρό κρεμμύδι,
                                2 σκελίδες σκόρδο,
                                1 φλ. καφέ ελαιόλαδο παρθένο έξτρα,
                                6 φύλλα βασιλικού,
                                πιπέρι φρεσκοτριμμένο,
                                αλάτι θαλασσινό.
Προετοιμασία :
Ξεκινήστε την προετοιμασία της συνταγής από την σάλτσα. Εγώ πλέον, για την παρασκευή της σάλτσας ντομάτας, ακολουθώ τις οδηγίες που δίνουν οι ιταλοί και την αφήνω να βράσει για αρκετή ώρα, ώστε να νοστιμίσει.
Ψιλοκόψτε το κρεμμύδι και το σκόρδο. Κόψτε τα ντοματίνια στα 4 και αφαιρέστε τα σποράκια.
Σωτάρετε το κρεμμύδι με το λάδι, προσθέστε το σκόρδο, σωτάρετε ελάχιστα και αυτό και προσθέστε τα ντοματίνια. Αφήστε τα να σωταριστούν μέχρι σχεδόν να στεγνώσουν και να καραμελλώσουν. Προσθέστε την πασάτα (εναλλακτικά έτοιμη ντομάτα στον τρίφτη) και 2 φλυτζάνια ζεστό νερό. Προσθέστε αλάτι αρκετό, να "τσιμπάει", γιατί τα τυριά που θα χρησιμοποιήσουμε δεν είναι αλμυρά (εγώ έβαλα 1 και 1/3 κ.γ.) πιπεράκι, κατά προτίμηση φρεσκοτριμμένο με τον μύλο, και τα φύλλα του βασιλικού. Αφήστε την σάλτσα να βράσει σε χαμηλή φωτιά, γιά τουλάχιστον 1 ώρα. Αν χρειαστεί συμπληρώστε τα υγρά της με ζεστό νερό. Ενα μικρό μυστικό γιά την σάλτσα ντομάτας, που το έμαθα σχετικά πρόσφατα από τον Luca Montersino : γιά να μην αναπτύξει οξύτητα η σάλτσα ντομάτας, την βράζουμε σε σκεύος φαρδύ, χαμηλό και χωρίς να την σκεπάσουμε! Οταν είναι έτοιμη η σάλτσα θα πρέπει να είναι μελωμένη, ούτε πολύ αραιή αλλά ούτε και στεγνή.
Οσο βράζει η σάλτσα ετοιμάστε και τα κολοκυθάκια. Αφαιρέστε τις άκρες τους και κόψτε τα κατά μήκος σε ομοιόμορφες, λεπτές φέτες, κατά προτίμηση με ένα μαντολίνο. Πασπαλίστε τα με αλάτι και αφήστε τα να σταθούν μισή ωρίτσα, να βγάλουν τα υγρά τους. Τα κολοκυθάκια μπορείτε βέβαια να τα τηγανίσετε ή να τα βάλετε και ωμά. Εγώ τα ψήνω ελάχιστα στο σχαροτήγανο, και από τις δύο πλευρές αφού ρίξω ελάχιστο λαδάκι, ίσα γιά να μην κολλήσουν.
Στραγγίστε την μοστσαρέλα και κόψτε την σε λεπτές φέτες. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και κάποιο άλλο τυρί, αλλά με την μοτσαρέλα αυτή η συνταγή γίνεται φανταστική!
Πάρτε ένα ταψάκι ή ένα πυρέξ και βάλτε στον πάτο 2-3 κ.σ. από την σάλτσα. Τοποθετήστε την πρώτη στρώση από κολοκυθάκια, σκορπίστε επάνω λίγη μοτσαρέλα, 1-2 πρέζες παρμεζάνα και 3-4 κ.σ. σάλτσα. Συνεχίστε με τον ίδιο τρόπο μέχρι να τελειώσουν τα υλικά σας; φροντίστε να βάλετε όλη την μοτσαρέλα στην γέμιση. Εμένα μου βγήκαν 4 στρώσεις. Ρίξτε από επάνω την υπόλοιπη σάλτσα και πασπαλίστε με την παρμεζάνα που περίσσεψε.
Ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο στις αντιστάσεις στους 200°C, για 40 λεπτά περίπου, μέχρι να γκρατινατιστεί, δηλαδή να σχηματιστεί μία ωραία κρούστα στην επιφάνεια.
Βγάλτε την παρμιτζάνα από τον φούρνο και αφήστε την να σταθεί ένα εικοσάλεπτο περίπου, πριν την σερβίρετε. Είναι βέβαια υπέροχη ζεστή, αλλά τρώγεται και κρύα. Οι ιταλοί πάντως λένε ότι η παρμιτζάνα είναι πάντα καλύτερη την επόμενη ημέρα!
Μπορείτε επίσης να την καταψύξετε, διατηρείτα άριστα.



PARMIGIANA DI ZUCCHINE CON SUGO DI POMODORO

Anche se le zucchine si trovano durante tutto l' arco dell' anno, io considero la parmigiana un piatto estivo, e l' ho scelto per dire addio alla torbida estate 2017 e dare il benvenuto all' autunno che già rinfresca le notti!
Certo, non è la prima volta che si parla di parmigiana al laboratorio. Quella di melanzane (qui e qui) è uno dei nostri piatti più amati, ma quando abbiamo assaggiato la variante bianca con le zucchine (ricetta qui), siamo rimasti lo stesso affascinati dalla sua bontà di gusto! Avevo però la curiosità di assaggiare anche la versione rossa, col sugo di pomdoro. Diversa ma altrettanto buona, ci ha conquistati subito! Il bello è che avento tante zucchine avevo preparato tutte e due le varianti, bianca e rossa, e c' era semplicemente l' imbarazzo della scelta!

Dosi : per 6 persone
Difficoltà della ricetta : facile
Ingredienti : 5-6 zucchine di media grandezza (1,5 kg ca.),
                             olio extravergine di oliva qb.,
                             400 gr mozzarella,
                             50 gr parmigiano reggiano.
per il sugo : 400 gr pomodorini (pacchino o san marzano),
                        400 gr passata di pomodoro fatta a casa,
                        1 cipolla piccola,
                        2 spicchi d' aglio,
                        1 tazzina da caffè olio extravergine di oliva,
                        6 foglie larghe di basilico,
                        pepe nero macinato al momento,
                        sale marino.
Preparazione :
Si comincia dal sugo, siccome deve lasciarsi cuocere per parecchio tempo. 
Tritate finemente la cipolla e l' aglio. Tagliate i pomodorini a 4 ed eliminate i semini. Saltate la cipolla con l' olio, aggiungete l' aglio e saltate per 1 minuto. Aggiungete i pomodorini e saltate fino ad asciugare. Aggiungete la passata e 2 tazze di acqua calda, regolate di sale e di pepe, ed infine aggiungete le foglie di basilico. Lasciate cuocere per un' oretta, a fuoco dolce, socperto, per non inacidire (consiglio di Luca Montersino!). Durante la cottura, aggiungete dell' aqua calda, se necessario. 
Nel frattempo preparate le zucchine. Lavate, spuntate e tagliate a fettine sottili, per la lunghezza; io ho utilizzato la mandolina. Cospargete di sale e lasciate riposare per mezz' oretaa, per espellere l' acqua di vegetazione. Potete friggere le zucchine o metterle anche crude; io preferisco cuocerle brevemente da entrambi i lati, entro una bistecchiera (padella griglia), aggiungendo un goccio d' olio, giusto per non attaccarsi.               
Scolate la mozzarella e tagliatela a fettine. 
Sporcate il fondo di una pirofila con un paio di cucchiai di sugo. Sistematevi sopra un strato di zucchine grigliate, un po' di mozzarella, una spolveratina di parmigiano e 3-4 cucchiai di sugo. Continuate allo stesso modo fino all' esaurimento degli ingredienti, tenendo da parte un po' di sugo e di parmigiano. A me sono venuti 4 strati. Per finire, versate il sugo e cospargete con il parmigiano. 
Infornate in forno caldo a 200°C, modalità statico, e lasciate cuocere per 40 minuti ca., fino a formarsi una bella crosticina alla superficie.
Sfornate e lasciate riposare per mezz' oretta almeno, prima di servire. E un luogo comune che la parmigiana il giorno dopo è ancora più saporita! 
Si può surgelarla.