Wiosna ujawniała się nieśmiało drobną zielenią przydrożnej brzozy i delikatnością szafranów, by w końcu wybuchnąć pełną gamą pastelowych sadów i jaskrawych łąk. Zabierałam dzieci na dalekie wyprawy, z których znosiłam pierwsze wiosenne zioła. W pobliskim liściastym zagajniku odkryłam całe pokłady leśnego czosnku, rosnącego w malowniczych kępach obsypanych pierzastymi kwiatami. Dzieci początkowo kręciły nosami na intensywny zapach, ale gdy zobaczyły, że zjadam go na surowo, poszły w moje ślady. Na obrzeżach lasu zbierałam fiołki i wiłam z nich wianki, które w magiczny sposób pomagały na ból głowy. Dawniej Ivan nauczył mnie jeść pierwiosnki, których młode liście i pędy wymieszane z sałatą stanowiły ulubioną potrawę Ukraińców. Zrywałam pokrzywę i namawiałam dzieci do spożywania jej młodych listków z kawałkiem chleba. Nawet Bronka zauważyła, że tej wiosny dzieci wyglądają zdrowo i mają więcej energii do psot i zabaw. W remizie strażackiej odkryłam punkt biblioteczny, gdzie wypożyczyłam album ziół i skrzętnie notowałam w swoim niebieskim zeszycie zalety darów natury.
Ewa Cielesz
Obce matki